รถเสือทางเรียบแบบแข่งขันก็คือ รถในแบบที่1 ที่มีขนาดวงล้อ 26 นิ้ว ที่มีรูปทรงตามข้างล่างนี้ ครับ
ตะเกียบ GTเพื่อลดความไหลจนเฉื่อยจนอาจเหมือนสามล้อ มาเป็นพุ่งดุดันแบบดิบๆ
รถตามแบบข้างบนถูกพัฒนาจนความลื่น ไหล สูง จนกระทั่งเกิดความเบาในเฟืองสุดท้าย
คือเฟืองหมดจนขาเบาหว๋องไปหมด ซึ่งโดย อัตราทดสุดท้ายปกติจะอยู่ที่ 3.69 หรือ 3.81
บางคันก็ 3.83 การเพิ่มอัตราทดที่สูงกว่านี้อาจมีผลเสียเรื่องความทนทานของกล้ามเนื้อ
ต่อการรักษาความเร็วในระยะทางที่ยาวไกล และอาจมีผลเสียเรื่องการขึ้นทางลาดชัน
แล้วปัญหาจะแก้ไขได้อย่างไรเพราะรถแบบที่1 แข่งขัน เป้าหมายคือความเร็ว เราจะรักษา
กล้ามเนื้อให้ทนทานได้อย่างไร แล้ว ยังเรื่องไต่ทางลาดชันอีก ส่วนหลังเรื่อง
ไต่ทางลาดชันนั้น ดูเหมือนง่ายๆ แค่เพิ่มเฟืองหลังสัก 34 ฟันก็สิ้นเรื่อง แต่เป็นไป
ไม่ได้เลยครับที่จะเอาเฟือง 34 มาใส่รถทางเรียบแบบนี้เพราะตำแหน่งท่านั่งและ
ทุกๆเรื่องมันมีเป้าหมายสูงสุดที่ความเร็วเท่านั้น ทุกอย่างถูกพัฒนามามากถึง 10 กว่าจุด
กว่าจะบรรลุเป้าหมายนี้เสียเวลาไปเป็นปี แล้วเวลาใช้งานจริง การใช้งานของผู้ขี่จะอยู่
ที่จานหน้า3 หลังก็ 3 เฟืองล่างสุดเท่านั้นครับ
