ออกบ้านไป ตอน 17.20 นาฬิกาปั่นขึ้นวัดพระธาตุดอยสะเก็ด แล้วกลับปั่นกลับบ้าน
โอ้แม่เจ้า ตอนกลับ ยางรั่วคับ เจอเศษขวดเบียรสีเขียวๆ จำได้เลย ปั่นไปแล้วยางรั่ว
แผลลึกพอสมควร คับ
พอดีตอนนั้น 18.00 นาฬิกากว่าๆแล้ว ตอนแรกคิดว่าคงมีร้านปะยางซึ่งห่างไปประมาณ 500 เมตรถามชาวบ้านแถวนั้น
แต่พอเดินไปสัก 100 เมตรมีพี่เสือภูเขาปั่นผ่านมา
และช่วยไปดูร้านปะยางให้แล้วปั่นกลับมาบอกว่าร้านปิดแล้ว
ผมเองก็กะว่าจะโทรให้เพื่อนมารับ เนื่องจากไม่ได้มีอุปกรณ์ ปะยาง ยางอะไหล่ ทีงัดยาง ที่สูบลมยางแต่อย่างใด
คิดว่าปั่นทางเรียบคงไม่มีปัญหา โชคดี พี่เขามีกระเป๋าพร้อมอุปกรณ์ครบชุด พี่เขาช่วยเปลี่ยนยางให้ยางใน แถมใจดีไม่คิดเงินแต่อย่างใดก็เลยโชคดี ได้ปั่นรถจักยานกลับบ้าน ต้องขอบคุณพี่เสือภูเขาด้วยคับ พอดีลืมถามชื่อ แต่สอบถามแล้วอยู่หมู่บ้านใกล้ๆกัน ไม่ต้องเดินกลับบ้านแล้ว
ตอนนี้เลยซื้ออุปกรณ์งัดยาง ,ยางใน,ที่สูบลมยาง เตรียมพร้อม เอาไว้ติดรถเอาไว้เลย
และซื้อเคปล่า (ที่กันหนามระหว่างยางนอกกับยางใน)ใส่กันไว้อีกชั้นหนึ่งคับ พอดีเพื่อนแนะนำ
ก็ขอให้เป็นอุทาหรณ์สำหรับนักปั่นคับ
ขอบอกเป็นอย่างนี้บ่อยมากกกก