เดิมว่าจะออกให้เช้ากว่านี้ มัวแต่โอ้เ้อ้เสียเวลา
ถนนเส้นเรียบคลองเปรมประชากร กินพื้นที่ทั้งนนทบุรี ปทุมธานี และอยุธยา
น้องต้น มารอกลุ่มลุงโทที่ร้านข้าวมันไก่ซึ่งเปิดขายแต่เช้า
ร้านข้าวมันไก่นี้อยู่ปากทางถนนเรีบบคลองเปรมประชากรครับ
มีที่ให้ท่านจอดรถยนต์ได้ทั้งวัน
นับว่าสะดวกมากสำหรับคนอยู่ไกล
8.35น. ถึงที่วัดบ้านพาสท์ด้วยระยะทาง 70กม. นับจากออกจากบ้านมา
นั่งพักผ่อนดูบรรยากาศริมน้ำแป๊บนึง
ผ่านตลาดโก้งโค้งที่ตลาดก็ยังไม่เปิด ปั่นจนถึงวัดพนัญเชิง
เอาจักรยานจอดหลบๆเพื่อความปลอดภัย
วัดจัดแต่งสวยงามรับบรรยากาศช่วงตรุษจีน จนดูคล้ายไม่ใช่วัด แต่เป็นศาลเจ้า
พระพุทธรูปที่สักการะกี่ครั้งคงยังให้ความรู้สึำกขลังมากๆ
วัดต่อมาที่เข้าไปสักการะ
วัดต่อมาครับ เห็นป้ายวัดก็แวบเข้าไป
เป็นวัดเล็กๆครับ
เวลาเห็นสำนวนคำคมทีไร เป็นต้องถ่ายรูปไว้
ห้าเมาที่ท่านกล่าวตักเตือน
ตามด้วยวัดอโยธยา
ออกจากวัดปั่นเลี้ยวซ้ายไปตามทาง
ยิ่งไปยิ่งไกล ออกถึงบ้านเกาะโน่น
ห้องน้ำห้องท่าที่สะอาดมาก
เณรน้องแสดงธรรม
ปั่นมาโผล่ที่นี่
ลงไปหน่อยก็เจอสถานีรถไฟและวัดพิชัยสงคราม
ภายในวัดมีศาลพระเจ้าตากสิน
วัดนี้มีประวัติที่เกี่ยวพันกับพระเจ้าตากสิน
ที่ไม่เข้าใจคือมีฮวงซุ้ย ข้างๆมีป้ายศาลวีรชนคนกล้า
ภาษาไทยที่ต้องไทยแปลไทย
ทางวัดคงปวดหัวกับโยมไม่น้อย
ดอกไม้พลาสติก
แบบนี้ใช้เวียนกันได้อีกนาน
ได้บุญเหมือนกัน
ยอดคม
มองโลกแง่ดี
วัีดสุดท้ายที่แวะ แล้วก็ต้องรีบกลับ
บ่ายสองครึ่งเข้าไปแล้ว
ผมว่าน่าเที่ยวที่สุดก็วัดนี้ครับ
ด้านหลังวัดยังมีตลาดน้ำเล็กๆ
จอดใกล้ห้องน้ำ นั่งพักให้หายร้อน
ปากทางเข้าครับ
เดินเข้าด้านในแล้วรับรองไม่ผิดหวัง
ศาลาเก่าที่เก่าสมชื่อ
ดูรอบๆภายในบริเวณศาลาก็จะเห็นความเก่า่ล่ะครับ
จุดสุดท้ายที่พักเติมพลัง
รสชาติอร่อย ของเต็มชาม ราคาไม่แพงอย่างที่คิด
บอกกันไว้ เผื่อไปอุดหนุนกัน
ระยะทางวันนี้ ไกลกว่าที่คิด
ระยะทางไปกลับ ราว 160กม.
ส่วนที่เหลือคือการปั่นหลงปั่นอ้อมเพราะทั้งไม่รู้ทางและไม่มีการวางแผนล่วงหน้า
ถึงบ้านเกือบสองทุ่ม