สรุปทริป เสน่ห์ลาวใต้ เส้นทางลัดสู่เมืองอัตปึอ ภาค 1

[lotus]

น่าปั่นอย่างยิ่ง ทางยัง virgin อยู่เลย แต่ยากที่จะเป็นทางลาดยางภายใน 10 ปีข้างหน้า เพราะไม่ใช่เส้นทางหลักเศรษฐกิจและลาวก็ยังจนอยู่ ต้องลงทุนมาก ต้องสร้างสะพานข้ามห้วยหลายแห่ง

[โยชูวา]

...ตอนเช้าเรารีบออกจากที่พักกะว่าจะให้ไปถึงเมืองอัตปึอตั้งแต่เช้าและไปทานข้าวเข้าที่นั่น ผมแวะชมตลาด
ซึ่งเป็นกิจวัตรของผมที่ไปที่ไหนแล้วต้องแวะชมตลาดที่นั่น พร้อมกันนั้นก็แวะซื้อน้ำร้านเดิมที่เรามากินข้าว
เมื่อวานนี้ เจอะเด็กที่คงจะเป็นลูกเจ้าของร้าน อายุก็คงรุ่นราวคราวเดียวกันกับลูกสาวของผม
ผมคงต้องของชื่นชมแกหน่อย ผมสังเกตว่าแกขยันช่วยงานในร้านได้อย่างคล่องแค่ว ล้างถ้วย ทำอาหาร
เก็บร้าน ทำได้ทุกอย่าง ถ้าลูกสาวผมทำได้ครึ่งหนึ่งของแกผมคงจะดีใจมากๆ
....กับอีกเด็กคนหนึ่งที่ใส่เสื้อขาดๆ เห็นแกนั่งขายขายเขียดอยู่ในตลาด ดูแววตาช่างเป็นนักสู้ชีวิตจริงๆ
อยากช่วยจะอุดหนุนแก แต่ไม่รู้จะเอาเขียดไปทำอะไร
....ระหว่างการเดินทางของผม ผมบางครั้งก็เจอทั้งเรื่องที่ประทับใจและเรื่องที่สะเทือนใจ
บางครั้งก็ลำบากใจที่ต้องต่อสู้กับความรู้สึกของตัวเอง ที่บางครั้งต้องเดินทางจากลาไปเฉยๆโดยที่
ผมไม่ได้ทำอะไรเลย และถามกับตัวเองว่าทำไมนะผู้คนถึงแตกต่างกันมากมายนัก

[SOMA@Tanin]

สวัสดีครับคุณโยชูวา เสียดายที่ไม่ได้ไปลุยด้วย
ติดตามอ่านมาหลายวันแล้ว ที่ผมไม่ตอบไปด้วยตอนเจอกันที่จอมทอง
เพราะผมกลัวว่ามันจะต้องร้อนแน่ๆ และไม่รู้ว่าจะมาทางนี้ เพราะเป็นทางที่เคยลากเส้นในแผนที่เอาไว้
แต่ตอนนั้นปี 2004 แฟนผมไปสำรวจเส้นทางแล้วเขาว่ารถวิ่งไม่ได้เลยไม่ได้ไป และผมเองก็เคยแค่ปั่นมาจากเวียดนาม
เข้ามาทางอัตปือนี่ละ แต่ไปทางตาดผาส้วม เข้าปากเซ

รอติดตามต่อจนเข้าอัตปือครับ

[โยชูวา]

ผมเข้าไปแวะชมในตลาดเมืองสนามชัยก่อนที่จะไปเมืองอัตปึอ ได้เห็นวิถีชีวิตของชาวบ้าน
ในการทำมาหากิน ในการจับจ่ายซื้อข้าวซื้อของ ผมคงจะเป็นคนแปลกหน้าของเมืองนี้จึงมี
ผู้คนมองมาที่ผมจำนวนมาก หรือว่าเขาประหลาดใจที่เห็นผมใส่ชุดประหลาดๆ มาเดินในตลาดกันแน่

[วันเพ็ญเดือนสิบสอง]

ขอจิ้มหมุด..รอลุ้นกับเส้นทางลัดระยะทาง 40 กม.จากอัตตะปือไปวัดพู ด้วยคะ

เป็นเส้นทางในฝันที่รอมานาน เคยไปสำรวจมา 2 ครั้ง ครั้งแรกเมื่อปี 2004
เนื่องจาก คุณ Pan Ya Chanthalath หัวหน้าการท่องเที่ยวแขวง Attapeu แนะนำให้ไปหน้าแล้ง
เนื่องจากต้องข้ามลำห้วยเยอะมากๆ และหมู่บ้านตามเส้นทางแทบจะไม่มี
บังเอิญช่วงที่ไปเป็นหน้าฝน ทดลองปั่นจากตัวเมืองอัตตะปือไปได้ไม่กี่กิโล ทางเละมากๆ ต้องถอยหลังกลับ....
ทำให้คาใจอยู่หลายปี..... จนปีที่แล้วฝากน้องๆ ไปดูมาอีก 1 รอบ
น้องเค้าเช่ามอเตอร์ไซต์จากปากเซ ขี่ไปอัตตะปือ จะมาออกวัดพูก็ต้องถอยหลังกลับอีกเช่นเดิม.. เพราะติดลำห้วย..
(ไปช่วงหน้าแล้ง)

ดีใจจริงๆๆ...ที่มีผู้พิชิตเส้นทางนี้สำเร็จ.... จะรอชมภาพสวยๆ นะคะ

หมายเหตุ
คนท้องถิ่นบอกว่าชื่อเมือง "อัตตะปือ" มาจาก "อึกระบือ" คะ เนื่องจากสมัยก่อนพื้นที่บริเวณนั้นมีการเลี้ยงควายกันเยอะ

[โยชูวา]

อีก 30 กว่ากิโลที่จะถึงเมืองอัตปึอ ตอนแรกนึกว่าจะเป็นถนนลาดยางเสียอีก
ผมคงต้องบอกว่าเราโชคดีมากๆ ที่เราปรับแผนมาในตอนเช้า
ตอนเช้าๆ เราได้เห็นวิถีชีวิตของผู้คนสองข้างทางที่ประทับใจมากๆ
เจอเด็กนักเรียนเดินทางไปโรงเรียนจำนวนมากทักทายกันไปตลอดทาง
เจอหมู่บ้านชนเผ่าที่ผู้หญิงคาบบุหรี่ในปากกันแทบทุกคน ไม่ว่าจะเป็นเด็กสาวหรือคนแก่
เขาไม่ค่อยยอมให้เราถ่ายภาพ จะถ่ายภาพก็วิ่งหนีเลยก็มี บ้านจะสร้างแบบง่ายๆ
มีภาษาพูดเป็นของตัวเอง สอบถามคนที่อัตปึอเขาบอกว่าเป็นพวก ข่า
เขาบอกว่าแถวอัตปือมีพวกชนเผ่าเยอะ ถ้าได้ไปครั้งหน้าคงจะได้ข้อมูลมากกว่านี้

[โยชูวา]

ระหว่างทางเราเจอสะพานหลายแห่ง เวลาไต่ก็น่ากลัวเช่นกัน บางสะพานมันสูงมาก
ถ้าเราดูในภาพถ่ายทางอากาศจะเห็นว่าเมืองนี้มีแม่น้ำทางทิศใต้ มีภูเขาอยู่ทางเหนือ
ดังจึงมีสายน้ำที่ไหลจากภูเขาไปยังแม่น้ำหลายสาย

[โยชูวา]

เจอนักเรียนกำลังเดินทางไปโรงเรียน บางคนปั่นจักรยาน บางคนไม่มีจักรยานก็ใช้วิธีการเดิน
ทำให้ผมนึกถึงตอนที่ผมเป็นเด็กนักเรียน ผมว่าช่วงนั้นเป็นช่วงที่หลายๆคนก็คงมีความสุข
มีความประทับใจในหลายเรื่องเช่นเดียวกันกับผม มาถึงตอนนี้ก็ได้แต่นึกถึงตัวเองทำไมเรา
แก่เร็วจังเลย ถึงบางคนจะไม่อยากพูดถึงเรื่องอายุ แต่ผมว่าก็เป็นเรื่องที่ทุกคนควรต้องคิด
บางคนหมกหมุ่นอยู่กับแต่กับสิ่งไร้สาระ จนหลงลืมว่าตัวเองว่ามีเวลาเหลือน้อยลงทุกที

[โยชูวา]

บางคนก็กำลังลำเลียงน้ำเพื่อนำไปใช้สอยในบ้านเรือนตัวเอง เหมือนบ้านผมเมื่อหลาย 10 ปีก่อน
น้ำกับชีวิตเป็นของคู่กันที่ใดมีน้ำที่นั้นก็มักมีชีวิต

[โยชูวา]

สองข้างทางมีบ้านเรือนที่เหมือนบ้านเราในชนบทเมื่อหลาย 10 ปีกว่า
มันให้ความรู้สึกดีๆ ที่เหมือนกับเราได้เดินทางย้อยอดีดมาบ้านตัวเองอีกครั้งหนึ่ง
บ้านหลังเล็กๆเก่าๆมันอาจจะมีความสุขมากกว่าบ้านหลังใหญ่ก็ได้

[ธานินทร์๙๙]

ผมแวะเข้ามาชื่นชมอีกครั้งครับ.. คุณโยชูวา

สวัสดีครับ.. อ.ดำ.. ถ้าจะไปเมื่อไรจะบอกครับ

...สวัสดีครับ คุณโยซูวา พี่หุ่น พี่ธานินทร์ ๙๙
...พี่หุ่นครับ ทริปลาวใต้ ผมรอพี่ธานินทร์ ๙๙ จัดอยู่เหมือนกันครับ ครั้งก่อนพี่ธานินทร์พาผมกับพวกไปเที่ยวน้ำตกเซกะตาม ไปพักที่ไร่กาแฟอินทิรา เลยปากซองไปประมาณ 18 กม.ใกล้กับไร่ดาวเรือง อากาศดีมาก เจ้าของไร่กาแฟ ดร.อานันท์ ต้อนรับพวกเราเป็นอย่างดี ค้างอยู่สองคืนที่ไร่กาแฟ อีกวันหนึ่ง ไปพักที่ตาดผาส้วม แล้วกลับเข้าช่องเม็ก ยังประทับใจไม่รู้ลืมอยากไปอีกครับ อยากเลยไปอัตปือ ไปบุกหนองฟ้าที่เขาว่ายังไม่มีผู้ใดพิชิตได้ เพราะเป็นทะเลสาบอยู่บนปล่องภูเขาไฟเก่า แต่หน้าฝนคงหมดสิทธิ์ เพราะ ขับเคลื่อนสี่ล้อยังไปไม่ได้ แต่ของเราขับเคลื่อนสองล้อด้วยสองขาอาจไปได้ก็ได้นะ ผมเองรอจังหวะ ดี ๆ ถ้ามีใครจัดก็สมทบไปกับเขาเลย พวกเราชาวจักรยานปั่นด้วยกันทริปเดียวก็เป็นเพื่อนสนิทกันแล้วครับ

ถ้ารวบรวมกลุ่มพร้อม และถ้าโครงการของบริษัทฯดำเนินไปได้ดี ก็จัดได้ครับ.. น้าแซม

ระหว่างนี้ขอย้อนไปเมื่อผมไปที่นั่นครั้งแรกครับ
http://www.thaimtb.com/cgi-bin/viewkatoo.pl?id=49585

และทริปที่น้าแซมเอ่ยถึง
http://www.thaimtb.com/cgi-bin/viewkatoo.pl?id=80902

.... ........................................ ..........เราหาที่พักได้ซื่งอยู่ไม่ห่างจาก
ต้นไทรต้นใหญ่ๆกลางเมืองมากนัก ซึ่งเป็นที่พักที่มีอยู่แห่งเดียวในเมือง ราคา 60,000 กีบต่อคืน
ที่นี่เราได้เจอกับคนไทยที่มาพักที่โรงแรมนี้ประจำแกเป็นนักสำรวจแร่ ของบริษัทไทยอีตาเลียน
(ถ้าผมจำไม่ผิด) ซึ่งแกกำลังสำรวจโครงการทำเหมือนแร่ขนาดใหญ่ที่บริเวณแถบนี้ แกบอกว่า
บริเวณตั้งแต่เมืองปากซองจนถึงบริเวณแถบนี้มีแหล่งแร่จำนวนมาก อีกไม่นานก็จะเริ่มดำเนินการขุด
ซึ่งผมเองก็พอทราบข่าวนี้มาเช่นกัน ก็มาเจอทีมงานสำรวจก็คงยืนยันว่าเป็นเรื่องจริงไม่โกหก
แต่ก็อดเป็นห่วงเรื่องของธรรมชาติไม่ได้
...

น่าปั่นอย่างยิ่ง ทางยัง virgin อยู่เลย แต่ยากที่จะเป็นทางลาดยางภายใน 10 ปีข้างหน้า เพราะไม่ใช่เส้นทางหลักเศรษฐกิจและลาวก็ยังจนอยู่ ต้องลงทุนมาก ต้องสร้างสะพานข้ามห้วยหลายแห่ง

ที่อ.โลฯคิดอย่างนั้นคงเป็นเพราะอ่านข้อความข้างบนนั้นไม่ตลอด
ผมจึงยกมาปะติดปะต่อกันให้ดูง่ายๆ อ่านแล้วคงเข้าใจ และคงเปลี่ยนทัศนคตินะครับ

[lotus]

อ้ออ่านไม่ตลอดจริงๆ ถ้าทำเหมืองแร่ก็คงได้ทำถนนลาดยาง
ขอบคุณครับพี่ 555 มัวแต่ดูรูปมากกว่า รูปมันบอกอะไรๆ หลายอย่าง

[โยชูวา]

เรามาถึงเมืองอัตปึอเวลาเช้าแก่ๆในสภาพหิวโซ หาอะไรกินอยู่นานเข้าที่นั่นแวะที่นี่
สุดท้ายก็ได้ทานอาหารสิ้นคิดในลาว เฝ๋อ อีกแล้ว ซึ่งก็คือก๋วยเตียวประเภทหนึ่งนั่นแหละ
ผมคงต้องเบื่อก๋วยเตี๋ยวไปอีกนานเมื่อกลับไปถึงเมืองไทย ที่อัตปึอตอนนี้เขากำลังขุดเจาะ
กันทั้งเมือง คงจะวางระบบท่ออะไรต่างๆกันทั้งเมืองและถนนก็ถูกขยายให้กว้างขึ้น
ผมไปในลาวตอนนี้ไปที่ไหนก็เห็นงานก่อสร้างเต็มไปหมด เขากำลังเร่งพัฒนาประเทศ

[โยชูวา]

ผมเดินทางผ่านหน่วยเก็บกู้ระเบิดอยู่ในตัวเมืองมีรถหลายคันจอดอยู่ ผมขออนุญาตเขาถ่ายรูป
ระเบิดที่วางอยู่ข้างสำนักงานจำนวนมาก และก็พูดคุยกันถึงเรื่องราวของลูกระเบิดที่วางอยู่
เขาบอกว่ายังมีอีกเยอะที่ยังไม่ได้เก็บกู้ โดยเฉพาะอีกเมืองหนึ่งที่อยู่ถัดไป
เจอลุงคนหนึ่งที่เป็นอดีดทหารที่เคยรบที่นี่ เขาเล่าว่าที่เมือง
นี้ก็ถูกบอมหนักมาก จนต้นไม้ใหญ่ๆแทบไม่เหลือ ผมก็เคยทราบมานิดๆหน่อยๆ
ว่าเส้นทางที่ผมเดินมาเมื่อวานนี้ เดิมก็เป็นเส้นทางสำเลียงอาวุธไปจำปาสักสมัยเขารบกัน
และเส้นทางแถบแม่น้ำเซกองก็เป็นอีกหนึ่งเส้นทางที่ใช้ลำเลียงอาวุธจากเวียดนามเหนือมาเวียดนามใต้
ผ่านทางลาวโดยบรรทุกจักรยาน โดยอเมริกาก็ทิ้งระเบิดสะกัดกั้นเส้นทาง โดยอาวุธที่เห็นวาง
อยู่อาจจะเป็นลูกที่ด้าน แล้วที่มันระเบิดจะมากมายแค่ไหน รายละเอียดต่างๆ คงต้อง
ยกให้คุณเสือทุย กูรูด้านประวัติศาสตร์สงครามเป็นผู้มาเสริม ผมก็รู้นิดๆหน่อยๆ ฟังคนนั้นคนนี้เล่ามาบ้าง

[Hoon]

เส้นทาง น่าตื่นเต่น ติดตามมาก ภาพถ่ายก็อธิบายเรื่องราวได้มาก มองสายตารูปเด็กขายเขียด แล้วมันหดหู่จริงๆ

Hoon เขียน:
คุณธานินทร์๙๙
รีบๆจัดหน่อยนะครับ หลังฝน หรือปลายปีก็ได้ ก่อนที่ผมกับลุงแซมจะแก่จนปั่นไม่ไหว

เป็นความคิดที่ไม่เลวครับ.. คุณหุ่น.. ผมจะเริ่มวางแผน.. ถ้าเป็นไปได้อาจจะเป็นเดือนตุลาฯ ช่วง long weekend วันปิยะมหาราช
(ไม่ค่อยเห็นคุณหุ่นปั่นเสือภูเขา)
Hoon เขียน:
ตอนนี้ผมปั่นเสือภูเขามากกว่าหมอบครับคุณธานินทร์๙๙ แต่ยังไม่เก่ง