ไปเที่ยวเขาใหญ่ ง่ายๆ สองวัน สบายๆ

[โอ๊ก]

อ่านของคนอื่นมาเยอะขออนุญาติแนะนำการเดินทางไปเขาใหญ่ จาก กทม ง่ายๆ สั้นๆ สนุกๆ ประหยัดๆ สองวันเท่านั้นเอง เพื่อท่านใดสนใจนะครับ
เดินทางโดยขบวนรถไฟ กทม - อรัญประเทศ เที่ยวแรกออกจากหัวลำโพงเวลา 5.55 น. เป็นขบวนชั้น3 หมายเลข275 กรุงเทพ อรัญ มีตู้สินค้าด้านหน้าหนึ่งตู้ ประตูทางขึ้นเล็กมากควรถอดสัมภาระออกก่อน ถ้าขึ้นตามทางมีเวลาน้อย ผมขึ้นสถานนีหัวหมากเวลา 6.40 รถ รถไฟฟรี เสียค่าระวางจักรยานคันละ 90 บาท รถแน่นตามระเบียบ อาศัยนั่งเฝ้าจักรยานมาในตู้สินค้าสบายหน่อย ลงสถานนีปราจีนบุรี เวลา 9 โมง

หาข้าวเช้ากินในเมืองหรือถ้าอยากกินข้าวแกงร้านชาวจักรยาน ออกไปตามถนน 320 ประมาณ 5 กิโลเจอสี่แยก เลยไปหน่อยจะมีร้านข้าวแกงอยู่จำชื่อไม่ได้ ราคามาตรฐาน อร่อยใช้ได้ ที่สำคัญ เวลาเติมน้ำในกระติก เจ้าของไม่มองหน้า หุหุ กินข้าวเสร็จก็วิ่งเส้นเดิมตรงไปอีกประมาณห้ากิโลถึงวงเวียน มี711 ร้านสุดท้าย จะซื้อขนมปัง ลูกอม น้ำดื่ม เตรียมไว้ขึ้นเขาได้เลย มีติดไว้ได้กินแน่ อร่อยกว่ากินที่บ้านเยอะ แต่ตามทางก็มีนะ บวกนิดหน่อย จากวงเวียนเริ่มต้นทางหลวงชนบท หมายเลข 3077 ถึงด่านเก็บเงิน สิบเอ็ดกิโล เป็นเนินเล็ก วอมรอบขา ระหว่างทางมีร้านค้าตลอดเส้นทาง ควรมีน้ำอย่างน้อยสักสองลิตร ก่อนเข้าด้าน

อ๋อ ตอนนี้ในอชก ห้ามเครื่องดื่มแอลกอฮอทุกชนิด ต้องเหน็บจากตีนเขาไปนะครับ อยากกินก็ยอมแบกหนักหน่อยละกัน แต่โซดา น้ำแข็งมีขายในร้านสวัสดิการ ไม่ต้องกลัว

ถึงด่านเก็บเงินฝั่งปราจีน เสียค่าเข้า คนบวกจักรยาน รวม 60 บาท แพงเกือบเท่ามอเตอร์ไซด์ หรือรถยนต์ เจ้าหน้าที่บอกเป็นระเบียบต่อรองไม่ได้ หลังจากที่พยายามต่อแล้ว แต่บอกว่าถ้าเอาจักรยานขึ้นท้ายกระบะไม่เสียค่าจักรยาน หรือขี่คันเดียว บอกคนแถวนั้นผ่านได้ (ขออนุญาติแทรกความเห็นส่วนตัว) ทางก็แคบไม่มีไหล่ทางให้จักรยานวิ่งเลย จักรยานเราก็เบา เสียงก็ไม่มี มลพิษก็ไม่มี ทำไมยังเก็บเงิน น่าจะให้เข้าฟรี ไม่เหมือนพวกบิ๊กไบค์ไฮโซ ทั้งหนัก(รู้เพราะพื้นมันสะเทือนเลย) ทั้งใหญ่ วิ่งมาเป็นฝูงยังกับเป็นเจ้าของถนน เสียงลั่นสนั่นป่า แม่งโครตเท่ ไม่บนดีกว่านะ หุหุ
จ่ายเงินเสร็จก็จอดพักซักหน่อย มีห้องน้ำ ล้างหน้าล้างตาลดความร้อนเตรียมขึ้นเขาจริงๆ ละครับ

สรุปจากสถานนีรถไฟปราจีน ถึงหน้าด่าน ประมาณ 20 กิโลนะครับ ต่อไปนี้ชีวิตคุณจะมีแต่ขึ้นกลับขึ้้น แจ๋วจริงๆ (เดียวมาต่อ)

[โอ๊ก]

จากด่านก็เริ่มขึ้นเขากันนะครับ น่าจะขึ้นสัก 70% ลงซัก 30% ชันสุดๆ ก็พอไปได้ ไม่ถึงกับเข็น พอดีวันที่ไปร้อนตับแตก เกือบแย่เหมือนกัน ผมก็มือใหม่นะสำหรับเขาใหญ่ และทางแคบมาก รถยนต์ก็พยายามจะแซงเหมือนกำลังรีบไปทำงานในเมืองเช่นเดิม ไม่รู้จะรีบไปลงเหวกันหรือไง ไงก็ขี่ระวังๆ พยายามให้สัญญานเวลามีรถสวนหน่อย เพราะโค้งเยอะ จุดพักที่มีเครื่องดื่มข้าวขายแรกคือ น้ำตกเหวนรก จากด่านมาประมาณ 11 กิโลเอง ราคาแพงกว่าข้างล่างนิดหน่อย รับได้ ใครหิวก็จัดการตรงนี้เลยนะครับ เลยไปนี้ยาวๆ แล้ว

ที่น้ำตกเหวนรกเป็นจุดท่องเที่ยว น้ำตกยิ่งใหญ่ สวยมาก ผมโดนหลอกให้เข้าไปดูมาแล้ว อุตส่ามาถึงที่แล้ว สุดยอดครับ แต่ไกลเอาเรื่องเลย ถ้าแรงเหลือลองไปชมดูนะคุ้มค่าแน่นอน

จากเหวนรกก็ขึ้นๆ ลงๆ ไปจนถึง ร้านค้าสวัสดิการเขาใหญ่ อีกประมาณ 20 โล ขึ้นๆ ลงๆ เริ่มเบื่อก็ถึง ระหว่างทางก็จอดพักบ้าง รอข้างหลังบ้าง สบายๆ ไม่ต้องรีบ ก่อนถึงที่ทำการ จะมีแอ่งกะทะใหญ่ๆ สองแอ่งให้สูดอากาศพุ่งลงมาสนุกๆ หายเหนื่อยเลย ไปถึงร้านค้าประมาณ สี่โมงเย็น ก็ถือว่าการขี่จบแล้วสำหรับหนึ่งวัน สบายๆ ไหมครับ มีเวลาเหลือเยอะแยะ ถืออย่างช้าก็ไม่น่าเกินห้าโมง แต่ถ้าขี่ไม่ไหวก็ไม่ต้องกลัว โบกรถกระบะขึ้นมาก็ได้ ส่วนใหญ่ใจดีให้ขึ้นทั้งนั้น
สรุปจากสถานนี้รถไฟ ถึง ที่ทำการ ระยะทางประมาณ ห้าสิบกิโล ใช้เวลาประมาณ เจ็ดชั่วโมง ถ้าอากาศไม่ร้อนมากถือว่ากำลังสนุก แต่วันนั้นร้อนไปหน่อย แต่ก็สนุก แต่วิวน่าเบื่อ

สำหรับที่พักก็มีที่กางเต้นสองจุด ที่ลำตะคอง กับผากลัวยไม้ ลำตะคองใกล้หน่อย ผากล้วยไม้ไกลหน่อย แล้วแต่จะชอบ ก็ขี่สบายๆ แล้วครับ
ที่พักแรมมีเครื่องนอนให้เช่าครบทุกอย่าง แต่แนะนำว่าเต้นเช่าไม่กันฝน สภาพไม่ไหวแล้ว เอาไปเองชัวกว่าถ้าแบกไหว
อาหารการกิน อุดมสมบูร ราคายุติธรรม 30-40 เครื่องดื่ม น้ำแข็ง โซดามีขายพร้อม กาแฟแก้วละ 15 บาท ที่ร้านมีน้ำร้อนให้ พกผงกาแฟกับแก้วไปกินฟรีได้ ของสดแบกไปเช่าเตาถ่านของอชก ได้ครับ แต่ก่อไฟไม่ได้แล้ว
ชาร์แบตโทรศัพที่ร้านสวัสดิการได้ แต่แพงจัง 20 บาทแนะ
ห้องน้ำ อาบน้ำ มีเยอะ ไม่มีปัญหา
รถจักรยานก็กองๆ รวมไว้แถวเต้นพักได้เลย ไม่มีใครสนใจหรอก
มีน่ารำคาญบ้างคือพวกทาก ชุมเอาเรื่อง วันแรกผมเจอไปสามสี่ตัว ย้ายเต้นหนีเลย ยุงชุมตอนหัวค่ำ พอซักสองทุ่มไม่มีละ
ถ้าฝนชุกกลางเต้นที่ลำตะคองจะมีศาลาเยอะหน่อย เพื่อเต้นรั่วยังพึ่งศาลาแทนได้
เดียวนี้ทาง อชก ห้ามแอลกอฮอ กับ ดนตรี กีต้าแล้ว สบงเงียบดี ไม่มีเสียงรบกวน วันที่ไปคนไม่เยอะมาก สบายๆ แค่มีกลิ่นหอมปลาหมึกย่างเต้นอื่นโชยมารบกวนบ้าง ตอนเย็นอากาศเริ่มดี เย็นมีลมพัดสบาย สั่งข้าวกินที่ร้านแถวเต้น อาบน้ำอาบท่า พักผ่อน นั่งดูดาวกันได้เลย
ดึกๆ ฝนลงทั้งคืน ได้อาศัยเต้นออกแบบโดยนักจักรยาน ทำเพื่อนักจักรยานของน้ำเป็ด นอนฟังเสียงฝนกระทบกับฟลายซีสทั้งคืน ดึกๆ ตกหนัก ก็เอาอยู่ไม่รั่ว นอนซุกในถุงนอนขนเป็ดมือสองคลองถมราคาถูก มันช่างอุ่นมีความสุขจริงๆ แต่มารู้ตอนเช้าเพื่อนๆ อพยพไปนอนหนาวที่ร้านอาหารกันหมด (พักยกให้ลูกเล่นเกมก่อนนะครับ)

[kobfujar]

... น้ำแข็ง โซดามีขายพร้อม ..... (พักยกให้ลูกเล่นเกมก่อนนะครับ)

อ้าว..มีขายโซดาก็เหมือนสนับสนุนให้เอาเหล้ามากินสิครับ
แต่สงสัยลูกจะจองคอมฯนานมากเลยนะครับ คุณพ่อเลยยังบรรยายต่อไม่ได้...
นั่งกอดเข่ารอแล้วครับ... รูปภาพสวยๆด้วยนะครับ..

[น้องหนึ่ง]

เห็นภาพครับ รออ่านต่อ

[โอ๊ก]

วันที่สองก็ตื่นมานั่งดูป่าช่ำๆ หลังฝนหยุดตก อากาศดีมาก รอจนแดดออก ถือโอกาสให้สัมภาระ รถจักรยานตากแดดให้แห้งซักหน่อยค่อยเก็บ สักสิบโมงก็ออกไปขี่เล่นน้ำตกเหวสุวัต ทางภายในอุทยานขี่สนุก ชันกว่าด้านนอก แต่สั้นกว่า ป่าสดใสมีชีวิตชีวา อาจเพราะว่าเค้าต้องเลือกเอาจุดที่ดีที่สุดเป็นที่ตั้งของ อชก ก็ได้ ผมเลยรู้สึกว่ามันสวยกว่าทางที่ผ่านๆ มาเยอะ น้ำตกวันนี้ก็น้ำแรงดี มีหมอกลงเล็กน้อย แล้วฝนก็เริ่มโปรยปรายมาสลับหยุดนิ่ง (เหมือนรายงานจราจร) สวยครับ ป่าที่ช่ำฝนสวยมาก กลิ่นป่ามันหอม มีชีวิตชีวามาก เสียงนก เสียงแมลงร้องสนั่นป่า ผิดกับวันแรกที่ไต่ขึ้นมา ช่างแห้งแล้ง ไร้น้ำใจจริงๆ ยังแอบบ่นกับตัวเองว่าใครเค้าให้เที่ยวป่าหน้าร้อนกัน มีแต่ความแห้งแล้วแตกระแหง ก็เที่ยวเล่นกันจนเบื่อก็ออกมา ถึงที่พักฝนก็เทอีกรอบ รอบนี้หนักหน่อย หลบอยู่สักครึ่งชั่วโมงจึงซา ถึงได้ออกมาที่ทางแยกลงเขาได้ มาเจอกลุ่มพี่ๆ อีกกลุ่มรออยู่หน้าร้านค้า คุยกันได้สักพัก สรุปว่าอุปกรณ์ไม่ครบ อยู่อีกคืนคงไม่สนุกขอแยกกลับดีกว่า ตัดสินใจได้เอา บ่ายโมงครึ่ง รถไฟมาถึงสถานนีปราจีนสี่โมงครึ่ง มีเวลาแค่สามชั่วโมง แต่ขากลับลง 70 ขึ้น 30 น่าจะทัน ฝนก็หยุดแล้ว

ขาลงสนุกมาก มันเหมือนสัจธรรมข้อหนึ่ง คนเราต้องลำบากก่อนแล้วจะสบายทีหลัง จับแฮนให้มั่นๆ ปล่อยใจสบายๆ ที่เหลือปล่อยให้แรงโน้มถ่วงของโลกจัดการ มันจะพาเราล่องลอยไป ภาพความบากบันเมื่อวานมันจะย้อนเข้ามาให้ดื่มด่ำกับหยาดเหงื่อที่เสียไปเมื่อวานทุกๆ เมตรที่ผ่านมา
นานมาแล้ว ผมเคยฟังนักบินf16 ท่านหนึ่งชอบขี่บิ๊กไบค์มาก สมัยนั้นหนัง topgun กำลังดัง ออกทีวีพูดไว้ว่า เวลาขี่แล้วมันสุดยอดยิ่งกว่าบินเครื่องเจ็ต เวลาเราอยู่บนความเร็วสองร้อยกว่า ห่างจากพื้นแค่หนึ่งฟุต รอบๆ ตัวไม่มีอะไรขวางกัน พลังมหาศาลของเครื่องยนต์มันจะกระชากวิญญานเราออกจากร่างทั้งยังเป็นๆ แต่ผมว่ารถจักรยานเราไปได้พร้อมๆ กันทั้งร่างกายกับวิญญาน มันสามารถรวมกันเป็นสิ่งเดียวที่เคลื่อนไปได้อย่างสามัคคี พุ่งลงไปอย่างเร็ว และมีสติมั่นคง ห่างจากพื้นไม่ถึงฟุต ไม่มีแรงสะเทือนจากเครื่องยนต์ ไม่มีเสียงสนั่นหวั่นไหล มีแต่เสียงหัวใจคุณเต้น เสียงลมพัดผ่าน ให้พลังแรงดึงดูดของโลกเปลี่ยนมาเป็นพลังงานให้เราเคลื่อนที่ไปได้ มันสุดยอดจริงๆ
ขากลับลงจากเขาถึงด่านเก็บเงินฝั่งปราจีนนี้ใช้เวลาแค่ชั่วโมงกับสี่สิบห้านาที ลงมาม้วนเดียวสองโมงสี่สิบห้าก็มาพักล้างหน้าล้างตาที่หน้าด่านกันแล้ว แล้วก็ ขี่กันยาวๆ อีกรอบถึงสถานนีรถไฟสี่โมง มีเวลากินข้าวบ่ายครึ่งชั่วโมง ไปเจอร้านผัดไทยหอยทอดแถวๆ สถานนีรถไฟ เป็นร้านตึกแถว สะอาด อร่อย ราคาไม่แพงด้วย แนะนำเลยครับร้านนี้ แต่จำชื่อไม่ได้ ออกจากสถานนีเลี้ยวซ้ายก็เห็นป้ายผัดไทย ใหญ่ๆ หน้าร้านแล้ว ก่อนจะขึ้นเขาซื้อติดหลังรถไปคนละห่อจะแจ๋วมากเลย ห่อละ ยี่สิบห้าบาทเอง
รถไฟขบวนเดิมที่มาเมื่อวาน ออกจากอรัญมาถึงสถานนีปราจีนบุรี เวลาสี่โมงสี่สิบ ควรเตรียมตัว นัดแนะกันให้ดี รถไฟจอดไม่นาน และประตูก็เล็กขึ้นลำบาก พอหนึ่งทุ่มก็ถึง กทม ตัวใครตัวมันแล้วครับ มีเทคนิคเวลาลงคือ เอาจักรยานตั้งขึ้น แล้วจะลงง่ายครับ ถ้าเข็นลงมันจะไปขัดประตูออกลำบากมาก

[โอ๊ก]

ขอแทรกข้อคิดที่คิดไปเองสักนิด
เรื่องการนั่งรถไฟมากับจักรยาน เพราะจริงๆ แล้วเค้าไม่ให้คนนั่งนะ ถือว่าเป็นความอนุเคาะห์ของเจ้าหน้าที่รถไฟที่กรุณาให้เราได้อยู่ใกล้ชิดกับสิ่งที่เรารัก และไม่ต้องไปยัดเยียดเบียดเสียดอยู่ด้านหลัง ซึ่งผิดระเบียบแน่นอน และในตู้ก็เหมือนที่ทำงานของพนักงานรถไฟ เป็นที่อาศัย ที่พักผ่อน มีเจ้าหน้าที่เข้าออก มีเหตุการณ์ต่างๆ เกิดขึ้นมากมาย บางอย่างเค้าคงไม่อยากให้คนภายนอกรับรู้ แค่ประสบการอันน้อยนิดของผมก็รับรู้ได้ว่ามันเป็นที่สงวนไว้ในการทำกิจกรรมแปลกๆ หลายๆ อย่าง รถไฟมันไม่เหมือนรถทัว ที่ต่าง คนต่างนั่งในที่ของตัวเอง อยู่ในที่จำกัดรอแค่ให้ถึงที่หมาย รถไฟมันมีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นเหมือนเมืองๆ หนึ่ง ถึงต้องมีตำรวจประจำบนรถไฟ ซึ่งเที่ยวนี้หลังจากเพื่อนๆ ลงหมดแล้วผมนั่งมาคนเดียวก็พบเห็นเหตุที่ไม่คิดว่าจะได้เห็นหลายๆ อย่าง เลยอยากฝากเตือนเพื่อนๆ ว่า
การที่เราได้เปรียบผู้โดยสารท่านอื่น ได้นั่งมาสบายๆ เป็นเพราะความอนุเคราะห์ของเจ้าหน้าที่โดยแท้ เพราะฉะนั้นก็อยู่อย่างสงบเสี่ยม อย่าเห็นว่าตู้ว่างๆ จะนั่งตรงไหนนอนตรงไหนก็ได้ รถจักรยานก็วางให้เรียบร้อย พาดกันบ้างขัดกันบ้างก็ต้องทำใจ ไม่ใช้เห็นตู้ว่างๆ จะวางเป็นโชว์รูมรถ เพราะเราไม่รู้สถานนีต่อไปจะมีอะไรขึ้นมาบ้าง ยิ่งสายยาวๆ บางทีแค่ครึงทางก็ของเต็มตู้แทบไม่มีที่เดิน ใครเป็นห่วงรถก็หากระดาษมาพันซะ ไม่ใช้ใครมาชนหน่อยก็ไปว่าเค้า เวลารถจอดสถานนีก็สงบเสี่ยมอย่าพยายามโชวตัวจะดีที่สุดเพราะจะมีผู้โดยสารคนอื่นพยายามจะเลียนแบบเรา ทำให้ทางเจ้าหน้าที่ลำบากใจพอสมควร และสายตาทุกคุ่ที่มองมาที่เราเวลาประตูรถเปิด แล้วเห็นทั้งเด็กสตรี และคนชรา ยัดเยียดกันแทบไม่มีที่ยืน ในขณะที่เรานอนยาวเหยียดกันเต็มที่มันช่างทำให้ละอายใจเหลือเกิน

สุดท้ายมีสมการเล็กๆ น้อยๆ ในการขึ้นเขาใหญ่นะครับ ขำๆ นะ
พกเงินไปเยอะหน่อย แบกของน้อยหน่อย
พกเงินน้อยหน่อย แบกของเยอะหน่อย
แรงน้อย พกเงินเยอะ
แรงเยอะ พกเงินน้อย
แรงเหลือเฟือ แบบของให้คนแรงน้อย
แล้วจะได้ไปถึงพร้อมๆ กัน

ขอให้เที่ยวให้สนุกนะครับ ขอบคุณที่ติดตาม หวังว่าจะเป็นประโยชน์กับคนรุ่นต่อไปบ้างละ ขอบคุณทุกความเห็นคราวหน้าไปด้วยกันเลยดีกว่า หุหุ

[น้องหนึ่ง]

ชอบ คห. หลังมากครับ

[น้ำปั่น1]

โอ๊ก : จบทริปเที่ยวเขาใหญ่ : "ง่ายๆ สบายๆ"

[HuggyBeary]

สวัสดีครับ คุณโอ๊ก ผมที เน้ออ
เล่าเก็บรายละเอียดได้ดีจังครับ จนลืมว่าไปด้วยเลย
ทริปเขาใหญ่นี้ ครั้งแรกของผมเหมือนกัน วันแรกเส้นทางเป็นไปตามที่ว่า ร้อนสุดๆ น้ำทั้งดื่มทั้งราดตัวตลอดทาง วันนั้นผมถึงก็ลงไปเส้นปากช่อง ทางลงมันสุดๆ (เสียดายได้ข่าวว่ากลับลงทางเก่ากัน)

ปล.ใึครไปทริปนี้ก็เอารูปมาลงด้วย เน้อ

[breeze]

ไปวันเดียวกลับได้ไหม

คือ แค่ขึ้นไปเพื่อทำสถิติให้ตนเอง พอจะสามารถไหมครับ

รวมๆ แล้ว ขึ้นลง ประมาณ 9 ชั่วโมง