....ป้ามาสรุปทริปที่พาหลานไปทรมานร่างกาย(โดยไม่ตั้งใจ)แล้วค่ะ....ทริปนี้ตั้งใจจะไปปั่นที่แทรคตรงสวนพฤกษศาสตร์ ทีนี้ป้าดันไปจำแทรคอีกที่ผิด คิดว่ามันอยู่ใกล้กัน ก็เลยบอกให้เงาะพาไปที่พุยางก่อน....แทรคที่นี่ก็สุดแสนจะทรมาน....ทั้งร้อนทั้งปั่นยากสำหรับพวกเรา ที่ไม่ได้ปั่นทางแบบนี้กันเลย(ให้ปั่น 300 โลแทนตรงนี้ก็ยอมค่ะ
)...ต้องบอกว่าป้าเหนื่อยมาก พวกเด็กๆของเงาะก็ดูแลพวกลุงๆป้าๆดีเหลือเกิน....มันคงนึกขำในใจ "อะไรวะ ปั่นกันไม่ไหว 
"...ก็มันไม่ไหวจริงๆนี่หว่า มันเหนื่อยเสียหาย....หลังจากที่เราปั่นที่พุยาง จนถึงเที่ยง...ป้าไหวตัวทัน 
จึงบอกเงาะว่า ไปที่เงาะทำทางไว้ดีกว่า...เพราะมันน่าจะง่ายกว่าตรงนี้...เป็นอันว่า ยกพลไปที่สวนพฤกษศาสตร์...โดยไปกินมื้อกลางวันที่บ้านของเป็ด(ต้องขอบคุณมาก 
)หลังจากนั้นจึงไปปั่นอย่างที่ตั้งใจ ....ส่วนแทรคตรงนี้ก็ใช่ว่าจะสบายสำหรับป้า....ป้าก็ปั่นไปได้เรื่อยๆค่ะ ทางลงตรงไหนที่คิดว่าลงไปแล้วล้ม ป้าก็ไม่ลง
เข็นลงไปซิคะ ไม่เห็นยากเลย ....สรุปทริปทั้งหมดของวันนี้...มีขลุกขลัก ลำบากโดยไม่ตั้งใจ...ถ้ำเขาบินที่คิดว่าจะไป ก็ไม่ได้ไป....ป้าต้องขอโทษทุกฅนด้วยนะคะ....ทริปนี้ป้าขอรับผิดแต่เพียงผู้เดียว ที่พาหลานๆไปเหนื่อย
....ทริปหน้า ขอแก้ตัวใหม่ค่ะ .....ป้าขอขอบคุณ ThaiMTB ที่ทำให้ป้าได้รู้จักกับพี่น้องและหลานๆที่น่ารักทุกฅน ทุกฅนทำให้ทริปของเราสนุกสนานและมีความสุข จะพาไปให้เหนื่อยกว่านี้
* ขอให้มิตรภาพคงอยู่ ขอให้ความสุข ความรัก ความเข้าใจอยู่กับเราตลอดไป *
- ขอบใจแม่ดาและแม่คุณของบรรดาหลานๆ ที่ช่วยจัดหาอาหารให้่เรารับประทาน
- ขอบใจบ้านเป็ด ที่ให้สถานที่ในการประกอบอาหาร
- ขอบใจเงาะ ที่มาช่วยนำทาง ขอบใจเด็กๆของเงาะทุกฅน ที่ดูแลไบค์จอยดีมากๆ
คงมีบ้างที่มันเหนื่อยใจ 
