สรุปทริปพิชิตอินทนนท์ คนพันธ์อึด # 4 (13 กุมภาพันธ์ 54)

[ก้อย]

เยี่ยมเลยครับพี่หุ่น ผม66คงขี่รถแม่บ้านเล่นแล้ว เอาไฟล์วีดีโอมาฝากพวกนักไต่เขากลุ่มแรกๆครับก็มีอายุตั้งแต่20ยัน50แหละครับ อาจจะมีเกินแต่ไม่รู้จัก

[aun bbl.]

น่าจะเข้าใจกันนะครับ น้องเค้าขี่อยู่กับกลุ่มผมที่ชลบุรี มุ่งมั่นกับงานนี้มากซ้อมเยอะเพื่องานนี้เลย คงไม่ทำอะไรที่เสียความตั้งใจและศักดิ์ศรีของตัวเองหรอก มันหลอกตัวเองไม่ได้ โปรดเข้าใจด้วยครับ คนมันไม่ได้ทำแล้วโดนแบบนี้มันเสียกำลังใจครับ

หวัดดีคับลุง โล ไม่รู้ยังจำกันได้รึป่าว นั่งรถคันเดียวกันตอนขาลงจากดอย ก็คุยกันในรถร่วมชั่วโมง พอลงมาถึงกลับที่พักถึงรู้ว่าพักที่เดียวกัน ห่างกันแค่ 5 ห้อง ก็สนุกดีนะ เป็นงานที่เรียกว่า คนรักกันจะดูใจกันได้เลยว่ารักกันแค่ไหน คุณจะทิ้งฉันหรือเปล่า หรือเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด รึเปล่า ตอนก่อนออกสตาร์ท คุยกันบอกเทคนิคกันอย่างดี จะคอยช่วยกันผลัดกันลาก ดันกันขึ้นไป แต่พอออกตัวไปแล้วเพื่อนมันหนีเอาหนีเอา 555 ก่อนออกตัวมันรักกันน่าดู พอลำบากหน่อยมันหนีหายเลย สำหรับงานนี้ผมเองก็รู้สึกไม่ดีเกี่ยวกับนักปั่นหลาย ๆ ท่านนะครับ การที่จะมาทำการวัดใจกัน ทดสอบความสามารถของตัวเอง แต่มีเสือหลาย ๆ ท่านเล่นตัวช่วยนะครับ ผมจะไม่ระบุหมายเลขป้ายหน้ารถนะครับ เอาแค่พอให้คนทำรู้สึกตัวก็พอ สำหรับเสือตัวแรกที่ผมเจอบนทางทางแข่งวัดใจนะครับ ยี่ห้อ โอเบียร์ คาร์บอน ตามระยะทางที่ผมมองจากหน้าไมล์ของผม ระยะทาง 5 กม.แรก ผมแซงขึ้นมาและก็ทิ้งหายไป หลังจากนั้นประมาณ ชั่วถัดมา ผมเจอเขาอีกครั้ง ปั่นอยู่ด้านหน้าของผม และอีกประมาณ 18 กม. จะถึงยอดดอย ตามหลัก กม. บนดอย ผมเจอเขาครั้งที่ 3 อยู่ด้านหน้าผม กำลังขี่ขึ้นเนิน ครั้งแรกไม่แปลกใจ เพราะคิดว่าคนละคัน แต่มันไม่ใช่ครับ มันคันเดียวกัน ตัวเฟรมสีดำ จาน xt ล้อ ฟูคล่อม แดง คันนี้ของใครลองดูนะครับ เพราะในงานผมเห็น มี 3 คัน คันหนึ่งใส่จาน FRM 42 28 อีกคันจาน RF 44 32 22 ผมมีพยานในเหตุการร์อีก 2 คนที่ใส่เสือทีม งาช้างดำ ที่ขี่ trek สีดำ กับ garry สีส้ม ผมผลัดกันขี่นำ ขี่ไล่กันตั้งที่ กมที่ 25 จนถึงหน้าองค์พระธาตุ ก็ใช้เวลาอยู่เห็นหน้ากันประมาณ 2.40 ชม ตั้งแต่ออกสตาร์ท น้องสองคน คนหนึ่งหายไปในช่วงนี้ อีกคนมีเพื่อนมาตาม (ตะคริวที่ขา) ผมเลยหนีขึ้นดอยไปก่อน และอีกกลุ่มที่ทำตัวน่าละอายมาก ก็ตอนปล่อยตัวเสือภูเขา จากหน้าพระธาตุดอยจอมทอง กลุ่มนำคือทีม ซอยตัน มีกลุ่มตามประมาณ 20 คัน ผมกับเพื่อนก็อยู่ในกลุมนี้ จนถึงเนินแรก ก็เริ่มแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มหน้าเหลือประมาณ 8-9 คน ผมเองหลุดมาอยู่ที่กลุ่ม 2 และสักพักกลุ่มหลังก็ตามมาอีกประมาณ 20 กว่าคัน ช่วงแรกกลุ่มตามก็มีประมาณ 30 คัน พอขึ้นไปเรื่อย ๆ ก็เหลือประมาณ 10 กว่าคัน ตลอดระยะทางที่ตามกันขึ้นไปมีเรื่องแปลก ๆ อีก ยิ่งขึ้นขึ้นสูงก็ยิ่งเจอพวกเสือภูเขา ที่ป้ายหน้าจักรยาน เป็นหมายเลขที่ขึ้นด้วย อักษร B ตลอดระยะทางจนถึงหน้าพระธาตุ แซงมาไม่ต่ำกว่า 20 คัน บางคันแซงได้ ตั้ง 2-3 ครั้ง ทั้งที่กลุ่มผมยังไม่ได้ถูกแซงคืนเลย และที่ได้ยินเสือท่านหนึ่งพูด นึกแล้วยังอยากจะบอกให้เขาเอาจักรยานไปรอหน้าเส้นเลยดีกว่า คันนี้ไม่ระบุยี่ห้อนะครับ แต่ระบุประเภทจักรยาน เป็น ฟูลซับ ได้ยินแบบชัดเลย เขาบอกว่าขึ้นมารอแต่เช้าแล้ว ติดป้ายอักษร B ตอนที่เจอ ผมเจอหน้าทางขึ้นพระธาตุ เขานั่งจอดจักรยานอยู่ตรงขอบทาง เขาตะโกนเรียกเพื่อนที่ขี่เสือหมอบ ทักทายกันดังมาก เสือหมอบสองท่านที่เขาทักทาย ใส่ชุดของการบินไทย กำลังเข็นจักรยานขึ้นหน้าพระธาตุ จุดนี้ผมก็กำลังทำความเร็วอยู่ (ประมาณ 3-4 กม.ต่อ ชม.) ก็เลยได้ยินคำทักทายที่เขาพูดออกมา ผมว่าถ้าคิดจะทำกับแบบนี้ก็อย่ามาขี่ดีกว่านะครับ เอาเปรียบชาวบ้านเขา ถึงบางครั้งจะไม่มีใครรู้ก็น่าจะละอายใจกันบ้าง ที่เจอมาส่วนมากจะเป็นคนหนุ่ม ๆ ที่เอาเปรียบคนสูงอายุ สำหรับงานนี้ผมว่าจัดในระดับดีที่เดียว น่าจะเป็นประเพณีไปแล้ว การมาลองวัดกำลังใจ ทดสอบจิตใจไม่ได้มาแข่งกับคนอื่นนะครับ ท่านแข่งกับตัวเอง ตัวท่านเองยังไม่ซื่อสัตย์กับตัวเองเลย ผมหวังว่าปีหน้าถ้ามีโอกาส ก็คงจะมาร่วมกิจกรรมอีก แต่พวกที่อ่านกระทู้แล้วรู้สึกว่าเป็นตัวของท่านที่กระทำเรื่องดังกล่าวลงไป หากว่ามีความสำนึก ปีหน้าลองซื่อสัตย์กับตัวเองแล้วมาทดสอบใจตัวเองใหม่ได้นะครับ หวังว่าปีหน้าคงไมมีใครคิดหาตัวช่วยมาขี่ทดสอบใจอีกนะครับ หวัดดีครับ

โทษนะครับผมเป็นคนปั่นorbea ล้อ fulcrum เองครับ
คำว่าตัวช่วย หมายถึง เอาขึ้นรถรึเปล่าครับ พี่น่าจะเข้าใจผิดนะ ผมไม่ได้มาแก้ตัวแต่มาบอกข้อเท็จจริง
ผมมาคนเดียวครับเพื่อมาพิสูจน์ตัวเองมาจากชลบุรีไม่รู้จักใคร มากับแฟน แฟนช่วยถ่ายรูปให้ตลอดทาง ผมถึงยอดดอยใช้เวลาประมาณ3ชม 22 นาที และเนื่องจากแฟนผมตื่นเช้า และแบ็ตกลัองหมดช่วงท้ายพอดี แฟนเลยจอดนอน แต่เผอิญตรงที่เขาจอดนอนไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ ทำให้เมื่อผมพิชิตยอดดอยได้แล้วก็ติดต่อไม่ได้ แต่ก็อยากถ่ายรูปกับป้ายจุดสูงสุด รออยู่เกินครึ่งชม หนาวมากด้วย ผมยังเจอกับเสืออิฐคนหลังอาน และยังได้ทักทายกันจับมือกันและบอกว่าผมหนาวมากๆ ผมเลยตัดสินใจปั่นลงมาตามแฟนผมเพราะผมหนาวและเป็นห่วงเค้าที่ติดต่อเค้าไม่ได้ด้วย ซึ่งนั้นคือหลังจากเข้าเส้นชัยและได้รับเหรียญพิชิตยอดแล้ว แฟนผมเองตื่นมาแล้วก็ตกใจรีบขับรถตามขึ้นไปเจอผมปั่นสวนลงมาพอดี (ยังโดนผมสวดไปชุดใหญ่ แหะๆๆ)สวนกันและเรียกจอดช่วงประมาน4-5โลจากยอดดอย พอเจอกันก็เลยเอารถขึ้นท้ายรถ ซีอาวี ถ้าใครเห็นผมตอนนั้นอาจจะเข้าใจผิด คิดว่าผมไม่ได้ปันขึ้นเอง การที่ผมย้อนขึ้นไปอีกรอบ เพราะผมเองก็อยากทราบสถิติของตัวเองว่าได้กี่นาที และอยากถ่ายรูปกับป้ายสูงสุดกับแฟน ผมจึงจำเป็นต้องเข้ามาบอกกล่าวเพื่อนๆชาวนักปั่นทุกคนว่า การที่ผมมาไกลจากชลบุรี เพียงคนเดียว ตั้งใจฟิตซ้อม ผมจะมาพิชิตยอดดอยเพื่อเอาสถิตจอมปลอมเพื่ออะไร จึงอยากเรียนเพื่อนๆนักปั่นทุกๆท่านให้ทราบนะครับ จาก นักปั่นน่องเล็ก

ขอมาแสดงความคิด สักนิด ครับ
น้องคนนี้ตั้งใจมาก ในการพิชิต ดอยอินทนนท์ เขาฝึกซ้อมเป็นเดือน (ปั่นหมอบด้วยครับ) ผมมั่นใจและเชื่อว่าเขาขึ้นได้ ด้วยแรงเขาเอง ไม่มีตัวช่วยแน่นอน confirm ด้วยเพราะเขาได้โทรมาบอกผมเป็นคนแรกๆ ว่าถึงแล้ว
อย่า!!!!!ทำให้น้องที่มีความตั้งใจ เสียความรู้สึกไปกับความเห็นที่ยังพิสูจน์ไม่ได้ เลยครับ

ปล.มาปั่นกับพวกเราได้ครับ ที่ชลบุรี เราปั่นกันทุกเสาร์ อาทิตย์ แล้วจะได้รู้ว่า แรงจริง

[wavei125]

หวัดดีคับลุง โล ไม่รู้ยังจำกันได้รึป่าว นั่งรถคันเดียวกันตอนขาลงจากดอย ก็คุยกันในรถร่วมชั่วโมง พอลงมาถึงกลับที่พักถึงรู้ว่าพักที่เดียวกัน ห่างกันแค่ 5 ห้อง ก็สนุกดีนะ เป็นงานที่เรียกว่า คนรักกันจะดูใจกันได้เลยว่ารักกันแค่ไหน คุณจะทิ้งฉันหรือเปล่า หรือเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด รึเปล่า ตอนก่อนออกสตาร์ท คุยกันบอกเทคนิคกันอย่างดี จะคอยช่วยกันผลัดกันลาก ดันกันขึ้นไป แต่พอออกตัวไปแล้วเพื่อนมันหนีเอาหนีเอา 555 ก่อนออกตัวมันรักกันน่าดู พอลำบากหน่อยมันหนีหายเลย สำหรับงานนี้ผมเองก็รู้สึกไม่ดีเกี่ยวกับนักปั่นหลาย ๆ ท่านนะครับ การที่จะมาทำการวัดใจกัน ทดสอบความสามารถของตัวเอง แต่มีเสือหลาย ๆ ท่านเล่นตัวช่วยนะครับ ผมจะไม่ระบุหมายเลขป้ายหน้ารถนะครับ เอาแค่พอให้คนทำรู้สึกตัวก็พอ สำหรับเสือตัวแรกที่ผมเจอบนทางทางแข่งวัดใจนะครับ ยี่ห้อ โอเบียร์ คาร์บอน ตามระยะทางที่ผมมองจากหน้าไมล์ของผม ระยะทาง 5 กม.แรก ผมแซงขึ้นมาและก็ทิ้งหายไป หลังจากนั้นประมาณ ชั่วถัดมา ผมเจอเขาอีกครั้ง ปั่นอยู่ด้านหน้าของผม และอีกประมาณ 18 กม. จะถึงยอดดอย ตามหลัก กม. บนดอย ผมเจอเขาครั้งที่ 3 อยู่ด้านหน้าผม กำลังขี่ขึ้นเนิน ครั้งแรกไม่แปลกใจ เพราะคิดว่าคนละคัน แต่มันไม่ใช่ครับ มันคันเดียวกัน ตัวเฟรมสีดำ จาน xt ล้อ ฟูคล่อม แดง คันนี้ของใครลองดูนะครับ เพราะในงานผมเห็น มี 3 คัน คันหนึ่งใส่จาน FRM 42 28 อีกคันจาน RF 44 32 22 ผมมีพยานในเหตุการร์อีก 2 คนที่ใส่เสือทีม งาช้างดำ ที่ขี่ trek สีดำ กับ garry สีส้ม ผมผลัดกันขี่นำ ขี่ไล่กันตั้งที่ กมที่ 25 จนถึงหน้าองค์พระธาตุ ก็ใช้เวลาอยู่เห็นหน้ากันประมาณ 2.40 ชม ตั้งแต่ออกสตาร์ท น้องสองคน คนหนึ่งหายไปในช่วงนี้ อีกคนมีเพื่อนมาตาม (ตะคริวที่ขา) ผมเลยหนีขึ้นดอยไปก่อน และอีกกลุ่มที่ทำตัวน่าละอายมาก ก็ตอนปล่อยตัวเสือภูเขา จากหน้าพระธาตุดอยจอมทอง กลุ่มนำคือทีม ซอยตัน มีกลุ่มตามประมาณ 20 คัน ผมกับเพื่อนก็อยู่ในกลุมนี้ จนถึงเนินแรก ก็เริ่มแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มหน้าเหลือประมาณ 8-9 คน ผมเองหลุดมาอยู่ที่กลุ่ม 2 และสักพักกลุ่มหลังก็ตามมาอีกประมาณ 20 กว่าคัน ช่วงแรกกลุ่มตามก็มีประมาณ 30 คัน พอขึ้นไปเรื่อย ๆ ก็เหลือประมาณ 10 กว่าคัน ตลอดระยะทางที่ตามกันขึ้นไปมีเรื่องแปลก ๆ อีก ยิ่งขึ้นขึ้นสูงก็ยิ่งเจอพวกเสือภูเขา ที่ป้ายหน้าจักรยาน เป็นหมายเลขที่ขึ้นด้วย อักษร B ตลอดระยะทางจนถึงหน้าพระธาตุ แซงมาไม่ต่ำกว่า 20 คัน บางคันแซงได้ ตั้ง 2-3 ครั้ง ทั้งที่กลุ่มผมยังไม่ได้ถูกแซงคืนเลย และที่ได้ยินเสือท่านหนึ่งพูด นึกแล้วยังอยากจะบอกให้เขาเอาจักรยานไปรอหน้าเส้นเลยดีกว่า คันนี้ไม่ระบุยี่ห้อนะครับ แต่ระบุประเภทจักรยาน เป็น ฟูลซับ ได้ยินแบบชัดเลย เขาบอกว่าขึ้นมารอแต่เช้าแล้ว ติดป้ายอักษร B ตอนที่เจอ ผมเจอหน้าทางขึ้นพระธาตุ เขานั่งจอดจักรยานอยู่ตรงขอบทาง เขาตะโกนเรียกเพื่อนที่ขี่เสือหมอบ ทักทายกันดังมาก เสือหมอบสองท่านที่เขาทักทาย ใส่ชุดของการบินไทย กำลังเข็นจักรยานขึ้นหน้าพระธาตุ จุดนี้ผมก็กำลังทำความเร็วอยู่ (ประมาณ 3-4 กม.ต่อ ชม.) ก็เลยได้ยินคำทักทายที่เขาพูดออกมา ผมว่าถ้าคิดจะทำกับแบบนี้ก็อย่ามาขี่ดีกว่านะครับ เอาเปรียบชาวบ้านเขา ถึงบางครั้งจะไม่มีใครรู้ก็น่าจะละอายใจกันบ้าง ที่เจอมาส่วนมากจะเป็นคนหนุ่ม ๆ ที่เอาเปรียบคนสูงอายุ สำหรับงานนี้ผมว่าจัดในระดับดีที่เดียว น่าจะเป็นประเพณีไปแล้ว การมาลองวัดกำลังใจ ทดสอบจิตใจไม่ได้มาแข่งกับคนอื่นนะครับ ท่านแข่งกับตัวเอง ตัวท่านเองยังไม่ซื่อสัตย์กับตัวเองเลย ผมหวังว่าปีหน้าถ้ามีโอกาส ก็คงจะมาร่วมกิจกรรมอีก แต่พวกที่อ่านกระทู้แล้วรู้สึกว่าเป็นตัวของท่านที่กระทำเรื่องดังกล่าวลงไป หากว่ามีความสำนึก ปีหน้าลองซื่อสัตย์กับตัวเองแล้วมาทดสอบใจตัวเองใหม่ได้นะครับ หวังว่าปีหน้าคงไมมีใครคิดหาตัวช่วยมาขี่ทดสอบใจอีกนะครับ หวัดดีครับ

โทษนะครับผมเป็นคนปั่นorbea ล้อ fulcrum เองครับ
คำว่าตัวช่วย หมายถึง เอาขึ้นรถรึเปล่าครับ พี่น่าจะเข้าใจผิดนะ ผมไม่ได้มาแก้ตัวแต่มาบอกข้อเท็จจริง
ผมมาคนเดียวครับเพื่อมาพิสูจน์ตัวเองมาจากชลบุรีไม่รู้จักใคร มากับแฟน แฟนช่วยถ่ายรูปให้ตลอดทาง ผมถึงยอดดอยใช้เวลาประมาณ3ชม 22 นาที และเนื่องจากแฟนผมตื่นเช้า และแบ็ตกลัองหมดช่วงท้ายพอดี แฟนเลยจอดนอน แต่เผอิญตรงที่เขาจอดนอนไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ ทำให้เมื่อผมพิชิตยอดดอยได้แล้วก็ติดต่อไม่ได้ แต่ก็อยากถ่ายรูปกับป้ายจุดสูงสุด รออยู่เกินครึ่งชม หนาวมากด้วย ผมยังเจอกับเสืออิฐคนหลังอาน และยังได้ทักทายกันจับมือกันและบอกว่าผมหนาวมากๆ ผมเลยตัดสินใจปั่นลงมาตามแฟนผมเพราะผมหนาวและเป็นห่วงเค้าที่ติดต่อเค้าไม่ได้ด้วย ซึ่งนั้นคือหลังจากเข้าเส้นชัยและได้รับเหรียญพิชิตยอดแล้ว แฟนผมเองตื่นมาแล้วก็ตกใจรีบขับรถตามขึ้นไปเจอผมปั่นสวนลงมาพอดี (ยังโดนผมสวดไปชุดใหญ่ แหะๆๆ)สวนกันและเรียกจอดช่วงประมาน4-5โลจากยอดดอย พอเจอกันก็เลยเอารถขึ้นท้ายรถ ซีอาวี ถ้าใครเห็นผมตอนนั้นอาจจะเข้าใจผิด คิดว่าผมไม่ได้ปันขึ้นเอง การที่ผมย้อนขึ้นไปอีกรอบ เพราะผมเองก็อยากทราบสถิติของตัวเองว่าได้กี่นาที และอยากถ่ายรูปกับป้ายสูงสุดกับแฟน ผมจึงจำเป็นต้องเข้ามาบอกกล่าวเพื่อนๆชาวนักปั่นทุกคนว่า การที่ผมมาไกลจากชลบุรี เพียงคนเดียว ตั้งใจฟิตซ้อม ผมจะมาพิชิตยอดดอยเพื่อเอาสถิตจอมปลอมเพื่ออะไร จึงอยากเรียนเพื่อนๆนักปั่นทุกๆท่านให้ทราบนะครับ จาก นักปั่นน่องเล็ก

อ๋อแฟนพี่ที่ขับ ซีอาวี ที่เปิดเพลงเสียงดังๆๆ (ดูมีความสุข) ขับรถไป ปาดไปทางขวาและจอดแล้วลงมาถ่ายรูป อืมขับรถนักเลงดี ขำขำครับ

[ก้อย]

ยังไม่จบอีกกันอีกเหรอครับ นักกีฬาเค้าไม่คิดมากกันหรอกครับ ยิ่งปั่นกันแบบนี้ ปั่นกันมันๆหนุกๆขำๆ กันดีกว่าครับ ผมปั่นครั้งที่2+3 ขำกลิ้งทั้ง2ครั้ง(คือมันเกือบกลิ้งลงมาตรงพระธาตุนะแหละขำท้องแข็งเลย) ครั้งนี้ไม่อยากขำเลยไม่ได้ปั่น

[++เสือเล็ก++]

สวัสดีครับ อ.โลตัส...
มาทดสอบตัวเองครั้งแรก...ครับ...มีจริง ๆ (นรก) คือต้องซ้อมให้ถึง ๆ แต่ก็ทำสำเร็จถึงแม้เวลาจะมากแต่ก็ชนะใจตัวเองได้มีจูงก่อนถึงเส้นชัย...ที่สำคัญคือมีความสุขที่ได้ปั่น...ปีหน้าคงทำเวลาดีกว่านี้ครับ ขากลับอาศัยรถสองแถวของคุณเอสฯ มาลงที่พระธาตุผมถามหาอ.โล คุณเอสฯบอกว่าลงไปรอข้างล่างแล้ว...ปีหน้าพบกันใหม่ครับผม...

[เอส-เมอร์ริด้า]

การได้มาสัมผัสปีละครั้ง และเจอเพื่อนๆ พี่ๆ ผมว่าสุดคุ้มจริงๆ ทริปนี้ผมก็ยังมีโอกาสได้มาร่วมปั่นแบบไม่ได้เตรียมความพร้อมไว้เลย แต่ก็อยากจะมาสัมผัสให้ครบทุกปี ตอนนี้คุณยายผมอาการดีขึ้น แต่หมอบอกว่าคงนัดมาตรวจที่โรงพยาบาลอีกครั้ง อายุ 86 ปี หมอบอกว่าเป็นโรคหัวใจ ปอดติดเชื้อ เมื่อวานคุณแม่ผมก็ลงไปอีกรอบ ผมก็ขอให้คุณยายหายเป็นปกติดีขึ้น ได้พูดคุยกับคุณยาย บอกว่าดีขึ้นมากแล้ว แต่ยังไปไหนไม่สะดวกมากนัก

ปีนี้ ผมพาทัวร์ซะก่อนขึ้นดอยสองวัน เล่นเอาล้าไปเลย นึกว่าแรงจะฟื้นขึ้นมาได้ ถ้าได้นอนหลับก่อนปั่น แต่ผมร่างกายเรื่องเบาหวานตอนนี้ ทำให้ปลายประสาทของผมเริ่มปวดชาทั้งมือซ้าย และขวา ทำเอาผมไม่ได้นอนเลย ตื่นเช้ามารู้ตัวเองแล้วว่าจะพาตัวเองขึ้นดอยได้รึเปล่า ตอนปั่นมาจากเชียงใหม่ เข้าจอมทอง ยังบอกกับตัวเองว่าร่างการดีขึ้นมาก ดูดอ.โล พาลาก 27-28 ได้ตลอดมาถึงจอมทองไม่มีหลุด เพราะได้นอนที่เชียงใหม่เต็มที่ ทำให้รู้ว่าการพักผ่อนสำคัญมากๆ

ปีนี้เลยเป็นบทเรียนสำคัญของผมยิ่งนัก ว่าไม่พร้อม มันก็ไม่สามารถสร้างปาฏิหารย์ให้เกิดกับตัวเราได้หรอก ก่อนออกสตาร์ทกลุ่มผมก็รวมกันเพื่อไปพร้อมๆ กัน ผมก็ทานข้าวต้มแค่ 2 ถ้วย จนออกจากจุดสตาร์ท มาพร้อมกับน้องตั้ม หนุ่ย พี่เชน ดูดๆ กันมา จนถึงเนินแรกเลยด่านที่ 1 ผมรู้ว่าข้าวต้มมันไม่พอจริงๆ ต้องจอดกินข้าวต้มมัดซัก 3 อันก่อน จนคนอื่นๆ ไปกันหมด มีน้องตั้มรออยู่ จากนั้นก็ปั่นกันไปเรื่อยๆ แป๊ปเดียวเหมือนว่าผมอยู่รั้งท้ายซะแล้ว จนขึ้นเนินน้ำตกวชิรธาร น้องตั้มก็ปั่นนำหน้าไปแล้ว ไล่ตามหลังไม่ทัน ผมต้องจอดพักเป็นระยะเลยทุกๆ เนิน เริ่มรู้ตัวว่าทำเวลาไม่ได้แล้ว ต้องคิดว่าแค่ขอพาตัวเองไปให้ถึงยอดให้ได้เป็นพอ ผมปั่นเร่งไม่ได้เลย จนมาถึงที่ทำการฯ ใช้เวลา 3 ชม.ครึ่งแล้ว พักอีก 20 นาที แล้วอัดทีเดียวสุดเนินยาวเลยที่ทำการฯ มาเริ่มมีเพื่อนปั่นมาด้วยกันแล้ว ค่อยๆ ปั่นมาเรื่อยๆ และมาอัดอีกครั้งเป็นเนินก่อนพระธาตุนั่นเอง เนินนี้ปราบเซียนจริงๆ ผมปั่นแบบเนิบๆ เลย เหมือนสโลโมชั่นจริงๆ จุดให้น้ำนี่บอกเลยว่าหยิ่งมากๆ น้ำเหลือไม่ถึงครึ่งกระติก แต่ผมจอดไม่ได้เพราะจะต้องลงเข็นแน่นอนครับ ยังขึ้นบันไดทางชันๆ ไม่เป็นซักที เลยอัดไปเรื่อยๆ ให้ถึงโค้งจุดชมวิว เหลืออีกนิดเดียว บอกตัวเองว่า เราไม่ได้ซ้อมมาเลย อย่าฝืนร่างกายมากเกินไป ผมก็สบัดคลีต เหมือนหน้าจะมืดๆ เลยหายใจยาวๆ ทานน้ำจนหมดไม่เหลือ กะว่าจะได้น้ำที่ตรงพระธาตุ และหิวข้าวแล้ว เข็นขึ้นมาเรื่อยๆ ตลอด จนมาถึงพระธาตุมองหาน้ำดื่ม ไม่มีเลย และต้องทานข้าวเหนียวด้วย หน้ามืดจะหมดแรง นั่งพักอยู่นานมาก กินข้าวเหนียวไป หมูทอด จากนั้นพยายามขึ้นปั่น ไปได้ซักพักไม่ไหวจริงๆ ลงเข็นตลอด จนต้องขอน้ำจากนักปั่นที่ทะยอยลงมา จนพบนักปั่นมีน้ำใจให้น้ำมา 1 ขวดพอไปได้ เข็นไปต่อยังต้องการน้ำต่อไป เห็นคนงานมีกระติกเลยเข้าไปขอน้ำต่อ เค้าบอกว่าอีกนิดมีจุดให้น้ำ ต้องขอบคุณเค้า เพราะนึกว่าจะต้องเข็นไปต่ออีก ถึงจุดได้ข้าวเหนียวจิ้มน้ำพริกทานด้วย รสชาติเผ็ดมากๆ แต่ได้กำลังดี เติมน้ำเต็มที่เลยที่นี้ เพราะรู้ว่าเข็นเนินนี้อีกเนินเดียวเท่านั้น ก็ถึงแล้ว จนถึงเส้นชัย น่าจะใช้เวลา 7 ชม.กว่าๆ สำหรับปีนี้ของผม

ขนาดพี่ธานินทร์เอสพาตัวเองไปทรมารก่อน ถ้าไม่ฟิตจะทำให้ล้ามากๆ จริงๆ ครับ ผมดันเอามาตรฐานปีที่สองของผม ซึ่งทำเวลาได้ดีที่สุดมาใช้ ปีนั้นผมฟิตมากๆ เลย ขนาดปั่นลงมาด้วย ปีนี้พอถึงยอด แค่ปั่นซักกิโล ผมยังไม่อยากจะปั่นแล้วครับ

ปีหน้าทำให้ต้องกลับไปคิดว่าร่างกายของตัวเอง ต้องมาเริ่มต้นกันใหม่ ค่าน้ำตาลของผมไม่ดีมากๆ ช่วงนี้ ทำให้ร่างกายบอกว่าคุณจะต้องเจ็บโน่นเจ็บนี่ตลอด ผมต้องถอยหลังตัวเองมาก่อน เริ่มจากการควบคุมอาหารการกิน และน้ำหนักไว้ก่อน จากนั้นค่อยมาฟิตร่างกายแบบค่อยเป็นค่อยไป เรื่องทริปทำให้ต้องหยุดเรื่องจักรยานซัก 5-6 เดือน ซ้อมเบาๆ กับเทรนเนอร์ก็พอ วิ่งตามที่บนเอาไว้ด้วย ขอกลับไปปรับร่างกายให้พร้อมด้วยตัวเองดีกว่าครับ แล้วพบกันใหม่ปีหน้าอีกครั้ง

ผมขอขอบคุณ เพื่อนๆ พี่ๆ ทุกๆ คนมาร่วมทริปด้วยกันครั้งนี้ อ.โล พี่เชน พี่ประสิทธิ์ หนุ่ย พี่แดง หนุ่ย และกลุ่มพี่จรูญ จากหาดใหญ่ พี่ธานินทร์ ที่ได้เจอกันก่อนที่สะเมิง คงได้ร่วมทริปกันอีกทุกๆ ปีนะครับ

[JohnnyP]

ตลอดระยะทางที่ตามกันขึ้นไปมีเรื่องแปลก ๆ อีก ยิ่งขึ้นขึ้นสูงก็ยิ่งเจอพวกเสือภูเขา ที่ป้ายหน้าจักรยาน เป็นหมายเลขที่ขึ้นด้วย อักษร B ตลอดระยะทางจนถึงหน้าพระธาตุ แซงมาไม่ต่ำกว่า 20 คัน บางคันแซงได้ ตั้ง 2-3 ครั้ง ทั้งที่กลุ่มผมยังไม่ได้ถูกแซงคืนเลย และที่ได้ยินเสือท่านหนึ่งพูด นึกแล้วยังอยากจะบอกให้เขาเอาจักรยานไปรอหน้าเส้นเลยดีกว่า คันนี้ไม่ระบุยี่ห้อนะครับ แต่ระบุประเภทจักรยาน เป็น ฟูลซับ ได้ยินแบบชัดเลย เขาบอกว่าขึ้นมารอแต่เช้าแล้ว ติดป้ายอักษร B ตอนที่เจอ ผมเจอหน้าทางขึ้นพระธาตุ เขานั่งจอดจักรยานอยู่ตรงขอบทาง เขาตะโกนเรียกเพื่อนที่ขี่เสือหมอบ ทักทายกันดังมาก เสือหมอบสองท่านที่เขาทักทาย ใส่ชุดของการบินไทย กำลังเข็นจักรยานขึ้นหน้าพระธาตุ จุดนี้ผมก็กำลังทำความเร็วอยู่ (ประมาณ 3-4 กม.ต่อ ชม.) ก็เลยได้ยินคำทักทายที่เขาพูดออกมา ผมว่าถ้าคิดจะทำกับแบบนี้ก็อย่ามาขี่ดีกว่านะครับ เอาเปรียบชาวบ้านเขา ถึงบางครั้งจะไม่มีใครรู้ก็น่าจะละอายใจกันบ้าง ที่เจอมาส่วนมากจะเป็นคนหนุ่ม ๆ ที่เอาเปรียบคนสูงอายุ สำหรับงานนี้ผมว่าจัดในระดับดีที่เดียว น่าจะเป็นประเพณีไปแล้ว การมาลองวัดกำลังใจ ทดสอบจิตใจไม่ได้มาแข่งกับคนอื่นนะครับ ท่านแข่งกับตัวเอง ตัวท่านเองยังไม่ซื่อสัตย์กับตัวเองเลย ผมหวังว่าปีหน้าถ้ามีโอกาส ก็คงจะมาร่วมกิจกรรมอีก แต่พวกที่อ่านกระทู้แล้วรู้สึกว่าเป็นตัวของท่านที่กระทำเรื่องดังกล่าวลงไป หากว่ามีความสำนึก ปีหน้าลองซื่อสัตย์กับตัวเองแล้วมาทดสอบใจตัวเองใหม่ได้นะครับ หวังว่าปีหน้าคงไมมีใครคิดหาตัวช่วยมาขี่ทดสอบใจอีกนะครับ หวัดดีครับ

อันนี้ก็น่าจะเข้าใจผิดอีกครับ
(ผมเข้าร่วมแข่งเมื่อปีก่อน (ปีนี้ติดงานเลยไม่ได้ไปร่วม) )
ถ้าผมเข้าใจไม่ผิด นักแข่งประเภท C คือคนที่เข้าร่วมแข่งประเภท 16 กม.
ซึ่งปล่อยตัวตรงด่าน 2 ครับ
หากตามคุณบอกมา เขาคงปล่อยตัวกันก่อนที่คุณจะปั่นขึ้นไปถึง กลายเป็นว่าเลยต้องไล่แซงไปอีกหลายคัน

[lotus]

ผมเองเคยโดนผ่าตัดหัวใจมาแล้ว ปีนี้ก็65 ไม่ได้ซ้อมเขาเลยหลังกลับจากทริปอุ้มผาง ขี่ได้4.52.26 ( นาฬิกาผม )ตะคิวเริ่มกินโคนขาซ้ายแถวด่าน2แล้วก็มาโคนขาขวาแถวพระธาตุ 3ก.ม.สุดท้ายทรมานมาก เพราะมันเป็นตะคิวทั้งสองขาเลย แต่ก็ทั้งเข็นทั่งขี่จนเข้าเส้นจนได้ แต่ที่พูดมาทั้งหมดนี่ไม่ลำบากเท่ากับการนั้งรถตู้กลับกรุงเทพ สิบช.ม.เป็นอะไรที่ทรมานมากๆ ปีหน้าถ้าไปอีกคงต้องหาวิธีกลับอื่น
ปีหน้าก็66ถ้ายังขี่ไหว และจะขี่ขึ้นดอยให้ได้ในเวลา4ช.ม. ต้องซ้อมเขา อาทิตย์ละไม่ต่ำกว่า200ก.ม. สัก2เดือน คิดว่าทำได้แน่นอนครับ

พี่ลงทุนซ้อมเขาขนาดนั้น และรูปร่างเพรียว น้ำหนักไม่มาก น่าจะไม่เป็นปัญหาครับ
ส่วนผม หนัก 68 กก แบกน้ำหนักขนาดนั้นยาวๆ และขี้เกียจซ้อมบนเขา ปีหน้าขอแค่ 5.30 ชม ก็พอ ได้ไม่ได้ก็ไม่เป็นไรครับ โชคดีปีนี้ไม่เป็นตะคริวเลยเพราะรีบลงมาจูงเดินก่อนเมื่อปวดขา เข่า และหลังครับ อีกอย่างการวิ่งประจำช่วยเรื่องตะคริวได้มากครับ

[lotus]

สวัสดีครับ อ.โลตัส...
มาทดสอบตัวเองครั้งแรก...ครับ...มีจริง ๆ (นรก) คือต้องซ้อมให้ถึง ๆ แต่ก็ทำสำเร็จถึงแม้เวลาจะมากแต่ก็ชนะใจตัวเองได้มีจูงก่อนถึงเส้นชัย...ที่สำคัญคือมีความสุขที่ได้ปั่น...ปีหน้าคงทำเวลาดีกว่านี้ครับ ขากลับอาศัยรถสองแถวของคุณเอสฯ มาลงที่พระธาตุผมถามหาอ.โล คุณเอสฯบอกว่าลงไปรอข้างล่างแล้ว...ปีหน้าพบกันใหม่ครับผม...

สำหรับพวกเราไม้ประดับ นรกมีจริงที่ดอยอินทนนท์ครับ ผมยืนยัน แต่ปีนี้ไม่นั่งยันครับ เพราะไม่นั่งพักเลยครับ ซ้อมมาดี 555

[ตี๋เล็ก-เด็กรังสีฯ]

อ.โลทำการบ้านมาเยอะ ส่วนผม ใช้ติวก่อนเข้าห้องสอบ เลยไปทางลัดไม่ได้...

[lotus]

ตลอดระยะทางที่ตามกันขึ้นไปมีเรื่องแปลก ๆ อีก ยิ่งขึ้นขึ้นสูงก็ยิ่งเจอพวกเสือภูเขา ที่ป้ายหน้าจักรยาน เป็นหมายเลขที่ขึ้นด้วย อักษร B ตลอดระยะทางจนถึงหน้าพระธาตุ แซงมาไม่ต่ำกว่า 20 คัน บางคันแซงได้ ตั้ง 2-3 ครั้ง ทั้งที่กลุ่มผมยังไม่ได้ถูกแซงคืนเลย และที่ได้ยินเสือท่านหนึ่งพูด นึกแล้วยังอยากจะบอกให้เขาเอาจักรยานไปรอหน้าเส้นเลยดีกว่า คันนี้ไม่ระบุยี่ห้อนะครับ แต่ระบุประเภทจักรยาน เป็น ฟูลซับ ได้ยินแบบชัดเลย เขาบอกว่าขึ้นมารอแต่เช้าแล้ว ติดป้ายอักษร B ตอนที่เจอ ผมเจอหน้าทางขึ้นพระธาตุ เขานั่งจอดจักรยานอยู่ตรงขอบทาง เขาตะโกนเรียกเพื่อนที่ขี่เสือหมอบ ทักทายกันดังมาก เสือหมอบสองท่านที่เขาทักทาย ใส่ชุดของการบินไทย กำลังเข็นจักรยานขึ้นหน้าพระธาตุ จุดนี้ผมก็กำลังทำความเร็วอยู่ (ประมาณ 3-4 กม.ต่อ ชม.) ก็เลยได้ยินคำทักทายที่เขาพูดออกมา ผมว่าถ้าคิดจะทำกับแบบนี้ก็อย่ามาขี่ดีกว่านะครับ เอาเปรียบชาวบ้านเขา ถึงบางครั้งจะไม่มีใครรู้ก็น่าจะละอายใจกันบ้าง ที่เจอมาส่วนมากจะเป็นคนหนุ่ม ๆ ที่เอาเปรียบคนสูงอายุ สำหรับงานนี้ผมว่าจัดในระดับดีที่เดียว น่าจะเป็นประเพณีไปแล้ว การมาลองวัดกำลังใจ ทดสอบจิตใจไม่ได้มาแข่งกับคนอื่นนะครับ ท่านแข่งกับตัวเอง ตัวท่านเองยังไม่ซื่อสัตย์กับตัวเองเลย ผมหวังว่าปีหน้าถ้ามีโอกาส ก็คงจะมาร่วมกิจกรรมอีก แต่พวกที่อ่านกระทู้แล้วรู้สึกว่าเป็นตัวของท่านที่กระทำเรื่องดังกล่าวลงไป หากว่ามีความสำนึก ปีหน้าลองซื่อสัตย์กับตัวเองแล้วมาทดสอบใจตัวเองใหม่ได้นะครับ หวังว่าปีหน้าคงไมมีใครคิดหาตัวช่วยมาขี่ทดสอบใจอีกนะครับ หวัดดีครับ

อันนี้ก็น่าจะเข้าใจผิดอีกครับ
(ผมเข้าร่วมแข่งเมื่อปีก่อน (ปีนี้ติดงานเลยไม่ได้ไปร่วม) )
ถ้าผมเข้าใจไม่ผิด นักแข่งประเภท C คือคนที่เข้าร่วมแข่งประเภท 16 กม.
ซึ่งปล่อยตัวตรงด่าน 2 ครับ
หากตามคุณบอกมา เขาคงปล่อยตัวกันก่อนที่คุณจะปั่นขึ้นไปถึง กลายเป็นว่าเลยต้องไล่แซงไปอีกหลายคัน

ปีนี้มี 3 ประเภท
A เสือหมอบ 50 กม
B เสือภูเขา 50 กม
C รถอะไรก็ได้ 16 กม

ขนาดผมปั่น 5.05 ชม ก็ยังแซงประเภท C หลายคันที่กำลังเดินจูงอยู่แถวพระธาตุและกิ่วปานลมครับ และถึงตอนผมจูง ผมก็จูงแซงพวกนี้ไปหลายสิบคันครับ

[lotus]

อ.โลทำการบ้านมาเยอะ ส่วนผม ใช้ติวก่อนเข้าห้องสอบ เลยไปทางลัดไม่ได้...

ถ้าไม่ฝืนปั่นตลอด ก็คงเวลาพอๆ กับผมแหละครับ

[เด็กราดรีขี่4300]

สวัสดีครับอาจารย์.. มารายงานผลครับ

น้องในรูปที่พักห้อง A04 ข้างๆห้องอาจารย์ ใช้เสือหมอบไจแอนท์ตัวล่างสุด

24 เกียร์เฟืองหลัง 12-25 ขึ้นถึงข้างบน ใช้เวลา 4.00 ชั่วโมง

ส่วนผมกัับน้องอีกคนใช้เสือภูเขา ใช้เวลาเท่ากัน คือ 7 ชั่วโมง

[SlipBizkit]

รบกวนเพื่อนๆ พี่ๆ ที่ถ่ายรูปใบสถิติไว้ ช่วยลงรูปให้ดูด้วยครับ
ไปหาในกระทู้ไหนก็ยังไม่เห็นมีใครลงไว้เลยครับ
ขอบคุณครับ

[เสือวออี]

รบกวนเพื่อนๆ พี่ๆ ที่ถ่ายรูปใบสถิติไว้ ช่วยลงรูปให้ดูด้วยครับ
ไปหาในกระทู้ไหนก็ยังไม่เห็นมีใครลงไว้เลยครับ
ขอบคุณครับ

+1 ครับ อยากเห็น