ส่วนกระเป๋าพยายามอย่าใสของแตกหักง่ายเนื่องจากเมื่อขึ้นบนเรือจะมีการ นั้งทับ และโดนกระเป๋าใบอื่นทับให้เกิดความเสียหายได้ ล่องเรือจากปากแบ่งประมาณ 1.5 ชั่วโมงก็ถึงท่าซ่วง ซึ่งท่านี้สอบถามคนพื่นที่บอกว่ามีรถมารับไปหงสาค่าโดยสารคนละ 80 บาท วิถีชวิตลำน้ำโขง สอบถามคนเรือได้ความว่า จริงๆ แล้วช่วงนี้น้ำโขงต้องใสกว่านี้ ไม่ทราบเป็นอะไรปีนี้ถึงได้ขุ่น เมื่อฟังแล้วก็ให้ เดินทางมีอีกไม่นานก็ถึงบ้าน โคกแอต ซึ่งมีของมาขาย เช่นผ้าทอ แล้วสัตว์ป่าเช่น เก้ง กวาง มาขาย และเป็นที่บังเองเจอน้อง ลาสร้อย ครั้งแรก เนืองจาก น้องลาสร้อย มาเทียวสงกรานต์ บ้านโคกแอต ซึ่งๆจริงแล้ว บ้านน้องลาสร้อยอยู่ถึง อุดมไซ ทำไม่ต้องมาเทียวถึงโคกแอตซึ่งจริงแล้วมีเวลาตั้ง 365 วัน แล้วทำไมต้องช่วงนี้ แล้วทำไมต้องกลับวันที่บังเฮงกลับ เหมือนเป็นวิถีวงโคจรของโลกที่ทำให้คนทั้งคู่ต้องเจอกัน คิดขึ้นมาแล้วเป็นเรื่องน่าให้ต้องขบคิด เมื่อถึงถ้ำติ่ง เค้าแนะนำให้ลงที่ถ้ำติ่ง จะได้ไม่ต้องปั่นมาเทียวอีก แต่ต้องสงสัยเมื่อถ้ำติ่งตั้งอยู่ตรงหน้าผา ไม่มีเส้นทางปั่นจักรยาน ในที่สุดสองเสือ ที่ถูกจับมัดทับกันมา(เพราะมาขึ้นเรือช้าเลยไม่มีโอกาศจัดรถเลยทำให้ต้องมัดเสือทับกันมา)ก็จะได้รับอิสระภาพเสียที่ หลวงพระบางที่รัก ร้องเพลง ก้นนะน้องไม่ใช่ของเล่น ทำเป็นโก้งโค้งแอ่นก้นให้รถเฉียว หวาดเสียวนะน้อง ในที่สุดบังเฮงก็ประกาศอิสระภาพ ไชโยถึงหลวงพระบางแล้ว หลังจาก โดนฝรั่งยึดอำนาจ อยู่ท้ายเรือตลอดทั้งวัน ลงมาจากเรือก็งงเป็นไก่ตาแตก ไม่รู้ไปทางไหน เพราะไม่เคยมาหลวงพระบางเลย ปั่นไปไม่นานก็เจอห้องพักในราคา 800 บาท ตื่นเช้ามาไม่ต้องคิดอะไรมากถ้าอยากมาเช็คว่าคนไทยมาหลวงพระบางกี่คนให้มาร้านกาแฟประชานิยมรู้หมด และก็เป็นเรื่องจริงเพระที่นี้ทำให้ผมได้พบกับพี่ธานิน พี่น้อง พี่ตี๋ พี่สมชาย รวมถึงคนไทยคนอืนๆ ที่ไม่รู้จักอีกเพียบ บังเฮงบอกของชอบสำหรับ น้ำชา กาแฟ อยู่บ้านกินประจำ สาวงามเมืองลาว