4 เสือบูรพากับ1แมวง่องแง่ง ฝ่าฝูงแดดนรกแดนที่ราบสูง ระยอง-สกลนคร 800 กม.

[The Stranger]

แหม....ลุงแซม..นี่ถ่อมตัวจริงๆ เลย บรรยายซะเป็นวิทยาศาสตร์ สงสัยเรียน พฤกษศาสตร์ (Botany) มาเป็นอย่างดี ผมไม่ค่อยจะเห็นด้วยกับ พุธทัง-ตังใส่ตู้ ธัมมัง-ตังใส่ตู้ สังฆัง-ตังใส่ตู้ เพราะเป็นการส่งเสริมด้านวัตถุ จนลืมพัฒนาทางจิตใจ อย่างเสือแหวกนี้ผมก็เห็นด้วยนะ ที่แกทำดีกับสุภาพสตรีทุกคน เพราะสุภาพสตรีเป็นสัญลักษณ์ของแม่ แต่แก่เห็นสุภาพสตรีเป็นแม่เพียงคนเดียว นอกนั้นแกคิดจะยกย่องเป็นเมียหมดเลย ไม่เชื่อลองดูภาพต่อไปนี้ซิแล้วจะร้อง....อ๋อ...อย่างนี้นี่เอง.!!!!!!!!!!

100_0130 (Small).JPG

ดูแกทำปากเมื่อเห็นสุภาพสตรีคนนี้.....

100_0131 (Small).JPG

เป็นไงละ ลุงแซม เห็นยัง...เห็นยัง...เสือู๋ ยังต้องหลบตาเลย แกกลัวเป็นกุ้งยิง

เสือชาญ แม่ทัพของเสือแหวก
กำลังจะทำให้เสือแหวกถูกขังลืม

[The Stranger]

สถิติการปั่นวันทีหนึ่ง
เรือนไมล์เสือหมิง ๒๑๐ กม.
ถือว่าเป็นสถิติร่วมของทุกคนก็แล้วกันนะ เสือแหวกว่า อย่าหักออกสิบกิโลเลย เดี๋ยวเหลือน้อย

วันที่สองของการปั่น
วันที่ ๗ เมษายน ๒๕๕๔
เสือชาญผู้ไม่ตรงต่อเวลา เพราะนัดตื่นตีสี่แต่เสือแหวกว่าเสือชาญตื่นตั้งแต่ตีสามแน่ ส่วนตัวเสือแหวกจะต้องตรงต่อเวลา แต่ขอให้เสือชีตื่นก่อน(เขาขอรั้งท้ายในการตื่น)
เสือชาญ “เสือแหวกตื่น ทุกคนรอท่านอยู่คนเดียว”
เสือแหวก “อ้าว ผมนึกว่าเสือชียังไม่ตื่น”
เสือชี”ฝันอีกแล้ว ผมตื่นไล่หลังเสือชาญติด ๆ”
เสือแหวก “ถ้างั้นผมว่าเสือหมิงคงยังไม่ตื่น เห็นเมื่อวานแกมีท่าทางเพลียๆ”
เสือชาญ”เขาเก็บเต็นท์เสร็จแล้ว”
เสือแหวก”โอ้ ขอโทษ”
เขาลุกพรวดเหมือนถูกถีบด้วยตีนยักษ์
เสือแหวกสาละวนมัดสัมภาระอันน้อยนิด แต่สำหรับเขาดูเป็นเรื่องยากเย็น เสือชาญเมียงมองเข้ามาใกล้ ส่ายหน้าต่อความชุ่ย
“มัดอย่างนี้เดี๋ยวกระเทือนก็หลุด”
“นั่นซิ ผมหยุดมัดใหม่ เสือชาญก็ทิ้งไปลิบ”
เสือชาญสาธิตการมัด เสือแหวกได้ที
“ยางหลังผมนิ่มไปป่าว”
เสือชาญบีบยาง “ใช่ ยังงี้ต้องสูบสามร้อยที แรงอัดขนาดสี่สิบเมกกะเฮิร์ตต่อกิโลวัตต์”
เสือแหวกทึ่งสุดขีด “โห เสือชาญเป็นผู้รอบรู้ด้านวิทยาศาสตร์การกีฬาจริงๆ”
เสือชาญ”นี่ สูบของผมก็ดัดแปลงต่อสายให้ยาวขึ้น เอามายันพื้นผ่อนแรง” เสือชาญสาธิตการสูบอย่างแข็งแรง
เสือแหวก “ใช่เลย สูบของเสือชี ลอยกลางอากาศ แค่ยี่สิบจึ่ก หัวไหล่ผมเกือบหลุด เสือชาญยอดนักดัดแปลง”
เสือชาญพรรณนาถึงประโยชน์ของการเป็นคนช่างสังเกต ศึกษาค้นคว้า “อ้าวเฮ้ย สองร้อยห้าสิบสี่ทีแล้วนี่หว่า เสือแหวกต่ออีกร้อย( แฮ่กๆ ฟืดฟาด)”
เสือชาญตาถลนเมื่อสังเกตเห็นอานของเสือแหวก
“เสือแหวก อานของท่านเชิดยังกะนอแรด ยังงี้พุ่มพวงก็เจ็บแย่”
“ก็ผมบอกแล้วไม่มีใครฟัง ลองจินตนาการดูซิ ทุกรอบปั่นหัวอานต้องเปิดศึกโรมรันพันตูกับพุ่มพวงของผมอย่างเมามัน อานมันคงจะมัน แต่...”
เสือชาญกุลีกุจอไปเอาเครื่องมือมาปรับแต่งอาน
เสือหมิงตะโกนบอก”ลดลงสามดีกรีกับอีกครึ่งกระเบียด”
เสือแหวกทึ่งสุดขีด(บ่อยจัง) “โอ้ว...นี่พวกท่านรู้ละเอียดกันขนาดนี้เจียวรึ”

[The Stranger]

เขาปักกวักมือท้า
ราวตีห้า พวกเขาห้าเสือเคลื่อนที่มุ่งสู่เป้าหมายแรกตัวอำเภอกบินทร์ ทางส่วนมากเป็นทางราดยางไร้คุณภาพ เยินยุ่ยและยุบ บรรยากาศมืด คนนำจะต้องคอยขานบอกระวังหลุมบ่อและพิกัดต่อๆกันไป สลับกับเสียงเห่าอย่างไม่เป็นมิตรของสุนัข
ย่ำรุ่งที่ตัวอำเภอกบินทร์ พวกเขากินโจ๊กร้อนๆ แต่เสือชาญเลือกข้าวเหนียว
เสืออู๋ลืมถุงมือต้องหาซื้อใหม่
จากนั้น พวกเขาก็จัดขบวนทัพ เสือชาญ เสือแหวก เสืออู๋ เสือหมิง เสือชี ระยะทางใต้วงล้อเพิ่มมากขึ้น พวกเขาก็ยิ่งปั่นเร็วขึ้น เครื่องเริ่มร้อน ความเร็วรื่นไหล
เขาปักกำลังกวักมือเรียก เสือฝูงใหม่สถิติใหม่ๆ
เสือชาญหันมาดูทัพหลังเป็นระยะ เมื่อเห็นว่าขบวนตามติด รอบปั่นก็เร็วจี๋ขื้น
ล้อของเสือแหวก จ่อติดล้อของเสือชาญ มองดูช่วงการปั่่นอันแข็งแรงต่อเนื่องของเสือชาญแล้วทึ่ง เขานึก เสือชาญปั่นไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยยังกับแกจับเฮอร์คิวลิสมามัดใส่กล้ามเนื้อขาทุกปั้นของแก
เสือชาญแม่ทัพกำลังจะนำทัพเข้าโรมรันกับความชันของเขาปักธงชัย ในอีกไม่กี่เพลาข้างหน้านี้แล้ว

[The Stranger]

ขบวนทัพห้าเสือ ด้วยพลังปั่นยาวเหยียด ยี่สิบกิโลแรก ระดับความเร็วเฉลี่ยสามสิบกว่า

[chee]

เสือหมิง : เสือโภชน์ ปล่อยลงเนินเขาปัก ลงมาหรือ ถึง ความเร็วขึ้นขนาดนั้น แค่รู้ตัวเลขความเร็ว ขนจักกะแร้ ลุกชัน...เฮ่ย.....เสียว.. ขนาด แค่ 79 ผมก็นึกในใจว่า ตูจะเหลืออะไรกลับบ้านบ้างวะเนี่ย...เบรค..ก็ ไม่กล้าเบรค
สามเสือลงเขาปักเร็วเป็นแสน ถ่ายรูปเสร็จหันกลับเก็บกล้องเข้าที่หันมาอีกทีหัวไม่เห็น ความเร็วเป็นแสน(สาหัส)เจออีกที่สถานีวังน้ำเขียว โอ้ยเร็วดีจริง(ลงเขา 9 กิโลเม็ด(เมตร)

[ชาญ วงศ์อยู่]

เสือชี เสือแหวก ผมอยากไปพิสูจน์ อีกครั้งว่า 6 ก.ม. ขึ้นเขาปัก ถ้าเป็นเวลาก่อนเที่ยง จะใช้เวลาเท่าไร คราวที่แล้ว 70 นาที วันอาทิตย์ที่ 15 พ.ค.54 คงจะได้มีโอกาส ทดสอบตัวเอง และเพื่อน ๆ เสือชี เสือแหวก จะไปด้วยไหม เสือหมิงกับเสืออู๋ ไปแน่ ๆ แล้ว ผมชักชวน เพื่อน ๆ ชาวระยองอีก 5-6 คน เดี๋ยวคงมีการนัดเวลาเดินทาง เสือแหวกรีบ ๆ สรุปทริปนี้เสีย จะไปก็ลา จะมาก็ไหว้ โดยเฉพาะครูถนอม แห่งชากทองหลาง เสือแหวกไม่เอาไม้ตะพต ไม้อะไรก็ไม่เอา ยกเว้น.....คอ....รอ.....กอ ไม่ปฏิเสธ เสือแหวก แม่บักข้าวเหนียว กับผม คงลำบากที่จะร่วมทางกันอย่างสามัคคี ได้ คงต้องแย่งกันกินข้าวเหนียว ถ้าบังเอิญร้านริมทางมีข้าวเหนียวเหลือ 1 ห่อ ในฐานะที่ผมเป็นสุภาพบุรุษ ผมคงยกให้แม่บักข้าวเหนียว แล้วผมก็คงต้องกินแม่บักข้าวเหนียวแทนไปตลอดทาง จนกว่าจะพบข้าวเหนียวห่อใหม่ ..... ไปละ......บ๊าย....

[The Stranger]

เสือหมิงผวา
พวกเขาผ่านมาแล้วด้วยการใช้พลังสุดขีด บ้านโคกอุดม ทุ่งโพธิ์ ทุ่งแฝก ทับลาน แต การเฆี่ยนอย่างไม่ลืมหูลืมตาในช่วงแรกจนถึงจุดตั้งต้นขึ้นเขาใหญ่นั้น จะทำให้พวกเขาช้ำแน่นอนสำหรับการลุยขึ้นเขา และเส้นทางที่เหลือ แต่เขาจะต้องเอาพลังที่พยายามออมไว้เข้าสู้ให้ได้

[The Stranger]

เสือแหวกบรรลุธรรม
เสือแหวกเปิดฉากสู้ล่วงหน้าก่อน เพราะเจียมตัวในพลังขา แต่ทางชันขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เขาต้องหยุดพัก
เสืออู๋หยุดถาม"เป็นไง"
เสือแหวก" เสืออู๋ รู้ม้ย ถ้าตอนนี้มีนางงามดาวอังคารส่งยิ้มกวักมือเรียกอยู่ข้างทาง ผมจะตอบว่าไง"
เสืออู๋ "เออ นั่นซี"
เสือแหวก"อย่าว่าแต่นางงามดาวอังคารเลย กระทั่งนางงามดาวพลูโตบวกนางงามดาวเนปจูน ลุงก็ไม่สน ลุงขอตามเพื่อนขึ้นเขาให้รอดก่อน"
แต่เป็นการบรรลุธรรมช่วงสั้นๆของแกเท่านั้น

[The Stranger]

เจ็ดโมงเช้าที่ตีนเขา
ทางชันระดับยีสิบห้าถึงสามสิบห้าองศา เมือสุดทางชันแต่ละโค้ง ที่อยู่หลังโค้งก็คือทางที่ชันต่อขึ้นไปอีก ไม่มีทางราบสำหรับพักขา นี่คือเอกลักษณ์ของเขาปัก
เสือชาญโยกนำขึ้นหน้า ด้วยพลังขา ประสบการณ์ ทำให้เขาไต่ขั้นไปเรื่อยๆอย่างสง่างาม รอบแล้วรอบเล่าไม่เร็วไม่ช้า แต่สม่ำเสมอ ด้วยแรงบันดาลใจว่าเขาต้องทำให้ได้ และแต่ละเมตรที่หายไปใต้หว่างขา คือความสุขและความภูมิใจอย่างล้นเหลือ
เสืออู่ตามเสือชาญไปติดๆ ได้แสดงให้เห็นถึงพลังและประสบการณ์ที่ไม่ต้องกลัวเส้นทางโหดใดๆอีกแล้ว และเขาได้บรรจงถีบให้เสือแหวกจากการรั้งท้ายลำดับที่สี่ ไปอยู่รั้งท้ายอันดับที่ห้า่อย่างหมอบราบคาบแก้ว
เสือชีโยกสุดกำลังอย่างหักโหมพุ่งขึ้นเขาวืดๆ อย่างคล่องแคล่ว
เสือหมิงเฉลี่ยแรงเข้าสู้อยางชาญฉลาด ใช้จานเล็กผ่อนแรงให้มากที่สุด เมื่อใกล้สุดแต่ละเนินจะลุกขึ้นโยกเพื่อสร้างระดับความเร็วที่เพิ่มขึ้น
เสือแหวกปั่นขึ้นเขาได้แต่ละเมตรด้วยอาการหนัก หนืดและหน่วง มองดูเสือชาญเสืออู๋เสือชีและเสือหมิงปั่่นแซงเขาไปอย่างไม่เชื่อสายตา ช่างง่ายดายราวกับฟันหยวก พากันขึ้นสู่ยอดเขาลิบลิ่วเบื้องหน้าแล้วหายไปอย่างรวดเร็ว เสือแหวกบอกตัวเองไม่น่าเชื่อว่าขีดความสามารถของพวกเขาจะแตกต่างกับเสือแหวกไม่ใช่ระดับกระต่ายกับเต่า แต่เป็นหอยทากกับเสือซีตาร์
แว่วเสียงของเสือนนท์ "เขาปักไม่เท่าไหร่หรอก แค่ซึมๆ"
โอ.. เสือนนท์เอ๋ย สำหรับผมมันสุดโทรมเชียวแหละ เสือแหวกครวญ
ถึงที่สุดเสือแหวกลงรถ แล้วจูงมันวิ่งแต่พบว่ามันช้ากว่าและเหนื่อยกว่าเสียอีก
กลับขึ้นปั่นต่อ ช้าๆ ใจเย็นๆ ตามองพื้นเบื้องหน้า ใช่เลย เสือนนท์บอกให้หาเหรียญตกบนถนน
ทีละนิดๆ โค้งแล้วโค้งเล่าด้วยความหวังทุกครั้งว่าหมดโค้งนี้คือ่โค้งสุดท้ายแต่ก็ผิดหวังอยู่ร่ำไป
แดดกล้าขึ้นเรื่อยๆ ร่วมมือกับความชันกระทืบเสือแหวก
ในที่สุดที่มีต้นไม้ใหญ่ลิบบนสันเขา เงารถเงาคนของเพื่อนตระหง่านรออยู่
เสือแหวกทำได้แล้ว บนความสูงสุดของยอดเขาตา ที่ 875 เมตร ณ เวลา 9.11 น.

[The Stranger]

ชัยชนะบนยอดยุทธภูมิเขาปักของสี่เสือกับหนึ่งแมว

[The Stranger]

นานจนเสือแหวกจำไม่ได้แล้ว ว่าเขาเคยแสดงความรักรัญจวนใจกับใครอย่างเสาของป้ายนี้

[The Stranger]

เพื่อนเจ้าบ่าวผู้เป็นสักขีพยานรักครั้งนี้คือเสือหมิงกับเสืออู๋

[ชาญ วงศ์อยู่]

ถึงจะเชื่องช้าอย่างไร เสือแหวกก็ยังแก่งกว่าอีกหลายๆ คนที่ผมเคยเห็น คือ ขึ้นเนินก็ไม่ไหว ลงเนินก็ไม่เอา คือปล่อยให้รถไหลลงอย่างเดียว แต่เสือแหวกไม่ ขึ้นเนินเป็นของคนแข็งเขาไป แต่ลงเนินอย่างไรก็เป็นของเรา นี่แหละเลือดนักสู้จะเหนื่อยจากขึ้นเนินมาอย่างไรก็ตาม แต่ลงเนินเสือแหวกก็ไม่ยอมเสียโอกาสทอง ที่จะได้ทำเวลา ทำระยะทางได้เยี่ยม ตรงนี้ต้องสดุดีกันไว้ ผมทำใจไว้แล้วสักวันหนึ่งข้างหน้า ผมจะต้องมาแทนที่เสือแหวก และเสือแหวกคงเข้ามาแทนผม ตามธรรมชาติที่คลื่นลูกใหม่ต้องไล่คลื่นลูกเก่าขึ้นฝั่งไปเป็นธรรมดา แต่ระวังนะเสือแหวก ถ้าในอีก 1 ปีข้างหน้าถ้าเสือแหวกยังตามก้นผม ผมจะทิ้งให้ร้องให้ขี้มูกโป่ง และจะทิ้งเปลือกกล้วยไว้ให้ดูต่างหน้า เป็นระยะ ระยะ แล้วจอดรอเสือแหวกเมื่อกล้วยหมดหวีพอดี น้ำเหลือ อึก สุดท้าย ผมจะดื่มให้เห็นเป็นขวัญตา พอเสือแหวกทำท่าจะหยุดรถ ผมจะบอกว่าไปได้แล้วเดี๋ยวมืด แล้วก็ออกรถไปโดยไม่ต้องหันมามองอีก.....เป็นไง...โหตม๊ะ ....ใครจะทำลง วู๊.......มาเร็วกล้วยยังเหลืออีกครึ่งลูก.....หิวไหม ?????????

[The Stranger]

ลุงแซม : ไม่แสดงความคิดเห็น ได้แต่ อย่างเดียว เลยนะครับ

... สวัสดีครับ อ.ชาญ เสือชี เสือแหวก ลุงแซมไม่ค่อยถนัดเรื่องธรรมะ ครับ แต่ก็พอรู้ว่า ถ้าอยากจะได้ต้นไม้ต้นใหญ่ ๆ จะต้องมีทั้งแก่นและกระพี้ แก่น (ความดี)ต้องเป็นกระพี้(บุญ) มาก่อน ทั้งแก่นและกระพี้ต่างก็พึ่งพาช่วยเหลือกัน แก่นทำให้ต้นไม้เจริญเติบโตขึ้นไปได้ กระพี้มีหน้าที่ลำเลียงแร่ธาตุ ส่งไปใบ แล้วปรุงอาหารส่งกลับไปเลี้ยงทุกส่วนของต้นไม้ สรุปแล้ว บุญ กับความดี คงแยกกันไม่ออกมั๊งครับ นี่ผมเดา ๆ เอาน่ะ

เพิ่งได้อ่านแนวธรรมะจากลุงแซม ชวนให้หันหน้าเข้าวัด แต่เสือชีเสือหมิงชอบเดินเข้าประตูวัดด้านหน้าแล้วเดินเลยออกประตูหลัง ไปมอบทุนการศึกษาเด็กซะนี่

[The Stranger]

ถึงจะเชื่องช้าอย่างไร เสือแหวกก็ยังแก่งกว่าอีกหลายๆ คนที่ผมเคยเห็น คือ ขึ้นเนินก็ไม่ไหว ลงเนินก็ไม่เอา คือปล่อยให้รถไหลลงอย่างเดียว แต่เสือแหวกไม่ ขึ้นเนินเป็นของคนแข็งเขาไป แต่ลงเนินอย่างไรก็เป็นของเรา นี่แหละเลือดนักสู้จะเหนื่อยจากขึ้นเนินมาอย่างไรก็ตาม แต่ลงเนินเสือแหวกก็ไม่ยอมเสียโอกาสทอง ที่จะได้ทำเวลา ทำระยะทางได้เยี่ยม ตรงนี้ต้องสดุดีกันไว้ ผมทำใจไว้แล้วสักวันหนึ่งข้างหน้า ผมจะต้องมาแทนที่เสือแหวก และเสือแหวกคงเข้ามาแทนผม ตามธรรมชาติที่คลื่นลูกใหม่ต้องไล่คลื่นลูกเก่าขึ้นฝั่งไปเป็นธรรมดา แต่ระวังนะเสือแหวก ถ้าในอีก 1 ปีข้างหน้าถ้าเสือแหวกยังตามก้นผม ผมจะทิ้งให้ร้องให้ขี้มูกโป่ง และจะทิ้งเปลือกกล้วยไว้ให้ดูต่างหน้า เป็นระยะ ระยะ แล้วจอดรอเสือแหวกเมื่อกล้วยหมดหวีพอดี น้ำเหลือ อึก สุดท้าย ผมจะดื่มให้เห็นเป็นขวัญตา พอเสือแหวกทำท่าจะหยุดรถ ผมจะบอกว่าไปได้แล้วเดี๋ยวมืด แล้วก็ออกรถไปโดยไม่ต้องหันมามองอีก.....เป็นไง...โหตม๊ะ ....ใครจะทำลง วู๊.......มาเร็วกล้วยยังเหลืออีกครึ่งลูก.....หิวไหม ?????????

ขอบพระคุณเสือชาญ นี่เสมือนการติดยศสิบตรีให้พลทหารเสือแหวก ส่วนกล้วยกับขนมปังข้าวกล้องคือทีเด็ดจากเสือชาญในช่วงเวลาข้างหน้า