สรุปทริป เสน่ห์ลาวใต้ เส้นทางลัดสู่เมืองอัตปึอ ภาค 1

[โยชูวา]

เราหยุดถ่ายรูปที่อนุสาวรีย์คู่ ลาวเวียดนาม แล้วเข้าไปในตลาดแวะชมไปเรื่อยๆ ก่อนจะออกจากปากซอง

[โยชูวา]

เมืองปากซองเป็นเมืองที่ปลูกกาแฟเยอะมาก ช่วงนี้ต้นกาแฟกำลังออกดอกสีขาวเต็มพื้นที่สวนที่อยู่สองข้างทาง
เราเห็นชาวบ้านกำลังสีกาแฟเอาเปลือกออกจึงได้เข้าขอไปดูกรรมวิธี ผมว่าหลายคนเคยแต่กินไม่รู้เลยว่า
กรรมวิธีการผลิตนั้นเป็นเช่นใด ดอกสีขาวกาแฟที่ออกในช่วงนี้กว่าจะได้เก็บต้องรออีกจนถึงปีหน้าถึงจะได้เก็บ
เก็บจากต้นแล้วก็ต้องทำการตาก จะเห็นว่าหน้าบ้านแถบเมืองปากซองเกือบทุกบ้านจะมีลานตากกาแฟกันเกือบทุกบ้าน
เมื่อเมล็ดกาแฟแห้งก็สีเอาเปลือกออก แล้วจึงมาคัดแยกเกรดเม็ดสวยไม่สวย เม็ดไม่สวยก็เป็นกาแฟเกรดล่างๆ

[ลิขิต]

เห็นคุณกูโซวะจูงจักรยานในห้วยแล้ว เป็นห่วงมาก...ก็จริงดังคาด...โซ่กับน้ำ / ฝุ่นดิน มันเป็นเพื่อนกันเมื่อไหร่ ...ถ้าน้ำท่วมโซ่ต้องแบกอย่างเดียวครับ...คนบ้านเราเมื่อ 40 กว่าปีไม่ชอบถ่ายรูปเพราะกล้วว่าขวัญจะติดไปกับรูป(เหมือนคนเผ่าที่เขาไม่อยากให้ถ่ายรูป)..ไปเที่ยวลาวถ้าไปแบบดิบ ๆอย่างนี้..ผมเคยทำ .. ซื้อยาพารา..ยาเม็ดแก้ปวดท้องไปฝากด้วยเขาจะดีใจมาก..แบ่งใส่ถุงละ 10 เม็ด แวะคุยกับเขาก็มอบให้เป็นของฝาก..เวลาผ่านไปเป็นปีเขายังจำเราได้..เด็ก ๆ ก็เป็นลูกอมคนละเม็ด..คนบ้านนอกอายุ 50 ขึ้นอยากดูบ้านเก่า..ชีวิตเก่าเมื่อตอนเป็นเด็กเชิญไปเที่ยวเมืองจำปาสัก..ท่านจะเห็นชีวิตตัวเองเมื่ออายุ 10 ขวบได้เป็นอย่างดี...กรุณาบอกราคาค่าโดยสารรถจากอัตตะปือด้วยครับ...ไปเที่ยวลาวดีเกือบทุกอย่าง...ยกเว้นอาหาร..มันไม่ถูกปากเลยจริง ๆ ที่อร่อยที่สุดเห็นจะเป็นกาเฟ..รสเข้มข้นราคาเท่ากับบ้านเรา...เห็นเขาเขียนโฆษณาที่โฮงหมอเมืองอุบลว่า..ปุก..หอม..แซบ..นัวคัก..สิแหว่มายามใหม่เด้ออาว..

[โยชูวา]

ภาพการสีเอาเปลือกกาแฟออก

[Hoon]

อ้าว เปลี่ยนชื่อเจ้าของกระทู้แล้ว(กูโซวะ)

[โยชูวา]

แวะน้ำตกรายทางมาเรื่อยๆครับ คุณนพพลบัดดี้ผมในทริปนี้ดูจะตื่นเต้นที่เห็นน้ำตกสวยๆ
ผมเคยมาหลายครั้งแล้วจึงไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าไหร่ ส่วนผมมักชอบดูผู้คนในสถานที่ต่างๆ มากกว่า
สถานที่จึงเปรียบเสมือนฉากเวที ผู้คนคือตัวละครที่ผมจะดู บางพื้นที่ผมไปมาหลายครั้ง
ตัวละครแต่ละครั้งก็เปลี่ยนหน้าไปเรื่อยๆ ทำให้ผมไม่เบื่อหน่ายแม้จะไปมาหลายครั้ง

[โยชูวา]

ภาพนี้เราถ่ายบริเวณหลังรีสอร์ทแห่งหนึ่งที่กำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้างอยู่ติดถนน นึกไม่ออกว่าชื่ออะไร
จำได้ว่าลงท้ายว่า กาเด้น ด้านหลังเป็นภูเขาสวยครับ น่าจะเปิดให้บริการเร็วๆนี้แหละ
อยู่เลยแยกกล้วยหอมมาหน่อยหนึ่ง เราขออนุญาติเจ้าของสถานที่ปั่นเข้าไปสำรวจ

[โยชูวา]

เราปั่นมาถึงปากเซบ่ายแก่ๆก็แวะตลาดดาวเรืองก่อนเดินทางกลับบ้าน

[โยชูวา]

เห็นคุณกูโซวะจูงจักรยานในห้วยแล้ว เป็นห่วงมาก...ก็จริงดังคาด...โซ่กับน้ำ / ฝุ่นดิน มันเป็นเพื่อนกันเมื่อไหร่ ...ถ้าน้ำท่วมโซ่ต้องแบกอย่างเดียวครับ...คนบ้านเราเมื่อ 40 กว่าปีไม่ชอบถ่ายรูปเพราะกล้วว่าขวัญจะติดไปกับรูป(เหมือนคนเผ่าที่เขาไม่อยากให้ถ่ายรูป)..ไปเที่ยวลาวถ้าไปแบบดิบ ๆอย่างนี้..ผมเคยทำ .. ซื้อยาพารา..ยาเม็ดแก้ปวดท้องไปฝากด้วยเขาจะดีใจมาก..แบ่งใส่ถุงละ 10 เม็ด แวะคุยกับเขาก็มอบให้เป็นของฝาก..เวลาผ่านไปเป็นปีเขายังจำเราได้..เด็ก ๆ ก็เป็นลูกอมคนละเม็ด..คนบ้านนอกอายุ 50 ขึ้นอยากดูบ้านเก่า..ชีวิตเก่าเมื่อตอนเป็นเด็กเชิญไปเที่ยวเมืองจำปาสัก..ท่านจะเห็นชีวิตตัวเองเมื่ออายุ 10 ขวบได้เป็นอย่างดี...กรุณาบอกราคาค่าโดยสารรถจากอัตตะปือด้วยครับ...ไปเที่ยวลาวดีเกือบทุกอย่าง...ยกเว้นอาหาร..มันไม่ถูกปากเลยจริง ๆ ที่อร่อยที่สุดเห็นจะเป็นกาเฟ..รสเข้มข้นราคาเท่ากับบ้านเรา...เห็นเขาเขียนโฆษณาที่โฮงหมอเมืองอุบลว่า..ปุก..หอม..แซบ..นัวคัก..สิแหว่มายามใหม่เด้ออาว..

ค่าโดยสารคนละ 35 พันกีบครับ ก็ประมาณ 140 บาทครับ

[โยชูวา]

สำหรับทริปนี้ถ้าใครอยากลองไปสัมผัส อยากให้เช็ดสภาพเส้นทางก่อนเดินทางครับ ถ้าเป็นฤดูฝนไม่น่าจะไปได้
เดือนธันวาคม ถึง กุมภาน่าจะเป็นเวลาที่เหมาะ เพราะน้ำจะลดน้อย และไม่ร้อนมาก ถ้าใครจะไปก็เตรียมตัวรอไว้เลยครับ
หรือใครจะไปช่วงตอนนี้ก็ได้เช่นกัน ก่อนฤดูฝนจะมา อยากสอบถามอะไรก็โทรมาก็ได้ครับ

[โยชูวา]

ขอโทษเจ้าของกระทู้ครับ โดนพาดพิง เลยออกนอกเรื่องไปหน่อย ขออภัย
รอติดตามเรื่องราว เพื่อย้อนอดีตกลับไปวัยเด็กเหมือนกันครับ

คุณลิ้มครับใน บางกอกแฟซิฟิค นอกจากคุณลิ้มกับคุณพิชิตแล้ว มีใครปั่นจักรยานบ้างครับ
รู้จักกับลุงแซมที่ไหนครับ

[เสือทุ้ย]

ภาพซากระเบิดจากพิพิธภัณฑ์ ที่คุณโยซูวาถ่ายภาพมา
คงป็นเพียงส่วนน้อยนิด ที่หลงเหลือเป็นแผลเป็นจากสงคราม

เส้นทางสาย ๑๘ บี จากอัตตะปือ ผ่านเมืองไซเซถถา
เข้าเวียดนามที่ง๊อก ฮอย ไปสู่สมรภูมิสำคัญคือเมืองคอนทูม
ในจังหวัดยาลายของเวียดนาม อันเป็นสมรภูมิรบดุเดือดอีกแห่ง
ของสงครามเวียดนามช่วงต้นๆ และเส้นทาง ๑๘ บีนี้ ยังตัดผ่าน
" โฮจิมินห์เทรล " หรือเส้นทางโฮจิมินห์ เส้นเลือดหลักของฝ่ายเหนือ
ในสงครามเวียดนาม ซึ่งตัดจากเหนือลงใต้ ผ่านในบริเวณนี้

พื้นที่แถวนี้ จึงเป็นชุมทางระเบิด ซึ่งถูกทิ้งแบบปูพรมจาก บี ๕๒
ทิ้งแบบทิ้งๆขว้างๆ เพราะกำลังของฝ่ายขวามีไม่พอที่จะครองพื้นที่
แถบนี้จึงเรียกได้ว่าอยู่ในความยึดครองของฝ่ายซ้ายโดยสิ้นเชิง
ช่วงต้นๆของสงคราม มีพัน ป.ของไทยไปตั้งยิงสนับสนุนให้ทหารลาวขวา
ที่อัตตะปือ อยู่ได้ไม่นานก็ต้องถอยลงมาปรับกำลังใหม่ เพราะต้านทาน
ฝ่ายซ้ายไม่ไหว การทิ้งระเบิดของอเมริกัน จึงทิ้งแบบถล่มลงไปถมปฐพี
ไม่มีอั้น ผมว่าอีกนานครับ กว่าจะกู้กันหมด

ส่วนภาพรีสอร์ท ที่คุณโยซูวาบอกว่าชื่อลงท้ายว่าการ์เด้น
ผมรบกวนข้อมูลสักนิดนะครับ รีสอร์ทนี้หากเป็นขาลง จะอยู่เลย
แยกกล้วยหอมประมาณ ๓๐๐ เมตรทางขวามือ ใช่หรือไม่ครับ ?

[โยชูวา]

ภาพซากระเบิดจากพิพิธภัณฑ์ ที่คุณโยซูวาถ่ายภาพมา
คงป็นเพียงส่วนน้อยนิด ที่หลงเหลือเป็นแผลเป็นจากสงคราม

เส้นทางสาย ๑๘ บี จากอัตตะปือ ผ่านเมืองไซเซถถา
เข้าเวียดนามที่ง๊อก ฮอย ไปสู่สมรภูมิสำคัญคือเมืองคอนทูม
ในจังหวัดยาลายของเวียดนาม อันเป็นสมรภูมิรบดุเดือดอีกแห่ง
ของสงครามเวียดนามช่วงต้นๆ และเส้นทาง ๑๘ บีนี้ ยังตัดผ่าน
" โฮจิมินห์เทรล " หรือเส้นทางโฮจิมินห์ เส้นเลือดหลักของฝ่ายเหนือ
ในสงครามเวียดนาม ซึ่งตัดจากเหนือลงใต้ ผ่านในบริเวณนี้

พื้นที่แถวนี้ จึงเป็นชุมทางระเบิด ซึ่งถูกทิ้งแบบปูพรมจาก บี ๕๒
ทิ้งแบบทิ้งๆขว้างๆ เพราะกำลังของฝ่ายขวามีไม่พอที่จะครองพื้นที่
แถบนี้จึงเรียกได้ว่าอยู่ในความยึดครองของฝ่ายซ้ายโดยสิ้นเชิง
ช่วงต้นๆของสงคราม มีพัน ป.ของไทยไปตั้งยิงสนับสนุนให้ทหารลาวขวา
ที่อัตตะปือ อยู่ได้ไม่นานก็ต้องถอยลงมาปรับกำลังใหม่ เพราะต้านทาน
ฝ่ายซ้ายไม่ไหว การทิ้งระเบิดของอเมริกัน จึงทิ้งแบบถล่มลงไปถมปฐพี
ไม่มีอั้น ผมว่าอีกนานครับ กว่าจะกู้กันหมด

ส่วนภาพรีสอร์ท ที่คุณโยซูวาบอกว่าชื่อลงท้ายว่าการ์เด้น
ผมรบกวนข้อมูลสักนิดนะครับ รีสอร์ทนี้หากเป็นขาลง จะอยู่เลย
แยกกล้วยหอมประมาณ ๓๐๐ เมตรทางขวามือ ใช่หรือไม่ครับ ?

จากแยกกล้วยหอมเลยขึ้นไปทางปากซองครับ ครับ ที่นั่นผมว่าชัยภูมิดีมากครับ มองเห็นเขาได้หลายลูก เนินเขาลูกที่ผมไปถ่ายรูป
อยู่ห่างจากถนนประมาณ 500 เมตรเอง

[โยชูวา]

อยากไปเมืองสาระวันอีกแล้ว ขอเล็งเมืองนี้ไว้ก่อนครับ ร้อนๆแบบนี้คงอีกนาน ขอปิดฤดูกาลออกทริปของผมไว้ก่อนชั่วคราว
จนกว่าอากาศจะเป็นใจ

[Hoon]

BPS ไม่มีใครปั่นแบบเราหรอกคุณพิชิต หลังทำการขยายเส้นเลือด ก็เลิกขี่ไปเลย แต่ยังเป็นประธานสมาคมจักรยานเพื่อสุขภาพไทยอยู่ ผมมีซื้อรถเสือหมอบเก่าญี่ปุ่นให้ ไพวรรณ์ กับไพศาล เห็นมีแต่ไพวรรณ์ มีปั่นมั่ง ตอนทริปไป อุ้มผาง ที่พี่โสจัด ก็ได้ไพวรรณ ไปช่วยขับรถให้ 5 วัน ทางผู้บริหารกลัวผมจะเป็นอะไรไป เลยส่งให้ไพวรรณ ตามประกบ (ถือเป็นการปฎิบัติงานนอก สถานที่) รู้สึกเจ้าตัวจะชอบด้วย กับการได้ไปพักผ่อนไกลๆกางเต้นนอน


ส่วน ลุงแซมเป็นหนึ่งในสมาชิกของชมรมจักรยานซูเปอร์ไฮเวย์(สมาชิกประมาณ30-40คน) ที่พวกผมตั้งขึ้น เมื่อสี่สิบกว่าปีที่แล้ว ตอนนั้นผมเก็บเงินสมาชิกที่มาฝึกซ้อมกับพวกผมเดือนละสิบบาทด้วย ซ้อมกันจันทร์ถึงศุกร์ จากลาดพร้าว ไป ดอนเมือง วนๆ2-3รอบ วันเสาร์ จะพาขี่ไป ซ้อมเขา แล้วก็เล่นน้ำตก ต่อด้วยกินนมที่ฟาร์มโชคชัย(ขี้ไหลกันเป็นแถว) ขากลับก็จะโบกรถบรรทุกให้เด็กๆขึ้นกลับกรุงเทพ ส่วนพวกผมขี่กลับด้วยการเกาะรถจี้รถบางครั้งถึงกรุงเทพ2-3ทุ่มแล้วค่อยแยกย้ายกันกลับบ้านอีกที่ สมัยโน้นรถในกรุงเทพไม่แยะขี่จักรยานสนุกมาก ลุงแซมมาเจอผมอีกที่ก็ผมจะหมดหัวแล้วที่ทริปอุ้มผางที่ผ่านมา พร้อมกับแม่บักครับ