ปีหน้ามาร่วมสิครับ อ่านความเห็นหลายๆ ท่านแล้ว ก็มาร่วมชิมนรกบนดินกันหน่อยสิครับ ฮิ ฮิe-prad เขียน:สวัสดีครับอาจารย์โล หลังจากทริปห้วยทราย - หลวงน้ำทา-เชียงรุ้ง ก็ยังไม่ได้เจออาจารย์อีก คิดว่าน่าจะร่วมปั่นขึ้นอินทนนท์ครั้งนี้ก็แห้วไปหนึ่งปีเพราะติดภาระสัมมนา หวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้ร่วมทริปกับอาจารย์อีกครับ ด้วยความนับถือ / สวาท
สุดยอดแล้วครับ จากกว่า 7 ชม เหลือ 5 กว่า ทำลายสถิติดีกว่าผมอีกครับ จาก 6 กว่า เหลือ 5 นิดๆsunsurn(จ่าเป้) เขียน:สวัสดีครับ อ.โลตัส นายห้าง(ปีนี้ไม่ได้เจอกันเลย) และนักปั่นทุกท่าน ในความเห็นของผมนะครับ ใครจะทำอะไรก็ช่างเขาเหอะ คนอื่นไม่รู้ แต่ตัวเค้าย่อมรู้ดี ปีแล้วผมแทบตาย ปีนี้เลยซ้อมพอสมควร ก็ทำเวลาได้ดีกว่าเดิมเยอะ ปีหน้าตั้งใจอยากเห็นเลขสี่
ดีใจครับที่ได้เจอกันจริงๆโยชูวา เขียน:ผมเจอคุณธานินทร์หน้าโรงแรมครั้งแรกตัวเป็นๆ ผมก็หน้าแตกแล้วครับ คุยกันตั้งนานไม่รู้ว่าเป็นคุณธานินทร์
จะนินทาสักหน่อย คุณธานินทร์ต้องบอกว่า ผมนี่ละธานินทร์ตัวจริงๆ ถ้าไม่บอกกันก่อนคงได้นินทาไปมากกว่านี้
อ. โล ผมก็เป็นเหมือนกัน แต่เป็นช่วงสั้นๆ ไม่นานก็หาย คิดว่าปีนี้เตรียมตัวเองดีระดับหนึ่งครับlotus เขียน:
ปีหน้ามาร่วมสิครับ อ่านความเห็นหลายๆ ท่านแล้ว ก็มาร่วมชิมนรกบนดินกันหน่อยสิครับ ฮิ ฮิ
ผมเกือบตายแถวเจดีย์ครับ มันหวิวๆ หนาวๆ ชอบกล อาการมันคล้ายกับที่ฝรั่งบอกว่า bonk คือสารอาหารไกลโคเจน (คาร์โบ)มันหมดแล้ว
555 สิงห์ทางเรียบอีกรายสมพิศ เขียน:
ผมคนตุ้ยแพ้ "เขา" ครับอาจารย์โล
น้ำจากมือน้องๆ เค้าก็หวานชื่นใจแล้วครับ รับมันทุกด่านนี้เล่นเอาจุกไปจนถึงเส้นชัยเลยSOMA@Tanin เขียน:ไม่ก้มหยิบน้ำตัวเองเลยหรือคุณเก่ง ของผมยังมีหยุดที่หน้าร้านอาหารสวัสดิการอุทยานฯ กาแฟไปหนึ่งแก้ว เค๊กอีกชิ้น เห็นคนอื่นเขาแซงขึ้นไปหลาย
นักปั่นน่องเล็ก เขียน:โทษนะครับผมเป็นคนปั่นorbea ล้อ fulcrum เองครับMTB25SEP เขียน:หวัดดีคับลุง โล ไม่รู้ยังจำกันได้รึป่าว นั่งรถคันเดียวกันตอนขาลงจากดอย ก็คุยกันในรถร่วมชั่วโมง พอลงมาถึงกลับที่พักถึงรู้ว่าพักที่เดียวกัน ห่างกันแค่ 5 ห้อง ก็สนุกดีนะ เป็นงานที่เรียกว่า คนรักกันจะดูใจกันได้เลยว่ารักกันแค่ไหน คุณจะทิ้งฉันหรือเปล่า หรือเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด รึเปล่า ตอนก่อนออกสตาร์ท คุยกันบอกเทคนิคกันอย่างดี จะคอยช่วยกันผลัดกันลาก ดันกันขึ้นไป แต่พอออกตัวไปแล้วเพื่อนมันหนีเอาหนีเอา 555 ก่อนออกตัวมันรักกันน่าดู พอลำบากหน่อยมันหนีหายเลย สำหรับงานนี้ผมเองก็รู้สึกไม่ดีเกี่ยวกับนักปั่นหลาย ๆ ท่านนะครับ การที่จะมาทำการวัดใจกัน ทดสอบความสามารถของตัวเอง แต่มีเสือหลาย ๆ ท่านเล่นตัวช่วยนะครับ ผมจะไม่ระบุหมายเลขป้ายหน้ารถนะครับ เอาแค่พอให้คนทำรู้สึกตัวก็พอ สำหรับเสือตัวแรกที่ผมเจอบนทางทางแข่งวัดใจนะครับ ยี่ห้อ โอเบียร์ คาร์บอน ตามระยะทางที่ผมมองจากหน้าไมล์ของผม ระยะทาง 5 กม.แรก ผมแซงขึ้นมาและก็ทิ้งหายไป หลังจากนั้นประมาณ ชั่วถัดมา ผมเจอเขาอีกครั้ง ปั่นอยู่ด้านหน้าของผม และอีกประมาณ 18 กม. จะถึงยอดดอย ตามหลัก กม. บนดอย ผมเจอเขาครั้งที่ 3 อยู่ด้านหน้าผม กำลังขี่ขึ้นเนิน ครั้งแรกไม่แปลกใจ เพราะคิดว่าคนละคัน แต่มันไม่ใช่ครับ มันคันเดียวกัน ตัวเฟรมสีดำ จาน xt ล้อ ฟูคล่อม แดง คันนี้ของใครลองดูนะครับ เพราะในงานผมเห็น มี 3 คัน คันหนึ่งใส่จาน FRM 42 28 อีกคันจาน RF 44 32 22 ผมมีพยานในเหตุการร์อีก 2 คนที่ใส่เสือทีม งาช้างดำ ที่ขี่ trek สีดำ กับ garry สีส้ม ผมผลัดกันขี่นำ ขี่ไล่กันตั้งที่ กมที่ 25 จนถึงหน้าองค์พระธาตุ ก็ใช้เวลาอยู่เห็นหน้ากันประมาณ 2.40 ชม ตั้งแต่ออกสตาร์ท น้องสองคน คนหนึ่งหายไปในช่วงนี้ อีกคนมีเพื่อนมาตาม (ตะคริวที่ขา) ผมเลยหนีขึ้นดอยไปก่อน และอีกกลุ่มที่ทำตัวน่าละอายมาก ก็ตอนปล่อยตัวเสือภูเขา จากหน้าพระธาตุดอยจอมทอง กลุ่มนำคือทีม ซอยตัน มีกลุ่มตามประมาณ 20 คัน ผมกับเพื่อนก็อยู่ในกลุมนี้ จนถึงเนินแรก ก็เริ่มแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มหน้าเหลือประมาณ 8-9 คน ผมเองหลุดมาอยู่ที่กลุ่ม 2 และสักพักกลุ่มหลังก็ตามมาอีกประมาณ 20 กว่าคัน ช่วงแรกกลุ่มตามก็มีประมาณ 30 คัน พอขึ้นไปเรื่อย ๆ ก็เหลือประมาณ 10 กว่าคัน ตลอดระยะทางที่ตามกันขึ้นไปมีเรื่องแปลก ๆ อีก ยิ่งขึ้นขึ้นสูงก็ยิ่งเจอพวกเสือภูเขา ที่ป้ายหน้าจักรยาน เป็นหมายเลขที่ขึ้นด้วย อักษร B ตลอดระยะทางจนถึงหน้าพระธาตุ แซงมาไม่ต่ำกว่า 20 คัน บางคันแซงได้ ตั้ง 2-3 ครั้ง ทั้งที่กลุ่มผมยังไม่ได้ถูกแซงคืนเลย และที่ได้ยินเสือท่านหนึ่งพูด นึกแล้วยังอยากจะบอกให้เขาเอาจักรยานไปรอหน้าเส้นเลยดีกว่า คันนี้ไม่ระบุยี่ห้อนะครับ แต่ระบุประเภทจักรยาน เป็น ฟูลซับ ได้ยินแบบชัดเลย เขาบอกว่าขึ้นมารอแต่เช้าแล้ว ติดป้ายอักษร B ตอนที่เจอ ผมเจอหน้าทางขึ้นพระธาตุ เขานั่งจอดจักรยานอยู่ตรงขอบทาง เขาตะโกนเรียกเพื่อนที่ขี่เสือหมอบ ทักทายกันดังมาก เสือหมอบสองท่านที่เขาทักทาย ใส่ชุดของการบินไทย กำลังเข็นจักรยานขึ้นหน้าพระธาตุ จุดนี้ผมก็กำลังทำความเร็วอยู่ (ประมาณ 3-4 กม.ต่อ ชม.) ก็เลยได้ยินคำทักทายที่เขาพูดออกมา ผมว่าถ้าคิดจะทำกับแบบนี้ก็อย่ามาขี่ดีกว่านะครับ เอาเปรียบชาวบ้านเขา ถึงบางครั้งจะไม่มีใครรู้ก็น่าจะละอายใจกันบ้าง ที่เจอมาส่วนมากจะเป็นคนหนุ่ม ๆ ที่เอาเปรียบคนสูงอายุ สำหรับงานนี้ผมว่าจัดในระดับดีที่เดียว น่าจะเป็นประเพณีไปแล้ว การมาลองวัดกำลังใจ ทดสอบจิตใจไม่ได้มาแข่งกับคนอื่นนะครับ ท่านแข่งกับตัวเอง ตัวท่านเองยังไม่ซื่อสัตย์กับตัวเองเลย ผมหวังว่าปีหน้าถ้ามีโอกาส ก็คงจะมาร่วมกิจกรรมอีก แต่พวกที่อ่านกระทู้แล้วรู้สึกว่าเป็นตัวของท่านที่กระทำเรื่องดังกล่าวลงไป หากว่ามีความสำนึก ปีหน้าลองซื่อสัตย์กับตัวเองแล้วมาทดสอบใจตัวเองใหม่ได้นะครับ หวังว่าปีหน้าคงไมมีใครคิดหาตัวช่วยมาขี่ทดสอบใจอีกนะครับ หวัดดีครับ
คำว่าตัวช่วย หมายถึง เอาขึ้นรถรึเปล่าครับ พี่น่าจะเข้าใจผิดนะ ผมไม่ได้มาแก้ตัวแต่มาบอกข้อเท็จจริง
ผมมาคนเดียวครับเพื่อมาพิสูจน์ตัวเองมาจากชลบุรีไม่รู้จักใคร มากับแฟน แฟนช่วยถ่ายรูปให้ตลอดทาง ผมถึงยอดดอยใช้เวลาประมาณ3ชม 22 นาที และเนื่องจากแฟนผมตื่นเช้า และแบ็ตกลัองหมดช่วงท้ายพอดี แฟนเลยจอดนอน แต่เผอิญตรงที่เขาจอดนอนไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ ทำให้เมื่อผมพิชิตยอดดอยได้แล้วก็ติดต่อไม่ได้ แต่ก็อยากถ่ายรูปกับป้ายจุดสูงสุด รออยู่เกินครึ่งชม หนาวมากด้วย ผมยังเจอกับเสืออิฐคนหลังอาน และยังได้ทักทายกันจับมือกันและบอกว่าผมหนาวมากๆ ผมเลยตัดสินใจปั่นลงมาตามแฟนผมเพราะผมหนาวและเป็นห่วงเค้าที่ติดต่อเค้าไม่ได้ด้วย ซึ่งนั้นคือหลังจากเข้าเส้นชัยและได้รับเหรียญพิชิตยอดแล้ว แฟนผมเองตื่นมาแล้วก็ตกใจรีบขับรถตามขึ้นไปเจอผมปั่นสวนลงมาพอดี (ยังโดนผมสวดไปชุดใหญ่ แหะๆๆ)สวนกันและเรียกจอดช่วงประมาน4-5โลจากยอดดอย พอเจอกันก็เลยเอารถขึ้นท้ายรถ ซีอาวี ถ้าใครเห็นผมตอนนั้นอาจจะเข้าใจผิด คิดว่าผมไม่ได้ปันขึ้นเอง การที่ผมย้อนขึ้นไปอีกรอบ เพราะผมเองก็อยากทราบสถิติของตัวเองว่าได้กี่นาที และอยากถ่ายรูปกับป้ายสูงสุดกับแฟน ผมจึงจำเป็นต้องเข้ามาบอกกล่าวเพื่อนๆชาวนักปั่นทุกคนว่า การที่ผมมาไกลจากชลบุรี เพียงคนเดียว ตั้งใจฟิตซ้อม ผมจะมาพิชิตยอดดอยเพื่อเอาสถิตจอมปลอมเพื่ออะไร จึงอยากเรียนเพื่อนๆนักปั่นทุกๆท่านให้ทราบนะครับ จาก นักปั่นน่องเล็ก
เวลาพอๆกับผมเมื่อปีที่แล้วเลยต้อมพฤกษา4 เขียน:ผม ครั้งแรกครับกับการขึ้นดอยอินทนนท์ด้วยจักรยานเสือภูเขา ไม่เคยขี่ขึ้นเขาใดๆเลย ได้มา 7 ชั่วโมง 51 นาที(จอดทานข้าว 1 ชั่วโมง)และเข็นชมนกชมไม้มาเรื่อยเมื่อยก็พัก เหนื่อยก็หยุด พอคิดสนุกก็คร่อมอานปั่นต่อ แต่ไม่ง้อรถเซอร์วิสไปส่งลงที่เส้นชัยนะครับ...
ขอแสดงความยินดีกับทุกท่านด้วยใจจริง....ที่พิชิตยอดดอยและใจตัวเอง...ได้ด้วยศักดิ์ศรี