into the wild แม่ฮ่องสอน9-14ธค.53

[ledzepplin]

เก็บเห็ดต้มใส่ มาม่าได้นะ แถวนั้น น่าจะมีเห็ดเยอะ ครับ เสี่ยปิง
-อ่านแล้ว มันส์ มากเลย ทริปนี้ เยี่ยม ครับ
-ติดตาม..ตามติด..ชม ครับ

[met]

บ่าย2แล้ว ยังมีเวลาและห้วยตองก๊อที่ต้องไปต่อ

วันนี้เราคิดว่ายังไงต้องถึงห้วยปูลิง แต่ทริปนี้นอกจากรู้คร่าว ๆ ว่าผ่านหมู่บ้านอะไรบ้างแล้วก็ไม่รู้อะไรอีกเลย แผนที่ไม่ปะติดปะต่อและไม่รู้ระยะทางแน่นอน ก็กะเอาจากประสบการณ์และจากระยะขจัดของแต่ละจุดหลักในแผนที่ภาพรวมเอาครับ

ออกจากหุบที่อากาศเย็นสบาย เราโผล่ทางลูกรังที่อากาศร้อนและกดต่ำ ปั่น(หรือเข็น)สักพักเราก็พาตัวเองเข้าไปอยู่ในเมฆ อยากจะเรียกว่าเมฆครับเพราะเราอยู่ที่สูง แล้วหยดน้ำที่ตกมันไม่เหมือนฝนยังไงชอบกลมันเหมือนมีสเปรย์ฟุ้งไปในอากาศ ถ้าใครเคยไป "ดอยสอยมาลัย" จะรู้ดีครับว่าเหมือนจะเป็นฝนแต่ก็ไม่เชิง เพราะหยดน้ำเหมือนจะลอยฟุ้งอยุ่ในอากาศแล้วเราเคลื่อนผ่านมันไป นั่นแหละ...

ช่วงเปียกฝนไม่ได้ถ่ายรูปไปพักนึงครับ หนาวด้วย
พอได้เปียก & หนาวสั่น เราก็หมดแรงพอดีที่สามแยกนึง ไปทางไหนดีล่ะ


ไปต่อล่ะ go go go...


ท่าทางพี่วันชัยจะผิดหวังที่ขึ้นจากหุบ คงไม่ค่อยอยากปั่นถนนเท่าไร


ทางน่าปั่นจริง ๆ ครับ ถนนนี้เหมือนเป็นของเรา





มีการถางทำไร่กันเป็นระยะ ๆ จะเห็นว่ามันชันมาก ยังมีชันกว่านี้อีกเป็นคล้ายหน้าผาเลยก็มี


จากกล้องพี่ตึ๋งขาแรงที่นำหน้าไป


มาและ เจ้าเก่า...


ฮึบ ทำไมมันร่วนอย่างงี้ โอ้ว ...เข็นจนปวดขา


ถ้าเห็นผมเข็นก็เป็นเรื่องธรรมดา ... แต่ถ้าพี่วันชัยเข็น เป็นอันคอนเฟิร์มว่าชันจริง ส่วนถ้าพี่ตึ๋งเข็นเป็นอันจบข่าวปั่นไม่ได้แน่


ชมวิวก่อน


ขาแรงเจ้าเก่า


เอ๊ะ สามแยก


ไปทางด้านหลังนิ้วครับผม ทางแยกขึ้นไปนั่นพี่ตึ๋งเดินขึ้นไปสำรวจมาแล้วตัน สงสัยจะทางเก่าน่ะครบรกทางปิดไปแล้ว


นั่นไงมาแล้ว พี่วันชัยจากทางที่เรามา


พี่ตึ๋งคนแรกตามเคยขึ้นไปรอยอดเนินแล้ว ฝนกำลังจะมาแล้ว


ปั่นจักรยานจริง ๆ นะ


ผมดักถ่ายได้ เพราะแกหยุดพักน่ะ 555


ช่วงนี้ก็มีหลายเนินที่ชันมาก ๆ วันนี้ไข้จะจับ เช้าเย็น ๆ มาเล่นน้ำ แล้วลงหุบชื้น ๆ มาเจอแดดร้อน ๆ ๆ แล้วจากนั้นก็เข้าไปในเมฆฝนอีก


เริ่มป้อแป้กันทุกคน เพราะไม่ได้กินข้าวเที่ยงกันก็อัดแต่กาแฟ กะ เวเฟอร์บิสกิต


อากาศเย็น ร้อนกดต่ำ ฝน สลับกันในวันเดียว หิวข้าวอีกด้วยตู


หลังจากผมโอดครวญว่าหิว เราก็มาถึงสามแยกซึ่งไม่มีป้าย พี่ตึ๋งบอกว่าจากที่ลุงบอกทางขวานั่นน่าจะเป็นห้วยหมูบน ส่วนห้วยตองก๊อซ้ายค้าบ
ก็ถูกต้องตามนั้นครับ

[met]

ข้าวเที่ยงปาไปบ่ายสามได้กระมัง

มื้อนี้เรากินดีอีกแล้ว มาม่าไงครับ อ๊ะ แต่เรามีกุนเชียงเหลือ อย่างน้อยก็มีเนื้อหนังให้กินล่ะ
ตอนนี้ผมมองข้ามช้อตว่า "ห้วยตองก๊อ" ผมจะต้องหาเนื้อมาเพิ่มให้ได้ 555 เล็งกุนเชียง หมูยอ ว่าแต่ปลากระป๋องไม่ถือเป็นเนื้อละกัน เบื่อมาก มาม่าใส่ปลากระป๋องเนี่ย

ส่วนจะถึงไหนไม่ค่อยซีเรียส เราพอรู้คร่าว ๆ ว่าถึงห้วยตองก๊อ ต่อไปก็ห้วยปูลิง ถึงห้วยปูลิงเมื่อไรเราก็จะบรรจบทางที่เราปั่นปีกลายที่สามแยกที่เรากางเต้นท์นอนคราวก่อนครับ ฉะนั้นตอนนี้พักให้หายเหนื่อย กินให้อิ่ม เดี๋ยวค่อยไปต่อ"ห้วยตองก๊อ"

คิดแต่เรื่องกินแสดงว่าตอนนี้หิวจริง ๆ ครับ


เอ้า ไอ้ met ไม่ไหวแล้ว พักกินข้าวววว


พอพักกินข้าวเท่านั้นแหละ รัศมีจับพี่ตึ๋งทันที

[หนุ่มริมน้ำโขง]

ซำบายดีพี่น้อง

คุณ met ครับ รูปถ่ายของคุณโพสต์ลงเวป ผมไม่เห็นรูปเลยครับคอมของผม สงสัยคุณmet ไม่จ่ายค่าสปอนเชอร์ ภาพเลยไม่ขึ้น แชว์เล่นนะครับ

[met]

เข้มข้น เหมือนเดิม สุดยอดครับ
ขอคาราวะ 1 จอก

ช่วยชี้แนะหน่อยเถอะครับ นอนกลางป่าอย่างนี้
มีเทคนิคข่มจิตใจยังงัยไม่ให้บังเกิดความกลัวในสิ่งที่มองไม่เห็น
แบบว่าปกติแล้วกระผมปอดแหกกกกสุดๆครับ

สำหรับพวกเราผมคิดว่าเพราะพี่ตึ๋ง&พี่วันชัยครับ ส่วนตัวผมก็กลัวเหมือนพี่ ปีก่อนที่นอนป่าสนผมฉี่ใส่ขวดในเต้นท์เพราะไม่กล้าออกมา ก๊ากกกก เพิ่งมาชินปีนี้เอง

พี่ตึ๋งจะบอกว่าเรามาดี ส่วนพี่วันชัยเข้าใจว่าเพราะการเคยบวชเรียนและกึ่ง ๆ จะเป็นพระป่า(ดูจากการก่อไฟเอาละกัน)ทำให้เฮียสองคนไม่กลัว พ้มก็เลยต้องไม่(ค่อย)กลัวไปด้วย
อีกอย่างเข้าป่าเข้าดงก็เห็นอะไรไม่ควรทักครับ และขอขมาและไม่ลืมแบ่งอาหารดีสุดที่เราหาได้ไปถวายท่าน ที่เหลือเป็นเรื่องของการฝึกจิตใจครับ (แปลอีกอย่างว่า "ตัวใครตัวมันนะโยม" )

เส้นทางน่าไปมาก ...น่าไปขับรถเซอร์วิสให้ครับ

ทางเส้นนี้ แม้คนขับรถเซอร์วิสก็มันส์ครับพี่หางแฮ้ม

บรรยากาศน่าไปเที่ยวครับ
แจ๋วเลยครับ

ไปเลยครับพี่ อีก3-4ปีอาจจะเปลี่ยนไปจากที่เห็นนี้เยอะครับ

ได้อารมณ์จริงๆเลยพ่อคู้นนนน........ยังไม่ถึงตอนเสียตัวอีกเหรอ

เสียอะไรคร้าบบบบบ ได้ข่าวว่าท่านจะเสียตัวแล้วนี่ครับ
ปีหน้าผมก็คงตามไปติด ๆ ครับ

ยอดเยี่ยมมากเลยครับ...

ขอบคุณครับ

โอ้ววว แอบอิจฉา live style ทั้ง 3 ท่าน ชีวิตนี้ช่างมีความสุขแท้ๆ ขอ copy เส้นทาง ถ้ามีเวลาพอจะขอไปสัมผัสบ้าง (ไม่หลงทางแล้ว)

ยินดีครับ มี track .GPXให้นะครับถ้าต้องการ เข้าไปเที่ยวไปเยี่ยมเยียนเพื่อนข้างใน คนดอยน้ำใจสูงจริง ๆครับ

ขอแสดงความนับถือ
..คือขอบอกไว้แค่นี้ก่อน ยังไม่รู้จะบอกว่าไงดี แบบ หรอย..จังหู

ขอบคุณครับพี่ เพิ่งมาแค่วันที่3เอง เอ๊ะ 2จบยังหว่า

หุหุ...
หลงทาง...เป็นสิ่งที่ดี ที่จะได้พบกับสิ่งต่างๆๆ ที่ไม่คิดว่าจะได้พบได้เจอะ
จะได้รู้ว่า "ประเทศไทย" กว้างใหญ่กว่าที่คิดไว้...ไม่ต้องสะสมมากโดยเฉพาะที่ดิน...
ห่วงแต่ สุขภาพกายและใจ + อาหาร ก็คงจะพอ...

เล่าเรื่องได้ "ใจ" มาก...
แต่ปั่นจริงคง...

ขอบคุณพี่ตั้ม แม่ฮ่องสอนอย่างสูงนะครับ สำหรับข้อมูลเส้นทาง
คนข้างในน้ำใจดีทุกคนเลย ไม่ว่ากะเหรี่ยง ยาง ม้ง ไทย ปกากะญอ ไม่เคยเลยที่จะไม่ได้รับน้ำใจเมื่อเราร้องขอ แต่ก็เกรงใจเขาอยู่ครับ
ประเทศไทย "กว้างใหญ่กว่าที่คิด" จริง ๆ
ป่าและธรรมชาติก็ทำให้เราตัวเล็กลง ชีวิตป่าช่วยฝึกทั้งร่างกายและจิตใจได้ดีจริง ๆ เหมือนที่ "ครูมาลัย ชูพินิจ" เขียนไว้

ส่วนการเล่าเรื่อง ก็เห็นว่าช่วงไหนน่าสนใจก็จะเน้น ๆ ช่วงไหนไม่มีไรก็ตัดรูปออกไป แต่เพราะมันน่าสนใจไปหมดก็เลยลงเกือบหมดครับ

สุดยอดดดดดดด...ครับพี่ๆ ทั้งสาม ทัวร์ริ่งจริงๆ มันต้องอย่างนี้ซิ ... มันต้องอย่างนี้ซิ ... นี่ผมเปิดเวป longdo map ไปด้วยเลยนะครับ สนุกจริงๆ เหมือนได้ติดตามไปด้วยกับพวกพี่เลย

ผมสงสัยพี่ชาร์ตแบต กล้องได้อย่างไรครับ ไม่หมดหรอ...

เฉลย : ผมแบกอัลคาไลน์ AA ไปเกือบ3แพ็คใหญ่24ก้อนคร้าบบบ ไม่นับถ่านชาร์ตและถ่านที่คาในกล้องเดิมอยู่แล้ว เออ...มิน่าทำไมเสื้อผ้าเบ๊า เบา แต่ข้างที่ใส่อาหารน้ำอุปกรณ์มันหนักจังว้อยยยย...

เยี่ยมครับ ธรรมชาติดี อากาศน่าจะดีมากครับ อิจฉาครับ

ปีหน้าเข้าป่าด้วยกันนะ ๆ ๆ

เก็บเห็ดต้มใส่ มาม่าได้นะ แถวนั้น น่าจะมีเห็ดเยอะ ครับ เสี่ยปิง
-อ่านแล้ว มันส์ มากเลย ทริปนี้ เยี่ยม ครับ
-ติดตาม..ตามติด..ชม ครับ

เห็ดไม่มีครับ แต่ก็เกือบล่ะเพราะพี่วันชัยแกหาของเก่ง ไม่ฝรั่งป่าก็มะขามป้อม ไม่ก็ผักหวานป่า เกือบจะหาปลาแล้วล่ะ
ผมมองพี่วันชัยแล้วคลับคล้ายคลับคลา แกจะเป็น BEAR GRILL เข้าไปทุกที

ซำบายดีพี่น้อง

คุณ met ครับ รูปถ่ายของคุณโพสต์ลงเวป ผมไม่เห็นรูปเลยครับคอมของผม สงสัยคุณmet ไม่จ่ายค่าสปอนเชอร์ ภาพเลยไม่ขึ้น แชว์เล่นนะครับ

รูปหน้ามืดไปหน่อยครับ สปอนเซอร์งานนี้ก็มีมาม่า ปลากระป๋อง ครับเป็นหลัก
แต่ถ้าดูจากหุ่นผม โพนยางคำ&ลีโอเบียร์ ส่งเข้าแข่งครับ

[met]

Day3 : น้ำตกห้วยปูลิง-ห้วยตองก๊อ-ต.ห้วยปูลิง-สามแยกพักแค้มป์ปีก่อน-สามแยกก่อนขึ้นดอยยาว(เขา1700)-เลี้ยวซ้ายไปห้วยแฮด-แกงหอมยาง(กะเหรี่ยง)-แค้มป์ยอดดอยเหนือแกงหอมม้ง / 20กม.

เช้านี้เราขยับตัวตื่นด้วยความเมื่อยล้า และบ้างยอกชายโครงเพราะกางเต้นท์บนกองหิน
ตี5เราเริ่มขยับตัว ทั้งทำธุระส่วนตัวและบ้างเป่าไฟให้โพลงเพื่อให้แสงสว่างและความอบอุ่น น้ำค้างจากละอองน้ำตกและความชื้นของหุบหยดเปาะแปะ ๆ ต่อเนื่องเหมือนฝนตก หากแต่เรารู้ว่ามันไม่ใช่ฝนตกเพราะเรารู้ว่าเรากำลังอยู่ที่ไหน

เรามีน้ำเพียบตอนนี้อยู่ข้างตัว เช้านี้เรามีโจ๊ก & กุนเชียง หมูยอ เวเฟอร์ กาแฟ เป็นอาหารเช้า ดีเหมือนกันถ้าล่อมาม่าเดี๋ยวท้องอืดจะปีนไม่ไหว

เอ๊ะ ปีนเหรอ... ทำไมต้องปีนด้วย เรากำลังอยู่ที่ไหน หรือว่าเราไม่ได้มาปั่นจักรยาน แล้วจักรยานพวกเราหายไปไหน
เฮ้ย จักรยานผมหายยยยย

ฉี่ก็แล้ว บิดขี้เกียจก็แล้ว ตบหน้าตัวเองสักที ตูอยู่ที่ไหนฟระเนี่ย


งัวเงีย ๆ เอ...เราอยู่ที่ไหน นั่นพี่วันชัยนี่หว่า


แล้วนี่ที่ไหน เสียงน้ำหยดเปาะแปะเหมือนฝนตก


แล้วนี่ล่ะทางไปไหน








ท้องอิ่มไว้ก่อน ข้าวเช้าวันที่3

[met]

เส้นทาง&โปรไฟล์ Day3


เส้นทาง Day3 วันนี้ปั่นน้อยต่อยหนัก


โปรไฟล์ Day3 ยอดกราฟสูงสุดเราปีนขึ้นกิ่วลมดอยยาว ก่อนลงไปนอนยอดดอยเหนือแกงหอมม้ง

[PtM]

ดูท่าทางและหน้าตาทั้งสามเสือก็ไม่น่าจะโหดนะ แต่ทำไมชอบกินของดิบๆ แต่ก็มันใช่มะ โห...ซาดีสดีจริงๆ นับถือครับ

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

โอ้ย....สองสามวันแรกเนี้ยโหดจริงๆ มีโหดกว่านี้อีกไหมเนี้ย...เฮียปิง
จะเข้ามาฮาสะหน่อย เห็นทางแล้วฮาไม่ออกเลยนะเนี้ย

[met]

เมื่อคืนนอนสบ๊าย สบาย... มีหมอนหนุนกันเพียบ

อากาศในหุบแค่เย็น ๆ ออกจะร้อนด้วยซ้ำไปถ้าเข้าถุงนอน
พื้นที่กางเต้นที่จำกัดต้องเรียกว่าไม่มีที่ให้กางเต้นท์เลยมากกว่า พี่วันชัยต้องกางบนกองหินข้างทางที่ลาดลง ส่วนพี่ตึ๋งกับผมกางบนทางเดินแคบ ๆ ที่ไม่พ้นก้อนหินเหมือนกัน

นอนในเต้นท์ทำไมมันขยับตัวไม่ได้แฮะ คอเหมือนถูกล็อกซ้ายก็หิน-ขวาก็หิน
เก็บเต้นท์มาดูอีกที เหอออ... หินก้อนเท่าลูกบอลวางอยู่ซ้ายขวาตรงหัว ก็ตอนกางเต้นท์มันมืดแล้วเราต้องรีบและอย่างที่บอกมันไม่มีที่ให้กางเลยมากกว่า ยังไม่นับหินที่ทิ่มชายโครงกันทั่วหน้าทั้งสามคนนอนไปนึกว่านวดละกัน

ทริปนี้เราว่าจะขึ้นเขาขึ้นดอย เมื่อวานเราก็ปั่นจักรยานกันอยู่ แล้วทำไมตอนนี้มาอยู่ที่ไหน จักรยานก็ไม่อยู่ทั้งสามคน

ตามผมมาเดี๋ยวจะเล่าให้ฟัง go go go...

[เอส-เมอร์ริด้า]

ตื่นเต้นครับพี่ๆ ... จักรยานหายไป ...

[OpeN]

บ๊ะ.....เดี๋ยวนี้เจ๊ปิงกลายเป็นจอมลีลาไปแล้วแหะ ฮ่าๆๆๆๆๆ
เฮียเหน่งตกกระป๋องไปเลย(ทริปหน้าต้องเรียกศรัทธาคืนแล้วเฮียเรา)

[met]

ตี5 หลังจากพยายามนอนให้หลับมาทั้งคืน
ข้างนอกเสียงสมาชิกเป่าไฟ เสียงถามหากาแฟ เสียงทำธุระส่วนตัว ส่วนผมนอนลืมตานึก เฮ้อ................... มีอะไรกินบ้างเช้านี้

เมื่อวานนี้ (Day2) หลังกินมื้อเที่ยงที่สามแยกตอนบ่าย3

เรายังคิดว่าวันนี้ห้วยปูลิงแน่ แต่แค่ว่าจะไปมืดที่ตรงไหนเพราะไม่รู้ระยะทางแต่ละช่วง แต่ก็กลัวว่าถ้าผ่านป่าหุบที่มืดชื้น ยุงเยอะ และ ทางหินก้อนใหญ่ (ปีที่แล้วลงจากเขา1700หรือ "ดอยยาว" จะผ่านเข้าไปในป่าที่ครึ้มและมืดและทางเป็นหินก้อนใหญ่ ๆ นั้น) ในเวลาเย็นมากมันจะลำบากการหาที่นอน


ผมชิงออกตัวก่อน พลังมาม่ามาแล้ว


พี่ตึ๋งตามลงมาแล้ว พักเบรคก่อนครับ


พี่วันชัยตามลงมา


วันที่2ยังไม่จบง่าย ๆ นะคร้าบ เอ้า go go go...


ปาล์มต้นนี้แปลกตาดีครับ มันมีพืช4ชนิดในต้นเดียวกัน





ลงจนสุดมันก็ขึ้นอีกนิดหน่อยไปสักพัก


ตรงนี้มองลงไปเริ่มเห็นบ้านคน ไกล ๆ นั้นเขาตรงกลางที่สุงกว่าลูกข้างเคียงและมีเมฆฝนดูเหมือนจะตกอยู่ด้วย
เขาลูกนี้ผมดูประกอบแผนที่ภายหลังรวมทั้งทิศทาง คาดว่าคือตีนดอยของยอด "ดอยปุย" ที่วางตัวยาวแนวเหนือ-ใต้ครับ (ยังไม่เห็นยอดนะ)


พี่ตึ๋งมาถึงก่อนเห็นหมู่บ้านเลยแวะพักเพื่อเข้าพร้อมกัน


เห็นทุ่งนาชัดเจนแล้ว อีกฟากมีถนนที่เราต้องต่อไป ครับ นี่คือที่ราบแคบ ๆ ทอดยาวไปทางขวาของภาพที่ตั้งต.ห้วยปุลิงไงครับ

[met]

จากนั้นก็ไหลลงยาว แล้วก็ลอดผ่านซุ้มประตูหมู่บ้านเข้าไป

ถึงแล้วครับ "ห้วยตองก๊อ"


ที่กลางหมู่บ้าน มีป้ายของ ททท. ปักบอกแหล่งท่องเที่ยวด้วยครับ


เสียงเบรคเอี๊ยดดด หอนมาแต่ไกล ชาวบ้านหลายคนที่อยู่บ้านเริ่มโผล่ออกมาดู เอ๊ะ หรือว่า "รถกับข้าว" มา


พี่วันชัยชี้ตำแหน่งที่เรากำลังอยู่ ว่าแต่แผนที่นี้ไม่ลงรายละเอียดทางอะไรเลยอ่ะ
ดูที่แผนที่นะครับ พอจะเห็นคร่าว ๆ ว่าทริปนี้ คือ "การปั่นจักรยานจากประมาณขุนยวม-ผ่านจุดที่ชี้-ตัดไปออกที่ปาย" ครับ

[met]

ที่"ห้วยตองก๊อ" อารมณ์เปลี่ยน ทริปขึ้นดอยเปลี่ยนเป็นทริปลงหุบ

เราไม่พลาดแวะถามทาง & เติมเสบียงที่ร้านค้า ผมเล็งไว้แล้วเนื้อแทนปลากระป๋อง ซึ่งเราก็ได้หมูยอมาแพ็กและเพิ่มมาม่ากับเติมน้ำดื่มใส่ขวดจากน้ำใจชาวบ้าน ชาวบ้านเริ่มเข้ามาคุยด้วย
จากที่ดูซุ้มประตูหมู่บ้าน ห้วยตองก๊อดูเหมือนประตูทางเข้าสู่ ต.ห้วยปูลิง และก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ ...

เราสามารถเข้าห้วยปูลิงโดยทางรถยนต์เข้าทางหัวน้ำแม่สะกึด-ขึ้นดอยสันฟ้า เลาะมาเรื่อย ๆ ผ่านหมู่บ้านต่าง ๆ เข้าทางสามแยกที่เราเคยกางเต้นท์นอนปีกลาย จนถึงห้วยปูลิง แต่ทางรถนั้นถ้าหน้าฝน จนถึงปัจจุบันนี้ก็ยังลำบาก เสียเวลาเป็นวัน และยังอันตรายอยู่ ไม่เฉพาะคนนอกแต่ชาวบ้านที่ชำนาญทางก็ยังอันตราย

"ห้วยตองก๊อ" อยู่ตรงสามแยกระหว่าง
-ทางที่มาจากห้วยปูลิงทางหนึ่ง
-ทางที่มาจากหนองเขียวทางหนึ่ง
-และอีกทางหนึ่ง คือ จุดตั้งต้นทางสายเก่าในการเข้า-ออก จากห้วยปูลิงไปตัวจังหวัดแม่ฮ่องสอนในสมัยก่อน

สมัยก่อนชาวบ้านที่เข้าห้วยปูลิงจะใช้การเดินเท้าระยะราว15กม.โดยปีนผาบ่องที่สูงชันเลาะตามลำน้ำแม่สะมาดไปจนถึงบ.ห้วยกุ้ง จากนั้นเลาะขึ้นมาตามลำห้วยปูลิง(หรือบางทีชาวบ้านเรียกห้วยตองก๊อ)จนถึงห้วยตองก๊อนี้เอง และห้วยปูลิงในที่สุด

ที่ห้วยตองก๊อ ลำห้วยปูลิงจะไหลผ่านที่นี่ลงไปก่อให้เกิดน้ำตกขนาดใหญ่ ชื่อ "น้ำตกห้วยปูลิง"
น้ำตกที่สูง100กว่าเมตร เกือบเท่า "น้ำตกแม่สุรินทร์" ยังไม่นับน้ำตกย่อย ๆ ที่ห้วยปูลิงไหลลดระดับลงไปเรื่อย ๆ กว่าจะถึงก้นหุบ ก่อนจะสบกับห้วยอื่น ๆ และลงลำน้ำแม่สะมาดต่อไป

จากข้อมูลทราบภายหลังการเข้าถึงน้ำตกห้วยปูลิง มี2ทาง คือ
-เข้าผ่านทางห้วยตองก๊อ(ที่เรากำลังจะไป)
-และเข้าทาง บ.หนองไม้ขาว โดยเดินไปตามห้วยจนถึงจุดที่ห้วยหนองขาวสบกับห้วยปูลิงแล้วจับห้วยปูลิงย้อนขึ้นไปเรื่อย ๆ จนเจอน้ำตก

น้ำตกห้วยปูลิง - เราเคยได้ยินชื่อ แน่นอนเราไม่พลาดที่จะเข้าไปเยือนในเมื่อมาถึงปากทางแล้ว อีก4กม.ตามคำบอกและดิ่งชันลงไป
วันนี้เราจะเข้าไปนอนที่ "น้ำตกห้วยปูลิง" & เดินไปบนทางสายเก่าบางช่วงที่ชาวบ้านเคยใช้เข้าออกกันแต่เดิม


ถูกใจใช่เลย เอกฉันท์ไปนอนน้ำตกกัน


อย่างที่บอกมันเป็นทางเดินเท้าเข้า-ออกเดิม พอพ้นท้ายหมู่บ้านมันก็เล็กลงทันทีและบางช่วงก็เป็นแบบทางขุดที่เดินไปไร่นั่นเอง


มีลงห้วยเล็ก ๆ บางช่วง


4โมงครึ่งแล้ว เนินยังไม่หมดครับขึ้น ๆ ลง ๆ สลับกันไป


ถ้าพี่วันชัยขาแรงเข็น ก็ไม่ต้องเอาอะไรกะผมหรอกนะ เข็นสิ


ทางเริ่มเป็นซิงเกิ้ลแทรคแบบห้วยหมูล่าง ทยอยลงทยอยไปทีละคันครับ


รับด้วยยย


ท่าคนถ่ายจะมือสั่น


ทางจะไต่ไปตามไหล่เขา ด้านหนึ่งจะเป็นเหวก็เข็นบ้างปั่นบ้าง wild ดี 555 ถึงจุดหนึ่งจะเป็นสามแยก/ทางซ้ายจะแยกลงน้ำตก/ทางขวาจะแยกขึ้นสูงเป็นทางเดินเท้าไป บ.ห้วยกุ้ง และ ออกไปผาบ่อง-แม่ฮ่องสอน ต่อไป ซึ่งเราหลงไปทางนี้


เราหลงขึ้นมาทางสายบนที่จะเดินเท้าไปบ.ห้วยกุ้ง


ไม่ได้ยินเสียงน้ำตกเลยจากตรงนี้เพราะเหลี่ยมเขาบัง พี่ตึ๋งเดินไปสำรวจแล้วกลับมาบอกว่าผิดทาง
ทางนี้ทางเข้าไร่และผ่านไปห้วยกุ้ง พอดีไปเจอมอไซค์ชาวบ้านจอดรวมกันอยู่ข้างหน้าและทางปีนขึ้นไปเรื่อย ๆคงไม่ใช่


เอ้าเสือถอย ผิดทาง


ขาแรงเลยไปไกลละ


เอ้า นั่นอะไรขาว ๆ ยิ่งสูงยิ่งขาว


นั่นไง้ "น้ำตกห้วยปูลิง" ผมจำได้พี่ "ลุงแซม" บอกว่านั่ง ฮ. ผ่านแล้วมองเห็น


สายน้ำสีขาวของห้วยปูลิง ทิ้งตัวลงไปยาวเป็น "น้ำตกห้วยปูลิง" จากตรงนี้ป่าที่ค่อนข้างรกและเหลี่ยมเขาทำให้เห็นไม่เต็มที่นัก
คะเนด้วยสายตาน่าจะไม่ต่ำกว่า100ม.


แต่ก็ย้อนกลับไปทางเดิมเข้าทางสายล่าง Day2 วันนี้ยังไม่ยอมจบง่าย ๆ นะครับ


กลับลงมาสายล่างแยกลงน้ำตก