นิทานก่อนนอน/เรื่องเล่าขำๆพูดคุยสับเพเหระฯ เชิญทางนี้

[Ligor013]

ขออ้างเรื่อง "ยักษ์"ของน้องชาย และ คำว่า Doymung ของ ทั่น 013 มาเล่าต่อนะครับ

หลังจากที่ผู้จัดการเรียกยักษ์ออกมาจากตะเกียงแล้ว ยักษ์ได้ทำภาระกิจตามเนื้อเรื่องจาก น้องชายได้เล่าไปแล้วข้างต้น..แต่ยักษ์ไม่ยอมกลับเข้าตะเกียง..เหมือนเดิม พร้อมทั้งตั้งเงื่อนไขกับผู้จัดการว่า..ไหน ๆ เรียกยักษ์มาแล้วขอให้ใช้งานให้เต็มที่ ใช้อะไรก็ได้ ยักษ์ทำให้ได้ทุกอย่าง..ข้อแม้ว่าผู้จัดการต้องใช้งานตลอด อย่าให้ยักษ์ว่าง..วันไหนยักษ์ไม่มีงานทำ ว่างงาน จะต้องจับผู้จัดการกินเป็นอาหาร..ผู้จัดการที่ไม่มีทางเลือกก็จำเป็นต้องตกลง..รับเงือนไขที่ยักษ์เสนอ..เริมวันแรกผู้จัดการก็ใช้ให้ยักษ์ซักผ้า..กวาดบ้าน หุงข้าว ตักน้ำให้อาบ ไปซื้อของ ใช้ทุกอย่าง สารพัด สารเพ ความเป็นยักษ์ที่มีอภินิหาร การทำงานทุกอย่างลุล่วงไปอย่างรวดเร็ว..จนกระทั่งแนวโน้มว่าผู้จัดการจะต้องถูกยักษ์กินเป็นแน่แท้..เพราะงานทุกอย่างยักษ์ทำเสร็จหมด..เรียบร้อบไม่มีที่ติ..ว่าแล้วผู้จัดการทำท่าจะยอมแพ้ ไปร่ำลา พ่อแม่ ญาติพี่น้อง ว่าตัวเองต้องขอลาตายก่อน เพราะไปสัญญากับยักษ์ไว้ จำเป็นต้องทำตามสัญญา..ยอมให้ยักษ์กินเป็นอาหารเพราะไม่มีงานให้ยักษ์ทำอีกแล้ว...ผมเล่ามาถึงตอนนี้ต้องของจบไว้ก่อน...แต่อยากตั้งคำถามว่า ...ผู้จัดการมีวิธีการทำอย่างไรเพื่อไม่ให้ถูกยักษ์กินเป็นอาหาร...

ฮิ ฮิ.....เสร็จเรา....ขอตอบว่าอันดับแรกต้องให้ยักษ์ไปDoymuengของท่านสายัณต์เสร็จแล้วก็ไปที่Doymud....รับรองยักษ์ขอกลับเข้าตะเกียงอย่างไม่ต้องสงสัยและคงไม่กล้ากลับออกมาให้ผู้จัดการได้ใช้อีก คงจะเข็ดจนตายเป็นแน่แท้พี่น้องเอ๋ย.....55555+

ลุงจินต์ตอบเร็วกว่าใคร....เจ๋งครับ

[เสือสามคัน]

น้อง Bird2010 เหอ..เตรียมรางวัลไว้มากๆๆนะ ถ้าแก้ไม่ตกค่อยจับสลากก็ได้

[Ligor013]

@@@วันนี้มีนิทานก่อนนอนมาฝากอีกครับ

....เรื่องกางเกงใน....


สายวรงค์ กับ สายจุฑา เป็นเพื่อนตำรวจหญิงในสำนักงานป้องกันและปราบปรามยาเสพติด เธอทั้งสองเป็นคู่หู
ในหน่วยสายตรวจที่มี จีจี้ สุนัขดมกลิ่นพันธุ์รีทรีเวอร์เป็นเพื่อนร่วมงานด้วย โดยปกติแล้วสายวรงค์และสาย
จุฑาพร้อมกับจีจี้มักจะไปตรวจตามซอกซอยแถวย่านชุมชนแออัดในตอนเช้าจนถึงบ่ายๆทุกวัน

เช้าวันหนึ่ง สายจุฑาพร้อมกับจีจี้สุนัขดมกลิ่นพันธุ์รีทรีเวอร์ออกปฏิบัติงานที่แหล่งชุมชนแออัดคลองเตยเช่น
เคยจนกระทั่งสาย สายวรงค์จึงวิ่งกระหืดกระหอบมาสมทบ

สายวรงค์ : ขอโทษที่มาสาย เมื่อเช้านี้ออกกำลังกายเพลินไปหน่อย เกรงใจเธอจัง นี่ก็รีบจนกระทั่งอาบน้ำเสร็จ
ยังลืมใส่กางเกงในเลย ทิ้งอยู่ที่สำนักงาน มารู้ตัวอีกทีก็มาเกือบถึงถึงคลองเตยแล้ว ฉันกำลังคิดว่าจะย้อนกลับ
ไปเอาที่สำนักงานดีไหม

สายจุฑา : เธอไม่ต้องไปเองหรอก นี่ก็สายมากแล้วขืนไปมาก็พอดีหมดเวลาทำงาน ให้เจ้าจีจี้ไปคาบมาให้ก็ได้
เราจะได้ทำงานกัน

สายวรงค์เห็นดีด้วยจึงได้เดินแอบไปที่มุมซอกแห่งหนึ่ง ถลกกระโปรงของเธอขึ้นแล้วให้เจ้าจีจี้ทำหน้าที่ดมกลิ่น
อันนั้นของเธออยู่พักหนึ่ง มันทำจมูกฟุตฟิด แล้วเธอก็ปล่อยเจ้าจีจี้ไป ครึ่งชั่วโมงผ่านไป จีจี้ยังไม่โผล่มา หนึ่ง
ชั่วโมงก็แล้วไม่มีวี่แววของจีจี้ สองชั่วโมงผ่านไปยังไม่เห็นแม้เงาของจีจี้ พวกเธอเริ่มกระวนกระวายใจและเป็น
ห่วงเจ้าจีจี้ ไม่รู้ว่าเกิดเป็นตายร้ายดีอะไรขึ้นกับจีจี้หรือไม่

จนกระทั่งสามชั่วโมงผ่านไป พวกเธอได้ยินเสียงหวอของรถตำรวจ มันดังขึ้นๆแสดงว่ามุ่งมาทางพวกเธอ แล้ว
พวกเธอก็เห็นรถสายตรวจห้าหกคันวิ่งมุ่งหน้ามาทางนี้เช่นเดียวกัน ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องร้ายอะไรขึ้น

ขณะที่กำลังยืนงงอยู่นั้น พวกเธอก็มองเห็นจีจี้วิ่งโผล่มาจากมุมถนนในทิศทางเดียวกับรถตำรวจ เมื่อจีจี้วิ่งเข้ามา
ใกล้พวกเธอมองเห็นว่าที่ปากของจีจี้ มันคาบลูกอัณฑะข้างหนึ่งของจ่าบุญแก้วมาด้วย

[ส.อ.อาทิตย์ คันธิก]

ฝากให้ทุกคนที่มีความรักต่อกัน...รักในการกีฬา รักในมิตรภาพ รักในเพื่อนร่วมทาง รักในสิ่งที่เห็นอกเห็นใจซึ่งกันเเละกัน รักคือรัก
รักแท้อยู่ที่ไหน?

สายลมอ่อนๆ พัดปอยผมสีขาวของคุณยายผู้นั่งอยู่บนเก้าอี้โยกหวายโบราณ แว่นสายตาของเธอร่นมาอยู่ตรงปลายจมูก ขณะที่กำลังขะมักเขม้นอยู่กับงานเย็บปักถักร้อย ข้างตัวเธอมีหลานสาววัยรุ่นผู้หนึ่งนั่งอยู่ด้วยเธอประดุจดอกไม้ที่เพิ่งจะแรกแย้ม ทันใดนั้นเธอก็โพล่งออกมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยว่า

"คุยยายคะ ทำไมเราจึงหา "รักแท้" ได้ยากเย็นนักคะ"

หญิงชราผู้มีดวงหน้าอารีผู้นี้เงยหน้าขึ้นมาจากงานเย็บปัก ลูบศีรษะหลานสาวอย่างรักใคร่ สักครู่หนึ่งเด็กสาวกระเถิบเข้าไปใกล้พร้อมกับนอนหนุนตักคุณยาย

"ฟังนะ ยายจะเล่าอะไรให้หนูฟัง... เมื่อหลายศตวรรษก่อน ขณะที่โลกเรายังอ่อนวัยกว่านี้ รักแท้ปรากฏอยู่ทุกหนทุกแห่ง มนุษย์สามารถเป็นเจ้าของมันได้ด้วยการเรียกหา จึงมองไม่เห็นคุณค่าของรักแท้ เมื่อเป็นดังนี้พระผู้เป็นเจ้าจึงตัดสินใจที่จะเก็บรักแท้เอาไว้"

คุณยายหันมาส่งยิ้มและลูบผมนุ่มๆ ของหลานสาวอย่างอ่อนโยน แล้วกล่าวต่อไปว่า...

"พระผู้เป็นเจ้าขอให้นางฟ้าสองตนช่วยเก็บรักษารักแท้ แรกทีเดียวนางฟ้าได้ฝังรักแท้ไว้ในดิน แต่มนุษย์ก็ขุดมันออกมาได้อย่างง่ายดาย ต่อมาพวกเธอจึงนำรักแท้ไปเก็บไว้บนภูเขาที่สูงที่สุด แต่ผู้คนก็พากันปีนป่ายไปจนถึงยอดเขานั้น... นางฟ้าจึงนำไปไว้ได้ท้องทะเลลึก แต่มนุษย์ก็ยังดำดิ่งสู่ก้นทะเลแล้วนำรักแท้กลับคืนมาอีกจนได้"

"คุณยายคะ... รักแท้ก็ยังหากันได้ง่ายๆ อยู่ดีนี่คะ" หลานสาววิพากษ์

...เพราะมนุษย์ก็จะขุด ปีน และว่ายน้ำ...

ในที่สุดนางฟ้าจึงตกลงใจที่จะเก็บ "รักแท้" ไว้ในหัวใจมนุษย์

นับจากนั้นผู้คนต่างก็มีปัญหาในการติดตามหา "รักแท้" เพราะว่าพวกเขาจะพากันมองหามันในทุกหนทุกแห่ง "ยกเว้นที่เดียว... ที่ซึ่งควรจะเก็บมันไว้ นั่นคือ... ตรงหัวใจ" คุณยายกล่าวในที่สุด

[JORD]

"ไฟช๊อตพี่ต้อ"

ภรรยาคนสวยของพี่ต้อกลับมาถึงบ้าน เห็นพี่ต้อกำลังชักดิ้นชักงออยู่ในครัว ท่าทางเหมือนจะขาดใจตายรอมร่อ โดยมีสายไฟช่วงเอวโยงอยู่แถวกาต้มน้ำไฟฟ้า
ภรรยามั่นใจว่าพี่ต้อถูกไฟดูดจึงหาทางช่วย พอคว้าไม้ยาวมาได้ เธอฟาดผัวะลงที่ท่อนแขนพี่ต้อสุดแรงเกิด
หลังลงมือถึงได้รู้ว่าพี่ต้อกำลังเพลิดเพลินกับเสียงเพลงจากไอพอด

[sunyalux]

คันแล้ว...แขนหักเปล่าๆ

[chin chanchum]

.........ดีที่ตีถูกแขน.......... จากลุงจินต์

[Bird2010]

ก๊าก ๆ ๆ ๆ ๆ ฟังนิทาน 013 แล้วเสียวพิลึก เวรกรรมของจ่าบุญแก้ว จริง ๆ (ข้อคิด ควรล้างมือหลังอาหารทุกครั้ง)

ปล...เย็นนี้เลิกงานแล้วไปด่านสิงขร..ประจวบ..คับ.คงกลับมาวันเสาร์เย็น ๆ ที่สำคัญ...วันอาทิตย์ไปไหนบอกด้วย ...คงจะไม่ได้เปิด Net ดู

[ส.อ.อาทิตย์ คันธิก]

มีนิทานมาอีกเเระ...

กาลครั้งหนึ่งมีค้างคาว 3 ตัว อาศัยอยู่บนต้นไม้ต้นเดียวกัน มีค้างคาวน้อย ค้างคาวหนุ่ม และค้างคาวเฒ่า

ปกติมันทั้ง 3 จะผลัดเวรกันออกไปหาเลือดสดๆ มาแบ่งปันกัน และวันนี้เป็นเวรของเจ้าค้างคาวน้อย

ค้างคาวน้อยออกไปนาน....นานมาก ก็ยังไม่กลับ แต่ที่สุดแล้วมันก็กลับมา...

' ข้าขอโทษนะที่หาอาหารมาให้ไม่ได้ ข้าคิดว่าช่วงนี้เป็นหน้าแล้งสัตว์ต่างๆพากันอพยพไปหมด'

ค้างคาวน้อยบอกเสียงเจื้อยแจ้ว

' ไม่ใช่หรอก เจ้าหนะ ยังด้อยประสบการณ์นัก เดี๋ยวข้าออกไปเอง...'

เจ้าค้างคาวหนุ่มกล่าว.. ว่าแล้วมันก็ออกไป และออกไปนาน..นานกว่าเจ้าค้างคาวน้อยอีก...

และก็กลับมามือเปล่า ..

' สงสัยท่านผู้เฒ่าต้องช่วยพวกเราแล้วหละครับ' เจ้าหนุ่มกล่าว ว่าแล้วค้างคาวผู้เฒ่าก็ออกไป...

.... ไม่น่าเชื่อ....เพียงไม่นาน ท่านผู้เฒ่าก็กลับมา พร้อมกับเลือดสดๆ เต็มปาก....

' ท่านทำได้ไงเนี่ย ท่านผู้เฒ่า...' ค้างคาวทั้งสองร้องด้วยความดีใจระคนประหลาดใจ ...

ท่านผู้เฒ่ากล่าวอย่างเคร่งขรึม..... ..

' พวกคุณเห็นต้นไม้ด้านหน้านั้นมั้ย'.......
...' เห็นครับท่าน'....

.
.
.
.
.
.
' นั่นแหละ.........................กูไม่เห็น... กูก็เลยชน'

[sunyalux]

เลือดกลบปากเลย

[sunyalux]

เอามั่งๆ.....สักเรื่อง...

นิทานเรื่องนี้จะมีคำถามให้เพื่อนๆตอบ....หลังจากที่อ่านจบ
มีเสือโคร่งตัวใหญ่ยักษ์ตัวหนึ่ง.......ฆ่า วัว ควายของชาวบ้าน..สร้างความหวาดกลัวและสร้างความเดือดร้อนให้แก่ชาวบ้านเป็นอย่างมาก....ผู้ใหญ่บ้านจึงนัดประชุมชายฉกรรจ์...ณ.ศาลาใต้ถุนสูงแห่งหนึ่งในท้ายหมู่บ้าน....โดยไม่รู้ว่า...เสือโคร่งนอนพักผ่อนอยู่ใต้ถุนศาลา.....
เมื่อชายฉกรรจ์มากันครบ…..ผู้นำหมู่บ้านก็เริ่มถาม....
ผู้ใหญ่บ้าน...หลวงยันต์..เติ้นเอาอะไรมาจัดการกับเสือล่ะ....
หลวงยันต์....ผมเอาไอ้นั้น(ชี้ไปที่มีดดาบ)….มาจัดการกับเสือ
เสือโคร่งได้ยินเลยแอบมองลอดพื้นใต้ถุนศาลา....คิดในใจหัวเราะหึ..หึ...มีดดาบยาวหวานี้..กูก็เคยกินมาแล้ว
ผู้ใหญ่บ้านจึงถามคนต่อไป....
น้านิล....เติ้นล่ะ..เอาอะไรมาจักการกับเสือ...น้านิลชี้ไปที่ขวาน....คมกริบ....ผมเอาไอ้นั้นแหละไปจัดการกับเสือ
เสือได้ยิน....คิดในใจว่า....คนที่เอาขวานจะมาฆ่ากู..กูก็กินเสียไม่รู้เท่าไรแล้ว
ผู้ใหญ่บ้านพยักหน้าหงึกๆ
ถามคนต่อไป....ลุงชัยล่ะ....เติ้นจะจัดการกับเสือพันพรือ....ลุงชัยชี้ไปที่ปืน....ฉานเอาไอ้นั้นแหละอีไปจัดการกับเสือ...
เสือได้ยิน....คิดในใจว่า....คนที่เอาปืนจะมาฆ่ากู..กูก็กินเสียไม่รู้เท่าไรแล้ว
ขณะที่ผู้ใหญ่บ้านกำลังจะถามคนต่อไป ก็เหลือบไปเห็นผู้หญิงคนหนึ่งท้องโตผิดปกติ..เดินผ่านมา....ด้วยความเป็นห่วงลูกบ้านจึงถามว่า...ฮั้น...ท้องไปถูกอะไหรมาฮั้น..เห็นใหญ่จัง.......หญิงสาวตอบด้วยความเอียงอายว่า....นุ้ย..นุ้ย..นุ้ย..ถูก..ไอ้..ไอ้นั้นมาค่ะ
ผู้นำหมู่บ้านซึ่งยังเป็นโสด...ไม่เคยมีลูกมีเมีย.....จึงพูดว่า....ขึ้นมาบนศาลาให้ฉานแลแผลสักหิดถี....อักเสบขนาดนั้นเลยหรือเห็นท้องถึงใหญ่น่ากลัว.....เสือแอบฟัง และแอบดูอยู่ด้วยความตั้งใจ..เห็นก็ไม่เคยเห็น....พอหญิงสาวเปิดให้ดู...ผู้ใหญ่บ้านถามด้วยความเป็นห่วงว่า....แล้วนี่ถูกไอ้นั้น..มากี่วันแล้ว......9เดือนแล้วค่ะ....หญิงสาวตอบ...เสือหลังจากได้ยินหญิงสาวตอบก็ค่อยๆย่องออกไป ด้วเนื้อตัวสั่นเทา คิดในใจ...ฉิบหายแล้ว..ถ้าชาวบ้านเอาไอ้นั้นมาจัดการกับกู กูต้องตายแน่ๆ.....แผลไปโดนอาวุธชนิดไหนมาวะ....เป็นแผลมาตั้ง9เดือนแล้ว...แผลเปียก ยังไม่แห้ง..ปิดก็ไม่ปิด....แถมปากแผลยังมีขนขึ้นอีก...แล้วก็วิ่งหางจุกตูดเข้าไปในป่า....นับแต่วันนั้นเป็นต้นมาชาวบ้านก็ไม่เจอเสือโคร่งตัวใหญ่ตัวนั้นอีกเลย......................
คำถามคือ...เสือ...กลัวอะไร.....ถ้าไม่แน่ใจ ตอบในpm….

[ส.อ.อาทิตย์ คันธิก]

เอามั่งๆ.....สักเรื่อง...

นิทานเรื่องนี้จะมีคำถามให้เพื่อนๆตอบ....หลังจากที่อ่านจบ
มีเสือโคร่งตัวใหญ่ยักษ์ตัวหนึ่ง.......ฆ่า วัว ควายของชาวบ้าน..สร้างความหวาดกลัวและสร้างความเดือดร้อนให้แก่ชาวบ้านเป็นอย่างมาก....ผู้ใหญ่บ้านจึงนัดประชุมชายฉกรรจ์...ณ.ศาลาใต้ถุนสูงแห่งหนึ่งในท้ายหมู่บ้าน....โดยไม่รู้ว่า...เสือโคร่งนอนพักผ่อนอยู่ใต้ถุนศาลา.....
เมื่อชายฉกรรจ์มากันครบ…..ผู้นำหมู่บ้านก็เริ่มถาม....
ผู้ใหญ่บ้าน...หลวงยันต์..เติ้นเอาอะไรมาจัดการกับเสือล่ะ....
หลวงยันต์....ผมเอาไอ้นั้น(ชี้ไปที่มีดดาบ)….มาจัดการกับเสือ
เสือโคร่งได้ยินเลยแอบมองลอดพื้นใต้ถุนศาลา....คิดในใจหัวเราะหึ..หึ...มีดดาบยาวหวานี้..กูก็เคยกินมาแล้ว
ผู้ใหญ่บ้านจึงถามคนต่อไป....
น้านิล....เติ้นล่ะ..เอาอะไรมาจักการกับเสือ...น้านิลชี้ไปที่ขวาน....คมกริบ....ผมเอาไอ้นั้นแหละไปจัดการกับเสือ
เสือได้ยิน....คิดในใจว่า....คนที่เอาขวานจะมาฆ่ากู..กูก็กินเสียไม่รู้เท่าไรแล้ว
ผู้ใหญ่บ้านพยักหน้าหงึกๆ
ถามคนต่อไป....ลุงชัยล่ะ....เติ้นจะจัดการกับเสือพันพรือ....ลุงชัยชี้ไปที่ปืน....ฉานเอาไอ้นั้นแหละอีไปจัดการกับเสือ...
เสือได้ยิน....คิดในใจว่า....คนที่เอาปืนจะมาฆ่ากู..กูก็กินเสียไม่รู้เท่าไรแล้ว
ขณะที่ผู้ใหญ่บ้านกำลังจะถามคนต่อไป ก็เหลือบไปเห็นผู้หญิงคนหนึ่งท้องโตผิดปกติ..เดินผ่านมา....ด้วยความเป็นห่วงลูกบ้านจึงถามว่า...ฮั้น...ท้องไปถูกอะไหรมาฮั้น..เห็นใหญ่จัง.......หญิงสาวตอบด้วยความเอียงอายว่า....นุ้ย..นุ้ย..นุ้ย..ถูก..ไอ้..ไอ้นั้นมาค่ะ
ผู้นำหมู่บ้านซึ่งยังเป็นโสด...ไม่เคยมีลูกมีเมีย.....จึงพูดว่า....ขึ้นมาบนศาลาให้ฉานแลแผลสักหิดถี....อักเสบขนาดนั้นเลยหรือเห็นท้องถึงใหญ่น่ากลัว.....เสือแอบฟัง และแอบดูอยู่ด้วยความตั้งใจ..เห็นก็ไม่เคยเห็น....พอหญิงสาวเปิดให้ดู...ผู้ใหญ่บ้านถามด้วยความเป็นห่วงว่า....แล้วนี่ถูกไอ้นั้น..มากี่วันแล้ว......9เดือนแล้วค่ะ....หญิงสาวตอบ...เสือหลังจากได้ยินหญิงสาวตอบก็ค่อยๆย่องออกไป ด้วเนื้อตัวสั่นเทา คิดในใจ...ฉิบหายแล้ว..ถ้าชาวบ้านเอาไอ้นั้นมาจัดการกับกู กูต้องตายแน่ๆ.....แผลไปโดนอาวุธชนิดไหนมาวะ....เป็นแผลมาตั้ง9เดือนแล้ว...แผลเปียก ยังไม่แห้ง..ปิดก็ไม่ปิด....แถมปากแผลยังมีขนขึ้นอีก...แล้วก็วิ่งหางจุกตูดเข้าไปในป่า....นับแต่วันนั้นเป็นต้นมาชาวบ้านก็ไม่เจอเสือโคร่งตัวใหญ่ตัวนั้นอีกเลย......................
คำถามคือ...เสือ...กลัวอะไร.....ถ้าไม่แน่ใจ ตอบในpm….

น่ากลัวจัง ''ไอ้นั่น''

[เสือสามคัน]

.........ดีที่ตีถูกแขน.......... จากลุงจินต์

ลุงจินต์ จะให้รางวัลเรื่องขำๆๆ หรือเล่าหลายเรื่องดี...หรือให้ทุกคนโหวตละลุง..

[ส.อ.อาทิตย์ คันธิก]

เธอคงเหนื่อย

หญิงคนหนึ่งได้รับว่าจ้างให้ทาสีที่ขอบถนน highway วันแรกเธอทาได้ 10 กิโล วันที่สองทาได้แค่ 5 กิโล เจ้านายเธอเห็นเธอทาได้น้อยลง จึงตัดสินใจให้เธอพักผ่อนซักวัน คิดว่าเธอคงเหนื่อย

เมื่อเธอกลับมาทำานวันต่อไปปรากฏว่าทาได้แค่ครึ่งกิโลเท่านั้น หัวหน้ารู้สึกท้อใจมาก แล้วเข้ามาถามเธอว่า
“โทษทีเถอะ ทำไมคุณทาได้น้อยลงทุกวันๆ ทั้งๆที่ผมให้คุณพักผ่อนแล้ว”

“ง่ายๆ” เธอตอบ “ยิ่งทาชั้นก้อยิ่งห่างจากกระป๋องสีขึ้นเรื่อยๆ

[JUNE']

ขอแจมด้วยคนก่อนไปทำบุญพรุ่งนี้

เลี้ยงปลาอะไร
ณ รพ.บ้า คุณหมอสมพงได้ทำการทดสอบผู้ป่าวยเพื่อที่จะได้ระบายผู้ป่วยที่หายดีแล้วกลับบ้านไป
ขณะนั้นทาง รพ. ได้ขุดบ่อน้ำเล็กๆไว้ คุณหมอสมพงจึงคิดว่าจะใช้บ่อน้ำนี้ทดสอบผู้ป่วย
จึงได้ทำการทดสอบผู้ป่วยทีละคน โดยคุณหมอสมพงจะถามคนไข้ทุกคนว่า
"บ่อน้ำนี้ถ้าเป็นคุณ คุณจะใช้ทำอะไร"
ผู้ป่วยคนแรกตอบว่า "ผมจะเอาไว้แข่งว่ายน้ำกีฬาโอลิมปิกครับ"
คนที่สองบอกว่า"ผมจะเอาไว้เป็นท่าเทียบเรือ"
คนที่สามตอบว่า "จะเอาไว้เล่นบานาน่าโบท"
คุณหมอสมพงได้ทดสอบคนไข้หลายๆคน แต่ก็ไม่มีใครสามารถตอบได้อย่างมีเหตุผลเลย
จนกระทั่งถึงคนสุดท้าย
"บ่อน้ำเล็กๆนี้ถ้เป็นเธอๆคิดว่าน่าจะใช้ทำอะไรได้"
คนไข้คนสุดท้ายตอบว่า "เลี้ยงปลาครับหมอ"
หมอดีใจมากที่ได้พบผู้ป่วยที่คิดว่าน่าจะมีอาการดีขึ้นแล้วสักคนจึงถามต่ออีกว่า
"เธอเปนคนเดียวเลยนะที่ตอบได้อย่างมีเหตุผล เธอหายแล้วล่ะพรุ่งนี้กลับบ้านได้"
แต่เพื่อความแน่ใจยิ่งใจยิ่งขึ้น หมอสมพงจึงถามคนไข้อีกครั้งว่า
"ว่าแต่เธอจะเลี้ยงปลาอะไรล่ะ"
คนไข้คนสุดท้ายตอบอย่างภูมิใจว่า " ปลาวาฬครับคุณหมอ "