บินไปฮานอย ลอยไปซาปา ปั่นฯ อำลาที่เดียนเบียนฟู

[ทิวากร]

[quote="ทิวากร":shock: อิจฉาครับภาพนี้

ถ้าเดินกลางคืนรอบทะเลสาบ จะเป็นอีกแบบเลยครับ

ใช้เลย ทิวากร ตอนกลางคืน นั่งเกาะกันเป็นคู่ ๆ...เห็นแล้วเสียวอ๊ะ

เฮียเซ้ง ไม่ได้สนใจวิวทิวทัศน์ ทะเลสาบเลยครับท่านผู้ชม แวะมาทั้งกลางวัน กลางคืน ส่องหาคู่อย่างเดียว

ทะเลสาบนี่ กลางคืนผมไม่กล้าไปเดินเล่นคนเดียวแน่ กลัวได้เสียว [/quote]

หัวใจเดียวกัน

[SENG9]

พี่หางแฮ้มกับเสือทิวากร อย่างไงก็ไม่อันตรายเท่ากับเดินแถว สวนลุมฯ
ยามค่ำซัก 50 เมตรหรอกผมว่า...น้ากลัว

[veenono]

ขอมาร์คเส้นทางทั้ง 3 เฮียไว้หน่อยนะครับ..รอหาโอกาสเหมาะๆ
จะไปเปลี่ยนดุลการค้าบ้าง... สาวเวียดนามก็สวยมากๆเลยครับ

[Chompoo]

ฝ่าสายหมอกบาง ๆ กับบรรยากาศที่แปลกหูแปลกตา

แบบได้อารมณ์ เมาขึ้ตาไม่หาย ตาลืมไม่ค่อยจะขึ้น ก็เมื่อคืนฟังเฮียแป๊ะ ซ้อมร้องเพลงกับขลุ่ยที่ซื้อมาใหม่ทั้งคืน

[Chompoo]

ขอมาร์คเส้นทางทั้ง 3 เฮียไว้หน่อยนะครับ..รอหาโอกาสเหมาะๆ
จะไปเปลี่ยนดุลการค้าบ้าง... สาวเวียดนามก็สวยมากๆเลยครับ

เที่ยวหน้า นัดไปพร้อมกันนะ น้องวี มีเฮียเซ้งเป็นหัวหน้าทัวร์ฯ

[SENG9]

ขอมาร์คเส้นทางทั้ง 3 เฮียไว้หน่อยนะครับ..รอหาโอกาสเหมาะๆ
จะไปเปลี่ยนดุลการค้าบ้าง... สาวเวียดนามก็สวยมากๆเลยครับ

เที่ยวหน้า นัดไปพร้อมกันนะ น้องวี มีเฮียเซ้งเป็นหัวหน้าทัวร์ฯ

Thanks: โยกัง โยกัง

ได้เลย......สาวเวียดรอพวกเราอยู่

[SENG9]

มาต่อกันอีกนิด...สลัดผ้าแล้วไปต่อ อากาศเย็นกำลังสบาย



ข้างล่างหมอกจัดมองไม่เห็นอะไรเลย






เฮียแป๊ะชมว่าสวยไม่ขาดปาก



อาการเสียงขลุ่ยแว้วอยู่ในหู บวกกับอยู่บนที่สูง ...ฮา




วิวทิวทัศน์ของชาขั้นบันไดระหว่างทางจากลาวไกสู่ซาปา

[SENG9]

ดูของสวยงามคั่นเวลา

[SENG9]

บ้าย บ่าย...ชาวเขาไปหาของป่า เป็นวิถีชีวิตประจำวัน


พื้นที่มีน้อยชาวเขาจึงต้องปลูกพืชพันธุ์ตามไหล่เขาลักษณะของนาขั้นบันได
เป็นธรรมชาติที่สวยงามน่าชม มีให้เห็นตลอดทางระหว่างปั่นไปซาปา.....


ชาวเขาคนนี้ซ้อนมอเตอร์ไซร์สามีขึ้นมา แต่สามีคงจะง่วงนอน เลยจอดนอนก่อน (ง่วงไม่ขับ)


ป้ายด้านหลัง คงบอกว่าบริเวณนี้จะมีการสร้างเขื่อนในเร็วๆนี้


ปั่นไต่ระดับความสูงกันต่อไป


3G มาถึงที่นี้แล้ว...


เหนื่อย.และน้ำหมดพอดี ขอน้ำหน่อยครับ แบ๊ะ แบ๊ะ


หยุดพักเติมพลังกันหน่อย เอาข้าวเหนียวหน้าหมูยอขึ้นมากิน


เข้าเขตซาปาแล้วครับ....เอิ้ก


ถึงแล้วครับ ซาปา เมืองที่ถูกสร้างให้เป็นเมืองตากอากาศของชาวฝรั่งเศส
ที่เข้ามาปกครองในสมัยยุคอาณานิคม โอบล้อมภูเขาน้อยใหญ่ ด้วยความสูงระดับ
1500 เมตร จึงทำให้ ซาปา มีอากาศหนาวเย็นสบายตลอดทั้งปี

[Chompoo]

สองหนุ่มน้อยพิชิตเมืองซาปา
ท่าทาง เหมือนวิ่งแข่งกันขึ้นมา

[veenono]

ดูของสวยงามคั่นเวลา

ตอนไปจริงๆจะเจอแบบนี้มั๊ยครับเฮีย .. อิอิ

[SENG9]

ดูของสวยงามคั่นเวลา

ตอนไปจริงๆจะเจอแบบนี้มั๊ยครับเฮีย .. อิอิ

แถมอีกสามเลย เสือVEE

[SENG9]

มาต่อกันครับ
ซุ้มประตูเมือง ซาปา


เที่ยงสามสิบเวลาที่พวกเรามาถึง ก่อนอื่นหาโรงแรมที่พักกันก่อน


ถ้าหากคุณชื่นชอบธรรมชาติ หลงเสน่ห์ของขุนเขา อากาศที่เย็นฉ่ำจนหนาวเย็น...ซาปา


SAPA SUMMIT คือคำตอบ อยู่บนเขาด้านขวามือทางไป จังหวัด Lai Chau


มองจาก ซาปาซัมมิต

[SENG9]

มีเวลาก่อนตะวันตก ไปเที่ยวหมู่บ้าน CAT CAT

ทางลงไปหมู่บ้าน ต้องตึตั๋วค่าเข้าชมก่อน





สินค้าโอท็อปปากทางเข้าหมู่บ้าน กัต กัต แฮนด์เมกค์ กันเห็นๆ




หมู่บ้านกั๊ต กั๊ต (Cat Cat Village) หมู่บ้านม้งดำ

หมู่บ้านม้งดำนี้ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของตัวเมือง ห่างออกไปราว 2 กิโลเมตร คำว่า
“กั๊ต กั๊ต” เป็นคำที่ใช้เรียกรถ 4-wheel drive ของพวกฝรั่งเศสที่เข้ามาบุกเบิกทำกระแสไฟฟ้าพลังน้ำ
บริเวณน้ำตกที่มีสายน้ำ 3 สายไหลมาบรรจบกันในหมู่บ้านแห่งนี้
ม้งดำเป็นกลุ่มย่อยกลุ่มหนึ่งของชาวม้ง คำว่า “ม้ง” (Hmong) เป็นชื่อที่ชาวม้งใช้เรียกตัวเอง
กล่าวกันว่าหมายถึง “อิสระชน” (liberal man) ถิ่นกำเนิดของชาวม้งไม่อาจระบุให้ชัดเจนได้ เท่าที่พอ
จะสืบค้นได้ คือ แต่เดิมอาศัยอยู่ที่ลุ่มแม่น้ำแยงซีเกียง เมื่ออพยพลงมาถึงมณฑลยูนนานและกวางสี ก็ลง
ใต้มาเรื่อยๆ ถึงแถบภูเขาในประเทศเวียดนาม ลาว และไทย สำหรับชาวม้งดำ ปัจจุบันถือเป็นประชากร
หลักกลุ่มหนึ่งของซาปา มีจำนวนใกล้เคียงกับชาวเย้า
ระหว่างเส้นทางไปหมู่บ้านกั๊ต กั๊ต จะมีรถตู้พานักท่องเที่ยวหรือรถจักรยานยนต์ผ่านไปผ่านมาเป็น
ระยะ เมื่อมาถึงทางเข้าหมู่บ้าน จะเจอด่านที่เก็บค่าธรรมเนียมเข้าชมคนละประมาณ 10 บาท การเข้าชม
หมู่บ้านจะต้องใช้การเดินเท้าเท่านั้น เป็นการไม่ให้รถราเข้าไปรบกวนวิถีชีวิตของชาวม้งดำที่นี่ รถตู้หรือ
รถจักรยานยนต์ที่โดยสารมาต้องจอดรอที่หน้าหมู่บ้าน
สภาพโดยทั่วไปของหมู่บ้านเป็นนาขั้นบันไดสลับซับซ้อนสวยงาม มีบ้านสร้างอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม
ส่วนใหญ่เป็นบ้านชั้นเดียวมีประตูแต่ไม่มีหน้าต่าง สร้างด้วยไม้เป็นหลักและมุงหลังคาด้วยกระเบื้องลอน
สำเร็จรูป แต่ก็มีบางบ้านที่เป็น 2 ชั้น และก่ออิฐถือปูนตามแบบสมัยใหม่ ภายในบ้านของชาวม้งแบบ
ดั้งเดิมนั้น จะมีพื้นที่แบ่งออกเป็นส่วนๆ ได้แก่ ตรงกลางบ้านจะมีเตาไฟเล็ก ก่อที่พื้นดินสำหรับผิงไฟหุงหา
อาหารในชีวิตประจำวันหรือต้มน้ำชา และเป็นที่นั่งรับแขกไปด้วย ส่วนที่ 2 ได้แก่ ครัวใหญ่ ซึ่งใช้ดินก่อขึ้น
มาเป็นสี่เหลี่ยมด้านเท่า เตาไฟใหญ่นี้ใช้สำหรับเวลามีงานเลี้ยงคนมามาก หรือไว้สำหรับเตรียมเนื้อสัตว์ที่
ล้มมาเพื่อปรุงเป็นอาหารต่อไป อีกส่วนหนึ่งใช้เป็นที่เก็บพืชผล เช่น ข้าว ข้าวโพด ฟักทอง ซึ่งบริเวณนี้จะ
มีครกกระเดื่อง สำหรับตำข้าวอยู่ด้วย บางหลังอาจทำชั้นใต้หลังคาไว้เป็นที่เก็บของฝั่งหนึ่ง และห้องนอน
อีกฝั่งหนึ่ง
ที่หมู่บ้านม้งดำนี้ ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ได้แก่ ปลูกนาข้าวขั้นบันได ปลูกข้าวโพด
เลี้ยงสัตว์ เป็นต้น แต่เมื่อการท่องเที่ยวเริ่มไหลบ่าเข้าไป ก็มีร้านค้าขายน้ำดื่ม น้ำอัดลมต่างๆ รวมทั้งขาย
และผลิตงานฝีมือพวกเครื่องเงิน เสื้อผ้า และงานหัตถกรรม หลายบ้านปรับปรุงไว้ต้อนรับนักท่องเที่ยว โดย
จำลองชีวิตการเป็นอยู่ของชาวม้งดำ แต่สังเกตได้ว่าพื้นที่บางส่วนไม่ได้ใช้งานจริง และปรับบ้านให้เป็นร้าน
ค้าขายผลิตภัณฑ์ต่างๆ เช่น ภาชนะจากไม้ไผ่ โคมไฟ เป็นต้น ซึ่งติดป้ายราคาไว้ชัดเจนและค่อนข้างแพง
ร้านใหญ่ๆเหล่านี้บางครั้งก็มีคอมพิวเตอร์ไว้ใช้งานด้วย
ชาวม้งดำจะแต่งกายเป็นเอกลักษณ์ตามชื่อ คือ สวมเสื้อผ้าทอมือ แล้วย้อมจนเป็นสีดำสนิท ผู้หญิง
ม้งดำจะแต่งกายโดยใส่เสื้อแขนยาวเข้ารูปสีดำ สวมหมวกเป็นทรงกระบอกสีดำ นุ่งกางเกงขากว้างสีดำคลุมเข่า
ทับด้วยผ้ากันเปื้อนสีเข้ม บางครั้งก็คาดเอวด้วยผ้าลายปักหลากสีทับอีกที ต่ำลงไปมีผ้าพันแข้งสีดำกันหนาม
เกี่ยวเวลาทำงานกลางแจ้ง แต่เท่าที่สังเกตดูแล้ว ยามที่ออกไปทำเกษตรกรรม ผู้หญิงม้งดำโพกมักหัวง่ายๆ โดย
ใช้ผ้าลายตารางสีสดคลุมศีรษะ ที่ไม่คลุมผมก็มี บางครั้งก็สวมเสื้อยืดร่วมสมัยไว้ด้านใน คลุมทับด้วยเสื้อแจ็คเก็ต
กันหนาวสีดำหรือสีเข้ม ส่วนชายม้งดำนั้นจะไม่โพกหัว สวมเสื้อชั้นนอกที่เป็นแขนยาวสีดำ สวมกางเกงขายาว
ถึงตาตุ่ม แต่ในปัจจุบันมักแต่งกายแบบร่วมสมัยที่สะดวกต่อการทำงานเป็นส่วนใหญ่
เมื่อเดินเข้าไปในหมู่บ้านม้งดำ สิ่งแรกที่สังเกตได้ชัดเจนคือ ไม่ค่อยเห็นผู้ชาย จะเห็นก็แต่ผู้หญิงและ
เด็กเล็กจำนวนมาก ซึ่งประกอบอาชีพค้าขาย ทำหัตถกรรมอยู่กับบ้าน หรือไม่ก็เดินเท้าออกไปทำงานในนาในไร่
พร้อมกับเลี้ยงลูกไปด้วย แม่ค้าที่อยู่ในร้านหรือเด็กๆที่เดินตามมาขายของนั้น สามารถพูดภาษาอังกฤษแบบพื้น
ฐานโต้ตอบกับนักท่องเที่ยวได้
ถัดจากหมู่บ้านออกไปจะเป็นป่าไม้อุดมสมบูรณ์ มีน้ำตกน้อยใหญ่กระจายอยู่สองสามแห่ง ซึ่งบางจุดมีการสร้าง
ครกตำข้าวพลังน้ำไว้ด้วย โดยวิธีการต่อลำไม้ไผ่เป็นช่วงๆ ให้น้ำไหลลงมาเพื่อหมุนเฟืองยกด้ามสากตำข้าว
จากนั้นก็มีทางน้ำไหลออก เพื่อปล่อยให้สากตกลงมาตำข้าวหนึ่งครั้ง ถือเป็นการครบรอบหนึ่งจังหวะ ถือเป็น
ภูมิปัญญาชาวบ้านที่สอดคล้องกับวิถีชีวิต พิพิธภัณฑ์ธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ



พวกเราจอดจักรยานไว้ปากทางลงหมู่บ้าน จากริมถนนจะมีทางเดิน สามารถลงเดินเที่ยว
ด้านล่างได้ พวกเราใช้เวลาราว 1 ชั่วโมง เดินชมบรรยากาศที่อยู่ด้านล่าง สัมผัสนาข้่าว
หมู่บ้านชาวเขา และน้ำตกได้อย่างใกล้ชิด เป็นทริปที่ต้องออกกำลังกาย อากาศเย็นสบาย
จนลืมความเหน็ดเหนือย

[SENG9]

เสร็จเฮียแป๊ะแน่เลย... ตัวเมียจ๊ะด้วย




ต่อของ หรือ ต่อรอง....ฮา



คิดถึงตอนเด็ก เมื่อเห็นเด็กๆ ชาวเขาเล่นโยนลูกแก้ว



วิถีชีวิตที่เรียบง่ายของชาวเขาที่อยู่กับธรรมชาติ