
ภาพที่สดใสที่สุดในวันนี้ของผมครับ ก่อนปล่อยตัว ยังร่าเริงอยู่เพราะไม่รู้ว่าจะต้องเจอกับความชันมหาโหดขนาดไหน

นี่ก็สองเสือ อบจ.ขอนแก่น ครับ วางแผนกันไว้ว่า เดี๋ยวให้เสรีลากกระชากออกจากจุดสตาร์ท ส่งเฮียจ่อยให้ติดกลุ่มหน้าซะก่อน แล้วเสรีค่อยลงมาลากผมที่อยู่ท้ายแถวทีหลัง

ปล่อยตัวเสือหมอบแล้วครับ บังรอนพุ่งออกมาเป็นจรวดออกจากฐานยิง นำโ่ด่งชนิดคนอื่นไม่ทันตั้งตัวทีเดียวครับ (น่าจะนำกลุ่มได้ไม่น้อยกว่า 5 วินาทีนะครับ น่าภูมิใจริงๆ

นี่ก็กลุ่มเสือภูเขาครับ เล่นตามแผนเป๊ะ ... เสรี พาเฮียจ่อยแหวกกลุ่มนักแข่งนับพัน (เว่อร์ไปรึเปล่า ? ) ขึ้นไปติดกลุ่มนำอย่างรวดเร็วครับ แต่ผิดแผนตรงที่เสรีไม่ยอมถอยลงมารับผมที่ท้ายแถว แต่ก็น่าเห็นใจนะครับ เพราะกลุ่มหน้าไปถึงทางแยกเลี้ยวขึ้นดอยแล้ว ผมพึ่งจะออกจากเส้นสตาร์ท แถมเจ้าฟงตากล้องยังมัวแต่เล็งสาวๆซะอีก ผมขี่ผ่านหน้าชนิดเผาขน ยังไม่ยอมกดให้ผมซักรูป ดูเซะ ...

ถึงตอนนี้ จากหนังบู๊ก็กลายเป็นหนังโรแมนติกไปแล้วครับ เมื่อตากล้องของเรา ขอติดรถพยาบาลเพื่อขึ้นดอยไปเก็บรูปเพื่อนๆ (ข้ออ้างชัดๆ นะฟง) ผมควานหารูปนักปั่นไม่ยักเจอ เจอแต่ ...

กะรูปนี้ ...

แล้วก็รูปนี้ ...

แล้วก็นักปั่นท่านนี้ ...

จนเจอลุงเนตรนั่นแหละครับ วิญญาณตากล้องของเราถึงยอมกลับร่าง มาทำหน้าที่ต่อ ..











































