ผ่านจุดวิกฤตนั้นมา ผมไม่หวั่นไหวแม้วัยจะมาก...แล้วครับ มาคิดๆดูคนเรามีทุกข์ก็ต้องมีสุข ลำบากก็ต้องทน เมื่อทนได้ทุกอย่างก็จะค่อยๆดีขึ้นเอง ขออย่างเดียวอย่าไปท้อเท่านั้นเป็นพอ
แล้วสวรรค์ก็เป็นของผมบ้าง ปั่นมาได้ไม่นานก็เจอคุณเล็กปากน้ำเพื่อนซี้ ร้องตะโกนบอกให้หยุดก่อนที่จุดให้น้ำที่แสนประทับใจจ็อตจีงๆ พับผ่า ก็ไม่ให้ประทับใจยังไง ไม่ได้มีแค่น้ำนะครับพี่น้อง มีข้าวเหนียวห่อเบ้อเล่อ แถมไก่ย่างอีกสองถุงได้มั้ง ไว้ให้เพื่อนๆที่หิวจัดๆ อย่างผม เสร็จผมละครับมือไม่ว่างเลยจกเอาๆ ได้สักพักมีรถไอติมมาจอดเทียบอีก โอ้...เวลามาละก็พร้อมกันเลยนะ แล้วจะกินอะไรถูกละทีนี้ ชอบๆทั้งนั้น

เสี่ยเล็กใจดีเลี้ยงน้องๆชาวม้งที่น่ารักมายืนส่งน้ำและคณะรถให้น้ำ ผมยังคงโจ้ไก่ย่างจิ้มน้ำพริกกับข้าวเหนียวเพลินอยู่จึงขอสละสิทธิ์ของฟรีจากน้ำใจคุณเล็ก แต่รถไอติมยังปักหลักอยู่ก็ขายดีมีผู้จอดซื้อไม่ขาดสาย ตรงนี้แหละที่ได้มีโอกาสเจอคุณเอสเมอร์ริด้า แวะเล่นไอติมเหมือนกัน ตอนแรกก็ไม่แน่ใจแต่หน้าคุ้นๆ คุณเล็กก็เลยบอกว่านี่ไง คุณเล็กบอกว่าจากตรงนี้ไปอีกไม่ไกลก็จะถึงจุดพักกินข้าวกลางวันแล้ว ผมไม่สนใจเลยบรรเลงไอติมต่ออีก 2 โคน 555 บอกแล้วคุณเล็กปากน้ำนี่แกคล่องจริงๆรู้ไปหมด
ถึงแล้วที่ทำการฯ พักทานข้าวแลกคูปองด์ได้
