บินไปฮานอย ลอยไปซาปา ปั่นฯ อำลาที่เดียนเบียนฟู

[SENG9]

ต่อครับ...

[SENG9]

กินแบ๋งหมี่เป็นอาหารเช้า เจ้านี้มีไข่ดาวยัดไส้ด้วย


ลูกค้าสาวชาวเวียดนามแต่งตัวสวยงามเจริญหูเจริญตา


วันนี้หมอกลงจัดอากาศปิด จะขึ้นไปภูเขาฮามรอง อยู่ด้านหลังโบสถ์
ขึ้นไปถ่ายรูปก็มองอะไรไม่เห็น อีกทั้งกล้องของเฮียแป๊ะที่เฮียสมศักดิ์
ถืออยู่ก็เกิดมาหายเอาเสียนี้ อารมณ์ที่จะเที่ยวต่อที่ซาปาก็เลยหมดไปด้วย
ในฉับพันทันใด ก็เลยตกลงกันว่าในเมื่ออากาศปิดอย่างนี้ก็อย่าอยู่ต่อเลย ซาปา
ไม่มีอะไรน่าสนใจแล้ว ขึ้นไปเช็คเอ้าค์ คืนนี้ไปนอน ไลเจา กันดีกว่า...



พวกชาวเขามารอขายสินค้าให้กับชาวต่างชาติ ที่หน้าโรงแรมซาปาซัมมิท




เก็บของออกจากโรงแรม พร้อมกับหากล้องที่หายไปด้วย ผลก็คือ..ไม่เจอ.


เฮียสมศักดิ์เขียนที่อยู่ฝากไว้ที่เค้าเตอร์ เผื่อใครเจอกล้อง ให้ส่งคืนแต่เม็มเท่านั้น กล้องยกให้

[SENG9]

เตรียมตัวเดินทางต่อ เป้าหมายวันนี้ที่ ไลเจาLaiChau ระยะทางประมาณ 74 กิโล


ล่าแล้วครับ ซาปาซัมมิท


ไมล์จักรยานทริปนี้ปั่นมาแล้ว 141.50 k.


ออกจากโรงแรมให้เลี้ยวซ้ายปั่นขึ้นเขาไปทางไลเจา
จากซาปาไปน้ำตกซิลเวอร์ระยะทางประมาณ 15 K. ปั่นขึ้นลุกเดียว


คุณตำรวจเวียดนาม


ไม่รีบครับเฮียแป๊ะ ชิว ชิว 74 K.เอ็ง


ชมความงามและทิวทัศน์พร้อมกับอากาศที่เย็นกำลังสบาย




ภาพที่แตกต่างวิถีชีวิตแบบดิบดิบ

[SENG9]

เส้นทางสายนี้ถือว่าสวยงามมาก ผ่านภูเขาที่สูงเหยียดฟ้า และเป็นเทือกเขา
ที่สูงที่สุดของอินโดจีน ยอดเขาฟานซิปัน (Fansipan) ที่มีความสูง 3,143 เมตร อยู่ด้านหน้า


เห็นแล้วครับน้ำตกซิลเวอร์ อยู่ริมถนนทางไปไลเจา ด้านขวากำลังทำทางขึ้น


น้ำตกซิลเวอร์ (Silver)เป็นน้ำตกที่มีความสวยงาม สามารถมองเห็นได้ชัดเจนตั้งแต่ไกล
มีความสูงประมาณ 100 เมตร ไหลเลาะลงมาจากหน้าผาหิน ...


ระว่างทางได้ผ่านน้ำตกขนาดเล็กหลายแห่ง น้ำใสและไหลแรงมาก
มีน้ำตก ซิลเวอร์ สูงที่สุดและสวยกว่าน้ำตกบนถนนสายนี้ แต่ปีนี้น้ำน้อยไปหน่อย



เจออีกแล้ว เพื่อนเฮียสมศักดิ์เช่ามอไซค์รับจ้าง ตะลอนๆ พาลูกเมียมาถึงน้ำตกซิลเวอร์




ร้านค้าริมถนนบริเวณน้ำตก ขายมันปิ้ง ไข่ปิ้ง หมูปิ้งและอื่นๆ

[SENG9]

จากน้ำตกซิลเวอร์จะผ่าน ตราม ตรอน พาส Tram Ton Pass อีกประมาณ 4 กิโล


ตราม ตรอน พาส เป็นจุดชมวิวสูงสุดในบริเวณซาปา และเป็นจุดสูงสุดในเวียดนาม
ที่มีถนนไปถึง ความสูง 1900 เมตร และยังเป็นเขตรอยต่อระหว่างจังหวัดลาวไกกับจังหวัดไลเจา ...





ยิ่งสูงยิ่งมองไม่เห็นอะไรเลย แต่จะได้บรรยากาศอีกแบบ



จะเห็นหมอกหนาตามทิวเขาสลับซับซ้อนและจะเห็นถนนคดเคี้ยวไปตามริมหน้าผา

[SENG9]

ถึงแล้วครับ ตราม ตรอน พาส กับระดับความสูง 1907 เมตร



ความหนาวเย็นที่ 10 องศา


โรงแรมที่ตั้งอยู่โดดเด่นบนจุดสูงสุดที่มีถนนผ่าน นักท่องเที่ยวจะมาพักเพื่อออกทริปเดินป่า


ไหนหละถนนที่คตเคี้ยวด้านล่าง....


เจอกันอีกแล้วเพื่อนเฮียสมศักดิ์โดยไม่นัดหมาย โห่..ต่อ..ให้ปั่นขึ้นมาก่อนตั้งนาน

[Chompoo]

เตรียมตัวออกจากโรงแรมจะไปเที่ยวตลาด

คุยเรื่องของหายกับการเดินทาง :

ภาพนี้เป็นภาพตอนเช้าตรู่ หมอกครึ้ม กำลังเตรียมรถจักรยาน ก่อนออกไปเที่ยว และเป็นภาพที่ยังเห็นกล้องถ่ายรูปสะพายอยู่ที่ไหล่ด้านซ้ายอยู่เลย และหลังจากทีขยับเป้ ขยับเสื้อกันหนาวทำให้กล้องหล่นหายไปที่หน้าโรงแรมนี้เอง

เหตุการณ์ของหายกับนักปั่นจักรยานหรือนักเดินทางของเยอะ มีดังนี้
๑. การฝากจักรยานไม่ว่าที่ไหน เช่น ฝากให้คนเฝ้า ฝากโหลดไปกับเครื่องบิน รถไฟ รถบัส ต้องถอดอุปกรณ์ต่างๆ เช่น ไฟหน้า ไฟท้าย กระบอกน้ำ และอะไรที่ตกแต่งอีกมากมายที่นักปั่นฯชอบ ออกให้หมด เพราะเพื่อนผู้หวังดีชอบเอาไปใช้ต่อโดยไม่ขอ
และหลังจากถึงจุดหมายปลายทาง ต้องรีบตรงดิ่งไปหาจักรยานของเราทันที

ในกรณีมากับเครื่องบิน เนื่องจากจักรยานเป็นสิ่งของที่มีขนาดเกินฯ ไม่สามารถมาตามสายพาน หรือที่รับของปกติได้ ส่วนใหญ่ ในสนามบินเล็กๆ จะถูกนำมากองบริเวณประตูทางเข้า ออก อาคารกับสนามบิน บริเวณใกล้เคียง หรือห่าง จากที่รับประเป๋าปกติ โดยไม่ใครดูแลต่อและถามว่าของใคร..

ในกรณีมากับรถไฟ ยิ่งต้องเตรียมตัวไปรับฯ ขณะรถไฟวิ่งเข้าใกล้ชานชลา เพื่อเอารถลงเองดีกว่า เพราะจะได้ตรวจสอบอุปกรณ์ต่างๆของจักรยานได้ แต่ก็ไม่มีประโยชน์อะไรถ้ามันหายไปแล้ว เนื่องจากมันถอดออกง่ายๆ แต่ที่สำคัญ คือจักรยาหายทันคัน เพราะมีเพื่อนไม่ทราบสัญชาติช่วยเอาไปใช้ได้


จากเหตุการณ์ทีถึง สถานีรถไฟเลาไก แต่เช้าตรู่ ตื่นมาอย่างงัวเงีย ประกอบกับตู้นอนมีผู้โดยสารหนึ่งคนพร้อมลูกชายหนุ่มน้อย ร่วมห้องมาด้วย พอรถไฟหยุดที่สถานี ญาติพี่น้องของผู้โดยสารนี้ ก็มารับถึงตู้นอน ทำให้เราลงรถช้า และที่สำคัญ พอรถไฟถึงสถาน๊ รถฯจะไม่ได้จอดนิ่ง ที่นั่นเลย จะเลื่อนออกไปหลังจากผู้โดยสารลงหมดแล้วในชั่วเวลาไม่นาน ผลคือ รถจักรยานของเรามากองที่ชานชลา เรียบร้อยแล้ว ในความมืด เห็นแต่ไกล ใคร.. คนนั้น กำลังลองรถทีละคัน เหมือนกำลังเลือกให้เหมาะกับตัวทีเดียว แต่เราจ้ำแป๊บเดียวถึงตัวเลย ขณะลองรถอีกคันอยู่พอดี แล้วเข้าไปจับรถฯ ยิ้มให้หนึ่งที บอกให้รู้ว่า เจ้าของมาแล้ว "ใคร คนนั้น ก็หนุ่มเวียดฯ แต่งตัวดี รีบหิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าอย่างแซมโซไนท์ เนียน เดินลิ่วหนีไป.. ถ้า ช้า อีกนิดมีหวังได้ซ้อนจักรยานกันปั่นขึ้น ซาปา

ฉะนั้นไม่ว่า ไปกับเครื่องบิน รถไฟ รถเมล์ เรือเมล์ (ลิเก ตำรวจ) ใกล้ที่หมายฯ อย่ารอช้ารีบหารถของเราในทันใด รีบไปในทันใด จะได้อยู่ใกล้เธอ.. นาน ๆ

๒. เข้าที่พักของกระจาย... แต่พักคืนเดียว เป็นเรื่องประจำของนักเดินทาง เวลาเช็คเอาท์ ลืมซิครับ เพราะ ไอ้โน่น ไอ้นี่ มันอยู่ไปทั่วห้อง
หามุมวางของให้ดี ตำแหน่งเดียว แม้จะพักคนเดียว เอาออกมาเท่าที่จะใช้ หาของที่จะใช้เสร็จแล้ว อะไรไม่ใช้เก็บเข้ากระเป๋า.. เรานะ ไม่ใช่กระเป๋าเพื่อน

๓. ฝาก.. ฝากถือให้หน่อย ฝากใส่กระเป๋า ฝากไว้แป๊บนึง ฝากดูหน่อย เรื่องนี้ หายเป็นประจำ เพราะมันจะเป็นส่วนเกิน เวลารีบๆ เร่งๆ เวลาของมันเยอะ เทของออกจากกระเป๋า แล้วกองใกล้ ๆ กันไม่รู้ของใคร โดยเฉพาะฝากดู แป๊บนึง ยิ่งเสี่ยงใหญ่ ก็ตามคำขอฯ คือ ดูแป๊บนึง นะซิ

คุย เล่าให้สนุก .... ยังแก้ไขไวรัส PC ของตัวเองไม่เสร็จ ไม่มีรูปโพสต์ให้ ชม และภาพหายไปเพียบ ก็กล้องหาย

ใครมีเหตุการณ์ฯ ของหายแปลก นำมาเล่า.. กันนะครับ

[SENG9]

เป็นข้อคิดที่ดี และควรนำไปใช้ในทริปต่อไป......เมื่อไรอ๊ะ

[Chompoo]

เป็นข้อคิดที่ดี และควรนำไปใช้ในทริปต่อไป......เมื่อไรอ๊ะ

เจียงใหม่ ดอยอินทนนท์ นะเจ๊า

[SENG9]

ต่อครับ...

Thanks: โยกัง โยกัง
นู๋ไปด้วย..........อินทนนท์

[SENG9]

เจอทางแบบหินลอย ทำให้กระเป๋าหล่นจากตะเเกรง รถเซจนเกือบล้ม


จากยอดเขาตราม ตรอน พาส จะเป็นทางลงตลอดจนถึงทางแยก
ระยะทางประมาณ 22 กิโล แต่จะเป็นทางกำลังก่อสร้างสลับทางดีบ้างเป็นช่วงๆ


ไปทางไหนก็ไม่พ้น อ้อมกอดของขุนเขา ฟานซีปาน

[SENG9]

เฮียแป๊ะว่า...ต้นอ้อยมันขึ้นแปลกไม่เหมือนบ้านเรา ขึ้นเป็นกอ ๆ ละ สิบกว่าถึงยี่สิบต้น



จากซาปาถึงสามแยกนี้ ระยะทาง 40 กิโล ฝรั่งขับมอไซด์มาสองคนผัวเมีย


กองทัพเดินด้วยท้อง ขนมปังลาดด้วยน้ำผึ้ง ที่เฮียสมศักดิ์ พกมาด้วย




สามแยกนี้ ถ้าเลี้ยวซ้ายร่องใต้ไป Than Uyen เลี้ยวขวาขึ้นเหนือไป Lai Chau
ไป Lai Chau อีก 34 กิโล

[SENG9]

จากสามแยกเลี้ยวขวามาจะเป็นทางขึ้นสลับทางราบตลอด ผ่านหมู่บ้าน Tam Duong
ก็ยังขึ้น ระยะประมาณ 20 K. เหลืออีก 14 K. เริ่มไหลลงจนถึงไลโจว


กำลังขยายถนน และก่อสร้าง ระบบสาธารณูประโภค อาคาร โรงงาน และที่อยู่อาศัย





เวียดมุง โต๊ะสนุ๊ก



ชาวบ้านจะเอาพืชไร่และงานฝีมือมาวางขาย ตลอดเส้นทาง




เฮียแป๊ะเอาที่สวมหัวของชาวบ้านมาใส่ ถ่ายรูปหน่อยครับ...ฮา

[SENG9]

เจ้าหนูคนหน้านี้แบกไม้ ดูด้วยตาคลาดว่าน้ำหนักไม้จะมากกว่าตัว


วงเวียนก่อนเข้าเมืองไลโจว


ไลโจว (Lai Chau) เป็นหนึ่งในเมืองท่องเที่ยวที่สวยงามและน่าค้นหาเมืองหนึ่งใน
ประเทศ เวียดนาม ที่กำลังเติบโต มีการขยายถนน 6 เลนส์ สร้างเมืองใหม่ และก่อสร้าง
ระบบสาธารณูประโภค อาคาร โรงงาน โรงพยาบาลและที่อยู่อาศัย



ที่พักในตัวเมืองเก่า เลยสระและสวนสาธาณะแล้วเลี้ยวขวา


จากไมล์รถ ระยะจากซาปาถึง ไลโจว 80 กิโล

[SENG9]

ต่อครับ