05.40 น.เริ่มออกเดินทาง คราวนี้ไม่มีซัพพอร์ทโมโต ต้องฉายเดี่ยว
ออกจากเชียงใหม่ไปสบายๆเรื่อยไม่รีบเพราะเคยรู้เเล้วว่าอะไรรออยู่ข้างหน้า ขาไปเเวะจุดเเรกที่
108 ตัด 1009 ปากทางเข้านั่นละครับ (59 กิโล/2ชม.18นท.32วนท.) เเล้วก็กินข้าวปากทางซะ
จากนั้นก็เริ่มเลยครับ 47กิโลเมตรเข้าสู่เขตภูเขา ไต่ไปเรื่อยๆไม่รีบไม่ร้อนเพราะไม่ใช่วันเเข่ง
รอบขาไปเรื่อยๆ เส้นทางเหมือนจะเรียบเเต่มันไม่เรียบครับ เป็นลูกระนาด สะเทือนมือเเท้ๆ
เเต่การเอาหมอบมาสามารถทำเวลาได้ดีกว่าภูเขาทุกๆหลักกิโล
พอมาถึงลานกางเต้นน้ำหมดก้เลยต้องจอดเติมน้ำ เเล้วก็รีบขย่มบันไดต่อไป เลยด่านเเม่เเจ่มมา
ก็ยังอยู่ในเกณเวลาที่ดีอยู่ เเต่ระหว่างไต่นั้น บางช่วงชันจนเกียร์หมดไปเเล้วเเต่ก้ยังไปได้ด้วยการยืนสเต็บไป
ช่วงนี้สะเบียงที่พกมาเริ่มจะหมด ในใจก็ต้องคิดไว้ตลอดเวลาว่า จะกดลูกบันไดเเบบสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้
เพราะรู้อยู่เเก่ใจว่า ถ้าเป็นเสือภูเขาไม่มีปัญหาเกียร์เหลืออีกหลายเกียร์ เเต่ขณะที่เริ่มมองเห็นเจดีย์คู่นั้น
เกียร์หมด,ของกินหมด,เเรงเริ่มหมด หมดพร้อมกัน เลยต้องไต่เเบบระมัดระวังกล้ามเนื้อเป็นอย่างมาก
ก่อนเข้าเขตเจดีย์คู่เช็คเวลาดูปรากฏว่าเป็นเวลาที่ดีกว่าเวลาวันที่เเข่งซะอีก เเต่เมื่อเข้าสู่เขตเจดีย์คู่
ทุกอย่างก็ช้าลงช้าลง ไมล์ขึ้นเเค่ 2,3,4,5,6 ไม่เกินจากเลขนี้เลย เเต่ก็กัดฟันทนไปครับ
เมื่อผ่านกิ่วเเม่ปานขึ้นไป ความเร็วเริ่มขยับอีกครั้งไปที่ 7-8 บ้างเเต่ก็ยังล้ามากๆ กรดเเล็คติดไม่ได้จากลงเลย
เมื่อเข้าสู่ช่วงสุดท้าย หิวก็หิว หนาวก็หนาว ล้าก็ล้า อากาศก้ไม่ค่อยจะมี โอยเอาอีกเเล้วที่เดิมครับ
ปีก่อนที่ปั่นมาเอาขาค้ำหลักที่สถานีทวนสัญญาณ(เหลืออีก3กิโลเอง)ปีนี้ลงยืนเลยครับ 555
(วันเเข่งที่เราไม่เข็นไม่จอดเลยเพราะไม่ได้ปั่นไป-กลับเเน่เลยเเถมมีคนส่งน้ำส่งขนมอีก)ยืนหายใจอยู่เป็น
10นาทีเลยครับ เเล้วก็กดลูกบันไดต่อ จนถึงยอด
นักท่องเที่ยวเยอะมาก นึกว่าไต่ม็องวองตูว์อยู่เลย เค้ายืนอยู่สองข้างเเล้วปรบมือให้กำลังใจ (ขอบคุณมากครับ)
500 เมตรสุดท้ายถนนที่มี2เลนส์นั้น ดินถล่มลงไปเป็นเหวซะประมาณ 1.3 เลนส์ ห้ามรถผ่าน ให้จักรยานอย่างเรา
เเละให้คนเดินผ่านได้ครับ ถึงซะที (47.11กิโล/4ชม.10นท.34วนท.)
เมื่อถึงยอดงานเข้าเลยครับ ร้านขายของของทหารไม่ขายของเเล้วเเต่ยังขายโอวัลตินอยู่ เเต่ไม่มีของกินเลย
ปั่นย้อนมาดูอีกฝั่ง โอ้ว มีเเต่ขนมปังกระเทียมกับของร้อนที่เเพงๆ เริ่มต้นที่ เเก้วละ 60 เเม่เจ้า เลยซื้อขนมปังกระเทียม
40 บาทเเล้วกลับมากินกับโอวัลตินทหารเเก้วละ15 ซะ 2เเก้ว
ยืนอยู่พักใหญ่เเล้วก้ลงครับ ก่อนลงเช็คยางดูปรากฏว่าเเป่งมากครับพี่น้อง(ด้วยความกดอากาศ)เเต่ก็ไม่อยากปล่อยลม
เพราะถ้าปล่อยเดี๋ยวพอถึงข้างล่างขี้เกียจมานั่งสูบอีก เวลาปั่นกลับเชียงใหม่จะได้ไม่หนืดมากขาลงก้เเวะถ่ายรูป
เป็นช่วงๆ กลัวยางมันระเบิด เเถมหน้ายางเล็กใจไม่ถึงพอไม่เหมือนเสือภูเขาดิสเบรคยางกว้างอุ่นใจกว่า
เลยเรื่อยๆมาเรียงๆ60บ้าง70บ้าง เกือบตลอดทาง จอดเเวะพักขอบล้อพักเบรคพักลมยางบ้าง เเต่ขาลงก็มีไต่บ้าง
เเต่ไม่เยอะ เเต่ที่เเย่กว่าการเอาเสือภูเขามาคือ ทางที่ไม่เรียบนี่ละครับ สะเทือนมือจนชาไปเลย ถึงข้างล่างก็เเดดเปรี้ยง
เฮ้อช่วงสุดท้ายเเล้ว เหลือเเค่ปั่นกลับเชียงใหม่ (45.72กิโล/1ชม.23นท.08วนท.)
ช่วงสุดท้ายจอมทองเชียงใหม่ ใส่ไม่ต้องยั้ง เติมน้ำที่ปั๊มเสร็จ มีเท่าไหร่ใส่ให้หมด ฝ่าเเปรวเเดดที่เเผดเผา
ถึงเซ็ลทรัลเเอร์พอร์ท เฮ้อ สำเร็จสักที คราวนี้ไม่มีรถส่งข้าวส่งน้ำก็ยังพาตัวเองกลับมาถึงได้ ดีใจครับ
(52.19กิโล/1ชม.51นท.41วนท.)
จบทริป (one day classic 200km.++)เชียงใหม่-อินทนนท์-เชียงใหม่
ที่ 205.97 กิโลเมตร เวลา 9 ชม. 54 นท. 16 วนท.
ขอบคุณทุกๆกำลังใจตลอดเส้นทางครับ ขอบคุณใจตัวเองที่ให้กำลังใจตัวเองในยามที่ไม่มีใครครับ
ขอบคุณครับ
By
nukeee at 2009-10-11
By
nukeee at 2009-10-11
By
nukeee at 2009-10-11
By
nukeee at 2009-10-11
ปั่นขึ้นอินทนนท์ 9 ครั้งผมก็นับถือแล้วครับ ขนาดผมขับรถยนต์ขึ้นยังน้อยครั้งกว่าคุณนุ๊คเลยครับ 