เสื้อทีมจักรยานทางไกล เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม เสื้อนี้ท่านได้แต่ใดมา

[วันเพ็ญ]

เสื้อนี้ท่านได้แต่ใดมา อ๋อ? พี่เมธาเขาให้ ทำชอบสิ่งใดนาวานบอก เราปั่นได้ 200 ก.ม./วัน ไซร้ ท่านให้รางวัล
ประสบการณ์ครั้งแรกในชีวิต แต่ไม่ใช่ครั้งสุดท้าย ที่สามารถปั่นจักรยานได้ไกลถึง 200 ก.ม./วัน มีอาจารย์ดี มีทีมดี มีรุ่นพี่ดี ทุกอย่างดีไปหมด คืนก่อนที่จะไปปั่นนอนดึกประมาณเที่ยงคืน ตื่นตี 4 กว่า แต่ด้วยความตื่นเต้นทำให้ไม่ง่วง คิดว่าบ่ายๆ คงจะแย่แน่ๆ แต่แปลกมากกลับไม่มีอาการอย่างที่กลัว และไม่เหนื่อย พอหยุดพักร่างกายก็ฟื้นตัวพร้อมที่จะปั่นต่อ พอหยุดอีกก็คิดว่าทำไมหยุดเร็วจังยังไหวอยู่ อันนี้ขาไปตอนเช้านะคะ แต่ตอนขากลับ 10 ก.ม. สุดท้ายทำไมไกลจัง อิอิ
พี่เมธาเป็นหัวหน้าทีมที่ดีค่ะ แต่ลูกศิษย์คนนี้เหลวไหล ชอบแซงบนสะพาน ที่จริงตอนขาไปกลัวจะไม่ขึ้นก็สปีดไปก่อน แต่ด้วยความแรงของรถทำให้แซงคนอื่นไป ต้องขออภัยด้วยค่ะ ถึงจะสปีดแต่ก็ไม่เหนื่อยนะคะยังไปต่อได้ ตอนขากลับก็ว่าจะไม่แซงแค่กด 3 ครั้งรถมันไปเองหนูไม่ได้ตั้งใจเลยจริงๆ ค่ะ อาจารย์เมธา หนูไม่ได้ตั้งใจแซง หนูไม่ได้ตั้งใจแซง..แต่รถมันแรง
ถึงร้านพี่เมธา 2 ทุ่มกว่า รถตู้หมดแล้ว พี่อ้อใจดีให้กลับด้วย ต้องขอบพระคุณเป็นอย่างสูงค่ะ กลับถึงบ้านนอนหลับสนิท ตื่นเช้ามาเมื่อยกล้ามเนื้อนิดหน่อย แต่พอสายๆ อาการก็กลับเป็นปกติ เหมือนไม่ได้ไปปั่นมาถึง 200 ก.ม. จะมีรู้สึกง่วงบ้างเพราะอดนอนมาหลายคืนต้องทำงานถึง 5 ทุ่มด้วย วันจันทร์นี้ก็ 5 ทุ่ม แต่ก็สู้ๆๆค่ะ
แต่ที่กังวลก็คือถ้าไปทริปหลายวันตอนเช้าต้องปั่นต่อไม่รู้จะเป็นอย่างไร อันนี้ก็ต้องให้อาจารย์สอนคอร์สต่อไปค่ะ
ขอบขอบคุณพี่เมธากับพี่สมจิตต์และน้องฝ้ายในความอนุเคราะห์ทุกๆเรื่องค่ะ ขอบคุณพี่ๆ ทุกคนในทีมที่คอยดูแลกันค่ะ หวังว่ามีโอกาสได้เจอกันอีกนะคะ

[วันเพ็ญ]

เสื้อนี้ท่านได้แต่ใดมา อ๋อ? พี่เมธาเขาให้ ทำชอบสิ่งใดนาวานบอก เราปั่นได้ 200 ก.ม./วัน ไซร้ ท่านให้รางวัล
ประสบการณ์ครั้งแรกในชีวิต แต่ไม่ใช่ครั้งสุดท้าย ที่สามารถปั่นจักรยานได้ไกลถึง 200 ก.ม./วัน มีอาจารย์ดี มีทีมดี มีรุ่นพี่ดี ทุกอย่างดีไปหมด คืนก่อนที่จะไปปั่นนอนดึกประมาณเที่ยงคืน ตื่นตี 4 กว่า แต่ด้วยความตื่นเต้นทำให้ไม่ง่วง คิดว่าบ่ายๆ คงจะแย่แน่ๆ แต่แปลกมากกลับไม่มีอาการอย่างที่กลัว และไม่เหนื่อย พอหยุดพักร่างกายก็ฟื้นตัวพร้อมที่จะปั่นต่อ พอหยุดอีกก็คิดว่าทำไมหยุดเร็วจังยังไหวอยู่ อันนี้ขาไปตอนเช้านะคะ แต่ตอนขากลับ 10 ก.ม. สุดท้ายทำไมไกลจัง อิอิ
พี่เมธาเป็นหัวหน้าทีมที่ดีค่ะ แต่ลูกศิษย์คนนี้เหลวไหล ชอบแซงบนสะพาน ที่จริงตอนขาไปกลัวจะไม่ขึ้นก็สปีดไปก่อน แต่ด้วยความแรงของรถทำให้แซงคนอื่นไป ต้องขออภัยด้วยค่ะ ถึงจะสปีดแต่ก็ไม่เหนื่อยนะคะยังไปต่อได้ ตอนขากลับก็ว่าจะไม่แซงแค่กด 3 ครั้งรถมันไปเองหนูไม่ได้ตั้งใจเลยจริงๆ ค่ะ อาจารย์เมธา หนูไม่ได้ตั้งใจแซง หนูไม่ได้ตั้งใจแซง..แต่รถมันแรง
ถึงร้านพี่เมธา 2 ทุ่มกว่า รถตู้หมดแล้ว พี่อ้อใจดีให้กลับด้วย ต้องขอบพระคุณเป็นอย่างสูงค่ะ กลับถึงบ้านนอนหลับสนิท ตื่นเช้ามาเมื่อยกล้ามเนื้อนิดหน่อย แต่พอสายๆ อาการก็กลับเป็นปกติ เหมือนไม่ได้ไปปั่นมาถึง 200 ก.ม. จะมีรู้สึกง่วงบ้างเพราะอดนอนมาหลายคืนต้องทำงานถึง 5 ทุ่มด้วย วันจันทร์นี้ก็ 5 ทุ่ม แต่ก็สู้ๆๆค่ะ
แต่ที่กังวลก็คือถ้าไปทริปหลายวันตอนเช้าต้องปั่นต่อไม่รู้จะเป็นอย่างไร อันนี้ก็ต้องให้อาจารย์สอนคอร์สต่อไปค่ะ
ขอบขอบคุณพี่เมธากับพี่สมจิตต์และน้องฝ้ายในความอนุเคราะห์ทุกๆเรื่องค่ะ ขอบคุณพี่ๆ ทุกคนในทีมที่คอยดูแลกันค่ะ หวังว่ามีโอกาสได้เจอกันอีกนะคะ

ลืมไปค่ะ เสื้อพี่เมธามีจำหน่ายในราคาสมาชิกค่ะ และการที่จะได้เสื้อจะต้องผ่านขั้นตอนตามที่พี่เขาบอกไว้ เดี๋ยวผู้ที่เพิ่งเข้ามาอ่านจะเข้าใจผิดคิดว่าปั่นได้ 200 ก.ม.แล้วได้เสื้อฟรี

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

เมื่อวาน 9 ท่าน มาฝึกขี่ อีก 9 ท่าน เป็นรุ่นพี่ ที่มาร่วมขี่และช่วยฝึกด้วยครับ
รุ่นนี้เป็นรุ่นที่3 ครับ การที่ให้รุ่นพี่ขี่นำ ก่อนเพราะต้องการให้ท่านดูวิธีการขี่ครับ
เช่นการวางขาบนบันได วางแบบไหน กดแบบไหน การควงรอบให้ราบเรียบ
เพราะ การที่ท่านขี่จักรยานทุกท่านขี่ได้หมดแต่ท่านอาจขี่ แบบข้ามขั้นตอน
ไป ฮ เลย วันนี้ท่านต้องมาเรียน ก ถ้าท่านไม่เรียน ก ก็เปรียบ เสมือน การ
ขึ้นต้นไม้ทางยอดครับ เมื่อวานเป็นการฝึกครับ ไม่ใช่การขี่จริง ขี่จริงง่าย
กว่านี้ เพราะว่าเมื่อคุณ อ่าน ก ได้แล้ว ข ก็คงอ่านไม่ยากครับ การฝึกผัน
แปร ตามคนที่มีความสามารถน้อยที่สุดครับ ฝึกการคิดว่า เราต้องดำรง
ชีวิตโดยมี จักรยานเป็นพาหนะครับ เป็นการฝึกสมาธิด้วยครับ

[สมศักดิ์ เสรีไท]

เมื่อวาน 9 ท่าน มาฝึกขี่ อีก 9 ท่าน เป็นรุ่นพี่ ที่มาร่วมขี่และช่วยฝึกด้วยครับ
รุ่นนี้เป็นรุ่นที่3 ครับ การที่ให้รุ่นพี่ขี่นำ ก่อนเพราะต้องการให้ท่านดูวิธีการขี่ครับ
เช่นการวางขาบนบันได วางแบบไหน กดแบบไหน การควงรอบให้ราบเรียบ
เพราะ การที่ท่านขี่จักรยานทุกท่านขี่ได้หมดแต่ท่านอาจขี่ แบบข้ามขั้นตอน
ไป ฮ เลย วันนี้ท่านต้องมาเรียน ก ถ้าท่านไม่เรียน ก ก็เปรียบ เสมือน การ
ขึ้นต้นไม้ทางยอดครับ เมื่อวานเป็นการฝึกครับ ไม่ใช่การขี่จริง ขี่จริงง่าย
กว่านี้ เพราะว่าเมื่อคุณ อ่าน ก ได้แล้ว ข ก็คงอ่านไม่ยากครับ การฝึกผัน
แปร ตามคนที่มีความสามารถน้อยที่สุดครับ ฝึกการคิดว่า เราต้องดำรง
ชีวิตโดยมี จักรยานเป็นพาหนะครับ เป็นการฝึกสมาธิด้วยครับ

*** ขอบคุณคุณหน่อย คูรสมจิตร์ น้องฝ้าย และเพื่อนๆพี่เลี้ยง และเพื่อนร่วมรุ่นทุกคนครับ เป็นความประทับใจที่ไม่อาจลืมได้ ทุกท่านล้วนมุ่งหวังที่ให้การฝึกฝนครั้งนี้มี่พื้นฐานที่ถูกต้องและเอื้ออาธรณ์อย่างแท้จริง เพื่อนๆทุกคนล้วนน่ารักจนอยากจะอยู่ใกล้ๆเพื่อจะได้ปั่นจักรยานด้วยกันทุกวัน โอกาสหน้ามีทริปใหม่ ซึ่งอาจเป็นพื้นฐานเสริม หรือเป็นแบบแอ็ดวานช์ผมสมัครแน่นอนครับ

*** คุณสมจิตร คุณกิจครับ ขออภัยที่ไม่ได้ร่ามทริป นฐ-พช. เพราะติดงานบวชหลานชาย

*** รูปที่ถ่ายไว้ ให้คุณอู๊ดช่วยส่งให้ ได้รับแจ้งว่า ส่งได้แล้วครับ

*** รูปคุณหมูน่ารักครับ... ผมตั้งใจถ่ายให้เป็นพิเศษ

[hs6TNN]

เมื่อวาน 9 ท่าน มาฝึกขี่ อีก 9 ท่าน เป็นรุ่นพี่ ที่มาร่วมขี่และช่วยฝึกด้วยครับ
รุ่นนี้เป็นรุ่นที่3 ครับ การที่ให้รุ่นพี่ขี่นำ ก่อนเพราะต้องการให้ท่านดูวิธีการขี่ครับ
เช่นการวางขาบนบันได วางแบบไหน กดแบบไหน การควงรอบให้ราบเรียบ
เพราะ การที่ท่านขี่จักรยานทุกท่านขี่ได้หมดแต่ท่านอาจขี่ แบบข้ามขั้นตอน
ไป ฮ เลย วันนี้ท่านต้องมาเรียน ก ถ้าท่านไม่เรียน ก ก็เปรียบ เสมือน การ
ขึ้นต้นไม้ทางยอดครับ เมื่อวานเป็นการฝึกครับ ไม่ใช่การขี่จริง ขี่จริงง่าย
กว่านี้ เพราะว่าเมื่อคุณ อ่าน ก ได้แล้ว ข ก็คงอ่านไม่ยากครับ การฝึกผัน
แปร ตามคนที่มีความสามารถน้อยที่สุดครับ ฝึกการคิดว่า เราต้องดำรง
ชีวิตโดยมี จักรยานเป็นพาหนะครับ เป็นการฝึกสมาธิด้วยครับ

พี่หน่อยครับทำอย่างไรจะได้เรียนบ้างครับ

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

ภาพทั้งหมดคืนนี้จะลงให้เพื่อนๆได้ดูครับ

[เข็มทิศ]

หนูเริ่มต้นจากการเป็นนักบาสเก็ตบอล ป.5 เป็นนักกีฬาอำเภอบ้านโป่ง และเล่นบาสมาตลอด จนกระทั่งเข้าทำงานก็ยังเล่น หลังๆหาเพื่อนเล่นบาสยาก ก็หันไปวิ่ง+ตีแบด+ปิงปอง จนติดวิ่ง ได้ถ้วยมาบ้างประปราย แรกๆก็วิ่ง 10 กิโล เพิ่มเป็น 21 กิโล และสุดท้ายก็มาราธอน 42.195 กิโล มา 3 ปีแล้ว ระยะที่ชอบวิ่งที่สุดคือ 21 กิโลค่ะ ชอบเที่ยวbackpack ตามฝันไปตามที่ๆค่อนข้างถึกหน่อย จนกระทั่งพบเพื่อนที่แนวเดียวกันเค้าปั่นอยู่ เราก็อยากเที่ยวกับเค้า ก็ยืมมาปั่นก่อน พอจะลงทุนซื้อเพื่อนก็บอกว่า เอ็งต้องยอมโง่ 1 คันก่อน ก็ตัดสินใจซื้อเลย ปั่นเดือนก.พ.ปี53 ทั้งปีปั่นไปแค่ 3 ทริป ทริปแรกตอนใช้เกียร์ยังไม่เป็น(ทุกวันนี้ก็ยังไม่ค่อยเป็นนะ) ปั่นจากสุราษฏร์-หาดใหญ่ ,ทริปที่ 2 ก็ห้วยแม่ขมิ้น, ทริปที่ 3 ก็ไทรโยคน้อย-ทองผาภูมิ ทุกทริปก็ไปกับกลุ่มเพื่อนที่อยู่กทม. สนุกมีความสุข แต่ไม่ได้ไปบ่อยๆเพราะเค้าอยู่กทม. เราอยู่ดอนกระเบื้อง บ้านโป่ง จนกระทั่งหนึ่ง ผู้ประทับใจจักรยานของเอ็ม.เจฯ แนะนำว่าจะมีทริปนี้ ก็เลยขับรถผ่านร้าน แว๊บแรกที่ได้คุยกับพี่หน่อย+จิตร เค้ายิ้มแย้มแจ่มใส ต้อนรับหนูดีมากราวกับว่า เราเป็นเพื่อนกันมาแต่ชาติปางก่อนเลยเน๊าะ คุยอยู่นานจนแม่โทรตามเลยล่ะ หนูเกรงว่าจะไปเป็นตัวถ่วงผู้อื่นในการปั่น แต่เราพวกนักวิ่งมาราธอน ย่อมมีอุดมการณ์วิ่งไม่เร็วแต่ต้องอึดและให้ถึง จึงน่าจะมีความสุขกับทริปจักรยานทางไกล เช้าวันอาทิตย์ก็ได้ร่วมทริปกัน ประทับใจทุกวินาที ที่ได้พบปะเพื่อนรุ่นพี่ รุ่นน้าอา และรุ่นน้อง (รู้สึกจะมีคนเดียวคือน้องฝ้าย อิอิ) ครอบครัวเอ็ม.เจฯเค้าน่ารักที่สุด พ่อเป็นหัวลาก, แม่ดูแลตรงกลาง ลูกปิดท้ายและคอยปั่นขึ้นมาบอกพ่อว่า พ่อ..ข้างหลังขาด พ่อก็จะยกมือทำสัญญาณให้ข้างหน้าแผ่วลง เพื่อรอ แต่ห้ามหยุด เพราะถ้าหยุดคนข้างหลังจะไม่มีความสุข และคิดว่าคิดว่าเค้าเป็นตัวถ่วง แต่ถ้าเราชะลอเค้าตามทันเค้าจะมีกำลังใจว่าเค้าทันทั้งๆที่ข้างหน้ารอ ซึ่งพี่หน่อยจะสอนไม่เพียงแต่เทคนิคการปั่น พี่หน่อยสอนซึมซับเข้าไปในหัวใจแต่ละคนโดยไม่รู้ตัวว่า การออกทริปจักรยานทางไกล คุณต้องสามัคคี คุณต้องมีน้ำใจ คุณจะเก่งมาจากไหน คุณต้องรอเพื่อน เราต้องไปพร้อมกัน เราต้องปั่นตามคนที่อ่อนที่สุด ซึ่งทริปนี้จับตัวไม่ได้ซะด้วยว่าใครอ่อนสุด เพราะเราถึงพร้อมๆกัน และการปั่นแบบนี้ทำให้เรามีสมาธิเจงๆ จนบางตอนแดดจัดแสบตาหนูจะหลับหลุดไปลงคลองข้างทางเชียวล่ะ อิอิ ไม่ใช่ช้าไม่ทันใจนะ แต่มันได้รอบขาพอดี และไปกันนิ่ง ลอยๆ แบบไม่ต้องใช้แรง ไม่เหนื่อย จึงหลับได้งัย เฮ้อๆๆ ทริปนี้หนูสัมผัสได้จากน้ำใจพี่ๆหลายคน แบ่งน้ำ แบ่งขนม เราแบ่งปันกัน ช่างเป็นภาพที่น่าจดจำ กลับถึงแล้วแม้จะเหนื่อย แต่ครอบครัวเอ็ม.เจ.ฯก็ยังพาพวกเราไปเลี้ยงน้ำปั่น น้ำใจนี้ก็ไม่รู้จะซึ้งไปถึงไหนแล้ว มาถึงที่หมายหน้าร้าน หนูจะปั่นกลับ เพราะจอดรถไว้ที่ทำงาน แม้ครอบครัวเอ็ม.เจฯเค้าจะเหนื่อยเพียงใด เค้าก็ยังอุตส่าห์ขับรถไปส่งหนูเพื่อเอารถอีก โอย..บุญคุณนี้จะชดใช้เท่าไรหมดเล่า หนูประทับใจ ซึ้งใจจนไม่รู้จะบรรยายต่องัยละ หนูขอขอบคุณพี่ๆน้องๆ เพื่อนๆทุกคนมากๆ หนูอยากไปร่วมทริปต่อๆไปด้วย แต่ติดbackpackไปต่างประเทศสัปดาห์นี้ และเดือนเม.ย. นอกนั้นชวนมาเลยค่ะ ไปได้ซำเหมอ รูปกล้องหนูยังไม่มีเวลาลงเช่นกัน จะหาเวลาลงให้นะจ๊ะ..คิดถึงพี่ๆทุกคนมากมาย..น้องหมู SCB

[สมศักดิ์ เสรีไท]

ครอบครัวเอ็ม.เจฯเค้าน่ารักที่สุด พ่อเป็นหัวลาก, แม่ดูแลตรงกลาง ลูกปิดท้ายและคอยปั่นขึ้นมาบอกพ่อว่า พ่อ..ข้างหลังขาด พ่อก็จะยกมือทำสัญญาณให้ข้างหน้าแผ่วลง เพื่อรอ แต่ห้ามหยุด เพราะถ้าหยุดคนข้างหลังจะไม่มีความสุข และคิดว่าคิดว่าเค้าเป็นตัวถ่วง แต่ถ้าเราชะลอเค้าตามทันเค้าจะมีกำลังใจว่าเค้าทันทั้งๆที่ข้างหน้ารอ ซึ่งพี่หน่อยจะสอนไม่เพียงแต่เทคนิคการปั่น พี่หน่อยสอนซึมซับเข้าไปในหัวใจแต่ละคนโดยไม่รู้ตัวว่า การออกทริปจักรยานทางไกล คุณต้องสามัคคี คุณต้องมีน้ำใจ คุณจะเก่งมาจากไหน คุณต้องรอเพื่อน เราต้องไปพร้อมกัน เราต้องปั่นตามคนที่อ่อนที่สุด ซึ่งทริปนี้จับตัวไม่ได้ซะด้วยว่าใครอ่อนสุด เพราะเราถึงพร้อมๆกัน และการปั่นแบบนี้ทำให้เรามีสมาธิเจงๆ จนบางตอนแดดจัดแสบตาหนูจะหลับหลุดไปลงคลองข้างทางเชียวล่ะ อิอิ ไม่ใช่ช้าไม่ทันใจนะ แต่มันได้รอบขาพอดี และไปกันนิ่ง ลอยๆ แบบไม่ต้องใช้แรง ไม่เหนื่อย จึงหลับได้งัย เฮ้อๆๆ ทริปนี้หนูสัมผัสได้จากน้ำใจพี่ๆหลายคน แบ่งน้ำ แบ่งขนม เราแบ่งปันกัน ช่างเป็นภาพที่น่าจดจำ กลับถึงแล้วแม้จะเหนื่อย แต่ครอบครัวเอ็ม.เจ.ฯก็ยังพาพวกเราไปเลี้ยงน้ำปั่น น้ำใจนี้ก็ไม่รู้จะซึ้งไปถึงไหนแล้ว มาถึงที่หมายหน้าร้าน หนูจะปั่นกลับ เพราะจอดรถไว้ที่ทำงาน แม้ครอบครัวเอ็ม.เจฯเค้าจะเหนื่อยเพียงใด เค้าก็ยังอุตส่าห์ขับรถไปส่งหนูเพื่อเอารถอีก โอย..บุญคุณนี้จะชดใช้เท่าไรหมดเล่า หนูประทับใจ ซึ้งใจจนไม่รู้จะบรรยายต่องัยละ หนูขอขอบคุณพี่ๆน้องๆ เพื่อนๆทุกคนมากๆ หนูอยากไปร่วมทริปต่อๆไปด้วย แต่ติดbackpackไปต่างประเทศสัปดาห์นี้ และเดือนเม.ย. นอกนั้นชวนมาเลยค่ะ ไปได้ซำเหมอ รูปกล้องหนูยังไม่มีเวลาลงเช่นกัน จะหาเวลาลงให้นะจ๊ะ..คิดถึงพี่ๆทุกคนมากมาย..น้องหมู SCB



*** คุณหมู (เข็มทิศ)บรรยายทั้งบรรยากาศและความรู้สึกในใจแทนพวกเราได้ดีมากเลยครับ

[วันเพ็ญ]

แหม....พี่สมศักดิ์ รู้สึกจะจำได้แต่น้องหมูคนเดียวหรือคะ น้อยใจนะจะบอกให้ พี่สมศักดิ์กับลุงพล เก่งมากค่ะถึงจะเป็น สว.แต่ก็ใจสู้สุดสุด คิดถึงทุกคนจร้า...

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

อุดมการณ์ทางความคิดของผมไม่เคยเปลี่ยนแปลง ดังข้างล่างนี้ ทุกตัวอักษร
ผมเขียน เอาใว้ตั้งแต่ปี 2551 ผมไม่เคยเปลี่ยน เพิ่ม แก้ไข แม้ตัวอักษรเดียว
ผมจะทำของผมแบบนี้ ผมจะสร้างทีมจักรยานและนักจักรยาน ที่ถึงพร้อมทุกอย่างตามที่ผมเขียนใว้ครับ

ทริปการเดินทางนี้ มีวัตถุประสงค์รณรงค์ให้ประชาชนหันมาใช้จักรยานมากขึ้น โดยท่านไม่ต้องเดินทางด้วยจักรยานถึงวันละ100 - 200 ก.ม. เพียงหวังว่าท่านออกมาซื้อของตามหมู่บ้านหรือชุมชนที่ท่านอยู่ ระยะทาง 500 ม. 1 - 2 ก.ม. ท่านควรใช้จักรยานแทนรถยนต์หรือจักรยานยนต์ ก็จะช่วยลดภาระค่าใช้จ่ายและทำให้สุขภาพดีและสร้างจิตสำนึกในการประหยัดพลังงาน เมื่อท่านใช้จักรยานมากขึ้น ท่านค่อยพัฒนาระยะการใช้งานให้ไกลขึ้น
อุดมการณ์ของข้าพเจ้าเมื่อเดินทางท่องเที่ยวด้วยจักรยานจะเน้นการเริ่มต้นออกจากบ้านถึงจุดหมายปลายทางด้วยจักรยาน เพื่อเป็นการประหยัดตั้งแต่ต้น และได้ความตั้งใจ ความมุ่งมั่น และเป็นตัวอย่าง การท่องเที่ยวเชิงประหยัดพลังงาน - ค่าใช้จ่าย พร้อมได้ออกกำลังกายทำให้สุขภาพดี โดยไม่เน้นเชิงสันทนาการ (นำรถจักรยานใส่รถยนต์ไปขี่) เน้นการท่องเที่ยวและสร้างสถิติการเดินทางโดยจักรยาน[/color][/size]
ทริปนครปฐม-เชียงใหม่ 730 กม.
ตาม Link http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic.php?f=56&t=84847

ทริปปีที่แล้วนครปฐม-สามเหลี่ยมทองคำ 997กม
ตาม Link http://www.thaimtb.com/cgi-bin/viewkato ... 31246&st=1

ความรู้เรื่องจักรยานทุกๆเรื่อง LINK นี้เลยครับ
http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 8&t=184385

หรือ GOOGLE แล้วพิมพ์ เมธา เปรมแสง

ปั่นแบบท่องเที่ยวนะครับ ความเร็วเป้าหมาย ลมนิ่ง 25 กม/ชม ครับ(สวนลมจะเป็น20หรือตามลมจะเป็น30 ก็แล้วแต่สถานะการณ๋ แต่จะออกแรงที่ลูกบันไดเท่ากับ 25กม/ชม ตลอดการเดินทางครับ)
- เดินทางเป็นกลุ่มครับ
- ในกลุ่มใหญ่ จะรอสมาชิกทุกคนครับ
-ปั่นเพื่อพัฒนาการขี่ท่องเที่ยวด้วยจักรยานแทนรถยนต์ครับ
-ยางแตก รถเสียหยุดรอทั้งกลุ่มครับ เน้นสามัคคีครับ
-ทุกคนจะปั่นได้ถึงจุดหมายปลายทางแบบสบายและสนุกกับการเดินทาง
ด้วยทักษะการปั่นจักรยานท่องเที่ยวระยะไกลเป็นกลุ่มครับ
-เน้นสามัคคี เดินทางเป็นกลุ่ม ช่วยเหลือกัน เอื้ออาทรต่อผู้ที่มีความสามารถน้อยกว่า ให้โอกาสแก่มือใหม่ๆ
- เวลาหยุดพัก ตามลูกทีมที่มีความสามารถน้อยที่สุดขณะนั้นครับ หรือ
ทุกๆ15 -20กม แต่ไม่เกิน 50 นาที พักครั้งละ5นาที ครับ

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 6&t=216553

ผมตั้งใจที่จะให้ สิ่งที่ท่านได้กลับไป มากกว่าเวลาและเงินที่ท่านเสียไปกับ
การมาร่วมทริปจักรยาน ครับ

[วันเพ็ญ]

ตอนที่ 1
เขียนมาจากความทรงจำ
ทุกคนมาจากหลากหลายอาชีพ เพศ และวัยแต่เราหัวใจเดียวกัน เรามาพบกันไม่ใช่ด้วยความบังเอิญ แต่เรามีความรัก ความชอบที่เหมือนกัน รักในจักรยานและชอบที่จะปั่นมันไปทุกที่ ที่เราอยากจะไป และสิ่งที่เงินทองหาซื้อไม่ได้คือมิตรภาพ และสำคัญที่สุดคือสุขภาพของเราเอง
ดิฉันอยากจะถ่ายทอดความทรงจำครั้งแรกที่ประทับใจนี้เก็บไว้ เพราะนานไปเราอาจจะลืมรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆไป ถ้ามีโอกาสได้กลับมาอ่านใหม่อีกครั้ง ความรู้สึกเมื่อวันวานก็จะกลับคืนมาเหมือนเพิ่งจะเกิดขึ้นไม่นาน และเราอาจจะอมยิ้มไปด้วยกัน เรามาร่วมกันถ่ายทอดความทรงจำไปพร้อมๆ กันนะคะ
วันที่ 13 ก.พ. 2554 เป็นวันนัดหมายเพื่อทดสอบความสามารถของนักปั่นน้องใหม่ที่ยังไม่เคยปั่นระยะทางไกลถึง 200 กม./วัน และรุ่นพี่ที่มีความชำนาญแล้วมาช่วยเทรนน้องใหม่ เริ่มจากนครปฐม ถึงสุพรรณบุรี เวลานัดหมาย 06.00 น. ณ ร้านเอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม พี่สมศักดิ์มาถึงก่อนใครเพื่อนตั้งแต่ยังไม่หกโมงเพราะพี่เขามานอนพักโรงแรมใกล้ๆ แถวนี้ บ้านไกลกลัวว่าตื่นแต่เช้ามืดจะทำให้เพลีย และคนอื่นๆ ก็เริ่มทยอยกันมา ช่วงที่รอท่านที่ยังมาไม่ถึงก็มีการทักทายพูดคุยสำหรับท่านที่ยังไม่เคยเจอกันมาก่อนก็คุยกันได้อย่างสนิทสนมมีการชมรถของกันและกัน ประมาณเปิดชมรมชมกันเอง พี่สมศักดิ์ทำสติกเกอร์ และเส้นที่ห้อยรถเป็นสัญลักษณ์ M.J.BIKE แบบแฟนพันธ์แท้ ทำเอาพี่เมธายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เมื่อทุกคนมาพร้อมกันแล้วรวม 19 ท่าน พี่เมธาถ่ายรูปหมู่เป็นที่ระลึก และพี่เมธาก็บอกวิธีการปั่นโดยให้รุ่นพี่อยู่หน้า น้องใหม่อยู่กลาง และรุ่นพี่ตามปิดท้ายอีก เริ่มออกสตาร์ ประมาณเกือบเจ็ดโมงเช้า

[วันเพ็ญ]

ตอนที่ 2
ออกปั่นตามโปรแกรมที่พี่เมธาบอกไว้โดยพี่เมธาเป็นหัวลากอย่างที่คุณหมูบอก ปั่นไปสักพักก็มีรุ่นพี่มาสมทบอีกประมาณ5-6 ท่าน (ไม่ทราบสถานที่ในที่นี้อาจจะไม่เอ่ยว่าถึงตรงไหนอย่างไรเพราะผู้เขียนไม่ชำนาญเรื่องสถานที่) และปั่นไปพร้อมๆกัน ได้ประมาณ 50 นาทีก็พัก ตอนเช้าอากาศดีไม่ร้อนทำให้ไม่รู้สึกเหนื่อยเลย พักประมาณ 5 นาทีก็ไปต่อ คราวนี้เอะ?..แปลกใจทำไมหยุดเร็วจัง อ๋อ ยางรั่วมีรถพี่คนหนึ่งยางรั่วจึงต้องหยุดเพื่อเปลี่ยนยาง โดยผู้เชี่ยวชาญหลายท่านช่วยกันคนละไม้ละมือ อีกคนหาจุดที่รั่ว อีกคนหาที่ยางนอกว่ามีเศษอะไรยังตำอยู่หรือไม แต่แปลกหาไม่พบ จนพี่ๆ คนอื่นแซวว่า”เหนื่อยก็ไม่บอกทำไมต้องปล่อยลมด้วย” เป็นที่เฮฮากัน เปลี่ยนยางเสร็จก็ไปต่อกันเล้ย พักอีก 1 ครั้ง แล้วไปพักต่อที่ร้านก๋วยเตี๋ยว และอาหารตามสั่ง ข้าวผัดกระเพรา แม่ค้ายังเตรียมของไม่เสร็จ พี่สมจิตต์กับน้องฝ้ายกลัวลูกทีมจะหิว จึงลงมือผัดกระเพราเองเลย เสร็จแล้วถามอร่อยไหม ทุกคนบอกว่าอร่อย (ไม่รู้เกรงใจคนผัดหรือเปล่า) อาหารทุกมื้อใครรับประทานเท่าไรก็จ่ายเท่านั้นเพื่อความยุติธรรม แต่จะมีใครซื้อแล้วมาแบ่งกันก็อีกเรื่องหนึ่ง มื้อนี้พี่เอนกสำรองจ่ายก่อนเพื่อแม่ค้าจะได้คิดง่ายๆ และก็เก็บทีหลัง บางคนก็ไม่เอาเงินทอนงานนี้พี่เอนกเลยโดนแซวอีกเพราะได้เงินเกิน พอรับประทานอาหารเสร็จก็ออกเดินทางต่อเข้าจังหวัดสุพรรณบุรี สองข้างทางเป็นทุ่งนาเขียวชอุ่ม บางที่ก็มีชาวบ้านหาปลาอยู่ตามหนองข้างถนน นักปั่นมีหลายท่านเป็นที่สนใจของผู้พบเห็นต่างหยุดมองแล้วก็หาปลาต่อไป ปั่นไปสักพักก็ต้องหยุดเพราะน้องใหม่ท่านหนึ่งปวดขา รุ่นพี่ก็ช่วยกันหายาทา ยาพ่น จนอาการดีขึ้นไปกันต่อคราวนี้ไปเรื่อยๆ เพราะต้องประคองคนที่เจ็บให้ไปด้วยกัน จะไม่มีการทิ้งกันเด็ดขาด
พรุ่งนี้ติดตามตอนต่อไปนะคะ

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

คุณ วันเพ็ญ อย่าลืมมาเขียนตอนต่อไปนะครับ

นี่ครับ รุ่น 1

http://www.youtube.com/user/superkakinung
[youtube]<object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/_Bjtk8uKxeA&hl ... ram><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/_Bjtk8uKxeA&hl=en_US&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object>[/youtube]


http://www.youtube.com/watch?v=zYbCF9kg7kc

http://www.youtube.com/watch?v=nE53SB5qxtw

[เข็มทิศ]

พี่วันเพ็ญอย่าอิจฉาหนูเลย พี่ๆเค้าแค่กล่าวถึงหนูเพราะหนูชอบแซวพี่ๆเค้างัย เฮ้อๆๆ
เข้ามาเป็นกำลังใจให้พี่วันเพ็ญเล่าเรื่องได้จบทุกตอนค่ะ
พี่หน่อยอย่าเพิ่งรีบจัดทริปบ่อยน๊า รอหนูกลับมาจากbackpackก่อน อิจฉาคนได้ไปปั่นจังเยย