ปั่นทะลุหมอก เย้าหยอกเปลวแดด...สะบายดีหลวงพระบาง-เวียงจันทน์

[Katingthon]

เย็นวันที่ 2 ธค. นั่งแท็กซี่ ไปที่สวนหลวง ไปขึ้นรถตู้ ไปรอชั่วโมงเศษ ปั่นออกไปหาข้าวเหนียวไก่ย่างกินรองท้องที่แถวหลังซีคอนสแควร์ ห้าโมงพี่กุ้ง พี่บ๊วย แวะมารับ ปั่นตามไปบ้านพี่เสรีที่รวมพลขึ้นรถตู้ไปน่าน





พอจูงจักรยานเข้าไป ยกมือไหว้สวัสดีทุกคน

คำถามแรก... ของที่จะเอาไป มีสัมภาระแค่นี้เองเหรอ

ครับๆ ผมคนแรงน้อย กลัวปั่นไม่ไหว

โอ้โหแต่ละคน เตรียมของตั้งแต่สองสามอาทิตย์ก่อน คนละสี่ห้ากระเป๋าทัวร์ริ่ง ไอ้เราเตรียมเมื่อเช้านี้ ได้แค่กระเป๋าหิ้วใบเดียวกับเป้ใบเล็กๆ สะพายหลังหนึ่งใบ

ในใจคิด กลุ่มเขาไปทัวร์ริ่งจริงๆแฮะ แล้วปั่นขึ้นเขา
มันจะไหวเหรอ !!!

ไม่กล้าบอกใคร เพิ่งรู้จักกัน นึกในใจ เนินเขา ยอดภูจะบอกเอง

แพ็ครถขึ้นรถตู้ออกเดินทาง บางส่วนมีรถส่วนตัวล่วงหน้าไปก่อนแล้วหนึ่งวัน

โห... นอนไม่ค่อยหลับ คนขับรถตู้ที่เหมาไป ขับคนเดียว สภาพไม่พร้อม จะหลับในอยู่เรื่อย
ต้องเปิดเทปเสียงดัง แล้วมันก็รบกวนผู้โดยสาร

นับเป็นการนั่งรถตู้ที่เสี่ยงมากๆ รู้งี้นั่งรถทัวร์ รถไฟมาดีกว่า

ช่างมัน ไม่มีทางเลือกแล้วนี่ นอนก็ไม่เต็มที่

ระหว่างเดินทาง พี่กานต์ถามประวัติการปั่นด้วยความห่วงใย กลัวจะเกาะกลุ่มไปไม่ไหว ก็บอกว่าเริ่มปั่นได้ประมาณหนึ่งปี แต่ไม่กล้าบอกว่าเคยปั่นเดี่ยวขึ้นเหนือมาหน เดี๋ยวจะเป็นการโอ้อวดกันไปเปล่าๆ เพราะครั้งเดียวไม่อาจนับได้

[Katingthon]

เช้าที่ด่านห้วยโกร๋น ทุ่งช้าง น่าน เซ็ทรถ จัดกระเป๋า กินกาแฟ

มาเจอกลุ่มทั้งหมด 9 คน เป็นกลุ่มสวนหลวงซะเกือบทั้งทีม 7คนประกอบด้วย พี่กุ้งเป็นผู้นำทริป พี่เล็กน้องพี่กุ้งเป็นช่างประจำทีม พี่บ๊วยแฟนพี่กุ้งผู้หญิงคนเดียวในกลุ่มนับเป็นหญิงเหล็กได้เลย พี่กานต์คนรูปหล่อ พี่ศานิตคนอัธยาศรัยดี พี่เสรีนิสัยน่ารักมาก พี่สมนึกหนุ่มน้อยที่สุดในกลุ่ม อีกสองคนที่ไปร่วมแจมทริปกับกลุ่ม ก็พี่จุก สวนรถไฟ กับผม กระทิงโทน สาย4 พุทธมณฑล

ทุกคนได้รับธงจากคุณกานต์ที่นำมาแจก เป็นธงไทยกับธงลาว ติดคู่กันที่ท้ายรถบ้าง ที่แฮนด์บ้าง ส่วนผมได้รับแค่ธงลาว เพราะธงไทยหมด ผมก็เลยติดธงลาวอย่างเดียว

[Katingthon]

ก่อนออกเดินทาง พี่กุ้งบอกจะมีผู้มาร่วมทริปเพิ่มอีกคน กำลังนั่งปิ๊กอัพตามมาจะถึงด่านแล้ว เสือลีโอหรือเสือโอ จากบางมด

ก่อนออกเดินทาง พี่เล็กบอกย้ำ สองครั้ง ให้ผมไปกับพี่จุกสวนรถไฟ เป็นบัดดี้กัน ปั่นไปด้วยกัน

ได้เลย...

เพราะตั้งแต่เจอทั้งกลุ่ม ก็มีพี่จุกสวนรถไฟนี่แหละที่ใช้เสือภูเขาเหมือนกันกับผม แถมสัมภาะก็น้อยพอๆกันกับผม สัมภาระผมมีกระเป๋าใส่เสื้อผ้าใส่ตะแกรงท้ายหนึ่งใบ ส่วนพี่จุกใช้เป็นเป้เดินทางสะพายหลังหนึ่งใบ กระเป่าเล็กๆใส่ตะแกรงหนึ่งใบ ดูก็รู้ว่าเป็นมวย

แล้วนี่ให้ปั่นคู่กัน อย่างนี้ก็งามสิครับ...

กลายเป็นคู่บัดดี้ในวันแรก เป็นคนนอกกลุ่มสวนหลวง ส่วนที่เหลือเป็นกลุ่มจากสวนหลวงทั้งหมด ก็ดีครับ ปั่นด้วยกันบ่อย รู้ใจ รู้ขากัน ส่วนผมกับพี่จุก สวนรถไฟเพิ่งรู้จักกันวันนี้นี่เอง

3 ธค. 53 10.00 น. ข้ามด่าน... เริ่ม เซ็ทไมล์เป็นศูนย์.

[หมู..พุทธมณฑล..]

สักวันจะไปเที่ยวแบบท่านพี่บ้าง

[lotus]

คนวิ่งมาราธอน มันต้องซ้อมอย่างน้อย 3 เดือน ความฟิตมันจะอยู่หลังจากนั้นอีก 2 เดือน ดังนั้น พัก 10 วัน ก็น่าจะหายเหนื่อยแล้ว แต่ความฟิตก็ยังมีอยู่

ปล ผมพวกไม้ประดับ วิ่งเมื่อปี 2000 เวลา 5.30 ที่ กท และ 5.50 ชม ที่จอมบึง จากนั้นก็ไม่วิ่งอีก เพราะถึงสุดยอดแล้ว สำหรับนักวิ่ง

ดังนั้นผมไม่ประหลาดใจที่ปั่นถึงวังเวียงใช้เวลาแค่ 2 วัน อานิสงก์จากการวิ่งมาราธอนนี่เองครับ ไม่ต้องจูงก็ทำได้อยู่แล้ว เพราะนักวิ่งมาราธอนต้องลากสังขารตัวเองหลาย กม อยู่

[Katingthon]

สักวันจะไปเที่ยวแบบท่านพี่บ้าง

คงมีสักวันได้ปั่นออกทริปด้วยกันอีกครับ ท่านหมู พุทธมณฑล.

[Katingthon]

คนวิ่งมาราธอน มันต้องซ้อมอย่างน้อย 3 เดือน ความฟิตมันจะอยู่หลังจากนั้นอีก 2 เดือน ดังนั้น พัก 10 วัน ก็น่าจะหายเหนื่อยแล้ว แต่ความฟิตก็ยังมีอยู่

ปล ผมพวกไม้ประดับ วิ่งเมื่อปี 2000 เวลา 5.30 ที่ กท และ 5.50 ชม ที่จอมบึง จากนั้นก็ไม่วิ่งอีก เพราะถึงสุดยอดแล้ว สำหรับนักวิ่ง

ดังนั้นผมไม่ประหลาดใจที่ปั่นถึงวังเวียงใช้เวลาแค่ 2 วัน อานิสงก์จากการวิ่งมาราธอนนี่เองครับ ไม่ต้องจูงก็ทำได้อยู่แล้ว เพราะนักวิ่งมาราธอนต้องลากสังขารตัวเองหลาย กม อยู่

ก็พยายามประคองตัวให้รอดครับพี่โลตัส...


หากปั่นไม่หยุดพักถ่ายรูป ดูกิจกรรมต่างๆของชาวบ้าน ไม่หยุดแช่น้ำอุ่น วันครึ่งก็น่าจะพอได้ สำหรับหลวงพระบางถึงวังเวียง

แต่อย่างว่าล่ะครับ อยากปั่นไปด้วยเที่ยวไปด้วยครับ.



ประวัติพี่โลตัสก็ใช่ย่อย อดีตนับเป็นขาแรงขาลุยคนหนึ่งเหมือนกันนี่ครับ.



มาต่อกัน...

[Katingthon]

วันแรก... เบาะๆ แค่ออเดิร์ฟของการปั่นขึ้นเขา.


10.20 น. ปั่นมาถึงด่านน้ำเงินของลาว

โห... เจ้าหน้าที่เด็กๆ หน้าด่านวางก้ามมาก สั่งให้ปลดธงไทยออกจากรถ ผมมองหน้า ผมไม่มีธงไทยติดมาด้วย ไม่งั้นคงปฏิเสธที่จะปลดออกแน่ๆ แต่ทุกคนในทีม คงไม่อยากมีปัญหาปลดกันทั้งหมด ผมเลยปลดธงลาวออกม้วนใส่กระเป๋าเสื้อผ้าเสียเลยเมื่อถึงปากแบง

เจ้าหน้าที่สั่งให้เปิดกระเป๋า พอถึงรถผม ผมเฉยๆ ไม่สนใจ ก็มองหน้าว่าจะอย่างไรกัน อ้าวไม่ยักขอค้นกระเป๋าผมแฮะ

[Katingthon]

ผ่านมาทำสแตมป์วีซ่าที่ออฟฟิต อ้าวพี่เล็กมากำกับอีกครั้ง บอกให้ผมกับพี่จุกสวนรถไฟปั่นไปด้วยกัน ให้ออกตัวไปรอข้างหน้า

10.39 น. ปั่นจนมาถึงทางแยกซ้ายที่มุ่งหน้าไปเมืองปากแบง อ้าวนั่งรอที่ร้านค้าที่ทางแยกนี่ล่ะ

รอสิบกว่านาที 10.54 น. กลุ่มสวนหลวงก็ตามมาถึง เริ่มปั่นตามเส้นทาง เมืองเงิน – ปากแบง

[Katingthon]

ทางช่วงต้น ช่วงผ่านด่านเข้ามาบ้านน้ำเงินค่อนข้างราบเรียบ

พอออกจากบ้านน้ำเงิน ทั้งกลุ่มหยุดพัก มีพี่บ๊วยปั่นเดี่ยวนำขึ้นไปคนเดียว
ผมปั่นตามหลังไปติดๆ เพราะรู้สึกไม่ค่อยปลอดภัยที่ผู้หญิงจะปั่นคนเดียวโดยลำพัง ปั่นผ่านบ้านบีหมี ก็เริ่มชันขึ้นเขา

ผมปั่นแซงพี่บ๊วยขึ้นมา รอที่ก่อนขึ้นเขาลูกแรกที่กระท่อมข้างทาง
สักพัก โน้นพี่บ๊วยจูงจักรยานตามเข้ามา
รถจักรยานมีปัญหาโซ่ตกเลยเฟืองเล็กลงไปเข้าไปล็อคแน่นนอกเกียร์กับตัวถังใกล้ดร็อปเอาท์

เปิดกระเป๋าหยิบเค้กนึ่งที่ติดตัวมาแบ่งให้พี่บ๊วยเติมพลัง ส่วนผมหลบไปซ่อมจักรยานให้พี่บ๊วย

เรียบร้อย พรรคพวกปั่นตามมาทัน ปั่นนำหน้าขึ้นไปก่อน พี่บ๊วยออกตัวตาม
ส่วนผมเก็บกระเป๋าแพ็คใส่รถ ปั่นตามหลังออกไป

ตอนนี้ผมปั่นเป็นคันสุดท้าย เริ่มปีนเขาตามขึ้นไป

[Katingthon]

ปั่นได้สักพัก ความเร็วเริ่มตกตามความชันที่เพิ่มขึ้น

ก้มหน้าก้มตาปั่นขึ้นไป อ้าวเผลอแป๊บเดี๋ยวแซงกลุ่มที่เริ่มลงมาจูงกัน แซงพี่เล็กขาแรงของกลุ่มขึ้นมา เจอกับพี่จุก สวนรถไฟ บอกรอเก็บภาพให้พรรคพวก ผมบอกปั่นไปเรื่อยๆไปรอข้างหน้านะครับ พี่จุกบอกเดี๋ยวตามไป

ผมปั่นไต่เนินขึ้นมาเรื่อยๆ ที่ผ่านมาพอเริ่มทดเกียร์ต่ำมากๆ เกียร์เริ่มสะดุด ไม่ราบเรียบ

เที่ยงยี่สิบสองนาที ผมปั่นมาถึงทางแยกซ้ายที่จะไปเขตเชียงฮอน ( XIANG HON DISTRICT ) ตรงไปเข้าปากแบง

ผมแวะรอพี่จุกข้างทาง พอมีร่มไม้ ถือโอกาสปรับสายเกียร์ให้เข้าที่

สักพักมีสมาชิกใหม่ปั่นเข้ามา แนะนำตัวกัน อ๋อ... เสือโอ บางมด ที่ตามข้ามด่านมาติดๆนี่เอง

เสือโอ ยืมสูบไปเติมลม เห็นผมปรับเกียร์อยู่ เข้ามาแนะนำผมบอกว่า ให้ส่งแรงระหว่างเนินให้เป็นนะพี่ เกียร์หลังใหญ่สุด เขาไม่ใช้กัน ถ้าปั่นต่ำกว่าสิบ ให้ลงมาจูง เพราะจะเสียแรงมาก

ผมก็ได้แต่พยักหน้ารับรู้ แต่ก็คิดในใจ ตำราไหนหนอ ไม่เคยได้ยิน แต่อย่างว่า เพิ่งรู้จักกัน ปั่นสไตล์ใครสไตล์มัน

สักพักพี่จุก สวนรถไฟก็ตามมาสมทบ

[Katingthon]

12.23 น. เอ้าบัดดี้ที่เขาให้ปั่นด้วยกันมาแล้วเนี่ย ก็ออกตัวไปพร้อมกัน มีเสือโอออกตัวมาด้วย

พอออกตัวมาได้สักพัก ตอนนี้ก็เนินต่อเนิน ลงเนินเล็กขึ้นเนินใหญ่ มันไม่ใช่เนิน มันเขาลูกย่อมๆ ผมกับพี่จุกสลับกันขึ้นไปนำ มองดูกระจกหลัง เสือโอลงเดินจูงจักรยานขึ้นเขาตามมาห่างๆ

ผมกับพี่จุกปั่นผ่านเนินเขาลูกแล้วลูกเล่า จน เที่ยงสี่สิบแปด ก็ขึ้นมายืนถ่ายรูปคู่กับป้ายข้างทาง บนจุดชมวิวกลางแดด สักพักเสือโอตามเข้ามาถึง ก็หยุดเก็บภาพเป็นที่ระลึกกัน

[Katingthon]

ปั่นต่อจน บ่ายโมงครึ่ง ลงมาแวะร้านข้างทาง เพื่อหามื้อกลางวันกินกัน ร้านเฝอที่มีอยู่ร้านเดียว บอกเนื้อหมูหมด เส้นหมด อ้าว... อดกิน แวะกินน้ำ กินขนม แม่ค้าใจดี แบ่งพุทราให้กินสามสี่ลูก ตกลงกับพี่จุก สวนรถไฟ ว่า เราปั่นไปกินที่ริมโขงกันดีกว่า น่าจะพอหาอะไรกินกันได้ สักพักเสือโอตามมาทัน หยุดรอให้กินน้ำกินท่า อีกประมาณสิบสามสิบสี่โลจะถึงแม่น้ำโขง ที่จะข้ามเขตจากไชยะบุรีไปฝั่งอุดมไชย อีกนิดเดียวน่า...

ปั่นออกกันมาพร้อมๆกัน ก็เหมือนเดิม ขึ้นๆลงๆเนินเขาสลับกัน ทั้งพี่จุกกับผมปั่นกันมาเรื่อยๆไม่มีการลงมาจูง
ส่วนเสือโอหลุดไปตอนนั้นไม่ทราบ หรือจะหยุดรอกลุ่มหลังก็ไม่ทราบได้

[Katingthon]

14.49 น. ผมกับพี่จุก สวนรถไฟ ก็มาถึงแม่น้ำโขง ที่ปากห้วยแคน จากเมื่อเช้าที่เริ่มปั่นตอนนี้ก็ได้ระยะทาง 42.56 กม. ลงไปดูข้างล่างที่ริมฝั่ง ไม่มีอะไรกิน เลยนั่งเรือข้ามฟากไปหาอะไรกินกันอีกฝั่ง

ขึ้นฝั่งโขงมา ได้ร้านเหมาะๆ สั่งทันที เป็ดทอดจานหนึ่ง ไข่เจียวจานหนึ่ง อย่างอื่นไม่มีแล้วที่เป็นกับยกเว้นส้มตำ เลยสั่งกันสองอย่างกินกับข้าวเหนียว กินได้สักพัก เสือโอตามมาถึง สั่งเฝอมาลองเป็นมื้อแรก

เป็นกับข้าวที่อร่อยมาก เนื่องจากเป็นมื้อแรก หลังปั่นกันพอตึงน่องมาค่อนวัน ก็กินกันเอ้อระเหยลอยชาย กินไปรอกลุ่มสวนหลวงไป กินจนอิ่ม อ้าวยังไม่มาซะที...

[Katingthon]