... เกิดอะไรขึ้นกับ 2 สมาคม - ชมรม นี้หรือครับ (ด้วยความเคารพ)

[bikeblur]

เผอิญคลิ๊กไป เจอพอดี

http://thaimtb.com/forum/viewtopic.php?f=57&t=313421


คุณอา คุณพี่ ท่านใดที่ขับขี่จักรยานมานานหลายปีแล้ว

ถ้ากรุณาเล่าให้ ชนรุ่นหลังอย่างผม (ที่เพิ่งจะมาขี่จักรยานได้ไม่นาน ตอนอายุไม่น้อยครับ) ได้เข้าใจอะไรมากขึ้น

ขอบพระคุณมากครับ


( ขี่ จักรยาน ฃ่วยลดโลกร้อน ช่วยลดอารมณ์ร้อน ...)

[lotus]

ง่ายๆ ผู้ก่อตั้งเดิมและเป็นประธานชมรมอยู่ 10 ปี ลาออกไปทำงานด้านสิ่งแวดล้อมหลายปี ก็มีการเลือกประธานคนใหม่นี้มาก็หลายปีเหมือนกัน เมื่อ 2-3 ปีก่อนชมรมนี้ก็เปลี่ยนเป็นสมาคมเพื่อจะได้ถูกต้องเป็นทางการเวลาติดต่อประสานงานกับหน่วยรัฐบาลก็จะได้มีน้ำหนักมากขึ้น และมีการโวตจากสมาชิกให้คนสมาชิกดั้งเดิมและทรัพย์สินชมรมเป็นของสมาคม

ที่นี้ไม่รู้เป็นไงประธานคนก่อนที่ห่างจากวงการจักรยานไปเกือบสิบปี มาคัดค้านการเป็นสมาคมหรืออะไรนี่แหละ อ้างว่าจะเอาทรัพย์สินของชมรมดั้งเดิมมาเป็นของสมาคมมันน่าจะไม่ถูกต้อง แต่ในการประชุมใหญ่ของสมาชิกชมรมก็โวตแบบประชาธิปไตยว่า ทำได้ และเปลี่ยนชื่อเป็นสมาคม

ต่อมาวันดีคืนดี ประธานคนเก่า ก็ฟื้นฟูชมรมชื่อเดิมขึ้นมาอีก ถึงแม้ว่าจะไม่มีการปล่าวประกาศว่ามีสมาชิกกี่คน จะมาทำกิจกรรมเรื่องการส่งเสริมการปั่นจักรยานในเมืองโดยเฉพาะ ที่นี่มันก็สับสนสิครับ เพราะที่ผ่านมาใครๆ ก็นึกว่า ชมรมดั้งเดิมชื่อภาษาอังกฤษว่า Thai Cycling Club (TCC) มันกลายเป็นสมาคมแล้วใช้ชื่อว่า TCHA (Thai Cycling for Health Association) แต่คนเก่าแก่บางคนก็ยังใช้ชือว่า TCC แทนตัวสมาคมใหม่อยู่เพราะไม่ชินกับคำว่า TCHA ซึ่งเพิ่งเกิด 2-3 ปี

ผมไม่เข้าใจว่า ท่านประธานดั้งเดิมมีวัตถุประสงค์อะไรที่จะมาฟื้นฟู TCC ขึ้นมาใหม่ เพราะสมาชิกดังเดิมโวตเป็น TCHA แล้ว ถ้าเห็นว่า TCHA ไม่ผลักดันจักรยานในเมืองอย่างแข็งขัน ก็ตั้งชมรมใหม่มาผลักดันก็ได้ ไม่จำเป็นต้องอาศัยบารมี good will ที่ TCC, TCHA ได้ทำกันมา 20 ปีแล้ว ทำไมไม่ใช่ชื่ออื่นๆ คนก็จะไม่สับสน

ปล ผมคิดอย่างนี้ ความเห็นส่วนตัว เคยปั่นกับท่านประธานคนเก่าเมื่อ TCC ครบ 10 ปีไปเชียงใหม่ ทราบว่าท่านมีความจริงใจอยากเห็นชาวบ้าน ชาวเมืองหันมาปั่นจักรยานมากขึ้น ไม่ใช่จำกัดแค่พวกกลุ่มแต่งตัวประหลาดแบบพวกเราๆ

ปล 2 ตอนแรกเห็นชื่อ TCC ฟื้นขึ้นมาใหม๋ ผมสมาชิกดั้งเดิมตลอดชีพ ก็ยังงงว่า อะไรเกิดขึ้น?

เบื้องลึกอะไรผมไม่ทราบทั้งสิ้น ทั้งหมดเป็นความเห็นส่วนตัวที่ไม่รู้สาเหตุลึกภายในของทั้งสอง ชมรม สมาคม

[bikeblur]

ขอบคุณอีกครั้งครับ พี่ Lotus ..ที่ช่วยถ่ายทอดให้ฟัง


ส่วนตัวผมรู้สึก คุ้นเคยกับ thaicycling.com มากกว่า ครับ เพราะเพิ่งมาเล่น mtb ไม่นาน


แต่อ่านจากที่พี่เล่ามา ผมชอบ และเห็นด้วย กับแนวคิดที่พี่เล่าว่า
ท่านประธานเก่า อยากให้คนทั่วไปและทั่วถึง มาขี่จักรยานกัน

(เพราะผมมันแบบลูกผสม ใส่ชุดธรรมดาขี่ แต่ก็ใส่หมวกครับ)

แต่ด้วยอะไรก็แล้ว สิ่งหนึ่งที่รู้สึกได้ก็คือ ทุกวันนี้ เห็นคน ขี่จักรยานมากขึ้น เป็นเท่าตัวจริง

วัดจากปริมาณคนที่ขี่ผ่านหน้าบ้านทุกวัน เทียบกับเมื่อ 2 ปีที่ผ่านมา ทั้งชุดเต็มยศ ทั้งคนทั่วไปขี่แบบสบาย ๆ

[Punatoo]

มาเก็บข้อมูล ของ อ lotus ครับ

[ต.ม.]

การมีกลุ่มคนหรือชมรมต่างๆมาทำงานเพื่อสังคมเพิ่มขึ้นไม่ใข่สิ่งดีๆหรือครับ จะมาในชื่ออะไรก็ได้ มาดูกันที่กิจกรรมการทำงานในเชิงสร้างสรรค์กันดีกว่า หรือคาดหวังให้เป็นกลุ่มขี่ท่องเที่ยวที่สนุกสนานอย่างเดียว ผมว่าน่าผิดหวังมากกว่า เพราะมีผู้จัดอยู่มากมายที่สามารถทำกันได้ดีจนถึงดีมาก สามารถไปร่วมด้วยได้เสมอตามความสะดวกของแต่ละท่าน การทำงานเพื่อสร้างสังคมที่ดีกว่าในรูปแบบที่ต่างออกไปบ้าง ผมว่าก็ดีนะ รูปแบบเดิมๆมีมาหลายปีแล้วเห็นความต่างน้อยมากๆ อย่าไปสนใจชื่อเสียงเลย ทำอะไรไม่ดีขี้นมาก็เสียหายกันไปเองแหละไม่ว่าจะกลุ่มใหม่หรือกลุ่มเก่า

[nir009]

ผมคิดตามความคิดผมว่า มีหลายที่ก็ดีครับ จะได้มีการแข่งขันให้แต่ละที่มีการพัฒนาให้ดีขึ้น และปชช. มีทางเลือกมากขึ้น

[lotus]

หวังให้เป็นกลุ่มขี่ท่องเที่ยวที่สนุกสนานอย่างเดียว ผมว่าน่าผิดหวังมากกว่า ...

ลองไปเข้าเวป TCHA หน่อยครับ http://www.thaicycling.com แล้วจะรู้ว่า สมาคมไม่ใช่สิ่งที่คุณกล่าวหามาครับ มันไม่เป็นแบบนั้นตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง TCC จนมาเป็น TCHA ครับ ทำประโยชน์ให้สังคมมามากมายใน 20 ปีที่ผ่านมานี้ครับ ไม่งั้นผมจะยอมเป็นสมาชิกตลอดชีวิตหรือถ้าสมาคมแค่เป็นกลุ่มจัดขี่ท่องเที่ยวแค่นั้น รู้จัก CSR ไหมครับ การทำประโยชน์ให้แก่สังคม TCC/TCHA ทำมานานมากแล้ว ทำทุกปี เฮ้อ ไม่รู้ข้อมูลแล้วได้แต่กล่าวปลอยๆ แบบนี้คนที่ทำงานให้สมาคมโดยไม่ได้ผลประโยชน์ส่วนตัวอะไร สละเวลา กำลังทรัพย์ เสียกำลังใจหมด

ผมแค่เป็นสมาชิก ร่วมกิจกรรมเพื่อสังคมบางครั้งบางคราวเท่านั้น ไม่เคยลงแรงให้ชมรม/สมาคมเลย แต่ก็ยังดีกว่าคนที่ดีแต่พูดว่าคนอื่นโดยที่ไม่ได้ค้นข้อมูลมาก่อนสักอย่างทั้งที่สมัยนี้มันค้นได้ง่ายอยู่แล้ว เวปสมาคมก็มี

[ททท.เลย]

ขอแชร์ความคิดเห็นด้วยครับ...ผมว่า TCHA เป็นสมาคมแล้ว..(เป็นนิติบุคคล)..มีสิทธิ์มีเสียงในการต่อรองมากขึ้น..ก็ทำงานต่อไป (เถอะครับ) เป็นแนวหน้าในการประสานงานและต่อรองกับหน่วยงานราชการได้เต็มที่..สร้างผลงานที่ดีต่อสังคม..(ไม่ต้องไปกังวล) ในเรื่องการใช้ชื่อชมรมจักรยานเพื่อสุขภาพแห่งประเทศไทย ...เพื่อทำงานรณรงค์ทุกๆอย่างเกี่ยวกับจักรยาน...สรุปแล้วทุกๆ คน คงมีจิตใจแน่วแน่ที่จะทำคุณประโยชน์ต่อสังคม...เช่นกัน....ครับ......ขอขอบคุณทุกๆท่าน

[Ahoy..Bike]

ขอบคุณ พี่ lotus ที่ช่วยเล่าข้อมูลให้ฟังครับ

จะได้จำไว้ว่า สมาคมจักรยานฯ.... กับ ชมรมจักรยานฯ... นี่ อย่างล่ะกลุ่ม กัน แต่ยังงัยผมก้อจะเข้าร่วมกิจจกรรมที่ดีมีประโยชน์ต่อสังคมของทั้งสองกลุ่มครับ
แต่ลึกๆ แล้วอยากให้สามัคคีกันครับ อะไรที่มันจะทำให้บาดหมางกันก้อ ประนีประนอมกันเถอะครับ

[veenono]

ติดตามชมครับ

[jackal2008]

ความคิดเห็นคงจะมีความแตกต่างกัน ก็คงต้องดูกันต่อไปว่าเรื่องราวจะเป็นอย่างไร ดีไม่ดีเดี๋ยวจะเหมือนแบดมินตัน ช่วงหนึ่งมี สมาคแบดฯ กับ สมาพันธ์แบดฯ กว่าจะรวมตัวเป็นปัจจุบันกันเป็น หนึ่งเดียวได้ใช้เวลาเกือบ 10 ปี

[เสือชายหาด]

ผมจะไม่มีความเห็นเลย ถ้า ศ.ดร.ธงชัย พรรณสวัสดิ์ ไม่ใช่ผู้ถูกพาดพิง

ผมรูจักท่านอาจารย์ โดยที่ท่านอาจารย์ไม่เคยรู้จักผม

ศ.ดร.ธงชัย พรรณสวัสดิ์ เป็นผู้นำด้านวงการวิ่งเพื่อสุขภาพในบ้านเรา รุ่นๆเดียวกับ น.พ.อุดมศิลป์ และ น.พ.กฤษดา จนทำวงการวิ่งในบ้านเราเจริญรุ่งเรืองมาถึงปัจจุบัน
กว่ายี่สิบปีต่อมาทราบว่า ท่าน และ น.พ.กฤษดา มาขี่จักรยานซะแล้ว เช่นเดียวกับผมในปัจจุบัน

มากราบเคารพท่านกันดีกว่าครับ ไม่ควรวิจารณ์ เพราะท่านเลยจุดนั้นไปแล้ว
พวกเราได้อานิสงค์จากท่าน โดยไม่ได้ทำอะไรซักเท่าไหร่เลย ผมละอายใจจริงๆ

[veenono]

ผมจะไม่มีความเห็นเลย ถ้า ศ.ดร.ธงชัย พรรณสวัสดิ์ ไม่ใช่ผู้ถูกพาดพิง

ผมรูจักท่านอาจารย์ โดยที่ท่านอาจารย์ไม่เคยรู้จักผม

ศ.ดร.ธงชัย พรรณสวัสดิ์ เป็นผู้นำด้านวงการวิ่งเพื่อสุขภาพในบ้านเรา รุ่นๆเดียวกับ น.พ.อุดมศิลป์ และ น.พ.กฤษดา จนทำวงการวิ่งในบ้านเราเจริญรุ่งเรืองมาถึงปัจจุบัน
กว่ายี่สิบปีต่อมาทราบว่า ท่าน และ น.พ.กฤษดา มาขี่จักรยานซะแล้ว เช่นเดียวกับผมในปัจจุบัน

มากราบเคารพท่านกันดีกว่าครับ ไม่ควรวิจารณ์ เพราะท่านเลยจุดนั้นไปแล้ว
พวกเราได้อานิสงค์จากท่าน โดยไม่ได้ทำอะไรซักเท่าไหร่เลย ผมละอายใจจริงๆ

จริงๆผมก็อยากจะเขียนแบบนี้ครับแต่ด้วยการที่อาจใช้ถ้อยคำไม่สละสลวยเท่าไหร่เลยไม่กล้าเขียน
ข้อใช้ข้อความพี่เสือชายหาดด้วยคนครับ ท่านอาจารย์ในวัยเกษียณได้ลงมาทำงานเพื่อส่วนรวมจริงๆก็
ถือว่าเป็นบุญของพวกเราแล้ว เพราะท่านเป็นระดับปูชนียบุคคลผู้มีคุณูประการต่อวงการจักรยานมากๆ
ในเรื่องชื่อและทางกฎหมายเดี๋ยวผู้ใหญ่ก็คุยกันเองแหละครับผมว่า เพราะทั้งสองฝ่ายล้วนมีเจตนาดีต่อ
วงการจักรยาน ส่วนเรื่องว่าทำไมท่านอาจารย์ถึงต้องให้ความสำคัญผู้ใช้จักรยานจริงๆมากกว่ากลุ่มอื่น
ก็ลองอ่านดูนะครับว่ากลุ่มนี้นำตัวเองได้มั๊ย

คนรักกับคนใช้จักรยาน

โดย ธงชัย พรรณสวัสดิ์
ผู้ก่อตั้งชมรมจักรยานเพื่อสุขภาพแห่งประเทศไทย




--------------------------------------------------------------------------------

ตั้งใจตั้งชื่อเรื่องให้ฟังดูโรแมนติคแบบหวาดเสียวไปยังงั้นเอง แต่จริงๆ แล้วเพียงแต่ต้องการเขียนเรื่องเกี่ยวกับ ประเภทหรือกลุ่มของคนที่รักจักรยานกับคนที่ใช้จักรยาน ซึ่งถ้าวิเคราะห์ให้ดีๆ แล้วจะเห็นว่าแม้จะขี่จักรยานเหมือนกัน แต่คนต่างกลุ่มพวกนี้มีพฤติกรรมและวิธีคิดไม่เหมือนกัน

ผมขอแยกคนที่ใช้จักรยานออกเป็น 3+1 กลุ่ม คือ

1. กลุ่มคนใช้จักรยานในชีวิตจริง
2. กลุ่มนักจักรยาน และ
3. กลุ่มนักแข่ง

รวมทั้งแถมด้วยกลุ่มพิเศษอีก 1 กลุ่ม คือ กลุ่มคนรักจักรยาน ที่อาจแทรกตัวอยู่ในทั้ง 3 กลุ่มแรก คือ อาจเป็นคนธรรมดาเดินดิน หรือเป็นนักจักรยาน หรือเป็นนักแข่งก็ได้ แต่ที่แน่ๆ คือเป็นคนที่รักและชอบจักรยานเป็นพิเศษ หรือเป็นชีวิตจิตใจทีเดียว ซึ่งคนกลุ่มหลังนี่ในปัจจุบันก็มีอยู่ไม่น้อยในประเทศไทยของเรา

แล้วคน 3 กลุ่มแรกมันแตกต่างกันอย่างไรล่ะ ก็เห็นขี่จักรยานเหมือนๆ กัน

แตกต่างสิครับ แตกต่างกันมากด้วย




กลุ่มแรกเป็นประชาชนคนเดินดินกินข้าวแกงธรรมดาๆ มักเป็นผู้ที่มีฐานะและสถานะทางสังคมไม่เด่นนัก แต่เป็นคนกลุ่มใหญ่ของประเทศ เช่น คนงาน ชาวนาชาวไร่ เด็กนักเรียน ครูประชาบาล คนรับใช้ตามบ้านคนที่พอมีอันจะกินไปจนถึงเศรษฐีในเมือง รวมไปถึงสาวยาคูลท์ด้วย เป็นต้น คนกลุ่มนี้ใช้จักรยานราคาถูกๆ แต่ใช้อย่างจริงจังด้วยความจำเป็นในวิถีชีวิต จะใช้ทุกวันหรือแทบทุกวันเพราะมันเป็นวิถีชีวิตดังที่ว่าไว้

พวกนี้ไม่ใช้เสือหมอบ ไม่ใช้เสือภูเขา ไม่ใช้โช้ค (อุปกรณ์กันกระแทกแบบที่รถยนต์มีไว้ให้นั่งรถแล้วไม่สะเทือน ปกติจะใส่ไว้ที่ล้อหน้าเท่านั้น อุปกรณ์แบบนี้ไม่มีในรถจักรยานที่ขายกันตามท้องตลาดปกติทั่วไป เพราะมีราคาแพง) ไม่ใช้ฟุลซัส ซึ่งเป็นคำย่อของฟุลซัสเพนชั่น หรือ full suspension (มีโช้คทั้งสองล้อ) จึงไม่เด่น ไม่ดัง และก็ไม่ค่อยมีสิทธิมีเสียงในสังคมไทย แต่จริงๆ แล้วพวกนี้เป็นคนกลุ่มใหญ่ที่สุดของคนที่ใช้จักรยาน ซึ่งไม่ใช่เฉพาะในประเทศไทย แต่เป็นเหมือนกันหมดทั่วโลก ไม่ว่าจะอยู่บนทวีปใดก็ตาม

ผมเรียกคนกลุ่มนี้ว่า "คนใช้จักรยาน" ในเมืองไทยประมาณได้ว่ามีไม่น้อยกว่า 20-30 ล้านคน





กลุ่มที่สองเป็น "นักจักรยาน" พวกนี้อาจขี่จักรยานไปซื้อปาท่องโก๋ปากซอยบ้างเป็นบางวัน แต่ไม่ได้ทำทุกวัน และไม่ได้ใช้จักรยานในชีวิตประจำวัน แต่ชอบใช้จักรยานในการท่องเที่ยวไกลๆ เป็นหลัก รวมทั้งอาจใช้แข่งแบบมือสมัครเล่นบ้างเป็นบางครั้ง วิธีคิดและพฤติกรรมรวมทั้งการแต่งกายและการใส่หมวกกันน็อคของคนกลุ่มนี้จึงแตกต่างไปจากกลุ่ม "ผู้ใช้จักรยาน" อย่างมาก กลุ่มนี้ถึงจะมีหรือไม่มีทางจักรยานก็ไม่เดือดร้อน เพราะไม่ต้องพึ่งทางจักรยานอยู่แล้ว เพราะความคล่องในการใช้จักรยานบนถนนของพวกเขามีสูงกว่าคนทั่วไป และมักมีรถยนต์ส่วนตัวหรือเดินทางโดยแท็กซี่หรือบีทีเอสหรือรถไฟใต้ดินฯลฯ

กลุ่มนี้แม้จะไม่ต้องพึ่งพาทางจักรยานเท่ากับพวกแรก แต่กลับเป็นพวกที่ออกมารณรงค์เพื่อทางจักรยานมากกว่ากลุ่มแรก สาเหตุคือ เป็นกลุ่มคนที่พอจะมีสถานะและฐานะทางสังคมค่อนข้างเด่นชัด เวลาพูดอะไรออกไปคนอื่นๆ ก็มักจะฟังมากกว่าไปฟังคนกลุ่มแรก พอออกมารณรงค์บ่อยๆ เข้าคนทั่วไปก็เลยนึกว่าพวกนี้เป็นตัวแทนของชาวจักรยาน (ซึ่งจริงๆ ไม่ใช่) และในการขี่จักรยานนั้นจำเป็นต้องใส่หมวกกันน็อค เพราะภาพลักษณ์มันออกมาเป็นอย่างนั้น ทั้งๆ ที่สำหรับคนกลุ่มแรกหรือกลุ่มคนใช้จักรยานในชีวิตประจำวันแล้ว หมวกกันน็อคไม่ใช่สิ่งที่จำเป็นอย่างยิ่งยวดเลยแม้แต่น้อย

กลุ่ม "นักจักรยาน" นี้มีจำนวนรวมกันทั่วประเทศไม่มากนัก อาจจะอยู่ในวงประมาณไม่เกินหมื่นคนหรือเกินกว่าก็ไม่มาก ผิดกับกลุ่มแรกที่น่าจะมีได้ถึง 20-30 ล้านคน

ทีนี้ก็มาถึงกลุ่มที่ 3 ซึ่งเป็นกลุ่ม "นักแข่ง" กลุ่มนี้จะมีจำนวนน้อยที่สุดใน 3 กลุ่ม คือ จำกัดอยู่เฉพาะพวกที่ขี่จักรยานอย่างจริงจัง กลุ่มคนพวกนี้จะใส่หมวกกันน็อคเป็นประจำ และจะซ้อมเป็นบ้าเป็นหลัง เพื่อหวังผลในการแข่งขัน ซึ่งมีตั้งแต่ระดับจัดกันเองไปถึงระดับการกุศล ไปจนถึงระดับเขต ระดับชาติ ระดับซีเกมส์ และเอเชียนเกมส์ ส่วนโอลิมปิคเกมส์ไม่ต้องพูดถึงเพราะยังไปไม่ถึงขั้น

บางส่วนของกลุ่มนี้ (นักแข่ง) อาจตกไปอยู่ในกลุ่มสอง (นักจักรยาน) เมื่ออยู่นอกฤดูแข่งขันหรือเมื่อหมดสภาพ หรือเมื่อรู้ตัวว่าไปไม่ไหว สู้เขาไม่ได้แน่ๆ คือตกชั้นจากนักแข่งไปเป็นนักจักรยานธรรมดา

ส่วนกลุ่มสองบางคนขี่ไปๆ ก็อาจขยับชั้นขึ้นมาเป็นนักแข่งก็มี และมีเยอะพอสมควรด้วย แต่กลุ่มนักแข่งนี้รวมกันแล้วยังไงๆ ก็ไม่เกิน 4,000 คนทั่วประเทศ

ส่วนกลุ่มพิเศษคือ กลุ่มคนรักจักรยาน อาจไม่ใช้จักรยานเพื่อไปซื้อของหรือไปเที่ยวหรือไว้แข่ง แต่เป็นคนที่ชอบจักรยานมากๆ จะว่างั้นก็ได้ คือ ชอบน่ะ เข้าใจไหม ชอบ ชอบ ชอบน่ะ

ตัวอย่างของคนกลุ่มนี้ก็ได้แก่ชมรมจักรยานโบราณ หรืออาจเป็นบางคนในชมรมและกลุ่มจักรยานต่างๆ ทั่วประเทศ พวกนี้วันๆหากไม่ทำอะไร ก็ชอบที่จะมานั่งเช็ดนั่งถูจักรยานให้ใหม่จนมันวับ

ก็อย่างที่บอกนั่นแหละ ของมันชอบ ได้ยินไหม ชอบวุ้ย ชอบ

เขียนมาถึงตรงนี้ ก็อยากจะต่อยอดโดยขอเชิญชวนพวกเราให้หันมาถามตัวเองหน่อยสิว่า ตัวเราเองนั้นอยู่ในกลุ่มใด ส่วนตัวผมนั้นเป็นมันหมดทั้ง 3 กลุ่มแรกนั่นแหละ คือขี่จักรยานไปทำงานก็ (เคย) ทำ ขี่สนุกขี่มันก็เอา ขี่แข่งก็เคยชนะได้ถ้วยได้โล่มาแล้ว จึงพอจะเข้าใจจิตใจและวิธีคิดรวมทั้งพฤติกรรมของคนทั้ง 3 กลุ่มได้อยู่บ้าง

นี่คือเหตุผลที่ผมใช้ตอบคนบางคนที่ชอบถามผมอยู่บ่อยๆ ว่าทำไมบางทีผมไม่สวมหมวกกันน็อค บางทีก็ใส่./


--------------------------------------------------------------------------------

คัดลอกมาจาก
หนังสือพิมพ์มติชน รายวัน
ฉบับวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 ปีที่ 29 ฉบับที่ 10291

[bikemmm]

[F_32110]

ขอแชร์ความคิดเห็นด้วยครับ...ผมว่า TCHA เป็นสมาคมแล้ว..(เป็นนิติบุคคล)..มีสิทธิ์มีเสียงในการต่อรองมากขึ้น..ก็ทำงานต่อไป (เถอะครับ) เป็นแนวหน้าในการประสานงานและต่อรองกับหน่วยงานราชการได้เต็มที่..สร้างผลงานที่ดีต่อสังคม..(ไม่ต้องไปกังวล) ในเรื่องการใช้ชื่อชมรมจักรยานเพื่อสุขภาพแห่งประเทศไทย ...เพื่อทำงานรณรงค์ทุกๆอย่างเกี่ยวกับจักรยาน...สรุปแล้วทุกๆ คน คงมีจิตใจแน่วแน่ที่จะทำคุณประโยชน์ต่อสังคม...เช่นกัน....ครับ......ขอขอบคุณทุกๆท่าน

ผมเห็นด้วยครับ "ใจจริง สิ่งที่สำคัญ"