บินไปฮานอย ลอยไปซาปา ปั่นฯ อำลาที่เดียนเบียนฟู

[SENG9]

ต่อครับ...

[SENG9]

โรงแรมในเมืองจา Moung Cha


ไปเดินตลาดงานหลักทุกครั้ง ที่มาเที่ยวเวียดนาม


มันชุปแป้งทอด


ขนมใส่ไส้ถั่วเหลืองทอด


ขนมหม้อข้าวหม้อแกง (ชิมิ) ที่นี้ไม่มีไข่เหมือนที่ลาวไก


ไปนั่งดูกาแฟหยด อีกคนละถ้วย


ใส่สายเบรคใหม่ ต้องแปลงกันเล็กน้อย ฝีมือช่างแป๊ะ

[SENG9]

วันนี้เดินทางไป Dien Bien Phu ระยะทาง 55 กม. ชิวชิว
ล้อหมุน 10.50 โมง ไม่อยากเชื่อ ว่าฝนตก....เอิ้ก



ชุดนี้คิดเป็นเงินไทย 60 บาท ให้เด็กดูแลโรงแรมไปซื้อให้ เป็นคนไทพูดภาษาไทยพอเดากันรู้เรื่อง



เด็กดูแลโรงแรม อาสาไปซื้อเสื้อกันฝน


ไมล์ 381.71 กม.


ไปแล้วครับ เดียน เบียน ฟู

[Chompoo]

สาวเวียดฯ ใจดีคนนี้ ไม่เด็กแล้วเฮียเซ้ง มีสามีแล้ว แถมยังเป็นคนคอยเก็บเงินอีกต่างหาก สงสัยจะเป็นเจ้าของฯ และไม่รู้เป็นชาวเวียดเชื้อสายไทยดำ ก็ตอนติดต่อคุยกับเด็กสาวกว่าที่เคาเตอร์ ต่อลองราคา และดูตัว.. เอ้ย.. ดูห้อง พอเจ๊คนนี้มา ภาษาไทยได้นิดหน่อย ทุกอย่างเรียบร้อยทันที



ขอคิดประจำวันนี้

เวลาอยาก กาแฟ อย่าสั่งกาแฟเวียด สูตรหยด... นั่งรอ จนน้ำไหลยืด เหนียว เปรี้ยวปาก ไปหมดแล้ว
แต่ถ้าเวลาเหลือเยอะ และมีเรื่องให้นั่งคุย นั่งชม... OK na ja

[Chompoo]

ปั่นสบาย ๆ ไปเดียนเบียนฟู แถมก่อนเดินทางมา อ่านประวัติศาสตร์เกี่ยวกับเมืองนี้ มาเพียบ...
แต่ที่ ลืมไปเลยคือ แผ่นที่ สำหรับเที่ยวเมืองนี้ มันเป็นยังไง พอถึงเมืองเดียนฯ ถามถึงแผ่นที่ ได้แต่มอง หน้ากัน

แต่จริง ๆ ไม่ยาก ที่ยาก คือ คุยกันไม่รู้เรื่อง ต้องฝึกฝน ภาษาเวียดฯ หรือทางออกที่ดีมาก คืออยากไปไหนถ่ายรูปสถานที่นั้นไว้ แล้วเปิดถาม สาวชาวเวียดนะจ๊ะ

[SENG9]

[url=http://image.ohozaa.com/show.php?

อีก 3 ปี ทางเสร็จจะไปอีก.

[ลุงก้อง]

ดีแล้วนะ ที่ไม่นอน เมืองลาย มีโรงแรมอยู่ที่เดียวกำลังสร้างเพิ่มเติม ห้องสวยมากมอมแมมอย่างเรามันดีเกินไปที่จะนอน
ปั่นขึ้นเขาไป 2 ก.ม รถแถบหงายท้อง ต้องหนีกลับลงมา ขอนอน บ้านชาวไตดอน เหอ เหอ เหอ

[SENG9]

ดีแล้วนะ ที่ไม่นอน เมืองลาย มีโรงแรมอยู่ที่เดียวกำลังสร้างเพิ่มเติม ห้องสวยมากมอมแมมอย่างเรามันดีเกินไปที่จะนอน
ปั่นขึ้นเขาไป 2 ก.ม รถแถบหงายท้อง ต้องหนีกลับลงมา ขอนอน บ้านชาวไตดอน เหอ เหอ เหอ

สวัสดีครับลุงก้อง... ฟังจากลุงก้องแสดงว่าพวกผมโชคดี
แต่ต้อนปั่นยังนึกด่าตัวเอง...วันหน้าวันหลังไม่เอาอีกแล้ว
ขอบคุณครับลุงก้อง ทริปหน้าเราไปด้วยกัน...

[SENG9]

ต่อครับ...

[SENG9]

จากเมืองจาฝนตกตลอด เป็นทางลงเขา ประมาณ 15 กม.
น้ำฝนผสมขี้ควายดีดขึ้นหน้า น้ำสีเขียวๆ ดำๆ มีกลิ่นตุๆ
สลับขึ้นและ ลงเขาลูกเล็ก มีหมู่บ้านคนไทเป็นย่อมๆ
อากาศหนาวเย็น วิวทิวทัศน์สวยตลอดเส้นทาง


ฝนหยุดตกแล้ว พร้อมใจกันหยุดพักกินคุกกี้

[SENG9]

ทักทายสองคนไทกำลังไปนา ถามกินข้าวแล้วยัง....กินและ


นี้ก็คนไท ชวนกันนับ 1 2 3 ขายส้มหนาวโลละ 20000 ดอง หวานอร่อย


จากจุดแม่ค้าขายส้ม จะเหลืออีก 18 กม. ปั่นขึ้นเขา 4.5 กม. ที่เหลือ
ลาดลงจนถึง ที่ราบกว้างใหญ่เดียนเบียนฟู

[SENG9]

จากป้ายนี้เริ่มเป็นที่ราบโล่งระยะทางอีก ประมาณ 5 กม. เข้าสู่ตัวเมืองเดียนเบียน


ถนนเข้าสู่เขตเมืองกำลังปรับพื้นยกระดับใหม่


สมรภูมิรบ เดียน เบียน ฟู อันโด่งดัง ตั้งอยู่ในหุบเขากว้างใหญ่ความยาว 20 กม.
กว้าง 3 กม. หุบเขาด้านตะวันออกมียอดเขาพู ซาม ซาน Phu Xam Xan ระดับความสูง 1900
หุบเขาฝั่งตะวันตกคือหุบเขาเมืองแถงห์ Moung Thanh กั้นประเทศลาว ที่มั่นของฝรั่งเศสพบความปราชัย
ต่อกองกำลังเวียดมิงห์ ในปี คศ. 1954


ถึงแยกใหญ่เลี้ยวซ้ายมา 200 เมตร แบงค์เวียดอยู่ด้านซ้ายมือ
เฮียสมศักดิ์ เข้าแบงค์เวียด หาเงินดองมากินข้าว


ร้านข้าวอยู่ตรงข้ามแบงค์ มองเห็นอนุสาวรีย์ชัยชนะ


ปั่นหาที่พักข้ามสะพานข้าม Num Yum River มา อยู่ทางฝั่งอนุสาวรีย์ชัยชนะ

[SENG9]

ทำแผนที่บอกตำแหน่ง เพื่อให้คนไปทีหลังไม่ต้องไปเที่ยวถาม ให้เสียเวลา



หนังสือพิมพ์มติชน วันที่ 06 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 ปีที่ 27 ฉบับที่ 954

เดียน เบียน ฟู เป็นเมืองอยู่ทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเวียดนาม อยู่ห่างจากฮานอยประมาณ 200 ก.ม.เศษ
ทางทิศตะวันตกติดกับแขวงพงศาลี ของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว มีลักษณะเป็นที่ราบ ล้อมรอบ
ด้วยภูเขาสูง เนื้อที่ประมาณ 18 ตารางกิโลเมตร ชาวไทดำซึ่งเป็นชนชาติหมู่น้อย ได้ตั้งถิ่นฐานทำมาหากินและ
เรียกชื่อเมืองว่า "เมืองแถง"

ในจดหมายเหตุกองทัพไทย ได้มีการบันทึกไว้ว่า กองทัพของเจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี ได้เคยยกกองทัพมาปราบ
โจรฮ่อที่เมืองนี้

สำหรับชาวไทดำ ก็มีภาษาขนบธรรมเนียมดั้งเดิม ซึ่งมีหลายสิ่งหลายอย่างคล้ายคลึงกับคนไทยเราในปัจจุบัน
ถือได้ว่าเป็นผู้สืบเชื้อสายบรรพบุรุษเดียวกันกับเรา

เวียดนามได้ประกาศเอกราชภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองเสร็จสิ้นลงไม่นาน คือในวันที่ 2 กันยายน พ.ศ.2488
หลังจากนั้นฝรั่งเศสซึ่งเคยเป็นเจ้าอาณานิคม ก็ได้ส่งกำลังเข้ามายึดครองอีกครั้งหนึ่ง แต่ก็ไม่สามารถเอาชนะเวียด
นามได้อีกต่อไป ทั้งนี้ เพราะประธานโฮจิมินห์ได้จัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์ที่มีความเข้มแข็งและได้สร้า งขบวนการแนว
ร่วมที่เรียกว่าขบวนการ "เวียดมินห์"

กองทัพประชาชนเวียดนามได้ก่อตั้งขึ้นในเดือนธันวาคม พ.ศ.2487(ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง) โดยประธาน
โฮฯ หรือ "ลุงโฮ" ได้มอบหมายให้นายพลโว เวียน ยับ เป็นผู้บัญชาการกองทัพคนแรก ด้วยวัยเพียง 36 ปี อดีตนักศึก
ษาวิชานิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยที่ฮานอย เคยถูกฝรั่งเศสจับกุมคุมขังมาแล้ว

โว เวียน ยับ ไม่เคยได้ศึกษาวิชาทหารหรือย่านโรงเรียนการทหารมาก่อน แต่เมื่อได้รับมอบหมายหน้าที่จัดตั้งกองทัพ
ขึ้นเป็นครั้งแรกด้วยจำนวนคนประม าณ 30 คน และจากไว้วางใจของ "ลุงโฮ" และพรรคท่านก็ได้พัฒนากองทัพประชาชน
เวียดนาม จนเติบใหญ่ จนมีชื่อเสียงก้องโลกในการเอาชนะฝรั่งเศส ได้ที่เดียน เบียน ฟู เมื่อ 50 ปีที่แล้ว

ทั้งนี้ จากการที่ท่านได้เข้านำการสู้รบหลายครั้ง การน้อยไปสู่ใหญ่ และศึกษาทฤษฎีทางทหารรอบด้าน โดยเฉพาะ
ทฤษฎีทางทหารของฝรั่งเศสคู่ต่อสู้ และการผสมผสานทฤษฎีของประเทศต่างๆ รวมทั้งของประเทศจีน จึงได้ข้อสรุป
ที่ว่า ทหารและประชาชน คือปลากับน้ำ ซึ่งไม่มีวันแยกออกจากกันได้ การรบแบบจรยุทธ์ตามทฤษฎีของประธานเหมา
เจ๋อ ตุง และรวมไปถึงการจัดตั้งหมวดเคลื่อนที่เร็ว เป็นกองกำลังประชาสัมพันธ์ติดอาวุธ เพื่อช่วงชิงประชาชนในเขต
ต่างๆ ทั่วประเทศ

อ่านต่อกด
http://topicstock.pantip.com/wahkor/top ... 85450.html

[SENG9]

คืนละ 200000 ดอง


อาหารเต็มโต๊ะ + ไวน์ดาลัท


นั่งดูเด็กเข้าโรงเรียน เห็นครูใจร้ายปิดโรงเรียนขณะที่นักเรียนยังเข้าเรียนไม่หมด


ร้านขายของชำรวยสำหรับวันสำคัญและวันคริสมาสและปีใหม่


ตึกเก่า


ด้านหน้า อนุสาวรีย์ชัยชนะ สามแยกกลางเมือง เดียน เบียน ฟู


ทางการเวียดนามได้เตรียมสร้างอนุสาวรีย์ชัยชนะไว้ล่วงหน้าก่อนที่การสู้รบจะสิ้นสุด พอเวียดนามชนะสงครามที่เดียนเบียนฟูก็ได้ประกาศอนุสาวรีย์ แห่งชัยชนะทันที รูปทหารและเด็กบนอนุสาวรีย์เป็นทองเหลืองทั้งหมด


ตอนเริ่มสร้าง อนุสาวรีย์ชัยชนะ
[youtube]pzrGnloHUM4&feature=related[/youtube]



ร้านตัดผมกลางเมือง

[SENG9]

ต่อครับ...