ได้ร้านนี้เป็นที่พึ่งท้อง ยิ่งปั่นเห็นอะไรก็น่ากินไปหมด
แม่ช้อยไม่ต้องชวนชิม หมึกแดงไม่ต้องมารำ มาถึงวินาทีนี้ อาหารราคาเรือนแสนกับเรือนสิบ มีค่าเท่ากันคือให้อิ่มท้อง
กินอะไรก็อร่อยไปหมด
หลังจากอิ่มกาย สบายท้องก็ออกกันต่อ ช่วงนี้ขอดูดรักษาแรงใว้ขึ้นผามออีแดงใว้ก่อน
ถึงแยกเลี้ยวเข้าอ.เดชอุม ถ้าเป็ดน้อยมา ได้แวะหาพ่อแล้ววววว แต่ตรงไปเข้า อ.น้ำยืน
จ๊ากๆๆ....เจ้าหน้าที่กำลังตรวจกองคาราวานค้ายาบ้า 555++(ล้อเล่นนะครับ) เหนื่อยเฉยๆเลยหยุดพัก
พอดีเจ้าหน้าที่กำลังออกตวจประจำวัน
แล้วก็ออกไปกันต่อ เจ้าหน้าที่บอกว่า พวกพี่มากันวันนี้ วันดีเลยทางการไทยเปิดให้ชมผามออีแดงเป็นวันแรก
โอ้โห...หูผึ่งกันเลยครับอยากเป็นส่วนหนึ่งในหน้าประวัติศาสตร์ลุยยย..
อั่นแน่ ความหวังใกล้เข้ามาแล้ว มีป้ายบอกละแต่....
โอ้วววว....ไมมันเหลืออีกเยอะจัง ไม่เป็นไรมาตั้งไกลละ ยังไงก็ไปให้ถึง
และแล้วก็ก้มหน้าก้มตาปั่น จนมาหยุดแวะพักกลางทาง
ว่าจะดูดตูดสิบล้อไปแล้วนะเนี่ย
ปั่นไป ปั่นมาจนถึงด่านตรวจหน้าทางขึ้นผามออีแดง (ปั่นมาไกล ยังไม่รู้ชะตากรรมตัวเองว่าต้องปั่นขึ้น)
ปั่นขึ้นไป สติขาด ภาพหาย จะย้อนลงหลายรอบ โผล่มาอีกทีถึงผามออีแดง
ทางขึ้นไปชมวิวฝั่งไทย
มองจากจุดชมวิว ลงไปฝั่งเขมร
พี่เหน่งบอกขอสักภาพเถอะ เป็นอนุสรณ์ หัวใจเกือบวาย
มองจากผามออีแดง ไปเขาพระวิหาร ผมเชื่อว่า อีกไม่ถึง100ปีข้างหน้าคำว่าอาณาเขตของประเทศจะเลือนหายไป คนในโลกนี้จะเดินทางไปมาหาสู่กันโดยไม่ต้องใช้วีซ่าหรือพาสปอร์ต
ไทยรวมกำลังตั้งมั่น จะสามารถป้องกันแข็งขัน......
น้องบอยเราอยากเป็นรั้วของชาติ แสดงจำนงค์ขออยู่แทนเจ้าหน้าที่
ฝั่งไทยเรา มีภาพแกะสลักหินลอยหลายพันปีให้ชม ที่เห็นเป็นกรง เพราะชอบมีมือดี ไปจับ ไปลูบ ไปคลำ
แถมบางคนไปขีดเขียน เลยต้องกันใว้
ภาพแกะสลักสวยงามครับ ของเรา เราก็ต้องรักษา ให้ลูกหลานได้ดูในวันข้างหน้า
นี่อีกคนครับ พี่เหน่งเรา อยากเป็นแนวหน้า หุ่นให้ (ใจรักไหมพี่)
พี่เหน่งว่าจะขอเอาแลกรถกันอยู่แต่ไม่ยอม(ใครไม่ยอมใครถามเอาเองเด้อ 555++)
ภาพสุดท้ายสำหรับทริปนี้แล้วครับ เพราะ หลังจากลงไปเราก็ดิ่งลงไปอย่างเดียว จนเข้า อ.กัณฑราลักษณ์
ไปถึงก็ค่ำพอดี หาอะไรกินกันแล้วก็แยกย้ายกันเดินทางกลับบ้านใครบ้านมัน
สรุป... อิอิๆๆและแล้วทริปนี้ก็ไม่จบตามความคาดหวัง เพราะเวลาในการปั่นไม่พอ งวดหน้า วางแผนใหม่
ขอบคุณ..เพื่อนๆ พี่ๆ ที่เข้ามาชมครับ
ขอบคุณ..
THAI MTB ที่เป็นสื่อกลางทำให้เราได้รู้จักกัน ได้ออกทริปด้วยกัน
ขอบคุณในความมีน้ำใจโอบอ้อมอารีย์ของเพื่อนมนุษย์ทุกๆคนที่แบ่งปันความสุข อาหารตลอดทางที่เราผ่านมา
