SAMPUTU (ลุงแซม อ.ปู่ คุณตู่) มุ่งสู่อินทนน์คนพันธุ์อึด

[ลุงแซม]

ได้พบพี่สมศักดิ์ จากสุโขทัย เจอเมื่อไรก็ยังหล่อเหมือนเดิมจริง ๆ

[ลุงแซม]

ลุงแซมเขียนภาษากวีจริงๆ น่าอ่าน น่าติดตาม เพลิดเพลินไปทุกตัวอักษร

คุณเอช-เมอริด้า ชมผมอีกแล้ว ชมบ่อยผมชักเขินแล้ว น่าเสียดายผมหายไปไหนทำไมไม่เจอคุณเอส สงสัยเข้าไปไหว้พระในวัดมั๊ง

[ลุงแซม]

ถ่ายรูปร่วมกับ พี่วิโรจน์ อีกครั้ง พร้อม ลุงจ่า ส่วนพี่่เสือโกยี อยู่ด้านหลัง

[ลุงแซม]

กินข้าว กินกาแฟ กันเสร็จ ผมก็ขอตัวไปไหว้พระธาตุ และไปเข้าห้องน้ำวัดด้วย ในขณะเดียวกันเราก็รอ คุณตู่ที่จะปั่นมาจากหางดง

[ลุงแซม]

เห็นไม้ค้ำกิ่งโพธิ์ ซึ่งชาวเหนือเชื่อว่าค้ำแล้วจะอายุยืน ผมเห็นแล้วไม่ค่อยกล้าเข้าใกล้ กลัวไม้ค้ำล้มมาใส่

[ลุงแซม]

กว่าพวกเราจะย่างเยื้อง ก็ปาเข้าไปบ่ายสอง เราต้องปั่นไปอีก 30 กม. ซึ่งส่วนใหญ่เป็นทางเขา ช่วงนี้ผมเลยไม่ได้ถ่ายภาพ เพราะก้มหน้าก้มตาปั่นตามเสือรุ่งริ่งไปเรื่อย มีโกยีคอยคุมท้ายอยู่ ไม่เรียกพี่โกยี ดีกว่า เพราะจะใช้คำซ้ำซ้อน โก ก็แปลว่่าพี่อยู่แล้ว ชิมิชิมิ โกยี ฝีเท้าแกร่งกล้า แต่ปั่นช้า มีคำกลอน เขากล่าวไว้จำได้ แบบเลือน ๆ ว่า " โกยีมีแรงเพี้ยงสุริโย ปั่นบ่ทำเดโชแช่มช้า ลุงแซมแรงน้อยหยิงยะโสแมลงป่อง ชูแต่หางเอนอ้า อวดอ้าง ฤทธี " เอาของจริงเขาดีกว่า เสียภาษาหมด

นาคีมีพิษเพี้ยง สุริโย
เลื้อยบ่ทำเดโช แช่มช้า
พิษน้อยหยิ่งโยโส แมลงป่อง
ชูแต่หางเองอ้า อวดอ้าง ฤทธี
ก่อนขึ้นเนิน คุณตู่เหมารถสองแถวเพื่อให้ไปส่งที่กม. 30 พวกเราฝากของไปกับสองแถว แล้วปั่นกันต่อ พอเอาของลงปุ๊ปก็เริ่มขึ้นเขา เลย ...พอผ่านด่านหนึ่งไปไม่เท่าไร ก็เริ่มขึ้นเขา ชันเนินแรก อ.ปู่ก็เป็นอาหารของตะคริว เรานั่งรอกันอยู่นาน พออาจารย์ปู่มา พวกเราก็ชวนกันไปต่อ เพราะเดี๋ยวจะมืด อาจารย์ปู่ยังคงรั้งท้ายเหมือนเดิม พอดีรถพี่สุวิน ผ่านมาแวะถามว่าจะไปไหม เสือรุ่งริ่งบอกว่า่ลุงแซมให้อาจารย์ปู่ขึ้นรถเถอะ เพราะมืดแน่ ๆ พี่สุวินบอกว่า ชวนแล้วอาจารย์ปู่ไม่ขึ้น พออาจารย์ปู่มาทัน ลุงแซมเลยถามว่าอาจารย์ปู่จะขึ้นไหม อ.ปู่บอกว่าเหลืออีกยี่สิบ กม.เอง เดี๋ยวก็ถึง ลุงแซมก็เลย บอกอ.ปู่ไม่ขึ้นลุงแซมขึ้นเอง รุ่งริ่งบอก รุ่งริ่งไปด้วย อ.ปู่เลยตกลงขึ้นก็ขึ้น ส่วนโกยี แค่ฝากของ แล้วปั่นขึ้นไปเอง
ขอภาพจากกระทู้รุ่งริ่งมาประกอบ หน่อยนะครับ

...ช่วงนี้ใบไม้กำลังผลัดใบ เวลาลมพัดมาร่วงปลิวเต็มท้องถนน เสือรุ่งริ่งครวญเพลงแม่สาย เสียงใสเชียว

"ใบไม้ร่วงควงพลิ้วปลิวผลอย
ขวัญเคลิ้มคล้อยล่องลอยตามลม
ฝันถึงวันถึงคืนรื่นรมย์
โอ้ละหนาอารมณ์ต้องหวานอมขมกลืน

โอ้อดีตหวีดวอนมา เรียกให้ข้าพาไปคืน
คืนใจรักเศร้าสุดฝืน สะอื้นอกตรม

ลมหนาวคลั่งยังพัดพรายพลิ้ว
ขวัญหวามหวิวลิ่วลอยตามลม
มนต์เหมันต์นั้นมีมีดคม
กรีดและคว้านอารมณ์ผ่าอกตรมล้มตาย

โอ้อนาถทาสชีวาอยากบากหน้ามาเชียงราย
คืนใจรักให้แม่สาย ห่มกายฝากธาร


ดูเสือรุ่งริ่งเหงื่อออกเม็ดเป้ง ๆ เลย อากาศยามนี้ร้อนมาก

[ลุงแซม]

พรุ่งนี้มาต่อครับ วันนี้เจ้าของเครื่องคอม กลับมาแล้ว ราตรีสวัสดิ์ครับ ฝากเพลงอาลัยลามาพร้อมนี้ครับ
[youtube]OTCoh12VuVs&feature=related[/youtube]

[ลุงเนตร]

เจอลุงเนตร ซึ่งก่อนหน้านั้นอาทิตย์หนึ่งก็เจอกัน แต่แค่ตะโกนทักกันเพราะลุงเนตร ปั่นจาก กทม.-เชียงใหม่ ส่วนผมนั่งดื่มกาแฟอยู่ วันนี้มาเจอที่จอมทอง ส่วนที่นั่งข้างหลังนั่นตาจู่ จากแปดริ้ว ชื่อจริงแกชื่อวันดี เห็นกำลังนั่งเหลาไม้กวาดทางมะพร้าวอยู่ นึกว่าเป็นชาวบ้านแถวนั้นซะอีก

..เก็บภาพและบรรยายได้ละเอียด แถมสอดแทรกด้วยมุขเด็ด ๆ อีกด้วย ช่วยให้ชวนติดตามเป็นอย่างยิ่ง ขอบคุณครับ "พี่เกษมสำราญเหมือนดอกไม้บานยามเช้า"

[lawyer Angthong]

สวัสดีครับลุงแซม สุดยอดลีลา ยิ่งอ่านยิ่งสนุก หาใครเปรียบไม่ได้เลย ขอให้ทุกคนในห้องนี้มีความสุขมากครับ

[ลุงแซม]

สวัสดีครับ ทุกท่าน ลุงแซมกลับมาโม้ต่อให้จบดีกว่า แต่ก่อนจะโม้ขอทักทาย แขกที่มาเยือนก่อนนะครับ[quote="ลุงเนตร"][quote="ลุงแซม"]เจอลุงเนตร ซึ่งก่อนหน้านั้นอาทิตย์หนึ่งก็เจอกัน แต่แค่ตะโกนทักกันเพราะลุงเนตร ปั่นจาก กทม.-เชียงใหม่ ส่วนผมนั่งดื่มกาแฟอยู่ วันนี้มาเจอที่จอมทอง ส่วนที่นั่งข้างหลังนั่นตาจู่ จากแปดริ้ว ชื่อจริงแกชื่อวันดี เห็นกำลังนั่งเหลาไม้กวาดทางมะพร้าวอยู่ นึกว่าเป็นชาวบ้านแถวนั้นซะอีก[/quote]

..เก็บภาพและบรรยายได้ละเอียด แถมสอดแทรกด้วยมุขเด็ด ๆ อีกด้วย ช่วยให้ชวนติดตามเป็นอย่างยิ่ง ขอบคุณครับ "พี่เกษมสำราญเหมือนดอกไม้บานยามเช้า"[/quote]

สวัสดีครับ ลุงเนตร เล่นใส่ชื่อผมซะเต็มยศเลยนะครับ เห็นชื่อนี้ทีไรคิดถึงคุณแม่ที่เสียไปเมื่อ 6 ปีที่แล้ว อายุท่านได้ 96 ก่อนเสียคุณแม่จะนอนอย่างเดียวไม่ยอมลุกขึ้นนั่ง ต้องอุ้มให้นั่ง ทุกวันผมก็จะต้องไปอุ้มให้ท่านนั่งเพราะพี่สาวที่ดูแลอยู่อุ้มไม่ค่อยไหว พออุ้มท่านนั่งได้ ท่านก็จะสวดมนต์ หรือไม่ก็ร้องเพลง เพลงนี้ก็เป็นเพลงหนึ่งที่ท่านชอบร้อง ไปค้นดูแล้วชื่อเพลงยุพดี บทประพันธุ์ของหลวงวิจิตรวาทการ
ให้รื่นเริงสุขสำราญ เหมือนดอกไม้บานยามเช้า
หอมอะคร้าว หอมหน่วงน้าวใจชม
ขอเจ้าแม่ยุพดีศรีหงสา ประสบโชควันวิวาห์สถาผล
ศุขเถลิงเริงรื่นยืนพระชนม์ ราษฎรทุกคนรักพระนาง
เสด็จครองราชัยอสวรรค์ ให้ปวงสรรพะภัยออกไปห่าง
คู่สมัครรักยืดอย่าจืดจาง ลาภทุกทางมาสู่อยู่กับองค์[/color]

[ลุงแซม]

สวัสดีครับลุงแซม สุดยอดลีลา ยิ่งอ่านยิ่งสนุก หาใครเปรียบไม่ได้เลย ขอให้ทุกคนในห้องนี้มีความสุขมากครับ

....สวัสดีครับ พี่ lawyer Angthong ตั้งแต่งานทอดกฐินที่วัดม่วง เราไม่ได้เจอกันอีกเลยนะครับ ยังคิดถึงพี่ทนายเหมือนเดิมครับ ขอบพระคุณที่ให้กำลังใจ ก็แค่โม้ไปตามใจปรารถนาเท่่านั้นเองครับ

[ลุงแซม]

หลังจากเราจัดการยกจักรยานและสัมภาระขึ้นรถพี่สุวินแล้ว ผมอาสานั่งกระบะท้าย คอยจับจักรยาน อีกประการหนึ่งผมไม่เมารถเพราะเมาเหล้าเสียก่อนแล้วจึงไม่เมารถเมาเรืออีก แต่รถวิ่งขึ้นเขาเลี้ยวไปเลี้ยวมาก็มึน ๆ เหมือนกันนะ รถจักรยานของรุ่งริ่งเหวียงมาทับตรงหน้าอกผมขยับไม่ได้เลย จะล้วงกล้องมาถ่ายเผื่อน ๆ ที่กำลังปั่นอยู่ก็ไม่ได้ เราผ่านโกยีก่อน จากนั้นก็เจอพี่วิโรจน์ ผ่านคุณวีโนโน่ กำลังปั่นลากรถพ่วงขึ้นมาด้วย ผ่านคุณอุ้ย คุณอุ้ยเรียกให้จอดเพื่อถามว่าพวกเราพักที่ไหน จะได้ตามไปพักด้วย พี่สุวินมาส่งเราที่ด้านหลังศูนย์บริการนักท่องเที่ยวของอุทยานแห่งชาติ ดอยอินทนนท์ กำลังยกรถลงจากรถ คุณตู่ที่ขึ้นสองแถวมาก่อน ก็มานำเราไปที่บ้านพักรับรองซี่งผมจองไว้ ชื่อว่าบ้านคำแดง 1 คุณตู่บอกว่าอยู่ใกล้ ๆ นี่เอง จึงโล่งอก เพราะรุ่งริ่งบอกว่าไม่เคยได้ยินเลยบ้านพักคำแดง น่าจะอยู่ไกลออกไปทางดอยชัวญ่่า พอรู้ว่าบ้านคำแดง มีจริงพวกเราก็เบาใจ บ้านพักก็อยู่ใกล้ ๆ กับที่เราสตาร์ท 16 กม. มีเตียงนอน และเครื่องนอนครบ มีน้ำอุ่น แถมยับมีระเบียงด้านหลังติดลำห้วย คุณอุ้ย และคุณฝน กางเต๊นท์นอนได้สบาย ชวนมานอนในบ้านด้วยกันก็ไม่เข้ามา
...ผมลืมถ่ายภาพบ้านพักมา แต่ก็คล้าย ๆ หลังนี้แหละ แต่อยู่ด้านหลัง

[ลุงแซม]

เมื่อรู้ว่าบ้านพักเรามีน้ำอุ่น ทดลองแล้วใช้ได้ พวกเราก็ไม่รีบร้อนที่จะอาบน้ำ ปั่นออกไปหาอะไรกินไม่ให้เหงาปากดีกว่า น่าเสียดาย ในเขตอุทยาน เขาห้ามไม่ให้นำเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์เข้าไปจำหน่าย และห้ามดื่มด้วย พวกเราก็เลยต้องดื่มน้ำอัดลมแทน


แสงแดดยามเย็น ดูนิ่มนวลอากาศรอบกายค่อนข้างเย็น มองไปทางไหนก็เห็นแต่สีเขียว ทั้งพื้นหญ้ากว้างเขียวขจี แนวต้นสนเขาที่สูงเสียดฟ้า ราวจะแข่งความสูงกับยอดดอยอินทนนท์ ตัดกับท้องฟ้าสีฟ้า ผมเห็นภาพนี้แล้วดูอบอุ่นและภาคภูมิใจ ที่เกิดมาเป็นคนไทย ก็ดูซีครับ ทิวทัศน์สวยงาม มีธงชาติไทย ปลิวไสวอยู่บนยอดเสา ไม่ให้ภาคภูมิใจได้ไง
...อยากทำตัวหนังสือเป็นสีธงชาติแต่ทำไม่เป็นนะ

[ลุงแซม]

อีกสักภาพนะครับ

[ลุงแซม]

คุณอุ้ย คลานขึ้นมาถึงแล้ว พวกเราก็เฮให้กำลังใจกัน คืนนี้คงได้คุยกันสนุก อาจารย์ปู่รีบไปต้อนรับ เพราะคอเดียวกัน