ปั่นเดี่ยวเที่ยวสงกรานต์

[วานร]

มาถึงเขื่อน แก่งกระจาน เที่ยงกว่า แวะทานข้าว และต้องปั่นเข้าไปภายในอีก

[หิ่งห้อยระยอดาว]

เยี่ยมมมม

[วานร]

รอบตัวมีขุนเขาเป็นเพื่อน สงบ ธรรมชาติสร้างชีวิตมากมายในผืนป่า ระหว่างทางยังได้พบมิตรภาพจากชาวบ้าน มีคนเข้ามาทักทายเมื่อเขาทราบว่าผมพิการพวกเขายกนิ้วให้ว่ากล้าจริงๆ ตอนนี้ได้ปั่นเข้ามาถึง เขื่อนแก่งกระจานแล้วครับ หยุดพักเหนื่อยซักนิด อีกพักต้องปั่นขึ้นเนินไปยังเขื่อน

[วานร]

ขณะที่ผมกำลังปั่นขึ้นเนินสูงเพื่อเข้าถึงเขื่อนนั้น มีจักรยานยนต์วัยรุ่ย 3 คัน 6 คนพอแซงหน้าผมเขาทำท่ายกขาออกจากที่พักแล้วล้อเรียนผมด้วยการทำเท้าปั่นจักรยาน ซักพักผมขึ้นไปถึงเขื่อนพบเขาทั้ง 3 คัน จึงแวะเข้าไปหากลุ่มเขาแล้วบอกเขาว่า "น้องพี่มาคนเดียวช่วยถ่ายภาพเป็นที่ระลึกให้หน่อย เอิ๊กๆๆ" เขาถามผมว่าพี่มาจากไหนซึ่งปากเขาเล็ก ผมจึงอ่านปากไม่ออก บอกเขาว่าผมพิการทางการได้ยิน จึงให้เขาเขียนที่ฝ่ามือ แล้วบอกเขาว่าวันนี้ปั่นจาก หาดเจ้าสำราญจะมาพักที่ อช.แก่งกระจาน พวกเขาร้องโห พี่พวกผมไม่กล้าทำแบบพี่หรอกขนาดขี่จักรยานยนต์ยังเหนื่อยเลย 555 เราได้แต่คิดในใจ !!! ถ้าพวกน้องๆได้รู้รสชาดการปั่นแล้วอาจเลิกขี่จักรยานยนต์เลย อิอิ

[วานร]

"ข้อมูลทั่วไป"
อช.แก่งกระจาน ได้รับการประกาศจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 28 เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน 2524 ครอบคลุมพื้นที่ จังหวัดเพชรบุรี และประจวบคิรีขันธ์ มีเนื้อที่มากที่สุดในประเทศไทย 1,821,687.84 ไร่
"ลักษณะภูมิประเทศ"
ส่วนใหญ่เป็นเทือกเขาสลับซับซ้อนของเทือกเขา ตะนาวศรีกันพรมแดง ไทยและพม่า ยอดเขาสูงสุด ได้แก่ เขางะงันนิกยวกตอง สูง 1,513 เมตร รองลงมาคือ ทุ่งพระเนิน 1,207 เมตร ยอดเขาโดยเฉลี่ยสูงประมาณ 500 เมตร เป็นป่าต้นกำเนิด แม่น้ำเพชรบุรี และแม่น้ำปราณบุรี

[วานร]

เมื่ออิ่มหนำสำราญกับธรรมชาติของ เขื่อนแก่งกระจาน เป็นที่เรียบร้อย ผมปั่นกลับลงมายังที่เดิม แล้วออกมายังที่เขาเล่นน้ำกัน เพื่อเข้าไปยัง อุทยานแห่งชาติ แก่งกระจาน ช่วงนี้จะเป็นเนินขึ้นยัง อช
"อุทยานแห่งชาติ แก่งกระจาน"
มีพื้นที่ป่าไม้ประมาณ ร้อยละ 96 เปอร์เซ็นต์มีความหลายหลายของสังคมป่าไม้ 5 ชนิด คือ ป่าดิบชื้น ป่าดิบแล้ว ป่าเบญจพรรณ ป่าเต็งรัง พบพรรณไม้หายากเฉพาะถิ่น เช่น จำปีเหชร จำปีดอย จำปาหลวง กระโถนพระราม มหาพรหม เนระพูลีไทย จึงจ้อพะเนิน (ที่กล่าวมาผมไม่รู้จักเลย 555 คนกรุงเทพก็อย่างนี้แระ) ด้วยป่าไม้ที่สมบูรณ์จึงเป็นที่อาศัยของสัตว์ป่าหลายชนิด เช่น จระเข้น้ำจืด สมเสร็จ เลียงผา เสือโคร่ง วัวแดง ช้างป่า กระทิง หมีควาย หมีหมา เสือดาว/เสือดำ และแมลงนานาชนิด

[วานร]

เมื่อเดินทางถึง อช. ได้เข้าติดต่อเพื่อขอกางเต็นท์ พบน้อง จูเนียร ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ต้อนรับนักท่องเทียว ได้พูดได้คุยกันอย่างเช่นผู้อื่นได้ถามมาล่วงหน้านี้แล้ว น้องพาผมไปยังประชาสัมพันธ์เพื่อขอ อนุญาตเข้าพัก ทางเจ้าหน้าที่ระดับสูงกว่าเซ็นต์อนุญาต และไม่เก็บค่าธรรมเนียมใดๆทั้งสิ้น เพราะผมยืนบัตรผู้พิการให้เขาดู เมื่อเรียบร้อยแล้ว น้องจูเนียร ได้พาผมไปยังจุดกางเต็นท์ เราเดินคุยกันไป รู้บ้างไม่รู้บ้าง เอิ๊กๆๆ ขณะนั้นเป็นเวลาบ่าย 3 แดดจัดมาก แต่ท้องฟ้าครึ้มจึงยังไม่กางเต็นท์ น้องพาผมมาที่ทำการ นำน้ำเย็นมาให้ดื่ม กรอกแบบสอบถาม ซักพัก น้องแป้ง เดินเข้ามาทักทาย น้องจูเนียรจึงเล่าให้ฟัง สนทนากันเรียบร้อยผมจึงขอตัวพักผ่อน หาที่ล่มนั่งพักชมบรรยากาศ และน้ำเสือผ้าที่เปียกตากตามทางปูนซึ่งจะดูดซับความชื้นได้มากกว่าการตากด้วยราว

นั่งเล่นจนถึง 5 โมงเย็นจึงเข้าไปกางเต็นท์ ระหว่างกางเต็นท์น้องจูเนียรปั่นจักรยานมาหา นำข้อมูลมาให้ และพูดคุยเรื่องจักรยานซึ่งผมเองก็ไม่เก่งเท่าไหร่ แต่รถของทาง อุทยาน ที่เห็นแต่ละคันสภาพโทรมมาก ชิปเตอร์ ใช้ไม่ได้ซักคัน
และแนะนำให้มาที่ร้านค้าสวัสดิการ อาหารค่อนข้างแพงจึงตัดสิ้นใจปั่นลงมาหาอาหารตามข้างทางรับทาน ระยะทางไปกลับ 12 กม. จึงซื้อข้างไข่เจียวอีกถุงไว้ทานเผื่อหิวช่วงค่ำ

[วานร]

ตื่นขึ้นมาตี 5 เต็นท์ยังเปียกอยู่ จึงอาบน้ำชำระร่างกายให้สดชื่น (การซ้อมหรือกานปั่นของผม ทุกเช้าหรือการออกปั่นแต่ละครั้งต้องอาบน้ำให้สดชื่นก่อนเพื่อลดอุณภูมของร่างกาย) 6 ไปที่ร้านค้าสวัสดิการยังไม่เปิดทั้งที่มีกำหนดการเปิดจึงปั่นลงเนินไปหากาแฟดื่มซักถ้วย แล้วกลับมายังจุกพัก และปั่นมายังสะพานเชือก ขอบอกห้องน้ำที่แห่งนี้สะอาดจริงๆ แต่ไม่วายนักท่องเที่ยวบางคนไม่รักษากฎที่เขาตั้งไว้ใส่รองเท้าที่เลอะทรายและดินยำเข้าไป

เก็บข้าวของเรียบร้อย ลงไปยังที่ทำการ พบน้อง จูเนียร น้องแป้ง และน้องลูกหว้า น้องเขาถามวันนี้พี่จะไปไหนต่อ ผมบอกว่าอยากไป พะเนินทุ่ง น้องบอกว่ามันชันมาก ต้องใช้รถ โฟร์วิล จึงบอกเขาว่า แล้ว บ้านกร่างแคมป์ ละ เขาบอกว่ามันรกและอันตรายมีช้างป่าเดินตลอด ผมจึงถาม ป่าละอูละครับ น้องตอบโอเคครับพี่ และหยิบแผนที่ๆเขียนด้วยมือมาให้พร้อมกับแผ่นพับ เมื่อร่ำลากับเสร็จจึงปั่นลงเนินย้อนมาทานอาหารก่อน 8 โมงผมปั่นกลับไปยังที่เดิมเพื่อเดินทางต่อไปยัง น้ำตกป่าละอู (ลืมครับ...ตอนที่จะออกจาก อช เจ้าหน้าที่ระดับสูงอีกท่านมาหาผมและขอใบอนุญาต ได้เขียนกำกับ นอนป่าละอู และเซ็นต์กำกับ น้องๆถามว่าพี่จะไปถึงกี่โมง ผมตอบว่ายังไม่รู้เส้นทางเป็นอย่างไร ตอบเขาไปว่าคงถึงบ่าย 2 หรือบ่าย 3)

[วานร]

จากแผนที่ๆได้รับมา ต้องปั่นจาก ศูนย์บริการฯ มายัง บ้านวังวน 3 กม. เลี้ยวซ้ายอีก 6 กม.ถึงแยก บ้านหนองปืนแตก ปั่นต่อมาอีก 4 กม. จะถึงแยกไปเพชรบุรี แต่เลี้ยวขวาเพื่อไป บ้านยางชุม อีก 8 กม. ถึงแยก บ้านยางชุม ปั่นตามเส้นทาง 22 กม. ถึงแยก หนองพลับ ทางซ้ายไป หัวหิน ทางขวาไป ป่าละอู คือจุดหมายปลายทาง

[วานร]

ปั่นตามเส้นทางตามแผนที่มาเรื่อยๆ ก่อนจะถึง แยกบ้านโปร่งแย้ แวะทานน้ำอากาศร้อนมา พอดีเขามีการทำบุญ จึงร่วมทำบุญกับเขาด้วย

ลุงคนนี้ขาแรงจริงๆ ถีบจักรยานขึ้นลงเนินด้วยเท้าเปล่า ใบหน้ายิ้มแย้มทักทายกับผม แล้วแกก็ถีบเลยแยก โปร่งแย้
ถึงแยก บ้านโปร่งแย้ แวะทักท้ายผู้ปฎิบัติหน้าที่ ณ แยกโปร่งแย้

[วานร]

เต็มน้ำเติมท่าเสร็จร่ำลาเจ้าหน้าที่ ศูนย์ฯ กำลังจะขึ้นค่อมจักรยาน นายดาบประเสริฐ เดินมาหา และจูงผมเดินกลับมาที่ ศูนย์ฯ บอกว่าให้ทานข้าวก่อน หนทางข้างหน้าหาอาหารทานยาก ผมตอบแกไปว่า ยังไม่หิวครับ แต่แกไม่ยอม (ชาวบ้านทำบุญกันครับและพระเริ่มเดินทางกลับวัด) ด้วยอนิสงค์ ที่ได้ร่วมทำบุญกอนถึงแยกโปร่งแย้ ทำให้ผมได้รับอาหารก่อนเที่ยง ระหว่างที่เรานั่งทานกัน นายดาบ สอบถามถึงอาการก่อนที่จะพิการ ก็ได้เล่าให้แกทราบ เมื่ออิ่มเป็นที่เรียบร้อยจึงขอตัวขณะนั้นเป็นเวลาเที่ยง แกบอกว่าหนทางข้างหน้าเป็นเนินชันปั่นไหวเหรอ ตอบแกไปว่าถ้าไม่ไหวก็จูงกันครับ

อากาศร้อนและเหนื่อย พอดีเจอร้านข้างทางจึงแวะดื่มน้ำ เจอชาวต่างชาติและผู้ร่วมเดินทางเป็นคนไทย เราได้สนทนากัน แล้วเชาก็บอกคนต่างชาติ ระยะทางที่เหลือก่อนถึงป่าละอู อีก 10 กว่ากิโล

[วานร]

ป่าละอู มีพื้นที่ประมาณ 273,125 ไร่ อุดมไปด้วยป่าไม้เขียว ชอุ่ม และสัตว์ป่านานาชนิด ป่าละอูจัดอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน มีหน่วยพิทักษ์อุทยานน้ำตกป่าละอู ของกรมป่าไม้ ตั้งอยู่ใกล้อ่างเก็บน้ำก่อนถึงตัวน้ำตกประมาณ 2 กิโลเมตร
น้ำตกป่าละอูประกอบด้วยน้ำตกละอูใหญ่ และน้ำตกละอูน้อย ซึ่งไหลลดหลั่นกันอย่างสวยงามถึง 11 ชั้น สามารถลงเล่นน้ำได้ ช่วงที่เหมาะแก่การท่องเที่ยวอยู่ระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงเมษายน

และแล้วก็ถึง ป่าละอู หนทางที่ปั่นเป็นเนินชัน หลังป้ายจะเป็นป้อมและเป็นจุดรับนักท่องเทียว พบพี่ดำเจ้าหน้าที่ สอบถามผมว่าพึ่งมาถึงหรือ (ผมเข้าใจว่าทาง เจ้าหน้าที่อุทยานแก่งกระจานคงโทรมาบอก ต้องขอขอบคุณ ณ ตรงนี้ด้วยความห่วงใย) พี่ดำถามว่าจะลงไปน้ำตกหรือเปล่าผมตอบว่าลงไปครับ แกบอกว่าต้องปั่นไปอีก 4 กิโล ผมปั่นไปเรื่อยๆตลอดเส้นทาง มีผีเสื้อหลายพันธ์ บินสวยงามมากบางครั้งกล่มผีเสื้อก็บินวนรอบตัวผม

[วานร]

น้ำตกมีคนเที่ยวมากครับ ผมจอดรถไว้ด้านบนแล้วเดินลงไป สายตาเกือบทุกคู่มองผมเพราะแต่งตัวไม่เหมือนใคร บางคนหัวเราะ ผมเองไม่รู้สึกเขินเพราะใส่ชุดปั่นจนชินแล้ว เดินเข้าไปยังน้ำตกและเก็บภาพผมจะเดินลำบากมากเพราะน้ำในหูไม่สมดุลย์ จะเซไปเซมาเหมือนขี้เมา 555 ช่วงที่ต้องเดินสวนกันบนสะพานกลัวตกลงไปข้างล่างจัง ถ้าขืนเดินขึ้นไปต่อคงหกล้มอายเขาแย่จึงตัดสินใจเดินกลับมายังรถตัวเอง อ๋อ...มีร้านค้าอยู่ 5-6 ร้าน

[วานร]

ปั่นกลับลงมา ณ จุดกางเต็นท์ และสอบถามเจ้าหน้าที่ ว่างมีร้านอาหารที่ไหนบ้าง ต้องปั่นไปอีก 5 กิโล ผมจึงฝากสัมภาระไว้ที่ ป้องอำนวยการนักท่องเที่ยว

มื้อนี้แกงป่าปลากด อร่อยมากครับ

[วานร]

ทานอาหารเรียบร้อย สั่งข้าวไข่เจียวอีกถุงสำหรับคืนนี้ กลางคืนหิวแล้วนอนไม่หลับครับ คราวนี้ต้องปั่นขึ้นเนินอีก 5 กิโล เพื่อมายังที่พัก รับสัมภาระแล้วลงมากางเต็นท์ ล้างรถ ซักเสื้อกางเกงที่ตรากตรำมา 2 วันอาบน้ำสระผมสบายใจเฉิบ เอิ๊กๆๆ ช่วงเวลาพักผ่อนแย่เลยครับ เพราะว่าน้ำที่อาบจะเห็นว่ามีหญ้าคาอยู่ นอนแล้วคันมาก 4 ทุ่มจึงเดินไปอาบน้ำยังห้องน้ำด้วยน้ำสะอาด กลับมานอนอย่างสบาย

ตื่นมา 6 โมงเช้าทำธุระประจำวันเรียบร้อย ร่ำลาเจ้าหน้าที่เริ่มเดินทางต่อ เป้าหมายวันนี้ วัดห้วยมงคล และจุดพักคือ ชะอำ
ปั่นลงมา 10 กว่ากิโล นั่งทานข้าวมันไก่และล้างปากด้วยกาแฟร้อน 9 โมงเริ่มออกเดินทาง