บินไปฮานอย ลอยไปซาปา ปั่นฯ อำลาที่เดียนเบียนฟู

[SENG9]

Huyen Trang Guest House ห้อง 2 เตียง 170000 ดอง



ค่าอาหารเย็น มี BIA HA NOI รวม 195000 ดอง


ก่อนกลับห้องนอน ซื้อไวด์ดาลัทติดมือ ตุนไว้เมื่อมีโอกาศอีกขวด 80000 ดอง


เช้าวันใหม่เตรียมเดินทางต่อ


ตามโปรแกรมจะนอนเมืองลาย ระยะทาง 105 กิโลเมตร แต่ไม่ได้นอน



ที่นี้ไม่นิยมเอาศาลเจ้าหันออกหน้าบ้านเพราะอะไร....



เช้านี้หมอกหนา อุณหภูมิประมาณ 15 องศา เริ่มออกเดินทาง


อาหารหลักของชาวเวียดนาม

[SENG9]

ลาแล้วครับเมืองไลโจว



ปั่นมา 4 กิโล สุดเขตเมืองไลโจว ก็เริ่มต้นปั่นขึ้นเขา เป็นถนนหินลอยตลอด 10 กิโล
จากนั้นลง 16 กิโลจนถึงเมืองพงโท


เนื้อหมูป่าวางขายอยู่ริมทาง

[SENG9]

ตลาดริมทาง


ตัวอะไร... เป็นหนอนอะไรซักอย่าง


ตัวอะไร.....ชาวบ้านจับมาขาย มันแสดงความดุร้ายและร้องเสียงดัง

[SENG9]

ต่อครับ...

[SENG9]

เลี้ยวซ้ายตรงแยกนี้ก็จะถึงเมืองพงโทแล้ว


ถึงแล้ว phong tho มองดูเหงาๆ เงียบ ๆ



เลี้ยวซ้ายมาหน่อยก็หมดเขตเมืองพงโท


ไปต่อ อีก 72 กิโล หลังผ่านเขตเมืองมาแล้ว


วันนี้ปั่นมาแล้ว ประมาณ 35 กิโล



จากพงโท จะมีแม่น้ำนา Nam Na River ไหลขนานไปกับถนนจนถึงเมืองลาย
มีภูเขาโอบล้อมไปตลอดเส้นทาง

[SENG9]

จากพงโทไปหมู่บ้าน Pa Tan 14 กิโล ตอนนี้เหลือ 6 กิโล วิวสวยจนเฮียแป๊ะ
อดรนทนไม่ไหว ตะโกนว่า "โคตรสวยเลยว๊ะ"




บ้านม้งส่วนใหญ่ชอบปลูกบ้านติดพื้นดิน



ระหว่างปั่นผ่านหมู่บ้าน Pa Tan

[SENG9]

กลุ่มบ้านของชาวไทดำ


บ้านชาวไทดำเป็นบ้านชั้นเดียวใต้ถุนสูง ข้างล่างโล่ง ใช้ทำงานเก็บของและพักผ่อน


บ้านคนไทดำใต้ถุนสูง บันไดขึ้น 2 ทาง บันไดซ้ายเป็นทางขึ้นของ ผู้หญิง บันไดขวาเป็นทางขึ้นของผู้ชาย
ห้ามผู้ชายขึ้นบันไดผู้หญิง เพราะบันไดผู้หญิงขึ้นไปแล้วเจอห้องครัว น่าจะเป็นคำพังเพยเรื่องตีท้ายครัว


ผ่านกลุ่มหมู่บ้านชาวไทดำ หลักกิโลบอกอีก 38 กิโล ถึง Chan Nua


เฮียแป๊ะตะโกนคุยกับเพื่อนอยู่ริมแม่น้ำด้านล่าง

[Chompoo]

พักเติมพลังท่ามกลางขุนเขา และสายน้ำ แต่หลังจากนี้ทั้งสวย ทั้งตื่นเต้น ทั้งหิว ทั้งมืด แถมเบรคหลังหาย...
คิดถึง โฮจูเดือง อยากดู..

[SENG9]

พักเติมพลังท่ามกลางขุนเขา และสายน้ำ แต่หลังจากนี้ทั้งสวย ทั้งตื่นเต้น ทั้งหิว ทั้งมืด แถมเบรคหลังหาย...
คิดถึง โฮจูเดือง อยากดู..

หามาเลยเดียวช่วยดู...ฮา

[SENG9]

ต่อครับ....

[SENG9]

เรือแพกับเครื่องย้อยหินในแม่น้ำ มีหลายสิบลำ ส่งเสียงคำรามตลอดทั้งวัน



วิวทิวทัศน์สวยงามกับอากาศกำลังสบายทำให้ลืมเหนื่อยไปได้



ช่วงถนนดีประมาณ 5-6 กิโล ก่อนถึงบ้าน Chan Nua จุดพักกินน้ำ
จากนี้ไปอีก 24 กิโลก็จะถึงเมืองลาย ถนนเสร็จแล้วเป็นส่วนใหญ่
จนใกล้เข้าเมืองลาย ตรงจุดตัดแม่น้ำดำหรือดา DA RIVER งานทำ
ถนนส่วนมากจะอยู่บริเวณนี้

[SENG9]

ยิ่งใกล้เมืองลาย จะเห็นบ้านไทดำ ไทขาว มากยิ่งขึ้น



ชอบอยู่กันเป็นกลุ่มๆ ละประมาณ 50-70 หลังคาเรือน


ระหว่างรอคนงานลาดยางมะตอย

[SENG9]

รอทำถนน


สะพานข้ามแม่น้ำดำหรือดา ไหลผ่านเมืองลาย สะพานขนาดใหญ่พึ่งสร้างเสร็จใหม่ๆ



ไทดำ หรือผู้ไทดำ เป็นกลุ่มไทกลุ่มหนึ่ง มีถิ่นฐานดั้งเดิมอยู่ในเขตสิบสองจุไท บริเวณลุ่มแม่น้ำดำและแม่น้ำแดง
ในเวียดนามภาคเหนือ ซึ่งเป็นถิ่นที่อยู่ของ ไทดำ ไทแดง และไทขาว เมื่อ ฝรั่งเศสเข้าปกครองเวียดนาม ได้เรียก
ชนเผ่าที่อาศัยอยู่ลุ่มแม่น้ำดำว่า ไทดำที่เรียกว่าไทดำ เพราะชนดังกล่าวนิยมสวมเสื้อผ้าสีดำซึ่งย้อมด้วยต้นห้อม
หรือคราม แตกต่างกับชนเผ่าที่อยู่ใกล้เคียงเช่น ไทขาวที่นิยมแต่งกายด้วยผ้าสีขาว และไทแดงที่ชอบใช้ผ้าสีแดง
ขลิบตกแต่งชายเสื้อ




แม่น้ำดำที่เลี้ยวคดเคี้ยวไปตามโตรกผา กำลังก่อสร้างสถานีปั่นไฟฟ้าเขื่อนไฟฟ้าไลเจา ที่เริ่มต้นสร้างในปีนี้
และจะเสร็จสิ้นในปีพ.ศ.2560 ประกอบกับเขื่อนไฟฟ้าอีกหลายเขื่อนบนลำน้ำในระแวกนี้ ตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจ
สังคมไลโจวและเดียนเบียนฟู



ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อผู้คนต้อง โยกย้ายที่อยู่ที่ทำมาหากินอย่างมหาศาล
ที่เห็นคือสร้างที่อยู่อาศัยใหม่กันอย่างมโหราฬ


กำลังสร้างชุมชนใหม่ ชุมชนที่มีถนนทำเหมือนหมู่บ้านจัดสรรในปัจจุบัน

[Chompoo]

ภาพช่วงนี้ใกล้ที่พักแล้ว แต่ไม่มีป้ายบอกชื่อเมือง และปั่นฯขึ้นลงเนินสั้น ๆ หนีฝุ่นควัน จากการทำถนน และสิ่งก่อสร้างฯ ทำให้เลยไปร่วม 7-8กม. เราจะปั่นฯ กลับ หรือมุ่งหน้าต่อไป ทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่าทางข้างหน้าเป็นอย่างไร.. ติดตามตอนต่อไป..

Hello!! Kaew (Friend at Hochinminh) pls send to us 1 set of Ho Ju Dueng's DVD. thank you

[SENG9]

ภาพช่วงนี้ใกล้ที่พักแล้ว แต่ไม่มีป้ายบอกชื่อเมือง และปั่นฯขึ้นลงเนินสั้น ๆ หนีฝุ่นควัน จากการทำถนน และสิ่งก่อสร้างฯ ทำให้เลยไปร่วม 7-8กม. เราจะปั่นฯ กลับ หรือมุ่งหน้าต่อไป ทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่าทางข้างหน้าเป็นอย่างไร.. ติดตามตอนต่อไป..

ใช้เลย ตลาดเล็กๆ ริมทางเป็นหมู่บ้านชาวไทดำเลยเมืองลายมาแล้ว 7-8 กม.



แม่ค้าคนนี้ ขายยำหัวปลีกับหนังหมู อร่อยถูกปาก ถามว่ากินข้าวหรือยัง
ตอบว่า "กินข้าวและ" ถามจำนวน ก็นับหนึ่งสองสามสลับกันนับจนถึงสิบ


คนไทดำยังพูดภาษาไทได้เข้าใจ พูดคุยกันรู้เรื่อง ยินดีและดีใจที่จะพูดคุยด้วย
เสียงคุยกันลั่นสองฝั่งถนน


เส้นทางเล็กลงก็ไม่เอะใจว่าเลยเมืองลายมามากแล้ว



ซื้อยำหัวปลีกับหนังหมู มากินที่ร้านอาหารที่เฮียสมศักดิ์มารออยู่ก่อนแล้ว



เจ้าของร้านเลี้ยงน้ำชา


หันหลังกลับมองป้าย มีโรงแรมอยู่ในเมือง ถามชาวบ้านบอกว่าเลยมามากแล้ว
ดูนาฬิกาพึ่งจะ 4.35 โมงเย็น ไม่ถอยหลังแล้วเดินหน้าต่อ อีก 37 กม.เอ็ง ถึงเมืองจา Moung Cha


ปั่นขึ้นเขาตลอด 23 กม. ห้าโมงกว่าๆ ความมืดก็เข้ามาเยือน เฮ้ย...ได้ 4-5 กม.เอ็ง
ความหนาวเย็น หนาวจริงๆ โว้ย เริ่มมีบ่น รู้อย่างงี้ถอยดีกว่า... ระยะทางอีก 15 กม.สุดท้าย
ไหลลงตลอดรถเฮียสมศักดิ์สายเบรดขาด เฮียแป๊ะไฟฉายแบตหมด เฮียเซ้งแรงหมด
จะลงเร็วก็ไม่ได้ มองทางก็ไม่เห็น ระวังกันสุดๆ ยังดีช่วงใกล้จะถึง อาศัยมอเตอร์ไซด์นำทางได้
หลายกิโล...เอิ้ก


ทุกคนและเฮียแป๊ะหมดสภาพ ระยะทางทั้งหมดจาก
ไลโจวถึงเมืองจา 150 กม. ถึงเมืองจา เวลา 7.25 ทุ่ม เฮ้อหมดแรงและหิวข้าว...