into the wild แม่ฮ่องสอน9-14ธค.53

[หนุ่มริมน้ำโขง]

ซำบายดีพี่น้อง

แวะมาทักทายและเยียมชมบรรยากาศสองข้างทางของหุบเขาชาวดอยที่เป็นธรรมชาติและมิตรภาพอันดีงาม ของชนเผ่าทางภาคเหนือ และเป็นกำลังใจให้นักเดินทางครับ

[met]

ทำความรู้จักห้วยปูลิง

ต.ห้วยปูลิง เป็นตำบลหนึ่งขึ้นกับอ.เมือง จ.แม่ฮ่องสอน หากนึกภาพก็คือพื้นที่ป่าที่อยู่ในวงกลมถนนเชียงใหม่-แม่ฮ่องสอนนั่นเอง(ด้านตะวันตกเฉียงเหนือ) พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขาสลับซับซ้อนและสูงชัน มีที่ราบกลางหุบเขาเล็กน้อยซึ่งส่วนใหญ่เป็นไร่นา บ้านเรือนส่วนใหญ่อยู่ตามที่ลาดชันของหุบเขา ปัจจุบันเท่าที่ไปสัมผัสพบว่ามีการบุกรุกทำไร่ตามพื้นที่ลาดชันเป็นหย่อม ๆ ไปทั่ว

ทิศเหนือ ติดตำบลห้วยผา อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน
ทิศตะวันออก ติดอำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน และอำเภอกัลยานิวัฒนา(วัดจันทร์) และ อ.แม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่
ทิศตะวันตก ติดตำบลผาบ่อง อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน
ทิศใต้ ติดตำบลผาบ่อง และตำบลห้วยโป่ง อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน

ห้วยปูลิงอยู่ห่างจากตัวจังหวัดทางรถยนต์ประมาณ 75กม. ปัจจุบันทางถือว่าสะดวกมากขึ้น(แต่ก็ยังลำบากอยู่)สามารถเข้าถึงได้ทางรถยนต์โดยทางหลวงชนบท มส.5035(สายหัวน้ำแม่สะกึด-ห้อยตอง) ที่บ.ผาบ่อง จะผ่านน้ำตกแม่สะกึด และ ดอยสันฟ้า

แหล่งท่องเที่ยว
-น้ำตกห้วยปูลิง เป็นน้ำตกชั้นเดียว มีความสูงประมาณ 150 เมตร อยู่ในเขตหมู่บ้าน ห้วยตองก๊อ หมู่ที่ 7 มีเส้นทางเดินเท้าจากหมู่บ้านถึงน้ำตก ระยะทางประมาณ 4 กิโลเมตร
- ดอยปุย มีลักษณะเป็นพื้นที่ราบบนภูเขาสูง ไม่มีต้นไม้ใหญ่ สภาพอากาศหนาวเย็นตลอดทั้งปี เหมาะสำหรับการตั้งแคมป์พักแรมหรือชมทิวทัศน์ ดอยปุยตั้งอยู่ในเขตบ้านห้วยฮี้ หมู่ที่ 8 มีเส้นทางเดินเท้าจากบ้านห้วยฮี้ถึงยอดดอยปุย รวมระยะทางประมาณ 4 กิโลเมตร
- ลำน้ำแม่สะมาด เป็นสถานที่ท่องเที่ยว เหมาะสำหรับการนั่งแพล่องน้ำ จับปลา หรือชมนก ลำน้ำแม่สะมาด ตั้งอยู่ในเขตบ้านห้วยกุ้ง หมู่ที่ 2 ห่างจากถนนสายหลัก (สายบ้านหัวน้ำแม่สะกึด – บ้านห้วยตอง) รวมระยะทางประมาณ 5 กิโลเมตร

การคมนาคมเข้าห้วยปูลิง มี3ทางหลัก คือ
- ถนนสายหัวน้ำแม่สะกึด - บ้านห้วยตอง ระยะทาง 75 กิโลเมตร(จากตัวจ.แม่ฮ่องสอน)
- ถนนสายอำเภอปาย – วัดจันทร์ - บ้านห้วยตอง ระยะทาง 64 กิโลเมตร
- ถนนสายอำเภอสะเมิง เชียงใหม่ – วัดจันทร์ – ห้วยตอง ระยะทาง 115 กิโลเมตร

รถยนต์ที่ผ่านได้เท่าที่สัมผัสคือ4WDเท่านั้น ถ้ากระบะขับสองคนขับต้องมีฝีมือในการส่งอย่างสูง จะใช้เวลาประมาณ4ชม.หรืออาจเป็นวัน แต่เดิมการเข้าห้วยปูลิงหากเป็นหน้าฝนเรียกว่ารถยนต์เข้าไม่ได้เลย ชาวบ้านที่เคยคุยบอกว่าร้องไห้กันเลย


เขื่อนผาบ่อง จ.แม่ฮ่องสอน
*อ้างอิง : ลิ้งก์ http://www.thaimtb.com/cgi-bin/viewkatoo.pl?id=224408 ของพี่กลุ่มสมายไบค์จอมบึง

ความน่าสนใจของต.ห้วยปูลิง นอกเหนือจากธรรมชาติที่สวยงาม การคมนาคมที่เข้าถึงได้ยากก็ทำให้มีเรื่องเล่าที่ทั้งน่าสนใจและเศร้าสลด จากการปะติดปะต่อเอาเองเกี่ยวกับความลำบากในการเข้าห้วยปุลิงโดยเฉพาะหน้าฝน เรียกว่าใช้เวลาเป็นวันหรือกว่านั้นกว่าจะถึงห้วยปูลิง ทางบางช่วงแม้แต่มอเตอร์ไซค์ยังแทบผ่านไม่ได้ (นึกภาพคนขี่ต้องลงมาเข็นและเลี้ยงคันเร่งขึ้นดอย) การเข้าออกที่ยากใช้เวลานานเป็นวัน ๆ ทำให้บางครั้งคำสั่ง หรือ ข่าวสารที่มาถึงโรงเรียนข้างในก็ล่าช้าและล่วงเลยจนทำให้เสียโอกาสของเด็ก ๆ อัตราครูที่จะเข้าไปสอนได้คุยเมื่อปีก่อนทราบว่าน้อยลง ๆ ทุกที

กลับมาที่การสัญจร แต่เดิมชาวบ้านจะใช้ทางเดินเท้าเข้าห้วยปูลิงโดยเริ่มต้นที่ปีนผาบ่องที่สูงชัน คือ ผาเขาด้านเหนือของเขื่อนพลังน้ำผาบ่อง เลาะไปเรื่อย ๆ ตามลำน้ำแม่สะมาดถึงบ้านห้วยกุ้ง แล้วก็เดินต่อไปถึงห้วยปูลิง ทางเดินจากผาบ่องที่สูงชันนี้คงจะลำบากและอันตรายมาก ๆ ทำให้มีคุณครูเสถียร นนทวาสี ครูโรงเรียนห้วยปูลิงพลาดพลัดตกเขาลงไปเสียชีวิต (เห็นว่าข่าวใหญ่พอควรตอนนั้น)


ช่องเขาผาบ่อง

*อ้างอิงจากเว็บ อบต.ห้วยปูลิง http://www.HuaiPooLing.com

[met]

ซำบายดีพี่น้อง

แวะมาทักทายและเยียมชมบรรยากาศสองข้างทางของหุบเขาชาวดอยที่เป็นธรรมชาติและมิตรภาพอันดีงาม ของชนเผ่าทางภาคเหนือ และเป็นกำลังใจให้นักเดินทางครับ

อยากให้ไปเที่ยวกันครับก่อนที่สเน่ห์จะหมดไป

[met]

Day2 : จุดพักแค้มป์-กิ่วขมิ้น-ห้วยไทร-น้ำคง-สามแยกเข้าห้วยหมูล่าง-ห้วยตองก๊อ-น้ำตกห้วยปูลิง / 25กม.

เช้าวันที่สอง ตี5 อากาศแค่เย็น ๆ ไม่หนาวเลย ได้ยินเสียงสมาชิกเริ่มขยับตัวกัน เสียงเป่าไฟเพื่อให้โพลง บางคนลุกไปทำธุระส่วนตัว

เช้านี้เราดื่มกาแฟและบิสกิตกันเล็กน้อย กะว่าไปหาที่ต้มมาม่ากันต่อไปข้างหน้า อ้อ เมื่อวานเย็นน้ำเราน้อยลงจึงคิดว่าต้มแต่กาแฟ เซฟน้ำไว้ดื่มระหว่างทาง แล้วถ้าถึงห้วยหรือหมู่บ้านเราค่อยขอน้ำอีกทีสำหรับจะต้มมาม่ามื้อเช้าต่อไป

วันนี้เราคิดว่ายังไงคงถึงห้วยปูลิงแน่ ห้วยปูลิงในความคิดของผมผมนึกถึงหย่อมบ้านที่มีบ้านหลายหลังปลูกอยู่ใกล้ ๆ กัน

แต่ผ่านวันนี้ไป ก็นับเป็นวันที่น่าประทับใจอีกวันนึงของทริปเลยทีเดียว


ตื่นแล้วครับ แต่สงสัยยืนหลับต่อ


แหม่ ถ้าอากาศหนาวนะ รอบกองไฟจะได้อรรถรสขึ้นอีกเยอะเชียว


เก็บแค้มป์แล้วครับ จุดที่พักแรมเป็นเนินแยกขึ้นมาจากถนนลักษณะสันดอยแคบ ๆ กว้างสัก5ม. ซึ่งหลบสายตาคนผ่านไปมาได้ดีพอควร


พี่ตึ๋ง


พี่วันชัย


พร้อมแล้วค้าบ


เราดื่มกาแฟ และ เก็บของไปด้วยจนมองเห็นทางก็จะออกเดินทางต่อครับ


เคลียร์แค้มป์แล้ว พรากกองไฟเตรียมเดินทาง


คู่เดือด... เอ้ย คู่ขาแรงครับ


พี่วันชัยกลัวหนาว ขนมาเพียบ 555 ฝนตก กะ อากาศร้อนซะงั้น

[jony 6000]

เข้มข้น เหมือนเดิม สุดยอดครับ
ขอคาราวะ 1 จอก

[jony 6000]

ช่วยชี้แนะหน่อยเถอะครับ นอนกลางป่าอย่างนี้
มีเทคนิคข่มจิตใจยังงัยไม่ให้บังเกิดความกลัวในสิ่งที่มองไม่เห็น
แบบว่าปกติแล้วกระผมปอดแหกกกกสุดๆครับ

[met]

เส้นทาง&โปรไฟล์ Day2


โปรไฟล์วันนี้มีจุดต่ำสุด2จุด มันส์แล้วพวกเรา...


เห็นไฮไลท์ของวันหรือยังครับ และของทริป

[met]

วิ้งก์ ๆ ๆ ... "ข้ามน้ำแม่สะมาด-กิ่วข้าวมิ้น-ห้วยไทร-ห้วยตองก๊อ-ห้วยปูลิง"

0630น. หลังจากบ้วนปากด้วยกาแฟแล้วแปรงต่อด้วยบิสกิตราคาถูก อืม สะอาดซะ
ช่วงแรกไต่ขึ้นลงสักพักวอร์มขา เราก็ดิ่งลงไปเจอหย่อมบ้านกิ่วขมิ้น (บางทีฟังจะออกไปทางกิ่วข้าวมิ้น) ซึ่งเป็นเหมือนชุมทางไปยังหมู่บ้านหรือหย่อมบ้านอื่น ๆ ได้หลายทาง


เดินทางล่ะครับ ลูกพี่เรียกแล้ว


ตื่นยังเนี้ย...


วอร์มได้สัก2-3เนิน เราก็ดิ่งลงมาเจอกิ่วขมิ้น(หรือกิ่วข้าวมิ้น)หย่อมบ้านที่เป็นชุมทางแยกไปยังหลายหมู่บ้านสำคัญต่อไป


จากเส้นที่เรามา มองทางขวา คือ ทางย้อนกลับไปน้ำตกแม่สุรินทร์


มุมมองกล้องพี่วันชัยที่ตามหลังมา มองจากทางที่เราลงมา


ที่กิ่วขมิ้น พอจะเรียกได้เต็มปากว่าหย่อมบ้าน มีไม่กี่หลังคาเรือนครับ


จากทางที่เรามา มองเข้าหมู่บ้านมีป้ายปักบอก ซ้ายไปกิ่วผักเผ็ด-น้ำส่อม-สามแยกห้วยตอง ซึ่งพอถึงห้วยตองจะเป็นสามแยก ทางซ้ายก็ไปห้วยปูเลย ขวาก็ไปวัดจันทร์
ส่วนขวาในป้ายจะไปห้วยหวาย และ วนกลับไปน้ำตกแม่สุรินทร์ครับ


มีเด็กน้อยกำลังสนใจคนปั่นจักรยาน

[met]

ที่กิ่วขมิ้น เราได้น้ำใจเป็นน้ำดื่มจากชาวบ้าน

ที่นี่มีศาลากลางหมู่บ้านซึ่งคนผ่านไปมาสามารถจะมาขอนอนพักได้ มีร้านค้าด้วยครับ (แต่อย่าคาดหวังอะไรมาก) เราก็เลยเติมเสบียงอีกหน่อย ทีนี้พอจับทางได้ละว่าหมู่บ้านต่อ ๆ ไป "ห้วยตองก๊อ" ต้องมีของขายแน่ก็เลยเพิ่มแค่มาม่าและขนมนิดหน่อย

ส่วนผมเรียกร้องหาเนื้อมาแทนมาม่า แล้วเราก็ได้กุนเชียงมาครับ แหล่มเลย


มองย้อนกลับไปทางที่เรามา บ้านซ้ายมือเป็นร้านค้า บ้านหลังขวามือจะมีทางเล็ก ๆ หน้าบ้านนั่นคือเส้นไปห้วยไทร ห้วยตองก๊อ ห้วยปูลิง
บ๊ะ เกือบหลงซะแล้ว ดีนะที่แวะซื้อของแล้วเจ้าของร้านถามว่าจะไปไหน

ที่กิ่วขมิ้น เราเกือบหลงไปห้วยตองเนื่องจากเข้าใจผิด อ้อ พวกเราตกลงกันจะไปห้วยปูลิงนะครับจากที่ปีก่อนได้ไปแค่กางเต้นท์นอนสามแยกเข้าหมู่บ้านเท่านั้น ปีนี้จะแวะไปดูซะหน่อย อีกอย่างอย่าบอกใครนะผมไม่อยากไปทางห้วยตอง-ห้วยปูเลย เพราะขี้เกียจไปเข็นจักรยานข้ามเขา1700 "ดอยยาวววววววววว..."


go go go

[met]

into the wild

เอ มันจะ wild ตรงไหนก็เห็นปั่นอยู่บนถนน
มันจะวายก็วันนี้ล่ะครับ หลังจากโยนหัวก้อยกันแล้วพี่ตึ๋งเฮียแกพาเข้ารกเข้าพง 555

ออกจากกิ่วขมิ้น ตกลงกันยังเช้าอยู่เราจะทุบหม้อข้าวไปกินมื้อเช้าข้างหน้า
ตรงไหนฟระ


ด้วยความสัตย์จริง... จำไม่ได้ครับว่าตรงไหน


เข็นบ้างปั่นบ้างล่ะคร้าบ ก็ขนาดขาแรงท่านยังเข็นนี่นะ


ท่องไว้ข้าวเช้า ๆ ๆ ๆ


อันนี้ก็จำไม่ได้ครับ ว่ามาม่าตกถึงท้องหรือยังเช้านี้





ไปล่ะคร้าบบบ เฮ้อ ข้าวเช้าตูจะอยู่ริมทางตรงไหนเนี่ย


ทำท่าจะแรงดี เหอออ เดี๋ยวบ่ายวันนี้โดนฝนก็ช้อตครับ

[met]

ล่อแป้งมา3มื้อ เมื่อวานมีปลาเค็มแห้งพี่วันชัยนิดหน่อยแบ่งกัน วันนี้พ่อจะฟาดกุนเชียงให้เปรม 555


จากกิ่วขมิ้นเราไต่กลับขึ้นไปอีกนิด ลงอีกหน่อย ขึ้น ๆ ลง ๆ อีกนิด
เราจะไปห้วยไทรต่อไป และคาดหวังว่าจะถึงห้วยตองก๊อ-และห้วยปูลิงในเย็นนั้น

ผ่านไป3-4เนิน พยาธิก็ประท้วงว่าตรงนี้เหมาะแล้วท่าน สมควรแก่เวลาอาหารเช้าแล้ววว


ยัง ตรงนี้ยังไม่เหมาะจะพัก ไปต่อเลยท่าน


จากกิ่วขมิ้นมาสักหน่อย ก็เจออีกสามแยก ห้วยไทรไปทางขวาครับ


ไปยัง หิว


ตรงนี้ก็เข้าทีนะผมนึกในใจ หิววว


กิ้งกือครับ ไม่รู้พี่ตึ๋งแกถ่ายมาทำไม ลงซะหน่อยว่ามันใหญ่


นาน ๆ ออกตรวจพื้นที่ครับ ดอยแต่ละดอยชาวบ้านจะเข้าถางทำไร่แล้วก็จะย้ายไปเรื่อย ๆ


เราจะสังเกตุได้ว่าจุดที่ป่าถูกถางทำไร่จะมีวัชพืชหญ้าสาบเสือขึ้นมาแทน(ไอ้ดอกขาว ๆ นั่นแหละ)


ยังไปต่อ


ไปต่อไป

[met]

หลังจากฟังผมบ่นถึงมื้อเช้ามาสักพัก

เจ้านายก็ใจดี เบรคให้เราได้กินข้าวเช้ากันซะที เฮ้อ !


คนละไม้ละมือ เตาพี่ตึ๋ง หม้อกะมาม่าผม จานช้อนพี่วันชัย สามัคคีกันกินจริง ๆ นี่ถ้าหลงทางไปคนละทางละได้อดกันทั้งสามคนเพราะมีคนละอย่าง


กำลังแกะมาม่าอยู่ครับ


ส่วนนี่ เอ๊ะ ยังไม่มืด ก่อไฟทำไม


ว้าว ว้าว ว้าว... ไอเดียบรรเจิดทำตับปิ้งกุนเชียง อดอยากปากแห้งมาวันกว่า ๆ แล้ว


นอกจากลงคนเหล็กไตรกีฬาหัวหิน ก่อไฟเก่ง เฮียแกยังทำอาหารเก่งอีกด้วย ฮ่อ หอเจี๊ยะ

มื้อนี้อร่อยเจรง ๆ

[หางแฮ้ม]

เส้นทางน่าไปมาก ...น่าไปขับรถเซอร์วิสให้ครับ

[jeepffw]

บรรยากาศน่าไปเที่ยวครับ
แจ๋วเลยครับ

[met]

กินจนอิ่มแล้ว ก็ยังไม่เห็นว่ามันจะ wild !ตรงไหน

รับรองว่าทริปนี้มาปั่นจักรยานครับ ไม่ได้เข็นอย่างเดียว โดยเฉพาะพี่ตึ๋งเที่ยวนี้กับเนินที่ชัน10% up + ลูกรัง ยังปั่นขึ้นไปได้ เฮ้อ...
ยกให้คนละกัน ส่วนผมสะบัดคลีททันทีแต่ตีนเนิน อย่างที่พี่ตึ๋งเคยบอกเราขึ้นเขาแล้วต่อไปไม่มีเขา มีแต่เนิน

เนินก็เนิน หน้ามืดอยากลงห้วยล้างหน้าแล้ววว...


อิ่มแล้ว ไปกันต่อล่ะครับ


รอข่อยแน


กำลังจะเข้าห้วยไทรครับ


ทีนี้ก็สังเกตุว่าเริ่มไหลลงหน่อย ๆ ถึงแล้วห้วยไทรที่ปากทางเข้า จะเป็นยังไงนะ


มาแล้วพลังกุนเชียง





ห้วยไทรวันนี้เงียบสงบครับ


ชอบใจโคนไผ่ที่ใหญ่ยักษ์ น่าเอาไปหุงข้าว


พี่ตึ๋งกำลังชี้ให้ดูอะไรสักอย่าง


จำไม่ได้ครับว่าตรงไหน คงในหมู่บ้านสักที่แหละ


พี่ตึ่งมาแล้ว นานทีจะแซงแกได้ (เวลาแกจอดน่ะ)


เลยหมู่บ้านมา จะเจอโรงเรียนศูนย์การเรียนรู้ชาวไทยภูเขา บ้านห้วยไทร ชาวบ้านเหมือนจะมีงานมาชุมนุมที่นี่กันเพียบ
พี่ตึ๋ง กะ พี่วันชัยเลยไม่จอด เด็ก ๆ รุมเข้ามาแล้ววว


ผ่านโรงเรียนมา โอ้ว มายก้อด ชันโคตร+ดินลื่นอีก เข็นเถอะพวกเรา


ไหวไหมท่าน อิอิ มีเพื่อนเข็นแล้วครับ ชอบจริง ๆ ทริปแบบนี้ เพราะทางเรียบปั่นตามไม่ทัน ทางชันเข็นทันทุกทีเลยผม


ข้างหลังไกล ๆ เด็ก ๆ จากห้วยไทรสนใจจักรยาน3คน วิ่งตามมาเป็นกิโล ไอ้เราก็หนีไม่ออกเพราะมันชัน

ชัน + ลื่น เอ ชักชื้น ๆ แล้วเราก็หนีเด็ก ๆ ได้ เหอออ เพราะมันดิ่งลงน่ะสิ พรวด ๆ ๆ
แล้วจะ wild ได้หรือยัง