สวัสดีครับทุกๆท่าน
พอดีเห็นพูดถึงเรื่องกาแฟเลยขอเข้ามาแจมด้วยครับ...เพราะตอนนี้ก็มีอยู่สองบอร์ดที่เข้าทุกวันคือจักรยาน และกาแฟครับ และเห็นว่าสองอย่างนี้ไปด้วยกันได้ดี
เพราะตื่นเช้ามาปั่นไปหากาแฟร้านดีๆทาน ตกเย็นก็หากาแฟดีมากๆอีกสักแก้ว ก็หายเหนื่อย...
ออกตัวก่อนครับว่า ผมเพิ่งเข้ามาสนใจจักรยานไม่นานครับ ยังเป็นขาอ่อนอยู่ครับ แต่หากเป็นเรื่องกาแฟดีๆแล้วล่ะก็ ขอเป็นพวกคอแข็ง ตาแข็งด้วยเลยครับ...
หากมีอะไรเกี่ยวกับกาแฟ ต้องการรู้ อยากเห็น อยากดื่มถามได้เลยครับ ตอบได้รีบตอบให้เลยครับผม...
วันนี้เล่าเรื่อง กาแฟโกปิลูวัค หรือกาแฟขี้ชะมด มีดีอะไร อร่อยจริงหรือ???
ง่ายๆเลยครับ กาแฟขี้ชะมดนี่เกิดจากชะมดไปทานผลของเมล็ดกาแฟสุก(เหมือนผลเชอรี่สุก ง่ายเข้าไปอีกก็เหมือนผลองุ่น)เข้าไป แล้วถ่ายเป็นมูล (โอ้เห็นภาพ

)ออกมา
แล้วคนเราก็ไปเก็บมาทำความสะอาด ผ่านกระบวนการขัดสี(เบื้องต้นขัดสีเปลือกผลกาแฟโดยชะมด แต่เมล็ดยังสมบูรณ์อยู่) นำมาคั่ว(ปกติการคั่ว เราจะคั่วโดยใช้ลมร้อนนะครับ ไม่ใช่ไฟกระทะร้อนๆนะครับ...เพราะมันไม่ใช่เกาลัคนี่ครับ) ซึ่งกว่าจะเก็บได้ปริมาณที่จะนำมาทำเครื่องดื่มสักแก้วได้นี่ ก็แสนลำบาก ง่ายๆเลย คงไปบังคับให้ชะมดมันกินมากก็คงไม่ได้ เพราะมันคงไม่กินมากเหมือนกับตอนเราไปกินโออิชิบุฟเฟ่ต์แน่ๆ

ไหนมันจะโดนมด แมลงมาแย่งคนเราเก็บอีก และที่สำคัญชะมดนี้ต้องเป็นชะมดป่าสายพันธุ์เฉพาะ ที่มีอยู่เฉพาะบนเกาะในอินโดนีเซียอีกต่างหาก มันก็เลยยิ่งหายากมากกันไปใหญ่ครับ...เห็นไหมครับ มันเลยแพงโค-ตะ-ระ
แล้วมันอร่อยเหรอ...อร่อยครับหากทานให้ถูกวิธี (จริงๆกาแฟทุกสายพันธุ์ ก็อร่อยได้หากทำ และทานให้ถูกวิธี) และทานกาแฟแบบเปิดปุ่มลิ้นรับรสกาแฟได้ดีแล้วนะครับ และเคยทานกาแฟมาหลากหลายเพื่อเปรียบเทียบได้นะครับ
ดังนั้น ก็แล้วแต่ครับ เรื่องความอร่อยนี่ แล้วแต่ลิ้น ความชอบ ประสปการณ์ และที่สำคัญเรื่องเงินในกระเป๋าด้วยครับ เพราะราคาเมล็ดกาแฟขี้ชะมดดิบนั้นโลละกว่า 2หมื่นเลยทีเดียว
