ครั้งแรกในชีวิตที่พิชิต "อินทนนท์"

[แจ้ว พัทลุง]

หวัดดีคับ...ท่านเสืออิฐ ผมก็เข้ามาปูเสื่อรอดูอยู่เหมือนกัน อย่าเพิ่งรีบสรุปให้จบนะ...ของผมหลายวันแล้วยังไม่จบเลย

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

หวัดดีคับ...ท่านเสืออิฐ ผมก็เข้ามาปูเสื่อรอดูอยู่เหมือนกัน อย่าเพิ่งรีบสรุปให้จบนะ...ของผมหลายวันแล้วยังไม่จบเลย

...สวัสดีครับ พี่แจ้ว ขอบคุณที่เข้ามาทักทายนะครับ ก็พยายามลงเรื่อยๆ ครับ ลงไป ทำงานไป ไม่ได้รีบครับ แต่ก็ไม่อยากให้นาน เดี๋ยวทริปจะเค็มซะหมด

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...ต่อไปมาชม บรรยากาศระหว่างทางขึ้นกันต่อนะครับ
...ผมเห็นป้ายนี้ทีไร จะรู้สึก ท้องไส้ปั่นป่วนทุกทีเลยครับ ไม่รู้เป็นอะไร


...โค้งมันก็เป็นตามป้ายบอกจริงๆ ครับ เทซ้าย เทขวา แล้วก็ขึ้น


...ช่วงนี้ภาคภูมิใจสุดๆ กำลังจะแซงน้องผู้หญิง(ทราบภายหลังอายุ 13 ปี) แต่น้องคนนี้ก็ทำผมเสีย self พอสมควรครับ เพราะน้องเค้ามาแซงผมช่วงก่อนเข้าเส้นชัยนิดนึง คว้าอันดับที่ 1 ของผู้หญิง ไปครอง ยินดีกับน้องด้วยนะครับ
...ส่วนผม ต้องบอกว่า "ผมมันแย่ ผมแพ้เด็ก(ผู้หญิง) อายุ 13 "


...ตอนนี้ก็แอบแซง ชาวต่างชาติ นิดหน่อยครับ แต่ตอนหลังก็โดนเอาคืนอยู่ดี

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...ดอยอินทนนท์นี่ ถ้าท่านใด ชอบปั่นเพื่อการท่องเที่ยว มาที่นี่ไม่ผิดหวังแน่นอนครับ เพราะท่านจะได้เพลิดเพลินกับ ทิวทัศน์ สองข้างทาง ที่เป็นต้นไม้บ้าง ดอกไม้บ้าง เทือกเขาสลับซับซ้อน และมีเสียงของน้ำตก เสียงนก ขับกล่อมตลอดเส้นทางเลยครับ ประทับใจจริงๆ

...สำหรับท่านที่ชอบออกกำลังกายหนักๆ ท้าทายความสามารถ สร้างสถิติใหม่ๆ ให้กับตัวเอง ที่นี่ก็ไม่ทำให้ผิดหวังเช่นกันครับ มีเนิน มีเขา ให้ขึ้นกันยาวๆ เลยครับ พี่น้องงงงงงง




...เจอป้ายแบบนี้อีกแล้ว แสดงว่าข้างหน้าต้องมีของดีแน่นอน


...ต้นไม้ปกคลุม สองข้างทาง ให้ร่มเงา ร่มเย็น - หนาว

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...ญาติๆ นักปั่น คอยให้กำลังใจ พร้อมกับ เสิร์ฟน้ำเย็นๆ


...แอบตามเสือสันกำแพง เสื้อทีมเจมส์บอร์น ครับ
...ชุดด้านหลังนี่ยังไม่ค่อยเท่าไหร่ครับ


...แต่ชุดด้านหน้านี่ หล่อขั้นเทพ เลยครับ พี่น้องงงงง ปั่นเสร็จไปกินเลี้ยงที่โรงแรมต่อได้เลย


....ต่อมาอีกหน่อย เจอรถพยาบาลครับ มาดักรอใครหรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่ตอนนี้ผมยังไหวนะครับ


...เอาอีกแล้วครับท่าน งานเริ่มเข้าอีกแล้ว

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...ไม่อยากมองไปข้างหน้าเลยครับ ว่าแล้วก็หันมาดูวิว เขียวๆ ทางด้านขวามือดีกว่า


...แต่ยังไงก็หนีไม่พ้นอยู่ดีครับ ไปกันเลยดีกว่า
ต่อไปนี้เตรียมตัว งัดเนินกันได้เลยครับ
ฮึ่บ!!!


ฮึ่บ ฮึ่บ !!!


ฮึ่บ ฮึ่บ ฮึ่บ

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...หมดเนินเมื่อกี้ยังไม่ทันไรเลยครับ เจอป้ายแบบนี้อีกแล้ว
เตรียมตัวงัดเนินต่อ....
ฮึ่บ


...มีเพื่อนด้วยแถวนี้ รีบตามไปเร็ว
ฮึ่บ ฮึ่บ ฮึ่บ


...โค้งซ้าย
ฮึ่บ ฮึ่บ ฮึ่บ ฮึ่บ


...ดันเนินมาจนถึงสถานที่แห่งนี้ หายใจค่อนข้างแรงแล้ว

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...บริเวณนี้ น้ำตกวชิรธาร กม.ที่ 19 ครับ ความสูง 708 เมตร ครับ ระยะนี้ความสูงยังพอๆ กับ เขาใหญ่ แถวบ้านผมครับ แต่น้ำลายก็เริ่มเหนียวแล้วนะ


...ไปกันต่อครับ นี่ยังมาไม่ถึงครึ่งทางเลยนะครับนี่ (ล่อไป 2 หน้าแล้ว )


...ท่านนี้น่าเกรงขาม เป็นอย่างยิ่งครับ พี่เค้าบอกว่า ต่อน้ำหนักให้ครับ เพราะว่าเป้ที่พี่เค้าแบกมานี่ เพิ่มน้ำหนักไปหลายกิโลแล้ว


...โค้งขวาเรียบๆ ครับ

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...สะพานข้ามห้วย สบหาดครับ


จุดให้น้ำไก่ เอ้ย นักปั่น บริเวณไหนจำไม่ได้แล้ว ตอนแรกว่าจะทำหยิ่ง ไม่เอาแล้วเพราะมี 2 กระป๋องแล้ว แต่ก็ต้องเก็บความคิดนั้นเอาไว้ เพราะระยะทางยังเหลืออีกไกล


...แดดเริ่มเปรี้ยง เหงื่อเริ่มออกแล้วครับ ช่วงนี้ต้องระวังรถนักท่องเที่ยวมากเป็นพิเศษ เพราะเริ่มขึ้นมากันเรื่อยๆ แล้วครับ (หรือว่าเป็นรถของญาตินักปั่น )


...มีโอกาสปั่นใกล้ชิดกับเสือหมอบ ชาวต่างชาติด้วยครับ เสือหมอบขึ้นดอยอินทนนท์นี่ไม่ธรรมดาเลยครับ แข้งขา นี่ต้องแข็งแกร่ง ดุจ เหล็กกล้าเลยครับ

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...ช่วงนี้ถ้าเป็นช่วงชีวิตของคนเรา ก็จะดีไม่ใช่น้อยนะครับ เพราะมีแต่ "ขาขึ้น" ครับ


...ขึ้นอีกครับ (มือเริ่มสั่น โฟกัสไม่นิ่ง )


...ขึ้นอีกๆ ฮึ่บ ฮึ่บ ฮึ่บ


...ตอนปั่นดันเนินนี่ ก้มหน้าก้มตา ปั่นมากครับ แต่ก็เงยหน้าขึ้นมามองป้ายด้วย


...ยังไม่หมดครับ ขึ้นต่ออีก ช่วงนี้เป็นช่วงขาขึ้นของชีวิต จริงๆ ครับ


...กลับหลังหัน ไปมองเพื่อน ที่มีช่วงชีวิต (ขาขึ้น)เดียวกันหน่อยครับ

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...ยังไม่หมดแค่นั้นครับ ขึ้นต่อไปอีก (นี่มันอะไรกันนัก กันหนานี่ )


...ขออนุญาติแซว เสือจากทีม ลำปาง หน่อยนะครับ สองท่านนี้ปั่นกันได้ สามัคคี กลมเกลียวกันมากเลยครับ ผมสังเกตุเห็นตั้งแต่เริ่มแล้ว เห็นพลัดกันเกาะ พลัดกันดูด มาตลอดทางเลยครับ


...สักพักก็มี น้าฝรั่ง คนหนึ่ง มาแจม จะขอดูดไปด้วยคนครับ


..."นี่มันอะไรกันอีกนี่" ผมรำพึงกับตัวเอง เมื่อเห็นป้ายเตือนด้านหน้าว่า "ทางขึ้นเขาคดเคี้ยวและลาดชัน ระยะทางยาว 1 กม." เฮ้ย เมื่อกี้ก็เพิ่งขึ้นมาติดๆ กันหลายเนินเลยนะนั่นหน่ะ ทำไมไม่ไปติดสะตั้งแต่แรก ฟ่ะ (ผมยังคงบ่นกับตัวเองต่อไป) แต่ก็มองโลกในแง่ดีครับ เอาว่ะ ยังไงก็เหลืออีกแค่ 1 กม. เอง

...เมื่อคิดในเชิงบวก ก็รู้สึกดี

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...เห็นรูปแบบนี้เมื่อไหร่ (รถบรรทุกขึ้นกล่องสามเหลียม ) แสดงว่าข้างหน้า ระยะทางไม่เกิน 100 เมตรมี "ทีเด็ด" แน่นอน


...นี่ไงครับ "ทีเด็ด" ที่ว่า ไม่รู้ว่าเด็ดแค่ไหนครับ เห็น น้าฝรั่ง(คนเมื่อกี้) กับพี่ต้อม นครน่าน (เสื้อเหลือง) ยืนโยกกันมันส์ ไปเลย


...ยังไม่แค่นั้นครับ ไอ้ป้ายนี้ มันตามมาหลอกหลอนอีกแล้ว


...เพิ่มรอบขาบนเนิน ปั่นแซงน้าฝรั่งมานิดหน่อย ก็ถ่ายภาพไว้ครับ น้าเค้าก็ยิ้มหวานให้ถ่ายโดยดีครับ ผมคุยกับเค้าด้วยนะครับ เค้าก็คุยกับผม แต่เสียอย่างเดียวผมฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง ได้แต่ yes,no,ok,thank you ไปตามเรื่องตามราวครับ

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...ช่วงชีวิต "ขาขึ้น" ของผม ยังคงดำเนินต่อไปครับ


...แล้วก็ต่อไปอีก ตอนนี้เหงื่อเริ่มออกมาค่อนข้างเยอะแล้วครับ แดดร้อน แถมยังใส่เสื้อข้างในอีก 2 ตัว เพราะกลัวหนาวมาก ตอนนี้แทบอยากจะถอดทิ้ง


...มาเรื่อยๆ เจอนักปั่นจากทีม IRPC ระยองครับ เข้าไปคุยด้วย ถามพี่เค้าว่า "รู้จักพี่เดย์ ไหมครับ" พี่เค้ารีบตอบกลับมาว่า "รู้จักครับ เดชา นะเหรอ ? ปั่นด้วยกันอยู่"
...ผมก็เลยบอกพี่เค้าอีกทีว่า "พี่เดย์ ฮาซ่า ครับ ที่ปั่นรถพับคันเล็กๆ อ่ะ ครับ"
...พี่เค้าก็ทำท่านึกอยู่นิดนึงแล้วก็ร้อง "อ๋อ ที่อยู่ ARC นะเหรอ ไม่ค่อยได้ปั่นด้วยกันหรอก แต่นั้นหน่ะ ไม่ใช่ธรรมดานะ" พอคุยกันเสร็จ พี่เค้าก็โยกขึ้นเขาจากผมไป โดยยังไม่ได้ถามชื่อเสียงเรียงนามกันเลย
...พี่ Day hasa กลับมาจากหลวงพระบางเมื่อไหร่ก็เข้ามาทักทายกันบ้างนะครับ



...ช่วงนี้บำเพ็ญประโยชน์ นึดนึงครับ ทำหน้าที่บังลม ให้นิดหน่อย

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...ช่วงชีวิต ขาขึ้น ของผมยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ ครับ และยังไม่มีทีท่าว่าจะเจอทางราบ


...ตอนนี้ก็ทำการสะกดรอยตาม พี่ต้อม นครน่านครับ หลังจากที่ปั่นหนึผมมาสักพัก


...แผ่นหลัง ของพี่ต้อม นครน่านครับ ดูในกระเป๋าดิ๊ ว่าพกอะไรมากินมั่ง


...ดูจากท่าท่างแล้ว เหมือนยังไม่ค่อยเหนื่อยเท่าไหร่นะครับ แค่หายใจทางปากเอง
...ยินดีที่ได้รู้จักเป็นอย่างยิ่งครับพี่


...ชมวิว สวยๆ ทางด้านซ้ายมือ ผ่านหมวก Las ใบงาม ของพี่ต้อม นครน่าน ครับ


พอแล้ว...ไม่แซวแล้ว แซวมากเดี๋ยวเขิน

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...เจอป้ายแบบนี้อีกแล้ว ทำไม มันเจอบ่อยจังเลย แถมมีโค้งซ้ายให้ลุ้นกัน อีกด้วยนะครับว่าจะขึ้นอีกยาวแค่ไหน มุมนี้ก็สวยนะครับ เห็นเทือกเขาสูงๆ ด้วย


...โค้งที่ถูกซ่อนอยู่ก็ถูกเฉลยในภาพนี้ครับ ซึ่งมันก็ยาวอีกแล้วครับ ตอนนี้เริ่มชินกับเนินยาวๆ แล้วครับ ไม่เป็นไร ค่อยๆ ไป


...ค่อยๆ ไปเรื่อยๆ ครับ ความเร็วแค่นี้ก็พอแล้ว ไม่ได้รีบร้อน ป่านนี้ที่ 1 เข้าเส้นชับไปแล้วมั้ง


...ขึ้นต่อๆ


...ท่านไหน ที่ต่อต้านแรงดึงดูดของโลกไม่ไหว ก็หยุดพักชาร์จพลังก่อน คือตัวอย่างที่ถูกต้อง