..สวัสดีครับทุกๆท่านเรื่องนี่เกิดจากความคิดถึงบ้านของเสืออู๋(เสือตลาดใต้ เหมียวๆ)ที่มีความฝันว่าจะปั่นเสือกลับบ้านซะที 
..เราสามเสือจึงตกลงจะร่วมเดินทางกันไปในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ (วันเกิดเสือแสนพอดี อิอิ) ..ผมจึงขอนำภาพบางส่วนที่พวกเราพยายามทำตามความฝันของเพี่อนให้สำเร็จจนได้..มานำเสนอครับ
ดอกไม้ น้ำค้างยอดข้าว ที่ได้พบเป็นกำลังใจให้พวกเราตลอดทาง
..เช้าวันที่ 2 กุมภา ที่ปั้มปิโตรนัสสถานที่นัดหมายรวมตัวและออกเดินทางโดยมีพี่เสธแดงแห่งแอร์พอร์ตกรุ๊ปไปส่งและอวยพรให้ทำสำเร็จและปลอดภัยทุกประการ ..และพี่เล็กไบค์ซิลิสช่วยสนับสนุนยางใน 4 เส้น...พวกเราขอขอบคุณ ณ.ที่นี้ด้วยครับ
โชคดีมากครับมาพบพระธุดงจากชัยภูมิไปเชียงใหม่ พวกเราเลยถือโอกาศนมัสการและใส่บาตรก่อนเดินทาง (วันเกิดเราพอดีโชคดีกว่าเพื่อน อิอิ)
...ขออนุญาติออกไปทำธุระก่อนครับ เดี๋ยวค่ำๆจะมาลงต่อ..
wakin เขียน:รอชมนานแล้วหรือมัวเมาอยู่
แฮ่ๆๆๆ..พี่เสือใหญ่รู้จริงเผิ่งสร่างงง..อิอิ
...เมื่อลงมาจากเขาได้ก็มีสภาพแบบนี้ๆๆๆ...อิอิ
เสือหางยาว 2 x เขียน:ไปจริงๆ ฮิ นึกว่าขึ้นรถ เห็นกลับมาตั้งนานไม่มีรูปให้ดูซักที 555
...เมื่อเข้าสู่จังหวัดอุตรดิตถ์..ก็เข้าพักที่บ้านคุณพ่อเสือแสนย์ พักผ่อนออมแรงตามอัธยาศัย
...ตื่นแต่เช้าเพราะมีข่าวว่ามีเสือโคร่งเขาไปอยู่ในห้องเสือโต้ง คำรามทั้งคืนเลย อิอิ ..ก่อนออกเดินทางต่อก็ขอถ่ายรูปร่วมกันกับพ่อเสือแสนย์..
..แวะเก็บภาพบรรยากาศยามเช้าที่สวยงาม ไม่ไปไม่รู้ครับ
ถึงแยกวังสีสูบก็บังเอินพบเสือ อต. กำลังไปขึ้นรถทัวร์จะไปเชียงใหม่ ก็ถ่ายรูปร่วมกันหวังว่าคงใด้มีโอกาศร่วมทริปด้วยกันนะครับ
..แวะเติมพลังที่ร้านข้างทาง เจ้าของร้านใจดีมากๆเมื่อรู้ว่าพวกเรากำลังทำอะไรกันอยู่...ตักข้าวให้แทบล้นจาน จนพวกเราอึดอัดแน่นไปหมด แต่ก็ต้องเติม เพราะข้างหน้าคือด่าน"เขาพรึงที่กำลังสร้างทางอยู่"
อยากใช้รถคันเนี๊ยะขี่ข้ามเขาหรึงอ่ะคับบบ.. 
..ชิมวิวทิวเขาที่จุดพักรถเขาพรึง ดูไปหิวไป อิอิ
..ลงมาจากเขาพรึงแล้วเราก็มุ่งสู่*เมืองแพร่ประตู๋สู่ล้านนา*
เติมพลังที่เด่นชัยแล้วก็มุ่งหน้าสู่ อ.สองเพื่อหาที่พักสำหรับวันนี้ครับ
โอ้โฮกว่าจะลงได้นืกว่าโม้ว่ะ 
..ปั่นมาถึงสามแยกเข้าอ.สองตรงป้อมตำรวจ พวกเราก็เลี้ยวขวาเข้าอ.สอง เพื่อไปขออาศัยพักที่วัด โดยมีพี่สาวใจดีท่านนึงขี่รถนำทางไปจนถึงวัด..แต่พวกเราก็พบกับความผิดหวังเมื่อทางวัดไม่สะดวกที่จะให้พักอาศัยที่นั่น(ไม่ทราบเหตุผลเหมือนกัน) แล้วจะทำยังไงกันล่ะทีนี้...ก็ต้องขอความช่วยเหลือจากกำนันของที่นั่นเป็นที่ผึ่งสุดท้าย ฮาฮา ผิดหวังอีกแหละ บอกให้พวกเราปั่นกลับออกไปทางเดิม(มาทางไหนกลับไปทางนั้น)ไปพักที่ป้อมตำรวจหรือรีสอร์ทดีกว่าไหม อิอิอิ.. ..เอาละครับกลับก็กลับนี่มันก็หกโมงครึ่งมืดแล้ว..ติดไฟฉายและสัญญาณไฟกระพริบแล้วปั่นกลับมาทางเดิมแต่ยังไม่ทันที่จะถึงปากซอยเลยก็พบกับพี่สาวใจดีท่านเดิม พี่เขาชื่อปั๋ง ที่พาเราไปที่วัดตอนแรกพี่ปั๋งเขาเปิดร้านอาหารอยู่พอดี พี่ปั๋งเขาพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า **งั้นไปพักที่บ้านพี่ ไม่ต้องออกไปหรอกมืดแล้ว พี่มีบ้านว่างอยู่หลังนึงพักกันให้สบายไม่ต้องเกรงใจ ไปอ่าบน้ำแล้วมากินข้าวกันกับพี่ที่ร้าน** อึ้งครับ พวกเรามองหน้ากัน หัวใจพองโต โอ้น้ำใจอันเปี่ยมล้นไหลลงมาท่วมหัวใจพวกเราหลังจากที่ผิดหวังมาถึงสองครั้ง..ไปชมภาพกันต่อเลย
พี่ปั๋งพี่ผู้ใจดี อดีตสมาชิกชมรมจักรยานเพื่อสุขภาพแม่ริมวันอาทิตย์ และพี่เขายังเคยได้รับถ้วยชนะเลิศและรองชนะเลิศมาแล้วด้วย เก่งแล้วน้ำใจงามอีกด้วย ขอนับถือด้วยความจริงใจครับ
