4 เสือบูรพากับ1แมวง่องแง่ง ฝ่าฝูงแดดนรกแดนที่ราบสูง ระยอง-สกลนคร 800 กม.

[The Stranger]

เสือชีโดดเดี่ยว
หลังจากถ่ายรูปงานวิวาห์เสือแหวกกับป้ายลงเขาแล้ว เสือชีก็สาละวนเก็บกล้องและสัมภาระเข้ากระเป๋า พอเงยหน้ามาอีกทีพบว่าต้วเองยืนโด่เด่อยู่คนเดียวบนสันเขา มองลงไปทางข้่่างล่างที่จะไป ว่างเปล่าจากเงาเพื่อน
"ไม่ยอมรอกันเลยนะพวก "เขาโวยวายอยู่คนเดียว จากนั้นพุ่งรถลงจากเขา ตามไปอีก 9 กม.โดยไม่มีโอกาสเห็นท้ายใครเลย
สี่เสือกับหนึ่งแมวพบนักปั่นระดับชาติ
เสือแหวกรั้งท้ายในช่วงที่กลุ่มนำกำลังมองหาร้านอาหารข้างทาง
เสือหนวดเฟิ้มคนหนึ่งก็ขับตีคู่มาถาม เป็นเหตุให้พวกเขาได้รู้จักกันในเวลาต่อมา

[The Stranger]

สุนทร สุวรรณ ยอดนักปั่น
ในยุคแข้งทองไม่มีใครในวงการปั่นทีมชาติไม่รู้จักเขา
ปัจจุบัน ยังคงรักหลงใหลการปั่นไม่เสื่่อมคลาย
"มันอยู่ในสายเลือดเสียแล้ว ทุกครั้งที่อยู่บนอานคือความสุข"
การปั่นขึ้นลงเขาปักทุกวันเช้าเย็นคือเรื่องปกติของเขาเหมือนเดินไปหวีผมหน้ากระจก
"เสือแหวกขอให้คิดว่าการปั่นคือเรื่องง่ายๆ ถ้าเราทำเรื่องง่ายๆนี้ไม่สำเร็จ แลัวเราจะไปทำเรื่องยากๆได้อย่างไร"
นั่นคือข้อคิดเห็นที่สร้างพลังใจให้เสือแหวกได้ระยะสั้นๆ (ก็แกอัลไซเมอร์)
"ยกกระดก" คือนามปากกาของเขาในอาณาจักรนักปั่น

[The Stranger]

วันโลกาวินาศของเสือแหวก
หลังมื้อกลางวัน เสือหมิงเสือชียืมเสื่อลุงเจ้าของร้านไปปูนอนใต้ร่มไม้ เสืออู๋ไม่ปรากฏหลักฐานว่าทำอะไรเสือชาญเดินงุ่นง่านวางแผนการรบ เสือแหวกนอนเหยียดยาวบนม้านั่งแต่ร้อนสุดกำลังเขาคว้ารถออกปั่นล่วงหน้า บอกเสือชาญ
"ผมไปก่อนนะ จะหาที่นอนเย็นๆ"
เสือแหวกปั่นเรื่อยๆ ตาก็สอดส่ายหาที่นอนข้างทาง มีแคร่หน้าบ้านหลายที่แต่เขาเกรงใจเจ้าของ และการพูดคุยก่อนนอนที่จะทำให้เสียเวลา
เห็นป้ายใหญ่ขนาดฝาตึกรูปหลวงพ่อคูณอยู่ข้างทาง
"หลวงพ่อคร้าบ หาที่นอนเย็นๆให้ผมหน่อย" เสือแหวกนึกในใจสนุกไปยังงั้น
แอ่งกลางถนนใต้ร่มไม้ใหญ่หลายต้นท่าทางร่มเย็น เสือแหวกจอดรถ นอนทับบนพื้นเหมือนนุ่มแต่ความจริงแข็งด้วยตอหญ้า นอนนานๆก็นุ่ม

[The Stranger]

เจ้าเพื่อนยากรอเจ้านาย ที่กำลังมีความสุขในช่วงเวลาสั้นๆ ก่อนที่สถานการณ์โลกาวินาศอีกไม่นานที่กำลังจะตามมา

[แม่บักข้าวเหนียว]

หลังจากรัศมี ของทีมชาติ เข้ามาเสียดสี กับผิวกายขอพี่แหวกแล้ว พี่ซี ช่วยบอกที .. ระดับการปั่นดีขึ้นมั้ยย...บอกที...

[ชาญ วงศ์อยู่]

สวัสดีครับ "เจ้าคุณแม่บักข้าวเหนียว" เสือแหวกคงคิดเล่น ๆ ให้หลวงพ่อคูณหาที่นอนเย็น ๆ ให้ แต่หลวงพ่อคูณท่านคงไม่ชอบคนพูดเล่น ๆ เพราะท่านคงมีภาระกิจที่ สาธุชน คนไทยไปรบกวนท่านมากพออยู่แล้ว จนกระทั่งไม่มีเวลาพักผ่อน ถึงกับอาพาทอยู่บ่อย ๆ เมื่อเสือแหวกพูดเล่น หลวงพ่อคูณท่านก็เลยให้ตามคำขอของเสือแหวก ได้นอนบนถนนหลังจาก ล้อหน้าของเสือแหวก ชนล้อหลังของเสือชาญ เสียงโครมใหญ่ เดชะบุญไม่เป็นอะไรมาก แค่ เลือดออกซิบ ๆ หลังจากล้างแผลด้วยน้ำแล้วใช้พลาสเตอร์ยาปิดปากแผล ก็เดินทางต่อได้ ส่วนรัศมี ของอาจารย์สุนทร นักแข่งโคราช ทำให้เสือแหวก กระตือรือร้น ในการปั่นมากขึ้น แล้วก็ระมัดระวังมากขึ้น นับว่าเป็นผลดี ต่อการเดินทางครั้งนี้ ผมว่าถ้าทริปนี้มี "เจ้าคุณแม่บักข้าวเหนียว" ร่วมทริป สิ่งต่าง ๆ ระหว่างการเดินทาง คงคาดเดาลำบากมาก คือ อาจจะต้องใช้เวลาเดินทางถึง 7 วัน หรือไม่ก็ ใช้เวลาเพียง 3 วัน จากระยะทาง 700 ก.ม. นี่ก็เสือแหวกยังฝ่าฝูงแดดอยู่แถว ๆ ปักธงชัย ถ้ามีใครรออยู่ปลายทางคงแห้งเหี่ยว ก่อนที่เสือแหวกจะจบทริป...เอ้า...เสือแหวก.... "เจ้าคุณแม่บักข้าวเหนียว" มาตามทริปแล้ว แข็งหน่อย ๆ หมายถึงแข็งขัน นะ ไม่ใช่แข็ง...ทั่วไป (มะตูมอ่อนในแข็งนอก มะกอกอ่อนนอกแข็งใน ประมาณเนี๊ยะ) มีคนมาอ่านอยู่ข้างหลังแระ....ไปก่อนละ.....บ๊าย !!!!!!!!

[ming_khwunchai]

ลุงแซม : ไม่แสดงความคิดเห็น ได้แต่ อย่างเดียว เลยนะครับ

... สวัสดีครับ อ.ชาญ เสือชี เสือแหวก ลุงแซมไม่ค่อยถนัดเรื่องธรรมะ ครับ แต่ก็พอรู้ว่า ถ้าอยากจะได้ต้นไม้ต้นใหญ่ ๆ จะต้องมีทั้งแก่นและกระพี้ แก่น (ความดี)ต้องเป็นกระพี้(บุญ) มาก่อน ทั้งแก่นและกระพี้ต่างก็พึ่งพาช่วยเหลือกัน แก่นทำให้ต้นไม้เจริญเติบโตขึ้นไปได้ กระพี้มีหน้าที่ลำเลียงแร่ธาตุ ส่งไปใบ แล้วปรุงอาหารส่งกลับไปเลี้ยงทุกส่วนของต้นไม้ สรุปแล้ว บุญ กับความดี คงแยกกันไม่ออกมั๊งครับ นี่ผมเดา ๆ เอาน่ะ

เพิ่งได้อ่านแนวธรรมะจากลุงแซม ชวนให้หันหน้าเข้าวัด แต่เสือชีเสือหมิงชอบเดินเข้าประตูวัดด้านหน้าแล้วเดินเลยออกประตูหลัง ไปมอบทุนการศึกษาเด็กซะนี่

โอ้โห...รหัส ท่านเสือแหวก ทุนการศึกษาที่ท่านทำประจำ ไง๋มอบความดีให้เพื่อนหมดเลยล่ะ..สาบานได้เราสองคนยังไม่เคย

[The Stranger]

ถึง เสือหมิง
นี่เสือแหวกแกไปติดนิสัยนักการเมืองไทยบางคนมาตั้งแต่เมือไหร่ ชอบพูดเอาดีใส่ตัว เอาชั่วใส่คนอื่น ยังงี้ต้องลงโทษกรอกน้ำยาสี่สิบให้นอนกลิ้ง

[The Stranger]

หลังจากรัศมี ของทีมชาติ เข้ามาเสียดสี กับผิวกายขอพี่แหวกแล้ว พี่ซี ช่วยบอกที .. ระดับการปั่นดีขึ้นมั้ยย...บอกที...

เสือแหวกวิเคราะห์สาเหตุการปั่นช้า
เสือแหวก"เสือหมิงผมว่าเจ้าห่วงล็อครถพวงนี้แน่ที่ทำให้ผมปั่นช้า มันหนักตั้งกิโลกว่า"
เสือหมิงดูห่วงล็อครถที่ดล้องอยู่ที่คอรถ "เออจริง ปั่นไปนานๆ มันยิ่งหนักขึ้น"
เสือแหวก" ช่วยคิดหน่อยซิ จะกำจัดมันยังไง"
เสือหมิงยิ้มร่า เกิดไอเดียปี๊ง "ก็เอามันมาห้อยที่คอเสือแหวกแทนซิ"
เสือแหวก "!@#$%**?!"

[The Stranger]

สวัสดีครับ "เจ้าคุณแม่บักข้าวเหนียว" เสือแหวกคงคิดเล่น ๆ ให้หลวงพ่อคูณหาที่นอนเย็น ๆ ให้ แต่หลวงพ่อคูณท่านคงไม่ชอบคนพูดเล่น ๆ เพราะท่านคงมีภาระกิจที่ สาธุชน คนไทยไปรบกวนท่านมากพออยู่แล้ว จนกระทั่งไม่มีเวลาพักผ่อน ถึงกับอาพาทอยู่บ่อย ๆ เมื่อเสือแหวกพูดเล่น หลวงพ่อคูณท่านก็เลยให้ตามคำขอของเสือแหวก ได้นอนบนถนนหลังจาก ล้อหน้าของเสือแหวก ชนล้อหลังของเสือชาญ เสียงโครมใหญ่ เดชะบุญไม่เป็นอะไรมาก แค่ เลือดออกซิบ ๆ หลังจากล้างแผลด้วยน้ำแล้วใช้พลาสเตอร์ยาปิดปากแผล ก็เดินทางต่อได้ ส่วนรัศมี ของอาจารย์สุนทร นักแข่งโคราช ทำให้เสือแหวก กระตือรือร้น ในการปั่นมากขึ้น แล้วก็ระมัดระวังมากขึ้น นับว่าเป็นผลดี ต่อการเดินทางครั้งนี้ ผมว่าถ้าทริปนี้มี "เจ้าคุณแม่บักข้าวเหนียว" ร่วมทริป สิ่งต่าง ๆ ระหว่างการเดินทาง คงคาดเดาลำบากมาก คือ อาจจะต้องใช้เวลาเดินทางถึง 7 วัน หรือไม่ก็ ใช้เวลาเพียง 3 วัน จากระยะทาง 700 ก.ม. นี่ก็เสือแหวกยังฝ่าฝูงแดดอยู่แถว ๆ ปักธงชัย ถ้ามีใครรออยู่ปลายทางคงแห้งเหี่ยว ก่อนที่เสือแหวกจะจบทริป...เอ้า...เสือแหวก.... "เจ้าคุณแม่บักข้าวเหนียว" มาตามทริปแล้ว แข็งหน่อย ๆ หมายถึงแข็งขัน นะ ไม่ใช่แข็ง...ทั่วไป (มะตูมอ่อนในแข็งนอก มะกอกอ่อนนอกแข็งใน ประมาณเนี๊ยะ) มีคนมาอ่านอยู่ข้างหลังแระ....ไปก่อนละ.....บ๊าย !!!!!!!!

คิดถึงแม่บักข้าวเหนียวเหมือนกันนะ ไม่รู้แกเอาใจช่วยพวกเราทุกตารางเมตรรึเปล่า แต่ฝูงแดดนี่มันร้ายจริงๆ ทุกขณะบนอานพวกเราหาทางหลบพวกมันทุกระยะเลยนะ เสือชาญ แต่ไม่เคยหนีรอด เพราะมันเต้นระยิบรออยู่ข้างหน้ากว่าจะสี่โมงเย็น

[The Stranger]

วันโลกาวินาศของเสือแหวก(ต่อ)
"ไปได้แล้วเสือแหวก เพื่อนกำลังตามมา" เสือชาญตะโกนเรียก
เกือบบ่ายสองโมง ฝูงแดดนรกเริงระบำเย้ยหยันนักปั่น มันว่าทนได้ทนไป ข้าจะแผดเผา
สี่เสือและหนึ่งแมวจัดขบวนใหม่ เสือชีเป็นหัวลากตามด้วยเสือหมิง เสืออู๋ เสือชาญและเสือแหวก เมือเครื่องร้อน ความเร็วเริ่มไต่ถึงยี่สิบห้า รอบความเร็วและความแรงของทุกคนกำลังสัมพันธ์กัน
"ไหลแล้ว"เสือหมิงตะโกนเริงร่า
แต่แล้วเสืออู๋ก็ชะลอรถเพื่อรับโทรศัพท์
เสือชาญเบี่ยงขวาเพื่อแซง ทันใดนั้น เขาได้ยินเสียงดัง หนักๆ สั้นๆที่ล้อหลัง
"ปั้ด!"
เขาใจหายวาบ ครั้งหนึ่งขณะกำลังปั่นเคยได้ยินเสืยงอย่างนี้ ผลที่ตามมาคือการล้มกลิ้งของเขา และของพวกที่ตามมา และมีคันหนึ่งตะกุยผ่าขึ้นมาบนหน้าอกของเขา ปั่นผ่านไปอย่างสง่างามโดยมีร่างกายของเขาเป็นถนนให้ชั่วคราว
เสือแหวกกำลังดูดตูดเสือชาญอย่างเมามัน ถ้าดูดติดการปั่นก็เบาสบายอย่างที่เสือชาญย้ำหัวตะปูอยู่เสมอ
ตาของเสือแหวกจ้องเขม็งที่ล้อหน้าของเขาอย่างระวัง เพราะมันจ่อติดล้อหลังของเสือชาญไม่เกินคืบ
ทันใดนั้น เสือชาญก็เบี่ยงขวา
เสือแหวกไม่ชอบเบรคเพราะเสืยดายพลังงาน จึงสบัดล้อหน้าหลบเข้าไปทาบล้อหลังของเสือชาญครึ่งล้อ ทำให้เขาเสียหลัก ต้องหักล้อกลับมาเพื่อรักษาสมดุล
ครึ่งล้อหน้าของเขาตบเข้ากับครึ่งล้อหลังของเสือชาญ เกิดเสียงดัง "ปั้ด!"
ล้อหน้าของเขาขวางทันที่ รถล้มไปทางซ้าย
มีเสียงเขาร้อง เสียงครูดโครมครามสั้นๆ ด้วยเรื่องเฉื่อยจากความเร็วประมาณ ยี่สิบห้า พาตัวเขาไถลไปสองสามเมตร
เสือหมิงได้ยินเสืยงโครมคราม เสียงร้องบอกว่าเสือแหวกล้ม เขาหยุดรถพร้อมกับทุกคน จากระยะเกือบยี่สิบเมตร เขาเห็นเสือแหวกเหมือนนักมวยโดนหมัดร่วงลงไปนอนเค้เก้กลางเวทีี พยายามลุกขึ้นมายืนโงนเงนขาปัดเป็นเลขแปด แต่ยังพยักหน้าสู้
ต่อมาภายหลังเมื่อนึกถึงภาพของเสือแหวกพยายามลุกขึ้นมาครั้งนี้ เขาอดจะขำจนปล่อยก้ากออกมาไม่ได้

[The Stranger]

วันโลกาวินาศของเสือแหวก(ต่อ)
ข้อศอกซ้ายเลือดซิบสองแผล ปลอกแขนซ้ายขาดสองรู สะโพกซ้ายช้ำแต่ไม่ถลอก เพราะกระเป่๋าคาดเอวขวางไว้แต่กล่องพระเล็กๆกระจกแตกละเอียด
ง่ามนิ้วขวาเคล็ดบวมเจ็บปวดแต่เสือแหวกเก็บงำไว้ไม่บอก กลัวเพื่อนห่วง
ขบวนตั้งอีกครั้ง ยังอีกหลายสิบกิโลกว่าจะถึงโคราช
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น การแสดงต้องดำเนินต่อไป
เดอะโชว์มัสสะโกออนฮิ
ตามได้ไม่นาน เสือแหวกก็หลุดขบวน ง่ามนิ้วขวาเจ็บจนนิ้วโป้งเข้าเกียร์ไม่ได้ ต้องใช้ส้นมือทำหน้าที่แทน
เสืยงโทรศัพท์ที่ห้อยเอวดัง เขาพยายามใช้มือขวาที่ปวดบวมเปิดฝากล่องโทรศัพท์ แต่มันไปกระทุ้งขาแว่นกันแดดที่ห้อยอยู่อกเสื้อ
แว่นหลุดตกไปพื้นถนนหน้ารถ แล้วหายไปใต้ล้อหน้าเสียงดัง"กร้อบ"
"นี่มันวันโลกาวินาศของข้าจริงๆฟ่่ะ" เสือแหวกคำราม เขาโมโหจนไม่รับโทรศัพท์สายนั้น

[The Stranger]

หลังจากรัศมี ของทีมชาติ เข้ามาเสียดสี กับผิวกายขอพี่แหวกแล้ว พี่ซี ช่วยบอกที .. ระดับการปั่นดีขึ้นมั้ยย...บอกที...

โอ้..มาแร้ววว..แม่ย่านางของกระทู้ แม่ทำให้ข้อมูลและพลังโพสต์ของเสือชีและเสือแหวกไหลกระโชกดังแม่น้าพองก็มิปาน
ขอบคุณครับแม่บักข้าวเหนียว
สี่เสือบูรพากับหนึ่งแมวง่องแง่ง

[ming_khwunchai]

อ่านแล้วยังอดขำไม่ได้ ทั้งที่ใจลึกๆเรายังนึกห่วงเสือแหวก เกรงว่าจะได้รับอันตราย สิ้นเสียโคลม ที่เราหันไปเห็น เสือแหวก ลุกขึ้นอย่างลุกลี้ลุกลนสบัดแขนสบัดคอเป็นนัยบอกว่า บ่ยั่นดอก ทั้งที่ยืนเซไป เซมา เหมือนหนุ่มหมัดเมา ทำให้นึกถึงนักมวยที่โดนสอยจนดาวขึ้นระยับ แต่พยายามเก็บอาการรีบลุกขึ้นมา ทั้งที่เซ ปั่ดๆๆๆ แล้วแข็งใจให้กรรมการนับไปถึง 8 ก็พยายามพยักหน้าขอชกต่อ ภาพวันนั้นไม่ต่างจากนักมวยใกล้โดนน้อคยังไงยังงั้น

[แม่บักข้าวเหนียว]

อิอิ น้านใครนะช่างทำร้าย พี่แหวกของน้องได้อย่างเลือดเย็น ถ้าแม่บักอยู่แถวนั้น คงประคองเข้าสถานีอนามัยแล้วทำแผลให้ พร้อมทั้งกระซิบที่ข้างหู เบา เบา
"ซุ่มซ่าม จิงพ่อ นี่พ่อจะใจลอยไปถึงหนาย"
ว่าแล้วก็ เป่า มนต์ให้.."หายใวใว นะพี่แหวก....