~~~~~~~~~~~~~กรุงเทพฯ-เชียงใหม่ ทริปคืนใจและพิชิตอินทนนท์~~~~~~~~~~~~~

[veenono]

หลายชีวิตหลากหลายความเห็นอาจจะทำให้ผู้เฒ่าในทริปเราไม่ค่อยพอใจบ้าง แต่ทุกอย่างก็ลงตัวครับ
จากประตูสู่ล้านนาเมืองแพร่เราต้องไปอีกประมาณสิบกว่ากิโล(แม้ว )เพื่อหารถไฟเป็นตัวช่วย
ไปลำปาง ซึ่งทีแรกเห็นเด็กเชียร์เบียร์สวยเราว่าจะนอนกางเต็นท์กันที่นี่ แหะๆเด็กเช็ดโต๊ะเตรียมแก้วเสร็จ
เราก็เคลื่อนขบวน ช่วงนี้เป็นช่วงความเห็นไม่ค่อยตรงกันเท่าไหร่..ส่วนวียังไงก็ได้ครับขอให้ไปลำปางทันเช้า
เพราะเสียคำพูดไปทีนึงแล้ว

[veenono]

เราปั่นมาถึงเด่นชัยโดยสวัสดิภาพ ลุงเนตรจัดการเรื่องการติดต่อรถไฟ มีเที่ยวเที่ยงคืน
กับเจ็โมงเช้า เราน่าจะโดนจนท.อำนะครับว่าค่าระวางจักรยานเพิ่มขึ้นจาก 90 เป็น 130.-
เป็นการกระทำที่เนียนมากๆมีตั๋วเรียบร้อย เที่ยงคืนรถไฟฟรีเสียค่าระวางคนละ 130.-พวกเรา
ก็โอเค ไม่นอนแล้วกันอาบน้ำอาบท่าเสร็จ ไปนั่งร้านเน็ทอ่านเมลล์ที่ห่างมานาน เกือบๆเที่ยงคืน
รถไฟมาปรากฎว่าไม่มีที่ใส่จักรยานครับ เพราะของเต็ม เราเลยกางเต็นท์นอนกันและต้องซื้อ
ตั๋วอีกคนละ 173.-(แพงโคตรสถานีเดียว ไว้คิดบัญชีทีหลังสถานีเด่นชัยเนี่ย)...............

[veenono]

เช้ามา เจ็ดโมงก็แล้ว แปดโมงก็แล้ว กว่าจะมาเล่นเอาเหนียงยานแต่ก็ดีครับว่างมากๆทำให้เราได้
สนุกสนานบนรถไฟกันมากๆ จากความเครียดก็กลายเป็นความกลมเกลียวครื้นเครงโดยฉับพลัน
เพราะมีแต่คนอายุน้อยๆทั้งนั้น

[veenono]

ปั่นมากินกาแฟกันขากลับตรงหน้าธนาคารลุงบลูก็โดนตำรวจตรวจแอลกอฮอล์

[veenono]

และแล้วเราก็ได้เฮฮาบนรถไฟสมใจอยาก อาจจะเป็นช่วงที่สนุกสนานมากที่สุดในทริปก็ได้ครับ...
จากลำปางไปลำพูนจะเกิดอะไรขึ้น เดี๋ยวขอพักสักครู่นะครับ แล้วจะมาเล่าให้ฟัง

[veenono]

[youtube]kQ-rYc_afck&feature=related[/youtube]

จริงๆการเปลี่ยนบรรยากาศจากปั่นเป็นนั่งรถไฟสลับช่วงสั้นๆก็สนุกไปอีกแบบครับ
หนุ่มน้อยและหนุ่มเหลือน้อยทั้งหลายจะได้ใช้เวลากับตัวเองสักระยะ และชมวิวต่าง
ที่ไม่ต้องก้มหน้าปั่นหลบรถยนต์

[veenono]

[veenono]

หลายๆอริยาบทกับเส้นทางเด่นชัย-ลำปาง เริ่มจะง่วงนอนกันเพราะกลางคืนสนุกสนาน
สำหรับผมหวงนักเวลาเดินทางที่ได้ชมธรรมชาติ เพราะไม่อาจรู้ได้ว่าจะหมดเวลาได้ดูเมื่อไร

[veenono]

รูปแบบในการเสพธรรมชาติของคนเราต่างกันบ้างใกล้เคียงกันบ้าง
-นักดื่มจะบอกว่ารู้สึกมีความสุขที่ได้นั่งดื่มท่ามกลางธรรมชาติและเพื่อนพ้อง
-นักเดินทางจะบอกว่า จงเสพธรรมชาติระหว่างการเดินทางให้ได้มากที่สุดและบันทึกไว้
-นักทั่วร์ริ่ง บอกแค่ได้ผ่านธรรมชาติสวยๆก็หายเหนื่อย

[veenono]

ไม่นานนักเราก็มาถึงสถานีลำปาง เหมือนโลกแห่งความฝันและจินตนาการหมดไป
เมื่อก้าวลงจากรถไฟ จะเจอแต่ความจริงความเหน็ดเหนื่อยต่อไป

[veenono]

ที่นี่เราได้พบน้องเปิ้ลซึ่งรออยู่แต่เช้าโดยไม่ไปปั่นที่ไหนบอกนอนเก็บแรงรอเราจน
10.30 ซึ่งถือว่านานมากๆ

[veenono]

จากสถานีลำปาง เราปั่นออกไปหาของกินกัน นานมากกว่าจะเจอมื้อเช้ากลายเป็นมื้อเที่ยง
อาหารจึงเอร็ดอร่อยมากๆเพราะหิว และราคาก็ใช่ย่อยเช่นกันเพราะเป็นร้านคาราโอเกะ 555
ผมและหลายท่านได้ซักผ้าขณะรออาหาร ลุงเนตร พี่อุ้ย ครวญเพลงกันสนุกสนานขณะรอ ผม
ตั้งใจจะทำวีดิโอและเอาเพลงรอยยิ้มนักสู้มาใส่...เลยขึ้นไปครวญหนึ่งเพลงเพื่อให้เพื่อนๆจำได้
เมื่อมาเปิดดูวีดิโอคลิ๊บของพวกเรา.....ว่าครั้งหนึ่งเราเคยร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกันแม้ช่วงสั้นๆแต่ก็
เปี่ยมด้วยความสุขและความทรงจำที่ดี

[veenono]

จุดพักรถก่อนขุนตานเป็นที่ลุงเนตรรู้สึกว่าพวกเราปั่นช้ากัน จนลุงพูดประมาณว่า
"ลุงช่วยเต็มที่แล้วนะแต่วีไม่พยายามเลยแล้วจะถึงได้อย่างไร" อยากจะบอกว่าท้อ
นิดๆครับที่มีเรื่องเครียดแต่ไม่กล้าบอกลุง ก็เลยงัดพลังออกมาใส่ไปเต็มที่เลย

[ลุงเนตร]

หลายชีวิตหลากหลายความเห็นอาจจะทำให้ผู้เฒ่าในทริปเราไม่ค่อยพอใจบ้าง แต่ทุกอย่างก็ลงตัวครับ
จากประตูสู่ล้านนาเมืองแพร่เราต้องไปอีกประมาณสิบกว่ากิโล(แม้ว )เพื่อหารถไฟเป็นตัวช่วย
ไปลำปาง ซึ่งทีแรกเห็นเด็กเชียร์เบียร์สวยเราว่าจะนอนกางเต็นท์กันที่นี่ แหะๆเด็กเช็ดโต๊ะเตรียมแก้วเสร็จ
เราก็เคลื่อนขบวน ช่วงนี้เป็นช่วงความเห็นไม่ค่อยตรงกันเท่าไหร่..ส่วนวียังไงก็ได้ครับขอให้ไปลำปางทันเช้า
เพราะเสียคำพูดไปทีนึงแล้ว

*..แบลคกราว์น.."เมือง แพร่ น่า อยู่" .. สวยมาก .. หลาน ๆ ทุกคน สุดยอด โดยเฉพาะผู้คร่ำหวอดกับการปั่นมานานจนถึงธิเบต..ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นมิเคยเห็นใบหน้าและดวงตาหวั่นไหว แถมยังยิ้มได้ตลอดทาง และหลาน "ลูกไหน" ผู้ขาอ่อนกับจักรยาน เห็นสนุกกับการปั่นอย่างเมามันจนพ่อตามไม่ทัน ช่วงหนึ่งมืดแล้วที่ชาวจักรยานอุตรดิตถ์ขับรถนำ อากาศเย็น ลุงอัดไปตามรอบเติมนิด ๆ หลานลูกไหน ตามมาติด ๆ พูดว่า "ลุงเอาแรงมาจากไหน?" ฮือ "หิวเบียร์" (ตอบอยู่ในใจ)..

..สรุปทริปได้ดี ภาพสวย..วีดีโอ มีคนขำ..

[veenono]

จุดนี้เรารวมตัวกันนานหน่อยครับเพราะว่าเดี๋ยวต้องงัดเนินขุนตาล สำหรับผมกับโอ๊ต
พ่วงคืออุปสรรคมากๆครับเวลางัดเนิน แต่มันก็เป็นความภูมิใจมากๆที่จะผ่านมันไปได้ และ
ตั้งใจไว้แล้วว่าหากไปถึงจอมทองจะเอาพ่วงขึ้นอินทนนท์ให้ได้...