จักรยานทางไกลตามใจฉัน(ฝัน)....อยากเที่ยว น่าน.ให้มันน้านนาน

[เสือน้อย-mosso]

มารอชมเป็นระยะครับ....

[sudvon]

ฝัน...อยู่ค่ะ

อยากไปแบบนี้บ้าง

ซักวัน เนาะ ซักวัน

ตามชมอยู่ค่ะ

สนุกทั้งภาพและคำบรรยาย

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

เรื่องราวกำลังเข้มข้น ปั่นกันสนุกเหมือนเดิม ปั่นน้อยเที่่ยวกับถ่ายรูปเยอะๆ นี้สิทัวร์ริ่งที่อยากไป

เอารูปและแผนที่เส้นทางมาลงเยอะๆนะ ขนตาจะไหม้อยู่แล้ว

สวัสดี คุณแจ้ว พี่เสม พี่กร คุณนัส อยากจะไปด้วยใจจะขาดดดดดดดดดดดดดดด

[แจ้ว พัทลุง]

แวะเข้ามาทักทาย และสวัสดี คุณแจ้ว พัทลุง ครับผม พอดีเดือน เมษาฯ ผมจะไปไหว้พระธาตุแช่แห้ง นะครับ และจะเตลิดเข้าไปหลวงพระบางเลย!! กะว่าจะเข้าไปเล่นน้ำ สงกราต์ที่หลวงพระบางครับผม
เห็นกระเป๋าทัวร์ริ่งใบสีเหลืองเล็กๆ..ที่ใส่กะรถพับ ใบเล็กล่ะชอบเลย จะหาซื้อได้ที่ไหน และราคาประมาณเท่าไหร่ครับ?...น่าจะกันน้ำได้ดี

หวัดดีคับ คุณcharlie 02 ดีคับเส้นนี้น่าปั่นมากเลย จากน่านเข้าหลวงพระบาง ผมก็คิดอยากไปแก้ตัวอยู่เหมือนกัน เส้นทุ่งช้าง-ห้วยโกร๋น-บ่อเกลือ เค้าบอกว่าทางสวยแต่ชันมากๆ

กระเป๋าสีเหลืองเป็นของน้องนัท ผมไม่ทราบราคาแยกขายคับ เค้าบอกว่ามันมี 5ใบ ราคา 12000 บาท ที่เห็นติดรถพับเป็นคู่หน้าคับ กันน้ำได้ 100% ส่วนของผมใบสีน้ำเงินคับ ราคาคู่ละ 1200 บาท กันน้ำได้ 100% เหมือนกัน....แต่ต้องมีถุงพลาสติกใบใหญ่ใส่ใว้ข้างในด้วยนะ... ผมชอบสีเหลืองเหมือนกัน....แต่งบน้อยคับ

[แจ้ว พัทลุง]

หวัดดี....วุด เสือน้อย คุณsudvon คุณ narin ผมพยามสรุปให้จบเร็วนะ....แต่ขี้เกียจทำย่อรูป ผมใช้ photoshop cs ตามที่วุดบอก มันทำได้ที่ละรูป เสียเวลามากเลย ใครมีวิธีที่จะทำได้ทีละหลายรูป และคุณภาพรูปดีๆ ช่วยบอกผมด้วยนะคับ... ขอบคุณค้าบ

[แจ้ว พัทลุง]

บ่าย2โมงกลับจากบ้านน้องกิ๊ฟ มาหาของกิน ที่ร้านข้าวซอยต้นน้ำ ป็นเล็กๆแต่อร่อย เสียดายมาสายไปหน่อยเลยไม่ค่อยมีของให้เลือก พี่กรก็มาเจอกันที่นี่แบบไม่ได้นัดหมายเหมือนกัน ส่วนนัท ขอตัวไปนวดขายังไม่เจอเลย(ผมยังสงสัยอยู่เลยว่ามันนวดร้านไหนกัน...ตั้งแต่ 10โมงเช้า ยัน 2 ทุ่ม )

หลังจากนั้นก็พารถพี่เสมไปตรวจเช็คที่ร้าน กะว่ารถเสร็จจะไปต่อที่พิพิธภัณฑ์จ.น่าน....แต่รถพี่เสมทำเอาทุกคนปวดหัวไปหมดเลย ทำยังไงอาการก็เหมือนเดิม เปลี่ยนกะโหลกก็แล้ว เปลี่ยนสับจานก็แล้ว เปลี่ยนช่าง3คน ยังแก้ไม่หาย จากบ่าย2ครึ่งจนถึง5โมงครึ่งก็ยังทำไม่ได้ ร้านใกล้ปิดแล้ว ดูจากอาการแล้วไอ้ที่เปลี่ยนไป2อย่างไม่หน้าจะเกี่ยวกัน พี่เสมเลยขอให้ช่างเอากะโหลกอันเก่ามาใส่เหมือนเดิม ขณะช่างกำลังถอดจานหน้าอยู่นั้น น้องช่างอีกคนก็เห็นว่าไอ้จานใบเล็กสุด มันใส่กลับด้านกันอยู่...แค่นั้นแหละพอเปลี่ยนกลับทุกอย่างก็กลับมาใช้ได้เหมือนเดิม...ดีใจกันทั้งร้านเลย โดยเฉพาะเจ้าของรถ ไม่มีใครคิดว่าร้าน ที่แถวดอนเมืองจะผิดพลาดอย่างนี้...แต่ผมยังงงอยู่ว่าแก่ปั่นขึ้นเขามาแล้ว3วันทำไมไม่มีอาการเลย โชคดีถ้าไอ้น้องคนนั้นไม่เห็น พี่เสมคงไปได้แค่น่านแน่นอน....แต่ยังไม่จบแค่นี้สำหรับรถพี่เสมในที่สุดแกก็ไปไม่จบทริปอยู่ดี(คอยติดตามต่อไปนะคับ)
หลังจากรถเรียบร้อยแล้ว ก็แยกย้ายกันไปหาของกิน กลับถึงที่พัก ตอน2ทุ่ม (เกรงใจน้องติ๊กมากเลยเฝ้ารอรถพี่เสมเกือบ3ชม.....ขอบคุณนะคับ...ติ๊ก)

นัทกลับที่พักคนสุดท้าย....นวดอย่างเดียวจริงๆๆๆๆเหรอนัท
นัทเปลี่ยใจ...หลังจากได้พักนวดไปหลายชัวโมง ที่แรกกะจะกลับแค่น่าน...เจอพี่กรหยอดมุก ว่าเส้นทางที่เราจะไปนั้น พวกระดับ เก๋าๆ อย่างอจ.แก่ ลุงตุ๋ย ลงความเห็นแล้วว่าโหดที่สุด ในประเทศไทย...เลยทำให้นัทเปลี่ยนใจ ยอมผิดนัดที่จะพาแฟนไปไหว้พระที่วัดมังกร (ยังไงวัดมังกรก็ยังอยู่นะ นัท...ไหว้ได้ทั้งปีแหละ )
พรุ่งนี้เช้าคุยกันว่าขอล้อหมุน สัก6โมง สมาชิกยังครบอยู่ จุดหมายต่อไปคือ อช.นันทบุรี

[Charlie 02]

สวัสดี..และขอขอบคุณครับ.....คุณแจ้ว พัทลุง....สักวัน....คงมีโอกาสได้พบกัน...ผมมีใบเล็กแต่ว่ากันน้ำไม่ได้..คงใช้สไตล์เดียวกัน.กับคุณแจ้ว...คือใส่ถุงพลาสติกก่อนชั้นหนึ่ง..แล้วค่อยใส่ลงในกระเป๋าทัวร์ริ่งอีกที....ราคา...750 บาทครับ...พอใช้ได้

[แจ้ว พัทลุง]

24/01 เช้านี้ตื่นตี 5.30 กินกาแฟเสร็จ6โมงครึ่งล้อหมุน กะไปกินข้าวเช้าที่ หอศิลป์ริมน่าน ห่างจากที่นี่ไปอีก 20 กิโล

[แจ้ว พัทลุง]

เส้นทางจากน่านถึงหอศิลป์ สวยไม่ค่อยชันปั่นสบายๆ ช่วงแรกๆหนาวหน่อย แต่พอปั่นมาได้สัก 5-6โลเริ่มร้อน ต้องถอดเสื้อกันหนาวออก ตั้งใจจะมากินข้าวเช้าที่นี่แต่ไม่มีของขายเลย โชคดีที่นักเรียนโรงเรียนสตรีน่านมาเข้าค่าย เลยได้กินผัดวุ้นเส้นกับข้าวพอประทังไปได้จนถึงตลาดท่าวังผา...ขอขอบคุณคณะอาจารย์โรงเรียนสตรีสีน่านด้วยนะคับ

จ่ายค่าเข้าชมหอศิลป์คนละ 20 บาท ได้เจออ.วินัยเจ้าของหอศิลป์ และ พี่ วรวุฒ วรวิทยานนท์ พี่เค้าเป็นคนเขียนการ์ตูน พี่เค้าชอบปั่นจักรยานด้วยรู้สึกจะเป็นทีมสวนหลวงคับ...

พักอยู่หอศิลป์เกือบ 2ชั่วโมง ทำให้เครื่องเย็นไปเลย กว่าจะมาถึงตลาดท่าวังผาก็บ่ายโมงแล้ว กินข้าวเที่ยงที่นี่และซื้อของไปกินที่อช.นันทบุรีด้วย เพราะที่นั่นจะไม่มีของขาย เหลืออีก30กว่าโลที่จะไปอช.นันทบุรี ทางขึ้นอย่างเดียวยาวๆ ดอยติ้วหน้าจะโหดสุดของวันนี้ บ่าย2 เริ่มออกเดินทาง

[แจ้ว พัทลุง]

วันนี้อากาศค่อนข้างร้อน ผมกับพี่เสมหมดแรงก่อนถึงดอยติ้วสัก6โลได้ ส่วนนัทกะพี่กรนำห่างไปมาก เลยไม่รู้ว่าเค้าจะหมดแบบผมกะพี่เสมหรือเปล่า

หลังจากหยุดพัก ปั่นไปได้หน่อยเดียว รถพี่เสมโซ่ขาด(งานเข้าอีกแล้วตู ) โชคดีใช้เวลาในการต่อไม่นาน เกือบ5โมงถึงบ้านดอยติ้วหยุดแวะเติมพลัง(โค้ก+เกลือ) เหลืออีก 8โลจะสุดถึงที่ทำการ ชาวบ้านบอกทางสบายๆลงเสียมากกว่าผมเลยสบายใจหน่อย แต่พอออกจากบ้านดอยติ้วผมไม่เจอทางที่บอกว่าลงเลยมันยังขึ้นเรื่อยๆ แต่ไม่ชันมาก
ช่วง4กิโลเมตรสุดท้ายที่เป็นทางลูกรัง มีเสือ3ตัวเข็นขึ้น ยกเว้นเจ้าไข่นุ้ยของผมที่มันยอมให้ผมขี่จนถึงที่ทำการเลย

นัทขาแรงปั่นเลยจุดกางเต็นท์....เลยต้องย้อนกลับลงมา กว่าจะลงมาได้เห็นบอกนั่งทำใจอยู่ตั้งนาน(เพราะตอนขึ้นดอยวาว ก็เข็นขึ้นไป พอตอนลงก็ต้องเข็นลงอีก ทางมันชันจนปั่นไม่ได้สำหรับรถพับ...บทลงโทษของพวกที่ไม่ตามผู้นำทริป )

ผมเลือกกางเต็นท์ที่ดอยผาช้างเพราะมันมีวิว 360 องศา ที่ดอยวาวดูได้เฉพาะอาทิตย์ขึ้น

[แจ้ว พัทลุง]

ที่ดอยผาช้างวันนี้มี คนมากางเต็นท์ แค่ 6หลังเอง อากาศ 11องศา ก็ยังเย็นอยู่

[แจ้ว พัทลุง]

เมื่อคืนหลับกันสนิททุกคน ตื่นมากินกาแฟกัน 6โมง ดูพระอาทิตย์ขึ้นเสร็จ แล้วก็ปั่นไปดูดอกซากุระที่ดอยวาว แต่นัทขอตัวชื่นชมพระอาทิตย์ที่ผาช้าง เพราะไปดอยวาวมาแล้วเมื่อคืน

[แจ้ว พัทลุง]

ที่ดอยวาว เป็นอีกจุดหนึ่งที่สามารถกางเต็นท์ได้ ห่างจากดอยผาช้างไปอีก1กิโล มีห้องน้ำพร้อม เสียดายดอกซากุระเริ่มโรยเกือบหมดแล้ว มีต้นซากุระเยอะมาก

[แจ้ว พัทลุง]

หลังจากกลับมาจากดอยวาว เต็นท์ก็แห้งพอดี วันนี้ จริงๆแล้วถ้าตามโปรมแกรมจะไปที่อช.ดอยภูคา แต่มีเจ้าหน้าที่แนะนำว่าที่โป่งกิ มีชาวเขาเผ่าเมี่ยน จะมารวมตัวกันในวันตรุษจีน และสามารถไปแช่บ่อน้ำพุร้อนได้ด้วย...ผมเลยเปลี่ยนแผนเป็นไปบ้านน้ำพุโป่งกิ จากอช.นันทบุรีย้อนกลับไปทางเดิมอีก30โล แล้วเลี้ยวซ้ายเข้าเส้น 1148 ไปอีก24กิโล แล้วเลี้ยวซ้ายเข้าไปอีก 18กิโล

ช่วง18กิโลก่อนถึงโป่งกิ ถือว่าชันเอาเรื่องเลย และมีรถชาวบ้านเยอะ ทางแคบ แต่สวยวิวข้างทาง

[แจ้ว พัทลุง]

ขาลงจากดอยวาว ปล่อยกันเต็มที่ เกือบจะไม่ต้องออกแรงปั่นกันเลย แต่เมื่อยแขน เพราะมือต้องกำเบรคตลอดเวลา ใช้เวลาลงแค่ชั่วโมงนิดๆ แล้วไปกินข้าวเที่ยงที่ตลาดท่าวังผาอีกครั้ง ก่อนจะไปบ้านโป่งกิ