กับที่พัก..ที่ไม่ใหญ่โตและมีความสะดวกสบายอะไรไม่มากนัก...แต่..สิ่งที่พวกเราทุกคนได้รับคือ
ความน่ารักของ น้าชายของน้าหม่องฯ (ต้องขออภัยเป็นอย่างสูงที่จำชื่อท่านไม่ได้ครับ) ที่อยู่รอพวกเราจนดึกดื่น เวลานั้นก็ตั้งตี 2 เข้าไปแล้วที่พวกเราเดินทางไปถึง..
ความห่วงใยและเต็มไปด้วยความอบอุ่นของ น้าชายของน้าหม่องฯ ที่ช่วยเดินหาที่ทางให้พวกเรากางเต้นท์ได้เหมาะๆ อย่างไม่เห็นแก่เหน็ดเหนื่อยและน่าจะได้นอนไปพร้อมๆกับที่พวกเราเริ่มนอนกัน..หลังจากวุ่นวายอยู่พักใหญ่..
ต้องขอกราบขอบพระคุณ มา ณ.โอกาสนี้ด้วยครับ ที่เข้าไปรบกวนยามค่ำคืน (แต่..พวกเรา คงจะไปรบกวนอีกแน่ๆ..อิอิ..บรรยากาศดีมากๆเลย

)
