นิตยสาร P.I.T. GANGS ปีที่ ๒ ฉบับที่ ๒๒ เดือนกุมภาพันธ์ ๒๕๕๒

[ดาบ11ดง]

อิอิ..พอสปีดลิมิต..ลดลงมาเหลือ 60...ฮ่าๆๆๆๆ โปรโต่งก็มีความสุขขึ้นมาทันที..เพราะจะได้ขี่สบายๆในกลุ่ม เพราะ เที่ยวมาหลุดกลุ่มไปหน่อย..ฮ่าๆๆๆ..ด้วยข้อหา..ยังไม่คุ้นกับรถใหม่... กับรอ..กล่องแก้การตัดรอบ..เอิ๊กๆๆๆ



โปรโต่ง..รับรอง..ทริปหน้า..จะอยู่กลุ่มนำเลยครับพี่น้องงงงงงงง...

[ดาบ11ดง]

หลังจากพ้นช่วงขุนเขาออกมาสู่ที่ราบ...ทานอาหารกลางวันกันที่ น้ำตกเกริงกระเวีย แล้วก็มุ่งหน้ากลับพระนครเลย..

คนนี้...ในทางเรียบ..กัดไม่ปล่อย..เลยจริงๆ ไปไหนไปด้วยตลอด



เห็นว่า...ทริปหน้า..จะอัพเกรดเป็น CB400 แล้วนะ..น้าๆทั้งหลายยยยยย..โปรดระวัง...ขาแว้นซ์ตัวจริงมาแว้วววววว

[ดาบ11ดง]

หนทาง..ยาวไกล..แม้รู้ว่า..ข้างหน้าจะต้องเจออะไร..เราก็พร้อมจะไป ด้วยใจที่แข็งแกร่งและสติที่มั่นคง เมื่อรวมกับความมุ่งมั่น...เราย่อมไปถึงจุดหมายได้..ในที่สุด

[ดาบ11ดง]

สุดท้ายขอจบ..การเล่าเรื่องด้วยภาพของทริป..กางเกงในสายเดี่ยวเที่ยวสังขละบุรี..ไว้ด้วยภาพของสามสหายภาพนี้ครับ..

เล็กหรือใหญ่ ไม่ใช่ประเด็น ที่ทำให้เรา ไปด้วยกันไม่ได้...ขอเพียง..เรามีใจเดียวกัน...ทุกแห่งหน..ทุกสถานการณ์..เรา..ก็พร้อมจะมีความสุขร่วมกัน...เหมือนเช่นเคยมา



ขอได้รับความขอบคุณจากใจ ถึงผู้ร่วมทริปทุกๆท่าน
-น้าติ้น และ ปู่ตั๊บกี้
-น้านุก
-เสี่ยบาส
-น้าหม่องฯ
-โปรโต่ง
-น้าหมี

-ขอขอบคุณเป็นอย่างสูงครับ กับน้าชาย ของน้าติ่ง ที่ให้พวกเราได้พักอาศัยด้วยความอบอุ่นครับ
-ขอขอบคุณเป็นอย่างสูงครับ กับน้องเจ้าหน้าที่ อพปร. ที่ให้พวกเราพักที่สังขละบุรี และบริการด้วยใจจริงๆ รวมถึง คำเตือนต่างๆด้วยครับ
-ขอขอบคุณสำหรับแรงใจ ของเพื่อนๆที่ส่งผ่านความรู้สึกดีๆที่มีให้กันครับ

แล้วพบกันใหม่..ทริป..หน้าเร็วๆนี้..

[P-41]

สวัสดีชาวP.I.T พรุ่งนี้ขอเข้าไปใช้สนามที่เรือนแพ หน่อยนะครับ ไม่ได้ปั่นครอสนานแล้ว ถ้าใครว่างไปช่วยนำทางก็ดี ขอบคุณครับ

[T.Hardtail]

........อิอิ

ขอบคุณพี่ตุ้ยสำหรับภาพสวยๆ จะขอตอบแทนด้วยการปั่นไซร์โค้งขวางามๆให้โขกเล่นบ่อยๆ ยามสอดขึ้นไปทำประตู (แล้วลงมะค่อยทัน)

.
.
ทริปนี้ข่อยได้พิสูจน์แร้ววววว่า......

ที่เห็นและสัมผัสอาจไม่ใช่ทั้งหมดที่มี.......สิบปากว่า มะเท่า มือคลำ
ของทุกอย่างมีข้อดีของตัวมันเอง
ข้อเสียก็มี แต่ว่ารับได้ป่าว
ดีที่สุด บางที่ต้องเหนื่อยที่จะไขว่ขว้า
แย่ที่สุด อาจดีกว่าไม่มีเลย
.
.
บางที่อาจดีหรือไม่ดี...แต่ว่ามันเจือกพอดีกะเราซะงั้น....(ลาก...เสียงหล่อ)ผมเกิดมาเพื่อสิ่งนี้จริงๆฮ่า
.
พิมพ์ไปพิมพ์มาชักงง.........เอาเป็นว่า พอดี พอเหมาะ พอไขว่ขว้าได้ และมีความสุข ก็เหลือแหล่แร้วครับสำหรับมนุษย์ปุถุชน คนขี้เหม็น

[จ่าฯนุ๊ก]

เข้ามาทักทายยามดึกที่แสนจะเงียบเหงา หงอย แต่...มีเรื่องมาเล่าให้ฟังว่าสนามผมเสร็จแล้ว 100 เปอร์เซ็นต์ ซิ่งได้เต็มเหนี่ยว ที่หายไปจากหน้าจอไม่ใช่อะไรหรอก หนีไปทำสนาม เร่งให้เสร็จก่อนที่ฝนจะลงมาให้เสียอารมณ์

[จ่าฯนุ๊ก]

...เมื่อวานนี้ได้ขอแรงพรรคพวกให้โค่นไม้ 2-3 ต้น เอามาทำสะพานข้ามแม่น้ำแยงซีเกียง ที่มันใหลถอดยาวไปทั่วสนาม

[จ่าฯนุ๊ก]

เมื่อโค่นแล้ว ก็จัดการตัดๆ...ๆๆๆ ให้ได้ขนาดที่ต้องการ

[จ่าฯนุ๊ก]

แถมด้วยต้นมะพร้าวที่มันบังแสงแดดของต้นปาล์ม ก็จัดการมันเช่นกันครับ ไม่ให้เหลือ เป็นของแถมไปครับ ส่วนภาพนี้จัดการกิ่งก้านสาขาที่รกรุงรัง

[จ่าฯนุ๊ก]

แทร็คเตอร์พร้อมพ่วง เครื่องทุ่นแรงอีกชนิด ทั้งไถ ดันดิน และตัดหญ้า รวมถึงขนของหนัก

[จ่าฯนุ๊ก]

ว่าแล้วก็ขนเครื่องมือที่มีทั้งเครื่องตัดหญ้าชนิดแบกสะพาย เลื่อย จอบ คราด ขวาน ตะปู ตลับเมตร แฮะๆๆๆ ออ...แล้วก็ไม้ ขาดมันแล้วจะทำได้ยังไงละวุ้ย

[จ่าฯนุ๊ก]

เป้าหมายคือแม้น้ำแยงซีเกียง เพราะได้สั่งให้ทางบริษัทปัตตาเลี่ยน-ไทย รางวัดให้ไว้ก่อนหน้านี้แล้ว

[จ่าฯนุ๊ก]

มาถึงก็ถอยท้ายพ่วงเข้าพื้นที่ กว่าจะได้น้าฯเอ๋ย หลายตลบเชียว ซ้ายเป็นขวา ขวาเป็นซ้าย มือพันพวงมาลัยไปหลายรอบ พร้อมกับวิศวกรคุมงาน เดินตรวจตราทั่วพื้นที่

[จ่าฯนุ๊ก]

พักหายเหนื่อยให้เหงื่อที่ง่ามก้นแห้งซักอึดใจแม้ว ได้เวลาลงมือทันที เลื่อยตัด ดัดแต่ง เสี้ยมเขา ปักหลัก ยกคาน ...อุ้ยสารพัดครับพี่น้อง