4 เสือบูรพากับ1แมวง่องแง่ง ฝ่าฝูงแดดนรกแดนที่ราบสูง ระยอง-สกลนคร 800 กม.

[ชาญ วงศ์อยู่]

The Stranger : ขอให้ฟ้าดินเป็นพยาน ผมนายชาญ วงศ์อยู่ ขอถอนตัวออกมาอยู่เฉยๆ เฝ้าดูกระบวนการ ให้คำแนะนำของคนที่มีเจ้าของแล้ว เพราะที่โสตนั้นเพราะออกมาจากบ้านทั้งน้าน....กรัมม็อกโซน !!!!! อึ๋ย...แค่พูดถึงก็สยอง.... ไปดีเถอะนะพี่ขออวยพร...ให้เจ้าไปดี...ลืม 16 ปีเสียเถิดนะน้อง...นึกว่าหลับฝันชั่วพลันก็ตื่นลืมคืนเราสอง...ที่ครองความรักกันมาถึง 16 ปี ....เฮ้อ...ประกาศถอนตัวแล้วสบายใจขึ้นเยอะเลย The Stranger เจอกันที่เขาใหญ่ OK ? ไหม

[ming_khwunchai]

นี่ก็ผ่านไปอีกวันแล้วเสือแหวกของเจ้าแม่บักข้าวเหนียว ยังไม่โผล่หน้ามาให้เห็นเลย แกติดอยู่ตรง "จอหอ" ไม่ยอมเคลื่อนที่ไปไหน น่าสงกะสัยจริง ๆ เสือแหวกทำอะไร ตรงกับรายงานสรุปทริปที่ "จอหอ" นี้ รึเป่า..เสือแหวก อย่า จอหอนานนักซิ เดี๋ยวคนรอหมดแรงรอเสียก่อนหร๊อก... เสือหมิง ! ตกลงไปเขาใหญ่ กับเสืออู๋ จะเอารถยนต์ไปจอดที่ไหน ผมจะได้ไปจอดด้วยคันหนึ่ง..... จอดไว้ที่บ้านแล้วปั่นจักรยานไปกันไหม หนุกดี ????????? โอ่ย ถามไปได้ไง..เนี่ย (200 ก.ม. กึ๋ย.ย.ย. ยังจำได้ไม่ลืมเลย แดดเผา !!)

ทำไมพี่แหวก.... ชักช้า...เยี่ยงนี้

น้าน ไปเขาใหญ่ รอแม่บักบ้างนะ...จะปั่นจากกรุงเทพงะ่

ก๊าก...โปรดฟังอีกครั้ง ....

[The Stranger]

ตามหาเสือชีที่จอหอ(ต่อ)
สิบกว่ากิโลเมตรถึงจอหอกับอากาศที่เริ่มโพล้เพล้่
พวกเขาหยุดเป็นระยะเพื่อตามลายแทง
เสือชาญ "ชีอยู่ไหน"
เเสือชี " ฉันอยู่นี่ ที่รักจ๋า"
เสือชาญ "เออ แล้วอยู่นี่น่ะ มันอยู่ที่ไหน"
เสือชี "เลยสี่แยกไฟแดงตรงมาห้าสิบเมตร ร้านข้าวต้มผมรออยู่นี่"
เสือชาญ "แม่ค้าสวยมั้ย"
เสือชี "งามแต้ๆ"
เสือชาญ "แล้วไป นึกว่าไม่สวย ให้ไปรอที่ร้านอื่น"
(งานนี้ เผลอๆเสือชาญโดนองค์กรสิทธิสตรีฟ้องศาลข้อหาเลือกปฏิบัติ)
ในที่สุด รักย่อมเข้าใจในรัก หลังจากพวกเขาเก้ๆกังๆ ใตัสะพานลอยก่อนถึงไฟแดงอยู่นาน ก็ตัดสินใจข้ามสี่แยกนั้นไป
ใช่เลย นี่คือ จอหอ ย่อมาจาก จองหอให้พี่หน่อย (ข้อมูลจากเสือชาญ) พ้นสี่แยก ณ พิกัดที่แจ้ง ก็เห็นเสือชีนั่งกระดิกหน้าแข้งรออย่างสบายใจเฉิบ ที่ทรมานใจเพื่อนให้กลัดกลุ้มได้
เสืออู๋กระโจนนั่ง มือไม้สั่นคอแห้ง แต่หลังจากกรอกน้ำสีอำพันฟองขาวฟ่อดล้นแก้วลงคออั้กๆ เขาก็ระบายยิ้มออกมาเต็มหน้า
"อา ความสุขอันเป็นเอกลักษณ์ของเอกบุรูษ"เขาพึมพัมปรัชญา
"มั่งฮี่" เสือหมิงยกบ้าง
จอหอ พวกเขาเริ่มจับความสุขมาใส่ไหแล้ว

[The Stranger]

ส่วนหนึ่งของสัมภาระสิบสองจุดห้ากิโลของเสือหมิง

[The Stranger]

สัมภาระทั้งหมดของเสือแหวกสองจุดห้ากฺิโล
"โรงแรมนี่ดีทุกอย่างยกเว้นไม่มีไม้แขวน" เขาบ่น

[The Stranger]

วันที่สามของการปั่น
วันที่ ๘ เมษายน ๒๕๕๔
๒๐๐กม.สู่่ขอนแก่น
ตีสี่ สี่สิบห้า
เสือชาญ"เสือแหวกตื่น"
เสือแหวก "ขอต่ออีกนิด ผมว่าเสือหมิงกับเสืออู๋ยังไม่ตื่นหรอก"
เสือชาญส่ายหน้าด้วยความอิดหนาระอาใจ "ทุกคนเสร็จแลัวรอเสือแหวกอยู่คนเดียว"
เสือถ่วง รั้งท้าย ณ โอ้เอ้ (นามเดิม เสือแหวก) ลุกพรวดจากที่นอน ด้วยความรับผิดชอบและความอาย(ที่ยังพอหลงเหลืออยู่บ้าง)

[The Stranger]

เสือแหวกเคี้ยวขนมปังเพิ่มพลังแก้มตุ่ย
"ซ่อมเสร็จแล้วบอกนะ เด๋วผมกลับไปนอนต่อ"

[The Stranger]

"เรียบร้อย พร้อม "เสือหมิงประกาศ
ไม่มีอะไรที่เสือหมิงทำไม่ได้ ยกเว้นความดี

[The Stranger]

สี่กิโลเมตรต่อมา แวะซดของฟรีที่ด่านตรวจจอหอ

[The Stranger]

ปั่นบ้าสไตล์ทัวร์ ออฟ ไทยแลนด์ สู่พิมาย
200 กม.สู่ขอนแก่น
พวกเขาผ่านทุ่งสัมฤทธิ์ ผ่านพิมาย แต่ไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหน เพราะเมื่อตั้งขบวนแล้วก็ทุ่มเทกับการปั่นสุดขีดด้วยความเร็วสามสิบขึ้น ราวกับอยู่ในขบวนปั่นแข่งขันระดับชาติ ทัวร์ ออฟ ไทยแลนด์
เสือแหวกบอกตัวเอง “นักแข่งในทัวร์ ออฟ ไทยแลนด์ คงจะรู้สึกอย่างนี้ ปั่นให้เกาะกลุ่ม หยุดไม่ได้ สับขาตลอดเวลา รักษาลมหายใจไม่ให้เหนี่อย"
เสือชาญเป็นหัวลาก ตาของเสือแหวกจับที่ล้อหลังกับขาในกางเกงรัดสีดำของเสือชาญที่มีรอบปั่นแข็งแกร่งไม่รู้จักหยุดหย่อน
ทุกคนตามด้วยความบ้าคลั่ง ทิวทัศน์ข้างหน้าผ่านออกทางหางตาอย่างรวดเร็ว เสือชาญหันมาดูขบวนด้านหลังทุกระยะ เสือแหวกนานๆหันไปดูที และทุกครั้งที่หันกลับไปหนึ่งแว่บ จะงงงันด้วยความประหลาดใจว่าเบื้องหลังอันเงียบกริบและระยะทางอันยาวเหยียดผ่านมาเป็นสิบๆกิโลนั้น เสือหมิงเสืออู๋เสือชียังเกาะติดไม่ได้หายไปไหน
“พวกนี้ก็ไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อยเหมือนกันนะ”เสือแหวกแอบนึกประชด
เขาเริ่มแยกเขี้ยว คอแห้งผาก ต้องคอยตะโกนด่าตัวเองทุกระยะ
“หุบปาก เอ็งอ้าปากปั่นอีกแล้ว” ลมกรอกคอหอยแห้ง ทำให้ระยะอดทนของเขาสั้นขึ้น
ทางราบเสือแหวกพอตามได้ แต่เมื่อเจอเนินยาวซักสองสามเนิน เขาโบกมือลา ดูด้านหลังของกลุ่มเพื่อนค่อยๆ จางหายจนเห็นลิบๆสุดสายตา และหายไปในที่สุด
ค่อยเจอกันเบรคหน้า เสือแหวกรำพึง

[The Stranger]

เสือชี เสนาธิการกับมาดการโทรศัพท์สั่งการ เปิดโอกาสให้เสือแหวกควบไปก่อน แต่อีกไม่นานเขาก็จะกลับมาแซงผ่านเสือแหวกง่ายดายเหมือนปอกกล้วย
ขณะควบตามหลังเสือแหวก เขาสังเกตเห็นเสือแหวกใช้ส้นมือเข้าเกียร์
"ทำไมไม่ใช้นิ้วโป้งเข้าเกียร์ พิลึกคนจัง"
"ลองสไตล์ใหม่ เท่ดี" เสือแหวกกลบเกลื่อน
ยิ่งนานเมือเลือดลงต่ำ เขารู้สึกปวดนิ้วโป่งกับง่ามนิ้วมือขวายิ่งขึ้น

[ชาญ วงศ์อยู่]

เสือแหวก แทรกที่นอน ขอนอนก่อน นะเพื่อนเอ๋ย อยู่บ้านเราก็เคย ร่วมเขนยกับคุณครู จากบ้านมาไม่นาน ถุกกล่าวขานแสนอดสู หลับนาน ๆ เรื่องของตู ข้าไม่รู้ สู้เพื่อใคร คิดถึงครูถนอม แหวกไม่ยอมคิดถึงใคร ถึงจากมาแสนไกล จิตอยู่ใกล้ ไม่ห่างเลย ปากชมคนอื่นสวย เพียงเพื่อช่วยเหนื่อยพี่หาย คิดแล้วแสนเสียดาย ตูทำไมไม่โสตเอย..........เขียนอย่างไร้จุดหมาย...เลื่อนลอย....ไม่เจาะจง ???

[The Stranger]

6.47 เจอด่านอีกแล้ว ของชอบสำหรับเสือที่เริ่มอ่อนล้า

[The Stranger]

เสือแหวกอยากให้ที่นี่เป็นสวรรค์ระยะยาว แต่พอเสือแหวกเตรียมจะเอนหลัง
"ลุก ไป เดี๋ยวไม่ถึงขอนแก่น" เสือชาญเร่ง

[The Stranger]

เห็นตัวเลขหลักกิโลแล้วเสือแหวกรู้สึกระทดระทวย