ปั่นทะลุหมอก เย้าหยอกเปลวแดด...สะบายดีหลวงพระบาง-เวียงจันทน์

[Katingthon]

ปั่นเลียบน้ำงึมไปเรื่อยๆ...

[Katingthon]

มาหยุดเก็บภาพน้ำงึมที่จุดกำลังก่อสร้างติดตั้งระบบประปา...

เห็นชายชาวบ้านเค้าถือไม้หน้าสามติดปลายฉมวกเอาไว้ ถามเค้าบอกว่าเอาไว้พุ่งใส่ปลาริมน้ำ
อยากจะบอกเหมือนกันว่า... ถ้าเป็นเมืองไทย เขาใช้ปืนฉมวกติดรอกกัน...

แต่อย่าเลย เดี๋ยวปลาจะหมดเขื่อนเสียก่อน...

[Katingthon]

ปั่นจากแยกโพนโฮมมาประมาณ16กม. ก็ถึงทางแยกซ้ายจากถนนหลักไปเขื่อนน้ำงึม...

[Katingthon]

ปั่นจากแยกเล็กๆเข้ามาอีกประมาณ3กม.กว่าผมก็มาถึงสันเขื่อน

ระยะทางจากแยกโพนโฮมมาเขื่อนประมาณ20กม. บวกลบก็นิดหน่อย...

[Katingthon]

ปั่นไปดู อ่างเก็บน้ำหน้าเขื่อน โดยปั่นปีนสันเขาขึ้นไปอีก...

[Katingthon]

ชื่นชมภาพบนสันเขาเรียบร้อยก็ปั่นกลับลงมาที่สันเขื่อน

เข้าไปสอบถามข้อมูลกับเจ้าหน้าที่เขื่อน เขาบอกเส้นทางแถมบอกว่า
ไปเส้นทางนี้ สบายครับ ทางโล่ง รถน้อย...

เก็บภาพเขื่อนน้ำงึมครั้งสุดท้าย แล้วปั่นย้อนออกมาปากทาง

เลี้ยวซ้าย เพื่อปั่นเดี่ยวเข้าเวียงจันทน์

ก้มลงไปดูไมล์ วันนี้ปั่นจากหินเหิบมา ตอนนี้ก็ 48.54 กม. แล้ว.

[Katingthon]

ขอพักยกอีกทีครับ...

[leeo]

วันที่ออกจากวังเวียงผมกับพวกเสือสวนหลวงก็มาพักที่ท่าลาด
ส่วนเรื่องคุยกับน้าจุก ผมว่าน้าจุกแกรู้เรื่องสปป.ลาว มากทำให้มือใหม่อย่างผมรู้เรื่องอะไรเยอะขึ้นยิ่งกว่าอ่านหนังสือท่องเที่ยวซ่ะอีก
ยิ่งเวลาอยู่ด้วย2-3คน อยากรู้อะไรแกบอกหมด แล้วข้อมูลแกเชื่อถือได้ (เดินตามหลังผู้ใหญ่หมาไม่กัดชัวววว)
เล่าถึงน้าจุกตอนผมแกพูด แกยิ้มผมนึกถึง "ล้อตอก" มันเป็นความรู้สึกส่วนตัวจริงๆ
ทริปไปหัวหินพี่พีมาจอยตรงไหน

[Katingthon]

วันที่ออกจากวังเวียงผมกับพวกเสือสวนหลวงก็มาพักที่ท่าลาด
ส่วนเรื่องคุยกับน้าจุก ผมว่าน้าจุกแกรู้เรื่องสปป.ลาว มากทำให้มือใหม่อย่างผมรู้เรื่องอะไรเยอะขึ้นยิ่งกว่าอ่านหนังสือท่องเที่ยวซ่ะอีก
ยิ่งเวลาอยู่ด้วย2-3คน อยากรู้อะไรแกบอกหมด แล้วข้อมูลแกเชื่อถือได้ (เดินตามหลังผู้ใหญ่หมาไม่กัดชัวววว)
เล่าถึงน้าจุกตอนผมแกพูด แกยิ้มผมนึกถึง "ล้อตอก" มันเป็นความรู้สึกส่วนตัวจริงๆ
ทริปไปหัวหินพี่พีมาจอยตรงไหน

ดีแล้ว... ท่านเสือโอ เดินตามหลังผู้ใหญ่ แต่ระวังตกหลุม ตกร่องก็แล้วกัน

ทริปหัวหิน จะไปกับกลุ่มช.ราชา นัดพี่ต๋อยเอาไว้ กลุ่มเค้าจะไปแค่หาดเจ้าสำราญ
แต่จะออกจากสายสี่ ตัดออกพระรามสองเลยครับ ท่านเสือโอ.

[Katingthon]

เลยสิบโมงครึ่งแล้วสี่นาที ผมเริ่มปั่นจากทางแยกเข้าเขื่อนน้ำงึมบริเวณบ้านนาฝ้ายมุ่งสู่เวียงจันทน์ ตามถนนหมายเลข 10
หากดูตามแผนที่จากจุดนี้ถึงทางแยกซ้ายไปปากซันที่ชานเมืองเวียงจันทน์ระยะทาง 98กม.หากเลยเข้าไปถึงประตูชัยก็คงร้อยกม.ต้นๆ...

เริ่มปั่นออกจากเขื่อนก็มีเนินเขาให้ดันเป็นช่วงๆ...

ช่วงหนึ่งชั่วโมงเศษๆ... ไม่ผิดจากข้อมูลที่เสือโอเคยบอกผมไว้ครับ เนินเขาทั้งนั้น
ส่วนถนน ดีครับ รถว่างประเภทหนึ่งชั่วโมงที่ปั่น มีรถสวนและแซงขึ้นไปไม่ถึงสิบคัน

นี่ขนาดรวมรถบรรทุกที่จอดเสียข้างทางด้วยนะครับ...

[Katingthon]

ถนนที่ลาวนี่... เสือโอเคยตั้งข้อสังเกตุน่าฟังว่า
หินที่ใช้ทำถนน จะสวยดูคลาสิค คือมันออกกลมๆ มีหลายๆสี ขนาดก็ไม่เท่ากันทีเดียว ยิ่งนานวันยิ่งมันวาว

คงเป็นหินแม่น้ำ บ้านเราเรียกหินล้าง นำขึ้นจากแม่น้ำเป็นส่วนใหญ่...

[Katingthon]

ช่วงปั่นช่วงนี้เป็นช่วงที่โดดเดี่ยวอีกครั้ง เลยสิบเอ็ดโมงเข้าไปแล้ว ยังไม่กินข้าวเช้าเลย
ได้เพียงกาแฟกับปลาคู่รองท้องไปนิดหน่อย

การปั่นคนเดียวอย่างที่บอกล่ะครับมันอิสระ... แต่ก็ออกจะเหงาหน่อยๆ หากเกิดอะไรขึ้น เช่นรถยางรั่ว รถเสีย ก็ต้องช่วยตัวเอง
การปั่นไปกลุ่มเล็กๆ ก็ดีในแง่หากมีอะไรก็ช่วยกันได้ แต่ก็คงต้องขาแรงพอๆกัน เพราะถ้าต่างกันมาก...

พวกขาอ่อนก็จะเหนื่อยในการเกาะ และจะรู้สึกท้อ พาลจะคิดว่าเป็นภาระ พวกขาแรงก็จะหงุดหงิดจากการรอ
คงต้องขาพอๆกัน คอเหมือนๆกัน ประเภทชอบเหมือนๆกัน

แต่ถ้าไปเป็นกลุ่มใหญ่ ก็ต้องมีปรัชญาในการปั่นของกลุ่มเหมือนกัน เช่นบางกลุ่มชอบไปเร็ว บางกลุ่มไปเรื่อยๆประเภทเจอวิวที่ไหน
หยุดต้มมาม่า ต้มกาแฟคุยกัน เหนื่อยก็พัก ไม่ไหวขึ้นรถ ก็เป็นความสุขอีกแบบ...

แต่การไปกลุ่มใหญ่ๆ ข้อเท็จจริงก็คือ... จะมีความหลากหลายที่กว้าง ดังนั้นจึงจะมีผู้ที่ขาแรงปนอยู่กับขาอ่อน สุดท้ายก็ต้องคอยกันไป
การเดินทางก็จะเหมือนที่คุณจุก หลักสี่บอกผมไว้คือ... การเดินทาง ก็จะช้าลง...

มันมีข้อดี ขอเสียเสมอ...

ผมปั่นเหนื่อยและเริ่มหิวแล้วล่ะ
พาลเป็นคนขี้บ่นไป...

[Katingthon]

สิบเอ็ดโมงสิบสิบเก้านาที...

ผมแวะข้างทาง มีร้านเฝอ มีบ้านปลูกอยู่ข้างๆ ยกเรือนสูงขึ้น
บ้านชาวเขามักจะปลูกติดดิน บ้านคนลุ่มมักจะปลูกยกสูง เพื่อให้เข้ากับสภาพภูมิอากาศ...

แต่เขาก็ปลูกกันง่ายๆ... มีห้องครับ ห้องนอน ห้องโถง ห้องกินข้าง อยู่ในห้องเดียวกัน คือไม่กั้นห้อง
แต่เขาก็มีความสุข...

ที่บ้านท่านมีกี่ห้อง มีแอร์กี่ตัว มีเสื้อผ้ากี่ชุด...
ท่านยังมีความสุขดีอยู่หรือ ???

[Katingthon]

มานั่งที่ร้านค้า... สั่งเฝอหมู...

แม่ค้าบอก... มีแต่ซิ้นควาย(ไม่มีสระอา) โห...ผมไม่อยากกินน้องชายตัวเอง ไม่ใช่สิ ผมไม่กินเนื้อวัวควายที่ทำนา
ผมถือว่าเขาเป็นสัตว์มีคุณ แต่ผมก็กินวัวขุน... เพราะถือว่าเขาถูกเลี้ยงมาเพื่ออาหาร สำคัญคือ เสต็กเนื้อวัวขุน มันอร่อย...

อดกินเฝอ เพราะไม่มีเนื้อหมู เนื้อไก่...

ดูน่าเป้เล็ก... อ้าว มีส้มอยู่สามลูก
เอาขึ้นมาแบ่งปันกันกิน...

แม่ค้าเอาน้ำมาเติมกระติกติดรถให้

พักพอคลายตึงกล้ามเนื้อ เดินทางต่อ...

[Katingthon]

ปั่นมาสักพัก ก็เข้าเขตเวียงคำ...

มีแผงร้านค้าอยู่ข้างทางด้านขวา เป็นคุณย่ากับคุณหลานอยู่ที่แผง ผมแวะลงไปดูเผื่อมีอะไรพอจะกินได้...

มีไข่ต้มแล้วอยู่สามฟอง ผมขอซื้อสองฟอง คุณหลานเก็บไว้กินหนึ่งฟอง

ส่วนข้าวเหนียว คุณป้ายกกระติบข้าวเหนียวมาให้กินกันสองคน ผมกับเด็กที่เป็นหลาน
ผมขอชาร์ตแบตกล้องระหว่างนั่งกิน

อาหารอร่อยหรือไม่ อยู่ที่เราหิวหรือเปล่า ???

อาหารอร่อยครับ มือนี้ ข้าวเหนียว ไข่ต้มกินกับเกลือ...

ค่าไข่แปดบาท ข้าวเหนียวไม่คิด
ปั่นสู่กันกิน... เพิ่นว่างั้น...
นี่ล่ะน้ำใจ...