into the wild แม่ฮ่องสอน9-14ธค.53

[met]

ที่สามแยกทริปปีกลาย ผ่านไป1ปี



แล้วเราก็ถึงกิ่วลมดอยยาว เวลาน่าจะราวบ่าย4 เมฆครึ้มฝนทำท่าจะตก
น้องที่อบต. ว่าหากอยากเห็นวิวสวย&หนาว ให้ขึ้นไปกางเต้นท์นอนที่กิ่วลมดอยยาวตรงที่สูงขึ้นไปอีกเพราะวิวจะสวย และ มองลงไปจะเห็นหมู่บ้านแกงหอมอยู่ข้างล่างไกล ๆ และหนาวแน่
พี่ตึ๋งเดินขึ้นไปสำรวจคนเดียวบอกว่าท่าจะหนาวจริงเพราะลมแรง แต่คงต้องผ่าน ยังมีเวลาเราก็ต้องไปต่อ...

ตรงกิ่วลมนี้ ถนนจะวิ่งไปตามสันดอยแคบ ๆ แล้วก็ถึงสามแยกที่เราเคยผ่านเมื่อปีกลายที่มาจากห้วยปูเลย
เห็นยอดดอยยาวไกล ๆ ที่เราเคยดิ่งลงมา


ทางที่ขึ้นมาจากห้วยปูลิง


ถึงกิ่วลมแล้ว


พี่ตึ๋งมาถึงสันกิ่วลมก่อน ไกล ๆ ทางขวา คือ ดอยยาวฟากที่ข้ามมาจากห้วยปุเลยและเราดิ่งลงมาปีกลาย
ซ้ายภาพ คือ ทางเดินขึ้นกิ่วลมสูงขึ้นไปที่แนะนำให้มากางเต้นท์นอน (ถ้าไม่กลัวลมแรง)


บนนู้นไกล ๆ คือ กิ่วลมจุดสูงสุดที่น้อง อบต. แนะนำให้ขึ้นไปนอน ไม่รู้โชคดีหรือร้ายที่ไม่ได้นอน


จากจุดขึ้นกิ่วลม ขี่ไปอีกหน่อยก็ถึงสามแยกที่เราเคยตั้งใจไว้ว่าจะมาสำรวจทางอีกหนให้ได้


โน่นไงครับ ยอดดอยยาวที่เราดิ่งลงมาทริปก่อน ชันมากช่วงนี้รับประกันโดยพี่ตึ๋ง





พี่ตึ๋งชี้ทางไปต่อ เราย้อนรอยทางเก่าแค่ตรงนี้ เดี๋ยวเราจะเลี้ยวซ้ายไปทางพงเฟิร์นด้านซ้ายแล้วครับ

ดิ่งสู่ห้วยแฮด-แกงหอม... go go go

[met]

[met]

กิ่วลมดอยยาวลักษณะเป็นช่องเขาสูงลาดเทไปทั้งสองด้าน คือ ห้วยปูลิงที่เราขึ้นมา และ ห้วยแฮด-แกงหอม-... ที่เรากำลังไป ซึ่งชันกว่า

จากสามแยกลงมาทางจะชันและลื่น เพราะด้านนี้ลมปะทะเข้าจึงมีฝนและความชื้นมากสังเกตุจากดงเฟิร์น ตรงนี้ถ้าใครย้อนสวนขึ้นมาคงเหนื่อยเอาการเพราะชันมาก และดินลื่นเป็นหนังหมูบางช่วง ทางก็เป็นร่องตัว M คือ ขอบทางซ้ายหรือขวาจะเป็นเหว ส่วนทางตรงกลางจะเป็นร่องลึก แล้วยกขึ้นเป็นทางวิ่ง 2 ข้างซ้ายขวา รับรองครับขี่มอไซค์ก็เสียว

เกือบ5โมงเย็นแล้ว ลงจากกิ่วลมชัน ๆ จะเจอห้วยแฮดก่อน ไปต่ออีกนิดก็จะเจอแกงหอมยาง (กะเหรี่ยง) ซึ่งสภาพป่าฟากนี้กลายเป็นไร่โล่งเตียนไปแล้วไม่เหลือไม้ใหญ่อีกแล้ว ตรงข้ามมากจากอีกฟากของดอยยาวที่เป็นป่าสมบูรณ์ เป็นทัศนียภาพและความแปลกมาก ๆ ที่ดอยเดียวกันแต่คนละฝั่งจะมีสภาพต่างกันขนาดนี้


อีกรูป ถ่ายก่อนถึงสามแยกกิ่วลมดอยยาว ดอยไกล ๆ คือดอยยาวเห็นทางที่ลงมา ต้นไม้ใหญ่ทางขวาคือต้นที่ตรงสามแยก


เตรียมจะลงไปต่อแล้วครับ


พี่วันชัยชิงออกตัวก่อน ตรงนี้ทางลื่น ชัน ระวังนะครับ


ชันและลื่นมากจนต้องพัก


พี่ตึ๋งตามมาแล้ว ตรงนี้ต้องทิ้งระยะกันหน่อย มาถึงตรงนี้ขอบอกว่า "ชันมาก........ครับ" เบรคบีบแล้วรถไม่ยอมหยุดเลย
ถ้าบีบจนมันล็อกรถก็จะไถลคุมไม่ได้


ขอให้ดูมือพี่ตึ๋งที่กำเบรคนะ ทุกนิ้วแล้วครับ บีบหมดทั้งหน้าหลังบีบเหมือนบีบสปริงออกกำลัง สุดแรงล้าค้าบบบบ จริง ๆ แต่มันก็ไม่ค่อยจะยอมหยุด และ บางช่วงไม่ยอมหยุดจนกว่าเอาขาลงยันพื้น


จากสามแยกกิ่วลมดอยยาวลงชันและลื่น ลงมามีสามแยกอีกอันให้พักมือ เราต้องไปทางซ้ายของภาพครับ
แต่ถ้าตรงมาทางหน้าผมคือทางเข้าไร่ชาวบ้าน


นี่ครับสามแยกที่ว่า ทางที่ถูกคือลงซ้ายมือไปห้วยแฮด-แกงหอม มาข้างหลังคนถ่ายเป็นทางเข้าไร่


อีกที





พักเบรคก่อนนะ อันที่จริงต้องบอกว่าพักมือก่อนนะ


ทีแรกก็งง ๆ ทางเพราะไม่มีป้าย เลยหลงเข้าไปในไร่ชาวบ้านเขานิดนึงก่อนย้อนกลับมาสามแยกอีกที





พอลงมาปุ๊บก็ได้เห็นความแตกต่างของคนละฟากดอยทันที ที่ด้านหนึ่งเป็นป่าสมบูรณ์ แต่อีกด้านถางจนโล่งเตียนปลูกพืชเชิงเดี่ยว


มองเห็นห้วยแฮดไกล ๆ ลงไปในหุบข้างล่างที่เราจะลงไปกัน


ทางลงไปห้วยแฮดครับ ดิ่งมันส์ และ อันตราย


มองไปไกล ๆ อีกฝั่งก็เหมือนกัน ป่าไปหมดแล้วแถวแกงหอมนี้


ที่ยอดดอยเหนือแกงหอมยาง ทางกำลังจะมันส์แล้วครับ


ดอยข้างหน้านั่นคือเชิงดอยของดอยยาวครับ ทางไกล ๆ นั่นไม่ใช่ถนนหลักเป็นทางไปไร่ของชาวบ้านครับ ไม่น่าเชื่อว่าอีกฟากของดอยยาวที่เราผ่านปีที่แล้วมันจะเป็นป่าหนาแน่น ดอยเดียวกันแท้ ๆ


กลับมาที่ทาง นี่ครับเป็นร่อง และ ลื่นหนังหมูแบบนี้ ความชันไม่ต้องพูดถึง เหออออ


เกือบหลุดโค้งนี้ มีรัฟเสียด้วย


แวะดูป่าที่เปลี่ยนไปอย่างไม่น่าเชื่อสักหน่อย แค่คนละฟากดอยเดียวกันเองนี่นะ


พักมือสักหน่อย มีฮาครับ ทุกคนเริ่มจากบีบเบรค1นิ้ว 2นิ้ว 3นิ้ว จนกำมันทุกนิ้วเลยนี่ถ้านิ้วโป้งมากำได้ก็คงใช้แล้ว
แต่เบรคไม่อยู่จริง ๆ นะครับ ทั้ง3คันดิสค์1+วี2 เบรคไม่อยู่เลย ผมดิสค์กำจนแบบว่ามีแรงเท่าไรบีบหมดทั้งหน้าหลัง เชื่อไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่ารถไม่ยอมหยุดจนมันช้าลงมันก็ไม่ยอมหยุด ต้องเอาขาลงยันครับถึงหยุด


มีช่วงอันตรายและชันสุด ๆ ก็น่าจะตรงนี้ ถนนเป็นร่องแบบตัว M ผมใช้วิชาตัวเบาโดดข้ามร่องมันส์ไปเลยเพราะกำลังลงมอไซค์ชาวบ้านดันสวนขึ้นมาร่องเดียวกันเลยต้องหลบเขา ดีนะไม่มีใครล้ม











ต้องระวังแหกโค้งให้มากครับ ชันลื่นจริง ๆ นะ


ลงมาถึงปากทางเข้าห้วยแฮดแล้วครับ ด้านหลังคือที่ลงมา ขวามือคือทางเข้าห้วยแฮด(ตัน) หลังภาพคือที่จะไปต่อแกงหอมยาง


พี่ตึ๋งชี้ทางที่เราลงมากัน

[met]

จากห้วยแฮด ไปต่อผ่านแกงหอมยาง (หรือกะเหรี่ยง) แล้วก็แกงหอมม้ง

พอเข้าแกงหอมยิ่งเลี่ยนเตียนโล่งมากขึ้นไปอีก เริ่มเห็นไร่มะเขือเทศ พริก ข้าวโพด ผักต่าง ๆ สารพัดแล้ว
เราเลาะเชิงดอยยาวฟากนี้ไปเรื่อย ๆ โดยเล็งที่พักไปด้วยเพราะ5โมงครึ่งแล้ว

พ้นโค้งมาก่อนถึงแกงหอมม้ง เจอแยกเข้าไร่และชาวบ้านพอดีเลยถามทางและขอกางเต้นท์นอนในไร่ด้วยเลย


ถึงแกงหอมยางแล้วครับ พร้อมกับอากาศที่เริ่มขมุกขมัว ท่าจะไม่ดีแล้วเรา


เฉพาะตรงบ้านแกงหอมนี้ถูกหักร้างถางพงจนเรียบเลยครับ แต่ก่อนถึงเมืองแปงก็ยังมีป่าอีกผืนคั่นอยู่นะครับ

ไกล ๆ ในภาพทิศเหนือขึ้นไปจะเจอน้ำปายที่ไหลผ่านป่าขึ้นไปแม่ฮ่องสอนครับ ไกล ๆ เลยนะครับ ดีนะที่พวกเราไม่ไปทางนั้นเพราะสอบถามชาวบ้านอีกทีได้ความว่ามันขึ้นไปตันที่ริมน้ำปายจริง ๆ โดยมีน้ำปายขวางและป่าคั่นอีก10กว่าโลระหว่าง บ.สบแพม อีกฟากในเขตอ.ปาย ไม่งั้นได้ย้อนกลับอีกหลายวันเลย


ตาลอยแฮะ ส่วนคนข้างหลังท่าจะหมดเหมือนกัน ลงเขาใครว่าไม่เหนื่อยไม่จริงครับ ลงเขามีสัมภาระรถหนักยิ่งเหนื่อยครับ


นี่ครับไร่มะเขือเทศ


ทัศนียภาพแถวแกงหอมยาง


ข้างล่างแกงหอมยางครับ


แกงหอมยาง (กะเหรี่ยง)


ยัง ๆ ต้องไปต่อ


ไปต่ออีกนิดนะพวกเรา ดอยโน้นนนนนนนนน


จะนอนไหนครับพี่ตึ๋ง 5โมงครึ่งแล้ว


ไร่มะเขือเทศ


ป้อแป้แล้วครับ วันนี้ปั่นน้อยแต่ต่อยหนัก


ช่วงนี้ไร่ตลอดสองฝั่ง


โค้งก่อนถึงทางลงแกงหอมม้ง


พ้นโค้งมาก็ถึงแยกเข้าไร่ที่เราขอกางเต้นท์นอนกัน เพราะเลยไปก็จะเข้าหมู่บ้านแล้วคงจะไม่มีที่กางสงบ ๆ


จากแยกข้างนอกลุยเข้ามาสัก200ม.เจอไร่ข้าวโพดและข้าวไร่ที่เรากางเต้นท์กัน

ธ่อ นึกว่าจะวิวสวย นอนสบาย ครับ คืนDay3นี่สาหัสสุด ลำบากลำบนสุดครับ
"ไม่น่าทิ้งฟลายชี้ทไว้บ้านเลยเรา"

[met]

ไม่รอดครับ

คืน Day3 เราถึงจุดกางเต้นท์เกือบ6โมงเย็นที่แสงกำลังหมด ชาวบ้านว่าวิวสวยเพราะเช้ามาจะมีทะเลหมอกในหุบ แต่ท้องฟ้าที่ขมุกขมัวและลมเย็น ๆ พัดมาแต่ไกลเตือนเราแล้วว่า "ไม่น่ารอด"


รูปสภาพโดยรอบรูปสุดท้าย ก่อนต้องรีบกางเต้นท์ หุงหากินแล้วเผ่นเข้าเต้นท์


มองลงไปแกงหอมม้ง กับคืนที่แสนสาหัสที่สุดตั้งแต่ออกทริปด้วยกันมา

แล้วก็ไม่รอด... ยังไม่กางเต้นท์เสร็จดีด้วยซ้ำ ฝนก็ลงเปาะแปะ ๆ
มันเหมือนเมฆลอยมาคลุมยอดดอยที่เรานอนนั่นแหละครับ แต่พี่วันชัยก่อกองไฟเก่งจริง ๆ แม้ฝนลงก็สามารถก่อได้ เจ๋งจริง ๆ
ต้มมาม่ากลางฝน กินกลางฝน แล้วก็เผ่นสิครับ มองตากันแล้วพร้อมใจกันมากที่สุดอีกครั้งหนึ่งครับ ก๊ากกกก

คืนนี้แค้มป์กระเจิง ไม่มีแม้แต่รูปถ่าย ฮามากกกกกก
ต้มมาม่าและกินกลางฝนงั้นเลย กินเสร็จทุกคนพร้อมใจเต้นท์ใครเต้นท์มันสิครับ มืดสนิทเพราะตะเกียงเราไส้แตกไปแล้ว ใครจะรุ้ว่าฝนมันจะลงอย่างนั้นจาก6โมงเย็นยัน6โมงเช้า 555

[met]

สุดยอดจริงๆ ทั้ง 3 ท่าน " 3 ทหารเสือ(ภูเขา)

ขอบคุณครับผม

ผมยกกระทู้แห่งปีนี้ ให้พวกพี่ๆ กันเลยนะครับ

ขอบคุณครับ

โอ้ ใช่เลยเห็นด้วย +100 เลยครับ แบบนี้ยังไม่เคยเห็นใครทำมาก่อนเลย เข้าถึงกึ๋นของธรรมชาติจริง แบบใจรักเต็มๆ อะไรก็ยั้งไม่อยู่ ประมาณนั้น เป็นแนวทางให้เพื่อนๆต่อไป

ปั่นแค่20 25 โลต่อวันเองนะพี่ครับ

[met]

Day4 : จุดพักแค้มป์-แกงหอมม้ง-บรรจบสามแยกมาจากห้วยปูเลย(ห้วยหมีศรีสวัสดิ์)-เมืองแปง-เหมืองแร่-ข้ามน.ปายไปทล.1265(ปาย-วัดจันทร์)-ปาย / 55กม.

เช้านี้ผมออกจากเต้นท์ตี5 แต่ลืมตาโพลงมาตั้งกะตี3
ส่วนพี่ตึ๋งพี่วันชัยออกจากเต้นท์7โมงได้ สายกว่าทุกวัน
เทียบเฉพาะแค่เมื่อคืนนี้คืนเดียว วันและคืนที่เคยออกทริปด้วยกันทุกวันและทุกทริปกลายเป็นสบายไปเลย



ฝนหรือเมฆฝนก็ไม่รู้ที่คลุมเราอยู่เมื่อวานตั้งแต่เราเริ่มกางเต้นท์ยันเราเริ่มเก็บเต้นท์เช้านี้ ไม่มีใครเอาฟลายชี้ทมาด้วยเพราะคิดว่าหน้าหนาวไม่น่ามีฝน และเพราะต้องการลดน้ำหนักทำให้เลือกเต้นท์ที่บางเบาที่สุดที่หาได้กันมา พี่ตึ๋งว่าทริปแบบนี้เผื่อไม่ได้เพราะถ้าเผื่อสัมภาระก็จะหนักขึ้นเขาไม่ไหว

เที่ยงคืน... โชคยังดีที่ผมหลับรวดเดียวยันเที่ยงคืน สิ่งแรกที่รู้สึกพอตื่นคือ "น้ำ" น้ำมาจากไหนเยอะแยะหรือผมฉี่รดที่นอน
โอ้....มายก้อด อยู่บนดอยแท้ ๆ แต่น้ำกำลังจะท่วมเต้นท์ผม

ข้างนอกออกไปอีกสองเต้นท์ก็ไม่ต่างกัน เสียงกุกกักดังเรียกพวกเราทุกคนออกมาจากเต้นท์ (น่าจะโดนไล่ออกมามากกว่า )
พี่วันชัยออกมาเป่ากองไฟให้โพลง แต่ฝนที่ไม่ยอมหยุดจนเราก็ต้องทนกลับเข้าไปนั่งในเต้นท์ เพราะข้างนอกเปียกทั้งหัว..ทั้งตัว..ทั้งก้น.. แต่ในเต้นท์ตอนนี้อย่างน้อยก็เปียกแต่ก้น เสียงพี่ตึ๋งว่าให้เอาเสื้อมากั้นที่หัวกะขาซับน้ำไว้ผมไม่รอช้าเสื้อสีเขียวสะอ๊าด สะอาด ของผมรีบม้วนเป็นเส้นแล้วกันส่วนหัว ผ้าเช็ดตัว เสื้ออีกตัวขนออกมาทำฝายรอบตัว เอาล่ะท่าจะใช้ได้

แต่ก็เอาไม่อยู่ ผมตื่นแต่ตี3ยัน7โมงเช้า นอนลืมตาปริบ ๆ จากนอนเหยียดมาเป็นนอนขดตัว ไม่ใช่เพราะหนาวแต่เพราะน้ำท่วมเต้นท์เปียกเข้ามาทางหัวและขา กระเป๋า ortlieb มันกันน้ำได้แต่มันไม่กันฝนให้เจ้าของ สุดท้ายก็ต้องนั่งหลับนกเอาเพราะไม่มีที่ให้นอนขดอีกแล้ว นั่งแต่ตี4ยันตี5ได้ยินเสียงพี่วันชัยลุกออกมาบอกนอนไม่ได้แล้วและเสียงรื้อเต้นท์เพื่อเอาเต้นท์ตัวเองไปเป็นหลังคาให้เต้นท์พี่ตึ๋ง สองประสานครับ 555

ตี5ผมนั่งหลับนกในเต้นท์ ก้นเปียกหมดแล้วฝายแตกรอบด้านถุงนอนที่รองนั่งตอนนี้ก็ชุ่มเป็นที่เรียบร้อย ผมดูนาฬิกาตี5 ทนไม่ไหวแล้วโว้ยยยย (คิดในใจ) ไม่ต่างกันแล้วอยู่ในหรือนอกเต้นท์ตอนนี้ ผมออกมาพยายามเป่าไฟให้โพลงแต่ก็ไม่ติดเพราะฝนที่ตกลงมาจะดับมันทุกครั้งที่ลุก กลับเข้าเต้นท์ก็... ไม่ต่างกันแล้ว อยู่ข้างนอกยังได้เหยียดแข้งขา เวรกรรมกองไฟก่อไม่ติด จะเรียกพี่วันชัยช่วยก็ได้ยินเสียงกรนท่อเฮ้ดเดอร์คู่สนั่นประสานออกมา โถ คงจะเพิ่งนอน

ที่สุดของแจ้ครับ ได้แต่รอว่าเมื่อไรมันจะเช้าแล้วไปจากตรงนี้ซะที กองไฟก่อไม่ติดหันไปจุดเตาแก๊สพี่ตึ๋งแล้วใช้มันอังมือแทน ตี5นั้นทั้งมืด ทั้งหนาว ทั้งเปียก เสียงลมพัดขึ้นมาจากอีกฟากหุบ 6โมงเช้าฝนยังไม่ยอมหยุดง่าย ๆ ผมปลงแล้วล่ะตกต่อถึงเย็นก็ได้นะ

7โมงเช้าพี่ตึ๋งพี่วันชัยโผล่ออกจากเต้นท์ด้วยสีหน้าสดชื่นสุด ๆ ฝนเริ่มหยุด สายหมอกเริ่มฟุ้งขึ้นมาจากหุบหมู่บ้านข้างล่าง อยากตะโกนดัง ๆ "หยุดซะที ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ" (โว้ย)

[met]

เป็นอันว่าน้ำท่วมเต้นท์ทั้ง3คน เลือดสุพรรณฯจริง ๆ เหมือนแกล้งพอจะเก็บแค้มป์เดินทางฝนจึงเพิ่งหยุด

ปกติตอนเช้านอกจากชงกาแฟเก็บเต้นท์ไปต่อ ก็ไม่ค่อยมีอะไรให้เล่ามากนัก... ยกเว้นเช้านี้...

เช้าที่รอบตัวฉ่ำไปหมด ไม่มีอะไรให้ทำนอกจากเก็บเต้นท์แล้วไปต่อ ยังไม่หิวแต่เพื่อความสดชื่นจึงต้มกาแฟและเวเฟอร์ที่พอมีออกมากินกันไปพลางก่อน 8โมงเช้าหมอกเริ่มฟุ้งขึ้นมาจากหุบ เมฆยังฉ่ำไปทั้งฟ้า แสงแดดวันนี้คง11โมงกว่าจะได้เห็นกัน
วันนี้ยังมีแทรคที่ต้องปั่นออกไปให้ได้ คือ แกงหอมม้ง-สามแยกที่มาจากห้วยปูเลย(ห้วยหมี)-เมืองแปง-เหมืองแร่-...........และปาย
ถึงไหนค่อยว่ากันอีกทีแล้วกัน ไปจากตรงนี้กันดีกว่า


ฉ่ำซะไม่มี


กำลังปรับทุกข์กัน ไหนเต้นท์ใครน้ำเยอะกว่ากัน





เฮ้อ ไม่รู้ว่า wild พอหรือยัง จะเรียกว่า "into the wild" หรือ "into the rain" ดีนะ


หรือ "into the corn farm" ดี แปลเป็นไทย "จมน้ำในไร่ข้าวโพด"
เต้นท์และถุงนอนเปียกหมดทุกคน คืนต่อไปยังไม่รุ้จะนอนได้ยังไง


หน้าตาท่าจะนอนเต็มอิ่ม


เปียกสิครับ เสื้อที่ใส่ก็เอามาซับน้ำ เช้ามาก็ต้องรับกรรมไปแบบเปียก ๆ


8โมงแล้วแต่ฟ้าปิดฉ่ำไปหมด หมอกเริ่มฟุ้งขึ้นมาหาเราแล้ว


พี่ตึ๋งกับหน้าตาสดชื่นสุด ๆ


วิวสวย ๆ ที่ถ้าตัวแห้ง ๆ กาแฟร้อน ๆ ปาท่องโก๋ และมีที่แห้ง ๆ ให้นั่งก็คงจะดีไม่น้อย


กำลังจะออกเดินทาง พร้อมตั้งแต่ตี5แล้วครับ


พี่ตึ๋ง








"พวกเรายังอยู่เฟ้ย" ................รอดตายแล้วพวกเรา

[met]

เส้นทางและโปรไฟล์ Day4

วันนี้ดิ่งมันส์ ๆ อีกวันในช่วงครึ่งวันแรก บีบเบรคกำ4นิ้วสุดแรงเกิดทั้งหน้า-หลังเหมือนเดิมกับทางดิ่งชัน ยาว ๆ แต่เป็นลูกรังหินลอยแทน
แทบแย่เพราะกะผิดว่าจะถึงเมืองแปงได้ง่าย ๆ เลยทุบหม้อข้าวกะไปกินกะเพราหมูไข่ดาวที่รักให้ได้ในเมืองแปง ไม่กินข้าว ไม่มีเวเฟอร์เหลือ น้ำก็ไม่ได้เผื่ออีก... สะใจไปเลยอีกวัน... เฮ้อ


ความตั้งใจว่าถึงปายจะต่อขึ้นไปเวียงแหง ต้องขออภัยพี่ตึ๋ง พี่วันชัยด้วยเพราะเวลาผมไม่พอ จึงต้องผ่านไปก่อน


กราฟสูงสุดคือกิ่วลมดอยยาว ยอดกราฟที่สองคือยอดดอยเหนือแกงหอมม้งที่แค้มป์กัน ดิ่งชันลงมาเมืองแปง ยอดกราฟสุดท้ายจุดชมวิวบนทล.1265ก่อนถึงสามแยกไปปาย

[lotus]

ขอบคุณครับ ติดตามมานาน เห็นแล้วหนาวๆ ร้อนๆ คนแก่แบบผมสู้ไม่ได้หรอกครับ ตายยังเขียดแน่ๆ ทางแบบนี้ อากาศ ฝนแบบนี้

ผมเหมาะกับเส้นทางแบบนี้มากกว่า 555

[met]

8โมงกว่า ออกเดินทางสายที่สุดที่เคยออกทริปมา ฟ้ายังปิด หมอกฟุ้งไปทั่ว แต่โชคดีที่ฝนหยุดแล้ว...

วันนี้ลงจากดอยที่กางเต้นท์เบรคสนั่นเพราะทางชัน และ ขอบล้อเปียกลื่นกัน แล้วก็ถึงแกงหอมม้ง
ในทีแรกนึกว่ามันคือชายขอบโลกภายนอกแล้วเพราะตั้งแต่เมื่อวานเราเจอดอยที่เป็นไร่ขนาดใหญ่เต็มไปหมด คงมีร้านค้า ร้านอาหารให้เราฝากท้องได้แล้ว แต่พอลงไปถึงจึงรู้ว่าที่นี่ก็เป็นแค่หย่อมบ้านเหมือนกัน แปลว่ายังเป็นบ้านป่าอยู่ครับไม่มีร้านอาหารส่วนร้านค้าก็เป็นแบบเล็ก ๆ ไม่เหมือนร้านค้า ยังมีป่าอีกผืนที่กั้นระหว่างแกงหอม และ เมืองแปง

ทริปไม่จบ ก็ต้องปั่นต่อไปครับ





หน้าตาอดนอน... เอ้ย มุ่งมั่นมาก


ไปกันหรือยังเฮีย


ปั่นทางโหดสุด ๆ ไม่ล้ม พี่ตึ๋งเพิ่งมาล้มโชว์ทางเรียบนี่เองครับ โอเค ครบ3คนละเอาไปคนละทริป 555
(ทริปแรกผม ทริปสองพี่วันชัย ทริปนี้พี่ตึ๋ง)


ออกมาถึงถนนหลักแล้ว ข้างหลังหมอกไกล ๆ นั้นคือทางดิ่งลงไปแกงหอมม้ง



โอเค go go go...


จากมุมมองกล้องพี่ตึ๋ง


9โมงแล้วแต่หมอกยังฟุ้งปกคลุมเหนือหมู่บ้าน


ทางชัน คอนกรีตเปียกลื่นต้องระวัง ไปช้า ๆ





พี่ตึ๋งครับ ดูเหมือนฝันเลย








หมู่บ้านแกงหอมม้ง หมอกหนาอย่างนี้ครับ


คริสตจักรแกงหอมม้ง


ลงมาถึงแล้วแดดเพิ่งมาถึง ที่หน้าโบสถ์แกงหอมม้ง


เลยโบสถ์มาเป็นสามแยก ต้องไปทางขวาครับทางหลัก

ตรงนี้เลยร้านค้ามาแล้วรู้สึกจะปิด เพราะชาวบ้านจะไปไร่กันร้านจะเปิดแค่เช้า ๆ หรือเที่ยง และ เย็น ๆ เท่านั้น
ก็เลยไม่ได้เติมเสบียงกัน และจากที่สอบถามชาวบ้านเห็นว่าจะลงแล้ว เมืองแปงอีกราว20โลเรานึกว่ามันจะไหลลงอย่างเดียวแล้วไปกินเที่ยงที่เมืองแปง ใครจะรู้มันมีเนิน มีป่า และทางโหด ๆ ต้องผ่านอีก เวรจริง ๆ น้ำขวดเดียว ข้าว ขนมก็ไม่มี ข้าวเช้าก็ไม่กิน

[met]

ไปกันต่อครับ อีกแค่20กว่าโลแล้ว

จากจุดนี้ส่วนใหญ่จะลงแล้วและชัน แต่ก็ยังมีเนินให้ต้องงัดสลับกันไปอีกพอตัดกำลังได้เยอะ
ทางปั่นสนุกครับ กินลมชมวิวที่แปลกตาไปเรื่อย ๆ จนถึงสามแยกบรรจบกับทางที่มาจากห้วยปูเลย ซึ่งอยู่ในแพลนแต่แรกที่เราคุยกัน คือ จากห้วยโป่งเราจะไปทางน้ำตกแม่สุรินทร์-หาทางไปจนห้วยตอง-ห้วยปูเลย-แล้วเข้าทางขุดที่พี่ตั้มแนะนำ ต่อไปยังห้วยหมีศรีสวัสดิ์-ซึ่งจะมาโผล่ตรงสามแยกนี้นี่เอง

เอาเป็นว่าใครอยากมาทางข้างบนถามได้ครับ


ออกมาจากหมู่บ้านเป็นนาไร่ครับ





เป็นนาไร่สุดลูกหูลูกตา แต่ไม่ใช่เมืองนะครับ เป็นแค่หย่อมบ้านที่รุกป่าครับ






ที่ป้ายก่อนออกจากแกงหอมม้งแล้ว


ยังไม่พ้นนาไร่นะครับ ยังมีไปอีกประปรายสลับกับป่าจนกว่าจะถึงสามแยกไปห้วยหมี


รูปนี้น่าจะเป็นดอยยาวฟากนี้ครับ อย่างที่บอกเทียบกับปีก่อน ดอยยาวฟากนู้นที่เราเคยเห็นป่าแน่นทึบ ต่างกันมากแค่คนละฟากดอยกั้น







ทางสวยน่าขี่ แต่ต้องระวังตกร่อง


ทางช่วงนี้สงสัยงบหมดทำได้แค่2ช่องพอให้รถขึ้นได้ ต้องระวังเพราะลื่นด้วย






แวะอาบน้ำไหมเพ่


ตรงนี้คงไม่อาบน้ำแล้วล่ะครับ เพราะตัวยังไม่แห้ง






กะว่าจะชุดเดียว6วัน เมื่อวานเสียเสื้อไปซับน้ำชุ่มซะก่อนแล้วครับ


รูปจากกล้องพี่ตึ๋ง ล่วงหน้ามาหนึ่งโค้ง


เป็นป่าแหละครับ แต่มีการบุกรุกเป็นหย่อม ๆ ไปตลอดทาง ไม่รู้จนท.เค้ารู้กันไหมว่าป่าในวงกลมนี่มันโดนไปถึงไหนแล้ว


แวะพัก ตอนนี้เริ่มหมดแรงแล้ว ได้น้ำตาลปึกจากพี่วันชัยช่วยได้หน่อย แต่น้ำก็ดันจะหมด 555


ล่วงหน้าไปก่อนนะครับพี่ตึ๋ง


พี่วันชัยตามมาแล้ว

[jeepffw]

ยิ่งดูยิ่งสวยแฮะ คราวหน้าถ้ามีไปอีกบอกด้วยนะครับ
แจ๋วเลยครับทั้งสามคน

[met]

ถึงสามแยกทางที่มาจากห้วยหมีราว11โมงครึ่งได้ ข้าวไม่มี ขนมไม่มี มีแต่กาแฟต้มกินพอได้พลังนิดหน่อย

ที่สามแยกนี้ คือทางที่มาจากห้วยปูเลย-ห้วยหมีศรีสวัสดิ์-มาออกสามแยกบรรจบกันตรงนี้ ซึ่งแพลนแรกเราก็ว่าจะมาทางห้วยปูเลยเหมือนกันแต่เปลี่ยนเอาทีหลังไปห้วยปูลิงแทน


อันนี้รางน้ำไม้ไผ่ เห็นพี่ตึ๋งแวะกรอก เลยได้ต้มกาแฟกันหน่อย


องค์ประกอบรูปแปลก ๆ นะ





ตรงสามแยกไม่มีอะไรมากนอกจากศาลาเก่า ๆ หลังนึงครับ

[met]

เมืองแปงต้องไปต่อครับ ดูตามโปรไฟล์ จะเห็นว่าดิ่งชัน2ช่วง

คือช่วงแรกดิ่งลงมาที่ศาลาสามแยกห้วยหมีฯ
ช่วงสองคือดิ่งลงไปหาเมืองแปง ขึ้นเนินลูกสุดท้ายอีกทีแล้วก็ลงไปเจอน้ำปายครั้งแรก

เข้าเขตเมืองแปงแล้วมีช่วงราบยาว ๆ ถึงจะราบแต่นั่นคือนรกสำหรับเราเลยทีเดียวโดยเฉพาะในตอนที่น้ำหมด และ หมดแรง และ อากาศร้อน
















ป่าช่วงท้าย ๆ ก่อนออกเมืองแปง ผมว่าถ้าไม่เข้ามาดูแลจัดการ หมดแน่ครับ ม้งแถวนี้ถางเรียบแน่


ผ่านตรงนี้ น่าจะเป็นทางสายเก่า





ดิ่งลงมาช่วงสุดท้าย มองไปไกล ๆ เห็นแม่น้ำ แต่ยังต้องปีนเนินสุดท้ายอีกเนิน


หมดที่สุด ๆ ๆ


ดิ่งชันแบบกำเบรคหมดหน้าหลังอีกครั้ง เราก็โผล่ออกมาเจอน้ำปายครั้งแรกของทริป น้ำปายช่วงนี้กำลังจะไหลลึกเข้าไปในป่าก่อนไปโผล่แม่ฮ่องสอน


โผล่ออกจากป่าเราเจอจุดล่องแพน้ำปายที่จะเข้าป่า น่าจะล่องไปแม่ฮ่องสอนกันมั้งครับ


น้ำปายช่วงนี้เป็นช่วงไหลผ่านเมืองแปง ก่อนไหลเข้าป่าลึก แล้วไปโผล่ที่แม่ฮ่องสอน
ที่เห็นไกล ๆ รถนักท่องเที่ยวฝรั่งที่มาล่องแพน้ำปายกันครับ


น้ำหมดแล้ว ช่วงท้าย ๆ เป็นไร่นายาววววไป แต่ผมป้อแป้แล้ว มองถนนทรายแล้วก็อากาศร้อนมากยังกะอยู่ทะเลทรายเลย


พี่วันชัยบอก นึกไว้กะเพราหมูไข่ดาว ท่องไว้