กลุ่มรวมมิตร.....คุยกันสัพเพเหระ พ.ศ. ๒๕๕๔ (ภาค ๒๘)

[ธานินทร์๙๙]

พวกโจรที่เก่งๆมันจะแกะรหัสสัญญานรีโมต แล้วบังคับเอาลงมาได้มั้ยนะเนี่ย.. คุณชนินทร์

[น้าเอก รฟท.]

สุขสันต์วันเกิด..ครับ คุณบลูซูชิ..ขอให้สุขภาพแข็งแรง ไม่เจ็บไม่จน และรวยๆๆ ทำประโยชน์เพื่อสังคมต่อไป ให้ได้อีกนานๆ แสนนานๆ น๊ะ ครับ..

[Gop Suanmali]

สุขสันวันเกิดครับ

[สมพิศ]

สุขสันต์วันเกิดครับคุณบลู .... ขอให้มีแรงปั่นขึ้นดอยอินทนนท์ทุกปี ๆ ๆ ครับ

[สมพิศ]

ปิติพล วังธิยอง.jpg (38.48 KiB) เข้าดูแล้ว 389 ครั้ง

หนุ่มปั่นจักรยาน 964 กม. ขอ พญ. แต่งงาน

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 3&t=297570

[oiltrips]

เมื่อวานไปแกะกล่องกล้อง Canon PowerShot A495 ตัวใหม่ แล้วหมดเงินไปแค่ 1,990 บาท ถูกดี น้ำหนักเบาวิวๆๆ เอาไปทดสอบหน้ากล้องพรุ่งนี้เจอกันที่กาญจนบุรีค่ะ

เดือนหน้าไม่มีจัดปาร์ตี้วันเกิดฉัน เพราะหมดเงินค่ากล้องใหม่ตัวเดียวค่ะ

[Gop Suanmali]

มาเขย่าห้อง..ครับ..

เงียบจัง หายเหนื่อยจาก กาญจนบุรี หรีอยังครับ

[ยุ่ง kmitnb]

สวัสดีเสี่ย Gop Suanmali เพิ่งกลับมาถึงตอนห้าโมงเย็น

[Gop Suanmali]

ครับ สวัสดีทุกๆท่านครับ

[oiltrips]

เมื่อวานกลับจากกาญจนบุรี วุ่นวายมาก เพราะ บขส.คันแรกเกิดเสียจอดกลางทาง เปลี่ยนคันที่สอง ต้องขนย้ายจักรยานวุ่นๆ กลับถึงปิ่นเกล้าที่เดิมแล้ว ขี่จักรยานไปยื่นใบสมัครแข่งวิ่งไต่บันได 84 ชั้น โรงแรมใบหยกสกาย (ใบหยก 2) งานนี้รับจำกัด 300 คน ฉันยังมาทันสมัครได้ทัน งานนี้ฉันคืนวงการวิ่งเล่นเขย่าตึกสูงที่สุดอีกครั้งค่ะ

[βlue$ushi™]

สุขสันต์วันเกิด..ครับ คุณบลูซูชิ..ขอให้สุขภาพแข็งแรง ไม่เจ็บไม่จน และรวยๆๆ ทำประโยชน์เพื่อสังคมต่อไป ให้ได้อีกนานๆ แสนนานๆ น๊ะ ครับ..

สุขสันวันเกิดครับ

สุขสันต์วันเกิดครับคุณบลู .... ขอให้มีแรงปั่นขึ้นดอยอินทนนท์ทุกปี ๆ ๆ ครับ

ขอบพระคุณพี่ ๆ ทุกท่านครับ...โดยเฉพาะ "น้าเอก" อวยพรผมสามรอบเลย

[jumjim]

จ๊ะเอ๋ .... ขอพูดคุยด้วยคนค่ะ ต้องขอบคุณสมาชิกทีมรวมมิตรทุกคนที่ช่วยพาไปพบกับความสนุกสนานกับการปั่นจักรยานอีกครั้ง ทั้งอาสมพิศที่ช่วยแนะนำการมาร่วมปั่น และสมาชิกในทีมทุก ๆ ท่าน เริ่มเดินทางจากสมาคม TCHA สนามศุภฯ นำทีมโดยเฮียดิษฐ์ พร้อมเพื่อนต่างเพศและวัย ต่างสไตล์กันอีกรวม 5 คน (แต่เราสวยที่สุด เพราะเป็นผู้หญิงคนเดียว ) ไปเจอกันที่นัดเมืองนนท์ บางย่านาง จากนั้นน่าจะเป็นอาวิโรจน์ ที่เป็นหัวลาก (ไส้) คุณภาพ ทำเวลาปั่นนำทีมสู่นครปฐมได้อย่างดีมาก ไม่มืดจนเกินไป เกือบหลุดครั้งนึง เพราะเผลอรับโทร ฯ (ทำไงได้แอบโดดประชุมครึ่งวัน) นอนโรงแรมห้องเดียวกับพี่กระปิตลอด 2 วัน ดูแลเราดีมากเลย สงสารแต่พี่เค้าคงคิดว่าไม่น่ามาเป็น roommate มันเลย ทำอะไรไม่เป็นซักอย่าง พี่กระปิเก่งมากสูบลม หยอดน้ำมันและดูแลรถจักรยานได้ด้วยตนเอง เราก็หวังว่าน่าจะทำได้เช่นนั้น (แต่ใจไม่รัก) แสดงว่าเราโชคดีที่มีเพื่อน ๆ ดูแลให้ตลอด แต่เพื่อนเราโชคไม่ดีที่มีเราคอยพึ่งพา อิ อิ ... เช้าปล่อยตัวจากนครปฐม ฝนที่โปรยปรายไม่สามารถทำอะไร รู้สึกดีด้วยซ้ำที่ไม่ต้องร้อนมาก แต่เปลอะโคลนเล็กน้อยถึงปานกลาง เรียนรู้การปั่นเป็นกลุ่มใหญ่ ๆ แต่เราประเภทสวยไม่เข้าพวก ฝีเท้าเข้ากับกลุ่มไม่ได้นาน ก็เลยตามหลังรถชายในเครื่องแบบข้างหน้า ที่ชอบเปิดกระจกมาถามว่าไปทางไหน นัดตรงไหน คงไม่แปลกเพราะได้ตำรวจจากเชียงรายมานำขบวนไปกาญจนบุรี แต่เราก็ยืนกระต่ายขาเดียว ตอบไม่รู้ไม่ชี้ เลยมีพากันหลงเล็กน้อย ถามใครไม่ถาม.... และครั้งแรกในชีวิตสาวที่ได้รู้จักกับ "หนามกระสุน" บดจนแบนรั่ว 2 ล้อ แต่ไม่มีปัญหา เทวดาเสกให้มีอู่ปะยางข้างหน้าพอดี ปั่นต่อได้ ถึงกาญจนบุรีมีงานเลี้ยงกลางคืน อาหารโต๊ะจีนอร่อยมาก โต๊ะเดียวกับพี่คุณนาย enjoy eating เข้าขากันใหญ่ รีบกลับโดยยังไม่ได้ร้องเพลง (โชคดีของคนที่อยู่ฟัง) หลังจากจุดเทียนชัย พี่่ ๆ บอกว่าต้องรีบกลับไปนอนเอาแรง ตอนเช้ากางเกงปั่นจักรยานไม่แห้งทั้ง 2 ตัว แต่สู้ค่ะ สู้จนกางเกงยีนส์ตัวสุดท้าย ปั่นไปมีแต่คนถาม เอาน่า ... และก็ถึงจุดหมายปลายทาง A ได้ประสบการณ์การปั่นขึ้นเนินเขา พี่คนนึงเค้าบอกว่าไม่ต้องไปมองไกล มองแค่ 2 ช่วงล้อแล้วก็ค่อย ๆ ไป ได้ผลแฮะ ไม่ค่อยเหนื่อยเท่าไหร่ แต่ไม่คิดว่าตัวเองจะชอบชีวิตช่วงขาลง (เขา) เยี่ยงนี้ หวือเดียวถึงที่หมาย ตอนกลับขึ้นรถทัวร์กลับนครปฐมเนื่องจากต้องทำเวลามาขึ้นเวรดึกที่โรงพยาบาล และต่อช่วงบ่ายที่ศูนย์ ฯ คลองเตย รอรถจักรยานที่ รร. ท. 5 มากับน้องที่ทำงานพระจอมเกล้านนท์ โดยสารรถบรรทุกของสมาชิก TCHA ที่มาร่วมปั่นไปลงที่สถานีรถไฟฟ้าตากสินลงอนุสาวรีย์ 3 ทุ่ม หาข้าวกิน อาบน้ำขึ้นเวรเลย ยังไหวและคงคุณภาพสมกับฉายาที่เพื่อน ๆ พากันเรียก ควายเหล็กคูโบต้า สนุกมากมาย และต้องหาโอกาสไปอีกอย่างแน่นอน ไม่ค่อยได้ถ่ายภาพ เพราะบันทึกความสุขไว้ในใจจนหมดแล้ว บอกเพื่อน ๆ ที่ทำงานว่า บางครั้งความสวย ความรวยก็ช่วยไม่ได้น่ะจ๊ะ เที่ยวแบบนี้มันต้อง(ใจ)เท่านั้น

[Gop Suanmali]

บางครั้งความสวย ความรวยก็ช่วยไม่ได้น่ะจ๊ะ เที่ยวแบบนี้มันต้อง(ใจ)เท่านั้น

ชอบอะ ครับ

[fox6899]

หว้งว่าจะไม่เจอเหตุการณ์แบบนี้ที่เมืองไทยน่ะ

รถพุ่งชนฝูงชนที่ขี่จักรยานในบราซิล

ประชาชนกว่า 20 คนถูกรถยนต์คันหนึ่งชนเมื่อคืนวันศุกร์ หลังคนขับรถยนต์พุ่งเข้าไปในกลุ่มคนขี่จักรยานที่กำลังชุมนุมอย่างสงบ เพื่อลดจำนวนรถยนต์บนท้องถนนของบราซิล ที่เมืองท่าปอร์ตูอาเลเกร ทางตอนใต้ของบราซิล มีผู้บาดเจ็บอย่างน้อย 19 คน
คลิปวิดีโอแสดงให้เห็นรถแล่นตะลุยเข้ามาในหมู่ผู้คนที่กำลังขับขี่รถจักรยาน มีรายงานว่านายรีการ์ดู เนส คนขับรถวัย 47 ปี อ้างว่า เขากำลังรีบและขับรถกอล์ฟสีดำของเขาเข้าไปในฝูงชนหลังจากอารมณ์เสียที่การจราจรติดขัดเพราะการชุมนุม

นายเนสอ้างว่า เขากับลูกชายวัย 15 ปีของเขา รู้สึกกลัวมากเมื่อกลุ่มผู้ประท้วงเริ่มทุบและเตะรถของเขา นายเนสได้เข้ามอบตัวกับตำรวจแล้ว ซึ่งอาจถูกดำเนินคดีในข้อหาพยายามฆ่าหลายกระทง

http://www.youtube.com/watch?v=jf-5Mw1V ... r_embedded

http://www.youtube.com/watch?v=ZARjUMaO ... r_embedded

[Viroj]

จ๊ะเอ๋ .... ขอพูดคุยด้วยคนค่ะ ต้องขอบคุณสมาชิกทีมรวมมิตรทุกคนที่ช่วยพาไปพบกับความสนุกสนานกับการปั่นจักรยานอีกครั้ง ทั้งอาสมพิศที่ช่วยแนะนำการมาร่วมปั่น และสมาชิกในทีมทุก ๆ ท่าน เริ่มเดินทางจากสมาคม TCHA สนามศุภฯ นำทีมโดยเฮียดิษฐ์ พร้อมเพื่อนต่างเพศและวัย ต่างสไตล์กันอีกรวม 5 คน (แต่เราสวยที่สุด เพราะเป็นผู้หญิงคนเดียว ) ไปเจอกันที่นัดเมืองนนท์ บางย่านาง จากนั้นน่าจะเป็นอาวิโรจน์ ที่เป็นหัวลาก (ไส้) คุณภาพ ทำเวลาปั่นนำทีมสู่นครปฐมได้อย่างดีมาก ไม่มืดจนเกินไป เกือบหลุดครั้งนึง เพราะเผลอรับโทร ฯ (ทำไงได้แอบโดดประชุมครึ่งวัน) นอนโรงแรมห้องเดียวกับพี่กระปิตลอด 2 วัน ดูแลเราดีมากเลย สงสารแต่พี่เค้าคงคิดว่าไม่น่ามาเป็น roommate มันเลย ทำอะไรไม่เป็นซักอย่าง พี่กระปิเก่งมากสูบลม หยอดน้ำมันและดูแลรถจักรยานได้ด้วยตนเอง เราก็หวังว่าน่าจะทำได้เช่นนั้น (แต่ใจไม่รัก) แสดงว่าเราโชคดีที่มีเพื่อน ๆ ดูแลให้ตลอด แต่เพื่อนเราโชคไม่ดีที่มีเราคอยพึ่งพา อิ อิ ... เช้าปล่อยตัวจากนครปฐม ฝนที่โปรยปรายไม่สามารถทำอะไร รู้สึกดีด้วยซ้ำที่ไม่ต้องร้อนมาก แต่เปลอะโคลนเล็กน้อยถึงปานกลาง เรียนรู้การปั่นเป็นกลุ่มใหญ่ ๆ แต่เราประเภทสวยไม่เข้าพวก ฝีเท้าเข้ากับกลุ่มไม่ได้นาน ก็เลยตามหลังรถชายในเครื่องแบบข้างหน้า ที่ชอบเปิดกระจกมาถามว่าไปทางไหน นัดตรงไหน คงไม่แปลกเพราะได้ตำรวจจากเชียงรายมานำขบวนไปกาญจนบุรี แต่เราก็ยืนกระต่ายขาเดียว ตอบไม่รู้ไม่ชี้ เลยมีพากันหลงเล็กน้อย ถามใครไม่ถาม.... และครั้งแรกในชีวิตสาวที่ได้รู้จักกับ "หนามกระสุน" บดจนแบนรั่ว 2 ล้อ แต่ไม่มีปัญหา เทวดาเสกให้มีอู่ปะยางข้างหน้าพอดี ปั่นต่อได้ ถึงกาญจนบุรีมีงานเลี้ยงกลางคืน อาหารโต๊ะจีนอร่อยมาก โต๊ะเดียวกับพี่คุณนาย enjoy eating เข้าขากันใหญ่ รีบกลับโดยยังไม่ได้ร้องเพลง (โชคดีของคนที่อยู่ฟัง) หลังจากจุดเทียนชัย พี่่ ๆ บอกว่าต้องรีบกลับไปนอนเอาแรง ตอนเช้ากางเกงปั่นจักรยานไม่แห้งทั้ง 2 ตัว แต่สู้ค่ะ สู้จนกางเกงยีนส์ตัวสุดท้าย ปั่นไปมีแต่คนถาม เอาน่า ... และก็ถึงจุดหมายปลายทาง A ได้ประสบการณ์การปั่นขึ้นเนินเขา พี่คนนึงเค้าบอกว่าไม่ต้องไปมองไกล มองแค่ 2 ช่วงล้อแล้วก็ค่อย ๆ ไป ได้ผลแฮะ ไม่ค่อยเหนื่อยเท่าไหร่ แต่ไม่คิดว่าตัวเองจะชอบชีวิตช่วงขาลง (เขา) เยี่ยงนี้ หวือเดียวถึงที่หมาย ตอนกลับขึ้นรถทัวร์กลับนครปฐมเนื่องจากต้องทำเวลามาขึ้นเวรดึกที่โรงพยาบาล และต่อช่วงบ่ายที่ศูนย์ ฯ คลองเตย รอรถจักรยานที่ รร. ท. 5 มากับน้องที่ทำงานพระจอมเกล้านนท์ โดยสารรถบรรทุกของสมาชิก TCHA ที่มาร่วมปั่นไปลงที่สถานีรถไฟฟ้าตากสินลงอนุสาวรีย์ 3 ทุ่ม หาข้าวกิน อาบน้ำขึ้นเวรเลย ยังไหวและคงคุณภาพสมกับฉายาที่เพื่อน ๆ พากันเรียก ควายเหล็กคูโบต้า สนุกมากมาย และต้องหาโอกาสไปอีกอย่างแน่นอน ไม่ค่อยได้ถ่ายภาพ เพราะบันทึกความสุขไว้ในใจจนหมดแล้ว บอกเพื่อน ๆ ที่ทำงานว่า บางครั้งความสวย ความรวยก็ช่วยไม่ได้น่ะจ๊ะ เที่ยวแบบนี้มันต้อง(ใจ)เท่านั้น

สวัสดีครับคุณ jumjim ขอบคุณครับที่ให้เป็นหัวลาก (ไส้) แต่ผมว่า ฉายที่เพื่อน ๆ เรียกนะ ถูกต้องแล้ว ควายเหล็กคูโบต้า อึด ทน แรง จริง ๆ ครับ ปั่นได้ไม่แพ้ผู้ชายที่แข็งแรง ๆ เลยครับ โอก่าสหน้าปั่นกับรวมมิตรอีกนะครับ