4 เสือบูรพากับ1แมวง่องแง่ง ฝ่าฝูงแดดนรกแดนที่ราบสูง ระยอง-สกลนคร 800 กม.

[oils]

เล็กๆ ไม่ ใหญ่ๆ ทำ ดำๆ ชอบ


ฟังสโลแกนแล้วชอบครับพี่ เหนภาพ เป็นกำลังใจใ้ห้นะครับ

[johnmcclain]

ขอเฝ้าหน้าจอด้วยครับ น่าสนุกแฮะ

[The Stranger]

หนึ่งวันก่อนออกเดินทาง
เสือชาญ
พร้อมสุดขีด ภูเขาทุกลูก ถนนชันทุกสายของจังหวัดระยอง เขาปราบมาราบเรียบ น้ำหนักบรรทุก 7.5 กก.
เสือชี
เพิ่งลงจากเครื่อง(สองแถว) หลังอบรมยาวนาน ๕ วันที่เชียงใหม่ การฝึกซ้อมกระท่อนกระแท่น นี่ตูจะไหวเปล่าฟะนี่
“เสือแหวก” เขาโทรไปบอก “ไปกันก่อนนะ ผมจะเอาจักรยานขึ้นรถตามไปทีหลัง”
เสือแหวกตาเหลือก “ เฮ่ย! ขืนทำอย่างนั้น เสือชาญเป็นซื้อปี๊บให้เสือชีคลุมหัวแน่”
เสือชี “เอาวะ เดอะ โชว์ มัสสะโกออนฮิ”
น้ำหนักบรรทุก ๖ กก.

เสือหมิง
เจ้าของสโลแกน “ทุกรอบปั่นคือความรื่นรมย์” ทริปใหญ่ล่าสุดปั่นเทิดพระเกียรติ ๘ จังหวัดก็ผ่านมาค่อนปีเข้าไปแล้ว การฝึกซ้อมก็กระพร่องกระแพร่ง
“งานนี้ถ้าจะต้องกินบุญเก่ากับประสบการณ์เดิมซะแล้วตูข้า”เสือหมิงรำพึง
น้ำหนักบรรทุก ๑๒.๔ กก.

[The Stranger]

เสือแหวก
น้ำหนักบรรทุก ๒.๕ กก. (สองจุดห้ากิโลกรัม)
คณะกรรมการแผนกที่เสือแหวกทำงานจัดประชุมฉุกเฉินเพื่อให้กำลังใจ "สู้เขาเสือแหวก"
ทั้งแผนกเสือแหวกเป็นผู้ชายคนเดียว หลังทริปนี้ เจ้านายจะส่งเสือแหวกเข้าอบรมหลักสูตรการบริหารทรัพยากรมนุษย์ที่เป็นหญิงล้วน

[The Stranger]

ผู้ร่วมงานสาวเอาใจช่วย “เสือแหวกสู้”เสือแหวกแอบหมายปองทุกคนในรูป แต่แห้วหมด
เสือแหวก ผู้มีพืชคือแห้ว เป็นอาหารหลัก

[The Stranger]

เสือแหวกนอนไอโขลกๆ ขากเสลดเป็นกระโถน หมดทิชชู่เช็ดน้ำมูกหลายม้วน
“พวกเอ็งมาจากไหนกันนักวะ” เขาคำรามถามน้ำมูก
สามวันมาแล้วเขาเจ็บคอ มีน้ำมูกมากและไข้อ่อน กลางคืนหายใจไม่ออก อาการโรคภูมิแพ้ หอบหืดและหลอดลมตีบกลับมาใหม่ อาจจะเกิดจากสารกัมมันตภาพรังสีจากญี่ปุ่นลอยมา เขาคิด พยายามถ่อสังขารไปทำงานและ ฝืนไม่ไปหาหมอ
เมียเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัว “พี่อย่าไปเลย เดี๋ยวเป็นตัวถ่วงเขาเปล่าๆ”
“ไหวซิ ไปได้”
“หนูว่าพีไม่ไหวหรอก ป่วยขนาดนี้”
“ก็ตะกี้เพิ่งไปวิ่งมาแปดกิโล คนวิ่งได้ขนาดนี้จะไม่ไหวได้ไง”
“แต่เสลดกับขี้มูกเยอะขนาดนี้ พี่หายใจได้แค่ครึ่งปอด จะเอาแรงที่ไหนไปสู้เขา”
“โธ่โว้ย”เสือแหวกถลันลุกขึ้นยืนพรวด น้ำลายฟูมปาก ตาขุ่นขวางเหมือนหมาบ้า ปากแสยะฟันขบ รีดเสียงคำรามรอดไรฟัน ออกมา
“รเวาตำดื่ย รเวาตำมาเล้ว และรเวาจะตำต่อปืย”

[แม่บักข้าวเหนียว]

สัญญา..ว่าจะมาให้กำลังใจ..ทุกเมตรของการปั่นจักรยาน..
ไม่เชื่อ ดูสายตา..อันยั่วยวนกวน..บันได..ของน้องดิ..

ยั่วยัง..ยั่วยัง...

[lotus]

สัญญา..ว่าจะมาให้กำลังใจ..ทุกเมตรของการปั่นจักรยาน..
ไม่เชื่อ ดูสายตา..อันยั่วยวนกวน..บันได..ของน้องดิ..

ยั่วยัง..ยั่วยัง...

แม่บัก เสือตัวนี้ผมก็มี มันเก่าเกือบ 10 ปีแล้ว ทำไมของเธอยังแจ่มอยู่เลย รักษาได้อย่างไร?

[แม่บักข้าวเหนียว]

สัญญา..ว่าจะมาให้กำลังใจ..ทุกเมตรของการปั่นจักรยาน..
ไม่เชื่อ ดูสายตา..อันยั่วยวนกวน..บันได..ของน้องดิ..

ยั่วยัง..ยั่วยัง...

แม่บัก เสือตัวนี้ผมก็มี มันเก่าเกือบ 10 ปีแล้ว ทำไมของเธอยังแจ่มอยู่เลย รักษาได้อย่างไร?

สวัสดีค่ะ อาจารย์โล..แม่บักซื้อต่อมาจาก น้องคนนึงที่หนองคาย น้องเค้าใส่ไม่ได้ มันตัวเล็ก พอแม่บักซื้อมา แหะ แหะ นี่เป็นครั้งแรกที่ใส่ และเป็นครั้งสุดท้าย ที่เห็นมันประทับบนตัวแม่บัก หลังจากนั้น จนบัดนี้ มันยังอยู่ในตู้ เสื้อผ้า อยู่เลย..แม่บักไม่เข้าจัยว่าเสื้อมันหด หรือ ตัวเรายืดออกข้าง ก็ไม่รู้ง่ะ..เล็กมาก ไซร์ 36 ประมาณนี้..

[Kovit]

เข้ามาชื่นชมกับความทรหดอดทนของทั้งสี่เสือครับ
สักวันคงได้มีโอกาสได้ร่วมทริป(โหด)แบบนี้กับ(ลุงๆ)ทั้งสี่ท่าน...น่ะครับ
วันนั้น...วันที่6/4/11...ผมขับรถสวนกับทุกท่านก่อนถึงเขาหินซ้อน...( ผมจำพี่หมิงกับอาจารย์ชาญได้ )

[ming_khwunchai]

สุดยอด....สุดยอด ...นับถือปลายปากกา เสือแหวกจริงๆ อ่านแล้วก๊ากตลอด ไม่อยากให้ขาดตอนเล้ย


สวัสดีครับทุกท่าน

แม่บักเจ้าขา ช่วงผ่านเฉียดเมืองอุดร เสือแหวกทำตัวโอ้เอ้ที่สุด ทำท่าเหมือนจะหาคนเลี้ยงส้มตำ
ขนาดสรุปทริปนี่ถ้าแม่บักเปิดตัวช้าละก็มีหวัง เดินเรื่องขาดตอนชัวร์


อารย์โลครับ งานนี้บ้าหอบฟางของจริง ทั้งเต้นท์ทั้งถุงนอน เสื้อกันฝน เอาไปหมด พยากรอากาศไม่ถูกเลยกันไว้ก่อน

โกวิทย์ เสียดายไม่ได้เจอกัน ไม่งั้นขอโบกกลับระยองด้วยแล้ว เสือแหวกแกปั่นไม่รอหน้าเลยอ่ะ ...อิอิ
เอาไว้ทริป รวมพลเขาใหญ่กับคุร ธานินทรื 14-17 พ.ค.ว่างไหม พี่หมิงลงชื่อไว้แล้ว

[The Stranger]

สัญญา..ว่าจะมาให้กำลังใจ..ทุกเมตรของการปั่นจักรยาน..
ไม่เชื่อ ดูสายตา..อันยั่วยวนกวน..บันได..ของน้องดิ..

ยั่วยัง..ยั่วยัง...

มาแร้ววว...นางฟ้าของซินเดอเรลลา มาช่วยกระชากเรตติ้งอย่าให้หอยเหา เสือชีเห็นแล้วตาถลนออกนอกเบ้า ส่วนเสือแหวกน้ำลายฟูมปากเหมือนหมาบ้า รีบคว้าเอารูปถ่าย(ระวังพิมพ์ตก)แสนสวยของแม่บักข้าวเหนียวออกมาเชยชม

[The Stranger]

วันที่ ๑ ของการเดินทาง
๖ เมษายน ๒๕๕๔
ตีสามกว่า ถนนลาดยางหน้ามินิมาร์ทเปิดตามใจฉันของเสือชี เสือแหวกโผล่สารรูปเหี่ยวๆ พร้อมจักรยานสุดโทรมมาถึง ไม่มีการโทรย้ำ นึกภาวนาอย่าให้มีใครโผล่มาเลย จะได้เลิกลัมโครงการ
ไฟในร้านเปิดพรึบ เสือชีเข็นจักรยานออกมา เสือแหวกผิดหวังที่สุด
"เสือชี ไปได้เรอะ "
"อ้าว ทำไมไปไม่ได้ละ่ แค่ไม่ได้เตรียมไฟหน้าเท่านั้นเอง หนอยแน่ะ พูดอย่างนี้อยากลัมโครงการใช่ไหมละ่ เค้ารู้ทันตัวนะ"
เสือแหวกเขิลลล เกลียดนักคนรู้ทัลล
"ว่าแต่เสือชาญกับเสือหมิงจะมาไหมนี่"เสือแหวกลุ้นไม่ให้สองเสือนั่นมา
"อย่ามาเลย เราจะได้กลับไปนอนต่อ" เสือชีว่า
เอาเข้าไป ไอ้สองเสือ
แต่....ไม่ทันขาดคำ เสือชาญ เสือหมิงก็พุ่งฝ่าความมืดเลี้ยวขวับมาจอดอย่างกระตือรือร้น
คำมั่่นสัญญาของสองเสือหนักแน่นปานขุนเขา แต่ทำให้เสือชีกับเสือแหวกถอนหายใจด้วยความผิดหวัง
เสือชีรำพึง
"ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น การแสดงต้องดำเนินต่อไป เดอะโชว์มัสสะโกออนฮิ"

[The Stranger]

ภาพประวัติศาสตร์ที่ลูกหลานจะต้องจารึกจดจำ (ไม่รู้ลูกหลานใคร)
เข็มแห่งนาทีระทึกขวัญกำลังจะเริ่มกระดิก

[The Stranger]

พลุสามดอกเบิกฤกษ์ทะลุทะลวงความเงียบและมืดของท้องฟ้าแห่งตำบลชากบก เสือทั้งสี่ตะเบ็งโห่สามรา หมาตามถนนเห่าหอนรับ