4 เสือบูรพากับ1แมวง่องแง่ง ฝ่าฝูงแดดนรกแดนที่ราบสูง ระยอง-สกลนคร 800 กม.

[The Stranger]

ส่วนพี่ซี กับ พี่แหวก พูดเพราะ กับผู้หญิงทั้งโลก ยกเว้น เมีย..

น้าน...ยังตามมาติดติด ใกล้ถึงบ้านน้องแล้วคะ ถ้ามาทางลัด เข้าอำเภอกุมภวาปี ใช้ถนน หมายเลข 2350 หนองหาน-กุมภวาปี ก็จะเจอน้องกวักมือ เรียกอยู่หน้า อนามัย..อิอิ

แม่บักข้าวเหนียวทำให้เสือชีกับเสือแหวกสุดกลุ้ม พลิกตำราหาทางลบหน้านี้มือเป็นระวิง กลัวคนที่ไม่เคยได้ยินคำพูดเพราะๆมาอ่านเจอ
น่าเสียดาย เรื่องนี้ผู้ร้ายกับนางเอกเฉียดกันเส้นยาแดงผ่าแปด เมื่อไหร่หนอ ผู้กำกับจะปล่อยฉากที่เสือชีเสือแหวกวิ่งสโลว์เข้าไปหาแม่บักข้าวเหนียว (ที่หันหลังโกยอ้าว)

[The Stranger]

วันที่สี่ของการเดินทาง
วันที่ ๙ เมษายน ๒๕๕๔ตีห้ากว่าพวกเขามารวมตัวกันหน้าหอพัก
อีกไม่เกินยี่สิบนาทีจากนี้ เสือชีเสือหมิงจะดิ้นหนีเงื้อมมือมัจจุราช

[The Stranger]

เสือชีเสือหมิงปฏิเสธคำเชิญของพระยายม
พวกเขาตั้งขบวนออกเดินทาง ขอนแก่นชานเมือง บรรยากาศยังบวมด้วยความมืดเป็นส่วนมาก
พวกเขาตามกันไม่ชิดนัก ไปได้ไม่นานเท่าไหร่ ทันใดนั้นเสือชาญก็โยกตัดถนนออกขวา
“ลงอุโมงค์” เขาตะโกนบอก จำทางได้ดีเพราะเคยมาอยู่นี่ร่วมสามเดือน
ทางด้านหลังมืดและเงียบ ปลอดรถ ทั้งหมดโยกขวาตามทันที
ทันใดนั้น แสงไฟก็สาดจ้าเข้าใส่ด้านหลังของพวกเขา
“เฮ้ย ฉิบหายแล้ว มีรถมา” ใครบางคนตะโกนสุดเสียง
รถมาเร็วและแรง เพราะมาจากทางที่เป็นเนิน และคนขับรถที่ไหนเล่าจะคิดว่าหลุดเนินจะมีพวกคนบ้ามาโยกจักรยานอยู่กลางถนนในเวลาที่ยังมืดตื๋ออยู่อย่างนี้

เสืออู๋เป็นนักปั่นผู้รอบคอบระมัดระวังที่สุดคนหนึ่ง ขณะปั่นจะคอยหันดูซ้ายขวาหน้าหลังตลอดเวลาเพื่อป้องกันอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้น (โดยเฉพาะเวลาที่เสือแหวกตามดูด เขาจะเหลือบมองหลังทุกสิบวินาทีจนอวัยวะที่เมื่อยไม่ใช่ขา แต่เป็นคอ)
ถ้ากลุ่มยังไม่จัดระเบียบแน่นอน เขาจะทิ้งระยะห่างไว้
ครั้งหนึ่งเป็นประสบการณ์ที่สอนให้เขาไม่เคยประมาท ในการปั่นรณรงค์อะไรซักอย่างมีนักปั่นเป็นหมื่น เด็กเล็กปั่นฉวัดเฉวียนออกซ้ายขวาอย่างคึกคะนอง เขาคอยปั่นหนีเด็กกับนักปั่นที่เกาะเป็นกลุ่มใหญ่ อีกไม่นานสิ่งที่เขากลัวก็เกิดขึ้น มีการชนการเกี่ยวเกิดขึ้น จากนั้นก็มาด้วยเสียงรถล้มโครมครามกับเสียงหวีดร้อง รถล้มระเนระนาดกินพื้นที่เป็นยี่สิบสามสิบตารางเมตร
เสืออู๋ยังอยู่แนวหลังด้านซ้ายสุดของเพื่อน เมื่อแสงไฟรถสาดจ้าเข้าใส่อย่างกะทันหัน
เขาเห็นเสือแหวกพุ่งรถหนีออกขอบทางด้านขวา รถผ่านก้นเสือแหวกไปหวุดหวิดไม่ถึงสองคืบ แล้วพุ่งเข้าหาเสือชีเสือหมิง

เมื่อเสือชาญบอกให้เข้าอุโมงค์ เสือชีกับเสือหมิงก็วิ่งขนานออกขวาพร้อมๆกัน
เมื่อรู้ว่ามีรถมา เสือชีที่กำลังอยู่กลางถนนตัดสินใจหักหัวเพื่อย้อนกลับอย่างเร็วเอาตัวรอด แต่เสือหมิงยังขวางอยู่ด้านซ้าย
ผลก็คือไหล่และด้านข้างรถของสองเสือปะทะกันเหมือนเล่นเกมชนช้างในวัยเด็ก
สองเสือล้มกลิ้งอยู่ตรงนั้นกลางถนน กลางแสงไฟหน้ารถที่กำลังพุ่งเข้าใส่ สาดจ้าราวกับละครเวที
เสืออู๋จำไม่ได้ว่าถามตัวเองว่ายังไง “มันจะเบรคทันมั้ย” หรือ “เสือชีเสือหมิงจะรอดมั้ย”
เสียงเบรกกรีดร้องเหมือนผีร้าย
แสงไฟนิ่งหยุดกึก หนึ่งเมตรห่างจากสองเสือที่เหมือนถูกสาปให้แน่นิ่งไปชั่วขณะ
เมื่อรู้ว่ากูไม่ตายแล้วโว้ย สองเสือก็ตาลีตาเหลือกยกรถ ลากหลบเข้าข้างทาง
รถกระบะสีขาวหม่น ตัวแทนของพระยายมค่อยเคลื่อนที่พาไฟสว่างจ้าจากไปอย่างเงียบงัน

พระยายม “เสือชีเสือหมิง คืนนี้ว่างมั้ยข้าขอเชิญเจ้ามาร่วมงานเลี้ยงต้อนรับนักปั่นจักรยานหน่อยซิ ก็ต้อนรับเจ้าทั้งสองนั่นแหละ”
เสือชีเสือหมิง “เป็นเกียรติอย่างยิ่งแก่ข้าน้อยทั้งสอง แต่ช่วยมอบเกียรตินั้นให้แก่เสือแหวกแทนได้มั้ยขอรับ ส่วนพวกข้าขออยู่ต่อซักคนละร้อยปี”
พระยายม “ตามใจ ถ้าพวกเจ้าอยากจะนอนป่วยใกล้ตายไม่รู้สติจนก้นเป็นแผลกดทับ ส่วนเสือแหวกข้าจะทรมานให้มันอยู่ซักร้อยห้าปี ในวังแบบสุลต่านเตะปิ๊บดังจนวินาทีสุดท้าย”

[แนต ริมน้ำ]

ทริปอิ่มบุญอีกแล้วพี่เสือทั้งหลาย เมื่อไรหนอเราจะได้ป๊ะกันเสียทีนะพี่ท่าน

[แม่บักข้าวเหนียว]

อะนะ ใครบอกให้ลงอุโมงค์ ... ท่านพี่นะ ท่านพี่ ทำท่านน้อง ใจหายยย แว้บบบบ เลย..

ปั่นจากระยองมาอุดร มารำเชิญขวัญกลับซะโดยดี

[The Stranger]

ทริปอิ่มบุญอีกแล้วพี่เสือทั้งหลาย เมื่อไรหนอเราจะได้ป๊ะกันเสียทีนะพี่ท่าน

ก่อนไปสักหนึ่งอาทิตย์ ทีมสี่เสือมอบหมายให้เสือหมิงติดต่อชวนเสือแนต แต่ต่อไม่ติดโดยไม่ทราบสาเหตุ มิฉะนั้นทริปนี้ก็จะมีชื่อว่า "ห้าเสือบูรพากับหนึ่งแมวง่องแง่ง"แทน
อย่างไรก็ตาม สักวันหนึ่ง รักย่อมเข้าใจในรัก พวกเราต้องออกผจญภัยด้วยกันให้สมอยาก
รัก
สี่เสือกับหนึ่งแมว

[The Stranger]

อะนะ ใครบอกให้ลงอุโมงค์ ... ท่านพี่นะ ท่านพี่ ทำท่านน้อง ใจหายยย แว้บบบบ เลย..

ปั่นจากระยองมาอุดร มารำเชิญขวัญกลับซะโดยดี

หลังยุทธภูมิอุโมงค์ขอนแก่น
เสือชีเสนาธิการตัดพ้อเสือชาญแม่ทัพ "เสือชาญทำไมตัดสินใจลงอุโมงค์กระทันหัน ผมกับเสือหมิงเกือบตายแล้วมั้ยล่ะ"
เสือชาญแม่ทัพหัวเราะแห้งๆ "ผมเห็นพวกท่านเห็นอะไรที่เป็นช่องเป็นโพลงแล้วชอบมุด เลยพาเข้าอุโมงค์ให้สมอยาก..เอิ้ก ผมก็หวิดเป็นลมแล้วไหมล่ะ"
ขวัญของพวกเราฝากแม่บักข้าวเหนียวไว้ได้บ่อ สักมื้อจะปั่นไปรับคืน แต่ถ้าต้องปั่นจากระยองไปอุดรอีกครั้ง แค่่คิดสี่เสือกับหนึ่งแมวก็หนาวสะท้าน

ด้วยตวามรำลึกถึงแม่บักข้าวเหนียวอยู่เสมอ
สี่เสือกับหนึ่งแมว

[ming_khwunchai]

ร้านข้าวต้มมื้อเย็น
เสือหมิงคีบอาหารเข้าปากชิม พร้อมกับความเห็น
ผัดผักกะเฉด "ไม่ผ่าน"
ต้มยำ "ไม่ผ่าน"
ฯลฯ
เสือแหวกตายใจ ค่อยๆซดน้ำยาเสริมจาระบีเข่า หันมาอีกที
"เสือหมิง เกลี้ยง!?"

ก๊าก ๆ ๆ ...ไม่ได้หลอกท่านพี่แหวกซะหน่อย ก็บอกแล้วว่ามันไม่ผ่านไปถึง...(เสือแหวก)

[ซาเล้งสีแดง]

ร้านข้าวต้มมื้อเย็น
เสือหมิงคีบอาหารเข้าปากชิม พร้อมกับความเห็น
ผัดผักกะเฉด "ไม่ผ่าน"
ต้มยำ "ไม่ผ่าน"
ฯลฯ
เสือแหวกตายใจ ค่อยๆซดน้ำยาเสริมจาระบีเข่า หันมาอีกที
"เสือหมิง เกลี้ยง!?"

ก๊าก ๆ ๆ ...ไม่ได้หรอกท่านพี่แหวกซะหน่อย ก็บอกแล้วว่ามันไม่ผ่านไปถึง...(เสือแหวก)

มุก กระจายเลยครับ พี่หมิง พี่แหวก

[The Stranger]

หกโมงกว่า
"ชีวิตนี้ช่างสวยงามนัก ที่ยังมีโอกาสได้ชมดอกไม้" เสือชีคิด

[The Stranger]

เสือหมิง ผู้รักพืชพันธุ์ไม้ทุกชนิด ไม่เคยปลิดดอกไม้จากขั้วโดยไม่มีแจกันรองรับ อุ๊ย...ฟังเผินๆ ดูสุภาพบุรุษจังเลย

[The Stranger]

ดอกไม้อะไรหนอ ขาวสวยจัดกลีบพริ้งพราย เสือหมิงฝากคำถามนี้มายังลุงแซม สารานุกรมบนอานจักรยาน และผู้รู้ทุกท่าน
เสือแหวกบรรจงเก็บดอกสวยสมบูรณ์ได้หนึ่งดอก ใส่ถุงพลาสติค
"จะเอาไปฝากแม่บักข้าวเหนียวสักวันหนึ่ง อบน้ำหอม เอาหนังสือทับไว้" บอกเพื่อนที่จ้องมองอย่างสงสัย
"ว้าว โรแมนถิคโรแมนถอค" เพื่อนฝูงโห่ฮา

[The Stranger]

วันที่นรกเรียกพี่
เสือแหวกผู้บำเพ็ญตบะเขาเจ็บก้นเหมือนอานจักรยานมีตะปูสามดอกเสียบก้นตลอดเวลา
นิ้วโป้งและง่ามมือขวาก็ยังปวดตุ้บๆ
แล้วยังชอบเผลออ้าปากปั่น ทำให้คอแห้งผาก หมดแรงอยางรวดเร็ว
เป็นวันที่ระยะอดทนของเขาเกือบเหลือเพียงศูนย์
พอก้นแตะอ่าน ปั่นได้สิบเมตร ก็ทรมานราวกับใครเฉือนก้นของเขาหย่อนไว้ในนรก
เสืออู๋หัวเราะแกมเวทนา แนะนำเคล็ดลับ "ยกก้นบ่่อยๆ ดูอย่างผมซิ ยกถ่ีๆ ยิ่งถี่ยิ่งมีความสุข"
เสือแหวกรู้ดังนั้น แกยกถี่ยิบแถมโยกหน้าหลัง แอบเปิ้ลๆๆ มะละกอๆๆ กล้วยๆๆๆ ส้มๆๆ แอปเปิ้ล มะละกอ กล้วย ส้ม
เสือชีปั่นตามหลังหัวเราะก้าก "ทำอะไร เสือแหวก"
แต่อย่างไรก็ตาม
ใครจะปั่นอย่างมีความสุขได้ ในเมือมีตะปูสามดอกเสียบอยู่ที่ก้น

[The Stranger]

สุนทรพจน์ปลุกใจของเสือชาญ แม่ทัพ
เสือชาญรู้สภาพกระปลกกระเปลี้ยของกองทัพ เขากล่าวสุนทรพจน์
"เรากำลังจะชนะการรบ อย่าให้อุปสรรคใดๆ ขวางได้ แดดจะร่้อนแค่นั้น ระยะทางจะใกล้หนึ่งเมตร หรือไกลร้อยกิโล เราก็ต้องไปอยู่ดี สู้ต่อไป
โดยเฉพาะเสือแหวก อย่าไปคิดว่าเจ็บตูดซิ ให้นึกนับแกะทีละตัวกำลังกระโดดข้ามรั้ว แล้วจะมีความสุข"
เสือแหวกซึ้งจนต้องแอบปาดน้ำตา เขานึกถึงอดีตของเขากับเสือชาญเมือยี่สิบปีก่อน

ความลับของเสือชาญ
ยี่สิบปีมาแล้ว เสือชาญ เสือชี เสือแหวกเคยเข้าค่ายร่วมรับการอบรมโครงการพัฒนาบุคลิกภาพและความอึดระดับจังหวัดด้วยกัน เป็นเวลา ๗ วัน
เสือชาญผ่านการประเมินเบื้องต้นได้คะแนนระดับยอดเยี่ยม ได้รับเลือกเป็นประธานของรุ่น เสือชีได้ระดับยอดแย่ เพราะกรรมการจับได้ว่าตอนกลางคืนแอบหนีค่ายไปหาเมียที่เพิ่งแต่งงานใหม่ ส่วนเสือแหวกได้รองโหล่ เพราะนั่งหลับตลอดเวลา นอกจากนั้นไม่เคยสร่างเมาขณะปฏิบัติกิจกรรม
หลังการอบรมทุกคนจะต้องทำโครงการความอึดเพื่อขอรับเกียรติบัตร
ในจำนวนผู้เข้ารับการอบรม ๑๐๐ คนผ่านได้รับเกียรติบัตรทุกคน ยกเว้นเสือชาญ
ผู้อำนวยการฝึกตบโต๊ะ "ชาญ ถึงคุณไม่ได้ทำ แต่คุณแค่เขียนว่าดำเนินการแล้ว แล้วก็เซ็นชื่อ แค่นี้ คุณก็ได้เกียรติบัตร"
เสือชาญ "ผมโกหกอย่างนี้ไม่ได้หรอกครับ"
โอ้ เสือชาญ คนดีที่โลกลืม
เทียนฟง คนตรงสามพันปีที่ยังมีลมหายใจ

ตลอดการปั่นต่อจากนั้นเสือชาญคิดและจดจ้องวนเวียนแต่กับเรื่องก้นของเสือแหวก จนตีโจทย์แตก
"เสือแหวก เร็ว ผมคิดได้แล้ว ต้องลดอานเสือแหวกลงหนึ่งเซนต์"
"เอ เสือชาญรู้ได้ไง"
"ก็เสือแหวกเวลาปั่นบิดตูดไปมา แสดงว่าตั้งอานสูงเกินไป"
"เอ ถ้าลดลงแล้วขาผมก็งอ ไม่มีแรงกระทุ้งน่ะซิ"
"งั้นเอาซักครึ่งเซนต์"

[The Stranger]

เสือชาญนำลิ่ว แต่อีกสี่เสือแวะชมดอกทานตะวันยักษ์ หาชมไม่ได้ง่ายๆ