ผมต้องยอมใช้ตัวช่วยครับเพื่อสะสมแรงให้มากที่สุด เพราะรู้ดีว่าดอยอินทนนท์จะไม่ยอมอ่อนข้อให้ใครก็ตามที่เตรียมตัวมาไม่พร้อม และอินทนนท์จะไม่ยอมให้เราผ่านไปง่าย ๆ ด้วยความรู้สึกแค่ว่าไม่ยอมแพ้ ถ้าจะสู้ก็อยากจะสู้ด้วยสภาพที่พร้อมที่สุด ส่วนปัจจัยที่ควบคุมไม่ได้ก็ต้องปล่อยไป อย่างน้อยสิ่งที่เราทำได้เราก็ทำเต็มที่แล้ว ขอบคุณหัวหน้าเอสอีกครั้งครับสำหรับจองที่พักที่สมายโฮมแต่เนิน ๆ ไม่งั้นคงแย่เพราะปีนี้คนแยะมาก มีเรื่องตลกคือพอผมถึงเส้นชัยก็ไปช่วยพี่ผู้หญิงคนนึงแจกเหรีญ มารู้ทีหลังว่าพี่ผู้หญิงท่านนั้นเป็นเจ้าของสมายโฮมที่เราพักนี่เอง.....เออนะ
