...เส้นสายบนฟ้าที่เห็น...บี 52 (สมไชยเขาว่า)
...สงสัยไปเขมร...
...เรื่องราว เรื่องเล่า สมเหล้าขาน โซดาน้ำ ผิดถูกไม่ว่ากัน...
...เกาะสี่ห้า ถูกผูกขาดด้วยสัมปทานจากบริษัทต่างถิ่นร่วมร้อยปีมาแล้ว...
...สุ่มสี่สุ่มห้า ละโมบโลภมาก ของคนมากมาย ได้ฝากชีวิตวิญญาณ...
...ไว้ ณ ท้องทะเลสาบแห่งนี้ นับไม่ถ้วน เหตุจาก ...
....ชีวิตเล็กๆที่บินได้...บนฟากฟ้า ...
...แสวงหารังรองสืบทอดเผ่าพันธุ์...
...ได้พานพบเจอ เกาะแก่งอันอุดม ด้วย 3 น้ำ เค็ม จืด กร่อย...
...ที่นี่เป็นต้นกำเนิด เกาะรังนกอันลือลั่น เกาะสี่ เกาะห้า...
...มนุษย์บนดิน มากมายอ่อนแอ กระเสือกสน อยากมีพลังดั่งเช่นสัตว์ เดียรฉาน...
...อ่อนแอ ปล่อยอ่อนแอ อ่อนแอตามกระแสโลกาภิวัฒน์...
...ไร้ร้อน...ไร้หนาว...ไร้รับผิด รับชอบ ...มีสมองคิดเพื่อได้...
...ศึกษา หาอาหารโภชนาการ ที่สุด "คือรังนก" ที่สุด "ค่าดั่งทอง"...
...ที่สุด คือความตาย "ทั้งคนทั้งนก"...
...สร้างค่า สร้างเรื่อง สร้างความหมาย แต่ลืมสร้างค่าแห่งตัวตน...

วันนี้รังนกเป็นร้อย (กินไม่ลง) มาล่อตาก็ไม่สน

เพราะเส้นใยรวงรังในจิต มีค่ามากกว่า หากรู้จักกิน
