" เหมันต์หรรษา " เยือนอุษาคเนย์ ถิ่นลาวใต้ โดย คณะคมช.

[Charlie 02]

ไหว้พระ สวดมนต์เสร็จกว่าจะข่มตาหลับลงได้ ก็ดึกมากแล้ว ส่วนเพื่อนจิ๊บผม ไหว้พระ กางมุ้งเสร็จ เผลอแป๊ปเดียว นอนกรน ครอกๆ แล้ว เออ...หลับไปก่อนเถอะเพื่อน วันนี้..คงเพลียมาตลอดทั้งวันแล้ว...พรุงนี้เช้าจะได้มีแรงต่อไป

[Charlie 02]

ส่วนผม ต้องออกมานอนเล่นบนเปลญวน ที่แขวนอยู่บนเฉลียงหน้าเฮือนพัก ครวญเพลงเบาๆ ไปเรื่อยๆ นอนชมหมู่ดาวบนท้องฟ้า คืนนี้ช่างสวยจับใจจริงๆ...สายลมเย็นพัดมาอ่อนๆ ปะทะผิวกายเย็นยะเยือกในบางครั้ง มองทอดสายตาออกไปตามคุ้งน้ำ มองเห็นแสงไฟริบหรี่อยู่ไกลๆ เขาคงจะนอนไม่ค่อยหลับเหมือนเรามั้ง...คิดเข้าข้างตนเอง

[Charlie 02]

เช้าวันนี้ เราตื่นนอนแต่เช้ามืด กะว่าจะออกไปใส่บาตรพระสักหน่อย แต่ไม่เจอ และมาทราบในภายหลังว่า วันนี้เป็นวันสำคัญ พระงดออกบิณฑบาตร เพราะในวันสำคัญที่โน่นจะมีญาติโยม หรือชาวบ้านไปทำบุญที่วัดกันหมด....พวกเราเลยปั่นจักรยานสำรวจเส้นทางเลียบแม่น้ำกันไปเรื่อยๆ และกว่าจะกลับถึงที่พักก็เกือบ แปดโมงกว่าแล้ว...ต้องรีบกลับมาเก็บสัมภาระ อาบน้ำ อาบท่า วันนี้เรานัดเรือให้มารับตอน 09.00 น.ตรง ทุกคนต้องพร้อมสำหรับการเดินทาง

[Charlie 02]

วันนี้เรามีโปรแกรมจะไป..น้ำตกคอนพะเพง ไข่มุกแห่งเอเชีย....ปราสาทวัดภู มรดกโลก จำปาสัก และกลับไปท่องราตรีที่ปากเซกัน
คณะพวกเราเหมาเรือไว้ 2 ลำ ลำหนึ่งสำหรับบรรทุกรถจักยาน 6 คัน พร้อมกระเป๋าเดินทาง และสัมภาระ ส่วนอีกลำหนึ่งพวกเราเอาไว้นั่งกันเอง...แบบสบายๆ
ผมเลือกที่จะนั่งไปกับเรือที่บรรทุกจักรยาน เพื่อที่จะดูแลรถด้วย...พร้อมน้องทิพย์เด็กตรังมาดเซอร์ อีกหนึ่ง ที่พวกเราชวนไปเที่ยวน้ำตกคอนพะเพงด้วยกัน

[Charlie 02]

เรือวิ่งไม่นานเท่าใดนัก ก็มาถึงฝั่งที่ ท่าเรือ บ้านนากะสัง รถตู้ที่เรานัดไว้มารอรับอยู่ก่อนแล้ว พอเรือจอดเทียบท่าสนิทดีแล้ว เราก็ช่วยกันคนละไม้คนละมือ ย้ายสัมภาระจากเรือ ขึ้นสู่บนหลังคารถตู้เสร็จ แป๊ป..เดียวก็เรียบร้อย...ที่หมายหนึ่ง...น้ำตกคอนพะเพง

[Charlie 02]

พอรถตู้วิ่งออกจากท่าเรือมาได้สักพักเดียว เจอถนนลูกรังฝุ่นตลบ เรารีบปิดกระจกบอกให้คนขับเปิดแอร์...แอร์เสียครับ..! โชเฟอร์บอก
ตอนเราติดต่อเช่ารถตู้เขาบอกเราว่ามีแอร์ ...มีแอร์ แต่พอเราบอกให้เปิดแอร์ เขาบอกเราว่าแอร์เสีย...ฮื้อ..มันน่านัก? แต่ว่าก็ไม่ใช่ปัญหาที่ยิ่งใหญ่แต่อย่างใด วิ่งไปได้ครู่หนึ่งก็ถึงถนนราดยางแล้ว....ต้องขออภัยเพื่อนๆ ด้วยนะครับ คราวต่อไป เวลาผมติดต่อเช่ารถ ผมจะต้องถามเขาด้วยว่า มีแอร์ไหม? ถ้ามี..แล้วแอร์เปิดได้หรือเปล่า...บทเรียน..จะจำใส่กระโหลกไว้เลยครับ แต่ว่าก็เป็นที่ชื่นชอบของเราหลายคนที่ไม่มีแอร์ เพราะได้เปิดกระจกรับลม เย็นๆ มันก็เป็นธรรมชาติดีอีกอย่างหนึ่งเหมือนกัน.....แหม..อีตอนมายังนั่งรถขนไก่มาได้เลย...จริงม่ะ...กะเรื่องแค่นี้...ขี้ปะติ๋ว

[Charlie 02]

ไม่นานคณะเราก็มาถึง น้ำตกคอนพะเพง...เสียงน้ำตกดังมาแต่ไกล...ได้ยินชัด...ก่อนอื่นเราต้องเสียค่าเหยียบแผ่นดินกันเสียก่อน...หรือค่าธรรมเนียมเข้าชมอุทยานแห่งชาติฯ ก้อ.. เหมือนของบ้านเรานั่นแหละ...ก็ตกราวๆ คนละ 5,000 KIB

[Charlie 02]

จากป้อมยาม...เลี้ยวขวาเดินตรงไป ไม่ถึง 100 เมตรดี เราก็เห็นน้ำตกแล้ว...วันนี้นักท่องเที่ยวมีเยอะพอสมควร...แต่ก็ไม่มากเท่าไรนัก...เลือกเอาตามใจชอบเลย จะเอามุมไหนสวยจริงๆ....ตระการตา และอลังการสมคำร่ำลือ...ไข่มุกแม่น้ำโขง

[Charlie 02]

ศาลาสำหรับนั่งพักผ่อน...และชื่นชมความงามของน้ำตก....อยู่ด้านหน้าพอดีเลย

[Chonburi Cycling]

ปล่อยให้ Charlie โม้อยู่นานชมรูปต่อครับ...
ไนแองการ่าแห่งเอเชีย

[Chonburi Cycling]

มีแหม่มหลงมาคนนึงท่าทางเหมือนลูกสาว"ซีอิ้วตราเด็กสมบูรณ์" เข้าทางเฮียอีกจนได้

[Charlie 02]

สวยงามตระการตา...จริงว่ะเพื่อน?

[Chonburi Cycling]

ครบก๊วน...ภาพนี้วานให้ตากล้องลาวถ่ายให้

[Chonburi Cycling]

ได้แต่ยืนชมความยิ่งใหญ่ของ"คอนพะเพ็ง" คงไม่มีใครคิดลงเล่นน้ำแน่ๆ ขืนลงไปมีหวังโดนพัดเข้าเขตกัมพูชาแหงๆ (เลยไปอีกหน่อยก็เข้าเขมรแล้ว)

[Chonburi Cycling]

กลับจาก"คอนพะเพ็ง" ต้องย้อนกลับทางเดิมแวะส่งน้องทิพย์ที่นากะสังแล้วไปเที่ยว "ปราสาทวัดภู" ต่อระหว่างทางมีสภาพอย่างที่เห็น นี่ขนาดรถไม่ได้เปิดแอร์นะ ถามโชเฟอร์ว่าแอร์เสียหรือไง เค้าตอบว่า "แอร์ไม่เสียครับแต่แอร์ตาย" โอ๊ย! เสียยังพอซ่อมได้แต่นี่ตายเลย นอนดีกว่า...ZZZ