ทรมานบันเทิง ห้วยโก๋น-หลวงพระบางกับจักรยานคนจร

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

หมู้บ้านเริ่มถึ่ขึ้นจนบ้างหมู่บ้านพวกเราก็ไม่ได้หยุดดูว่าชื่อหมู่บ้านอะไรกัน แต่ยังหาร้านขายข้าวหรือเฝือ(ก๋วยเตี๋ยว)ไม่เจอเลย เริ่มหิวแล้ว ดีที่ยังพอมีขนมรองท้อง ที่ซื้อมาขากร้านของเจ้าบ้าน ตุนเอาไว้ตั้งแต่เช้า ที่หมดคงเพราะวันนี้อากาศร้อนอบๆเหมือนฝนจะตก ลมก็ไม่มีเลย(บ่น)

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

เส้นนี้ผมไม่แน่นใจว่าถ้ามาช่วงหน้าฝนจะสามารถข้ามห้วยได้หรือเปล่า เพราะบางห้วยก็ลึกเหมือนกัน ถนนที่เป็นดินก็คงจะเละเอามากๆ ระหว่างทางมีดินสไลด์และร่องรอยการปรับผิวถนนอยู่บ้าง ใครมาช่วงนั้นเนี้ยไม่อยากจะนึกภาพเลยครับ

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

เกือบบ่ายสองเราก็มาถึง บ้านดอนไซ เห็นศาลาริมทางใหญ่และร่มเย็นดีมีร้านค้าด้วยเลยว่าจะแวะต้มบะหมีกันสักหน่อย แวะไปที่ร้านว่าจะหาซื้อไข่มาใส่ในบะหมี โอ้.....มีตู้เย็นด้วย...อิอิ คิดถึงน้ำขวดจัง เล่นกันไปคนละขวดสองขวดนั่งจุก กินข้าวไม่ลงกันไปตามๆ กัน ดีใจได้กินน้ำเย็น เลยอุดหนุนเจ้าของร้านซื้อบะหมีกับไข่ที่ร้านแล้วให้ช่วยต้มน้ำร้อนให้หน่อย

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

น้ำร้อนมีก็เลยขอกาแฟสักแก้วแก้ง่วง นั่งพักอยู่ที่ร้านนี้นานเหมือนกัน เพราะเจ้าของร้านใจดี ยกน้ำเย็นขวดใหญ่มาให้ดืมดับร้อนกัน เราเลยนั่งกันใจเย็นเลย ก่อนออกพี่เหน่งเลยขอน้ำต้มใส่ขวด ติดไว้ดื่มระหว่างทาง สีของน้ำต้มดูแล้วไม่น่าดืมเลย แต่มันก็ผ่านการต้มมาแล้วน่าจะปลอดภัยอยู่ ต้องขอขอบคุณสองผัวเมียที่ร้านขายของนี้ด้วยครับ

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

เส้นทางช่วงบ่ายเริ่มราบเรียบขึ้นเรื่อยๆครับ พอมีเนินอยู่บ้าง แต่ช่วงที่เป็นห้วยสิยังต้องลงไปลึกแล้วขึ้นชันอยู่ และที่สำคัญเจอเยอะมากๆ เกือบถึงทางแยกไป เชียงแมน ประมาณสามโล จะเจอ น้ำตกตาดร้อยขรัว ดูรูปจากโบรชัวร์การท่องเที่ยวที่แจกก็สวยอลังการดีเหมือนกันครับ แต่ช่วงที่ไปนั้นน้ำบ่อมี เสือนัสเป็นคนเดินเข้าไปสำรวจเอง บอกดูถ้ามีน้ำน่าจะสวยพี่ เสียตังค่าเข้าชมด้วยนะครับแต่ไม่มีน้ำเขาไม่เก็บครับ

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

จากน้ำตกตาดร้อยขรัว ไปถึงท่าเรือเชียงแมน เหลือระยะทางอีกประมาณ 15 กิโล บ่ายสามเราเลยแวะที่วัดปาเลิง(เขียนถูกหรือเปล่า) ระหว่างทางเห็นวัดสวยดีเราเลยแวะเข้าไปเที่ยวกัน แล้วก็ไม่ผิดหวังหลังจากเส้นที่เราผ่านมาไม่เจอวัดเลย

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

ทางเข้าจะมีบ้านปลูกอยู่ติดถนนที่เล็กๆและแคบ ซึ่งถนนเล็กๆสายนี้เคยเป็นทางหลักเก่าที่ใช้เดินทางไปยังหงษ์สา ก่อนที่เขาจะตัดถนนใหม่เลี่ยงออกไปไม่ผ่านหมู่บ้าน ภายในวัดปากเลิงก็สวยงามไปด้วย ภาพเขียนพุทธประวัติตามผนังโบสถ์ มีต้นลั่นทม หรือชื่อใหม่ที่ฟังดูเก๋กู๊ดว่า ลีลาวดี แต่ชาวลาวเรียกอย่างเรียบหูว่าต้นจำปา ผมชอบต้นจำปาในวัดนี้มาก ออกดอกสีชมพูอมส้ม ยืนต้นสวยงามอยู่หน้าโบสถ์

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

ช่วงนี้ของเส้นทางเริ่มเห็นแม่น้ำโขงบ้างแล้ว ทำให้มีแรงเริ่มเพิ่มความเร็วกันอีกครั้ง บ้านเรือนเริ่มปลูกติดๆกัน ร้านค้าแน่นอนมีสองข้างทางตลอด พวกเราไม่ได้สนใจแค่อยากไปให้ถึงหลวงพระบางกันเท่านั้น ปั่นมาเรื่อยๆจะเจออีกทางแยกนึง ให้แยกไปทางขวาเพื่อไปท่าเรือเชียงแมนครับ

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

ถึงแล้ว เชียงแมน หรือเชียงมั่นซึ่งอยู่ฝั่งตรงกันข้ามกับหลวงพระบาง (ในอดีตเชียงแมนเคยอยู่ภายใต้การปกครองของไทย แต่ถูกแบ่งดินแดนโดยฝรั่งเศสในยุคล่าอาณานิคม (ไม่รู้ว่าข้อมูลถูกหรือเปล่า)) วิวฝั่งหลวงพระบางสวยจริงๆ ถ้าได้ปั่นมาชมเองจะสวยมากๆ ตรงท่าเรือก่อนข้ามไปหลวงพระบาง เราเลยเล่นกันตรงนี้ไปหลายภาพเลยครับ

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

มีท่าเรือยนต์ข้ามฝาก เป็นเรือเล็กที่สามารถบรรทุกรถยนต์ได้ประมาณ 2-3 คัน วิ่งคอยให้บริการอยู่ เห็นบอกว่าจะหยุดวิ่งประมาณ 4 ทุ่มครับ ถ้าเป็นจักรยานก็นั่งเรือหางยาวก็ได้ครับ แต่จำไม่ได้แล้วอะ ว่าค่าเรือเท่าไหร่

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

ตะวันเริ่มจะลับขอบฟ้าแล้ว ทริปของพวกผมก็ถือเสร็จสินตามไปด้วย สีวันกับระยะทางประมาณ 180 กิโลบางท่านบอกว่าวันเดียวถึง ผมว่าให้ทุกท่านตัดสินด้วยตนเองดูจะมีน้ำหนักดีที่สุด ผมรับรองว่าคุ่มกับเหงื่อที่เสียไปของท่านแน่ครับ

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

เป็นธรรมเนียมนิยม ขอถ่ายคู่กับป้ายกันสักหน่อย และปิดท้ายด้วยตะวันคล้อยที่ริมโขงทิ้งท้ายไว้ด้วยครับ

[หางแฮ้ม]

กระเป๋าหลังสีเหลืองรุ่นนี้หาซื้อได้เฉพาะที่ลาวเท่านั้น

[แม่บักข้าวเหนียว]

เรียน ถาม คุณวุด ว่า ยางมีปัญหาอะไรมั้ยคะ กับถนนแบบนี้..

รอชมนะคะขอบคุณค่ะ ภาพสวย รถสวย คนก็สวย อ้าว ม่ายช่ายยย ...

[ming_khwunchai]

วุด นัฐ คุณเหน่ง และชาว BTCทุกท่าน เห็นภาพดวงอาทิตย์กำลังจะลับฟ้า แล้วอยากลองเส้นทางนี้จัง เห็นคำบรรยายและภาพแต่ละช่วงแล้วชอบมาก
พี่หมิงเพิ่งกลับจากปั่นระยอง-สกลนคร เมื่อเช้าเอง ทริปรวมพลเขาใหญ่ไปกันหรือเปล่า

นัฐ เสียดายช่วงที่ไปกัน งานเข้าตลอด ไม่งั้นคงได้ตามไปด้วย