บลูลากูน..@ วังเวียง..

[Charlie 02]

ปั่นไปได้สัก 10 กว่าหลัก..เจอแม่ญิง..ลาวยืนยิ้มทักทายอยู่ข้างทาง...
ขวามือ....แวะหน่อยดีกว่า....เผื่อมีอะไรดีดี..ลองท้อง..จะเที่ยงวันแร๊ะ...แดดกำลังอุ่นๆเลย..

[Charlie 02]

เป็นร้านที่ใหญ่มากพอสมควร.....มีที่นั่ง...กว้างขวาง..
ที่สำคัญ..มีไอติม..walls. ขายด้วย...กำลังหิว...ได้เย็นๆสักถ้วยคงชื่นใจ..

[Charlie 02]

มีอ่างสำหรับล้างมือ-หน้า ห้องน้ำที่สะดวกสบาย..สะอาดสะอ้านดีมาก..

[Charlie 02]

เป็นร้านขายอาหารประเภท...อาหารตามสั่งทั่วๆไป....
และ
มีทั้งเฝ๋อเนื้อ...หมู..หรือไก่....พร้อมเครื่องดื่มดับกระหาย..เย็นๆ อย่างเขยลาว เป็นต้น....

[Charlie 02]

ขอชิมดูก่อน..เฝ๋อเนื้อ.......คนละชาม....

[Charlie 02]

มีผักเครื่องเคียงเยอะมาก...สำหรับผู้ที่ชื่นชอบทานผัก..คงถูกใจ..

[Charlie 02]

รสชาด..อร่อย..ดี..ใช้ได้ ไม่ผิดหวัง..

เครื่องปรุงรส...ส่วนใหญ่ ก็ไปจากทางบ้านเรา....

[Charlie 02]

ร้านนี้เขาให้ความใส่ใจ..แม้..บางคนอาจมองว่าเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ...อย่างตะเกียบ..

[Charlie 02]

ทานเฝ๋อไปคนละชาม...ตามด้วยน้ำอัดลมเย็นๆ..อีกคนละขวด....ท้องกางแน่นปั๊ก....

[Charlie 02]

พอ..
หนังท้องตึง..หนังตา...ก็เริ่มหย่อน..
เลขา...ก็เริ่มต่อรอง....
ขอนั่งหลับก่อนสักครึ่งชั่วโมงได้เปล่า ?
เหลืออีก 10 กว่าหลัก ก็จะถึงเวียงจันทน์แล้ว....

[Charlie 02]

มื้อกลางวันนี้..จ่ายค่าอาหารไป 47,000 kib....

[Charlie 02]

หลังจากนั้นก็...เริ่มเดินทางต่อทันที....
ปั่นไปๆ...พอหันมามองดูข้างหลัง...เอ ทำไมเลขาตัวแสบ......ห่างไปเรื่อยๆ....เลยลองวิทยุถามไป..She ตอบกลับมาว่า..จุก..สงสัยจะกินเยอะไปหน่อย..
การเดินทางครั้งนี้...จักรยานพับทั้ง 2 คันได้ติดตั้งวิทยุ..สื่อสารระยะใกล้ 10-15 กม.ไว้คุยกันตลอดเส้นทาง..เผื่อหลุด..จากนี้ไปไม่มีการรอ....

[Charlie 02]

พอเข้าเขตเมือง..ก็เลยจอดรอ..นิดนึง...ชักหวั่นใจ..She ยิ่งไฮเปอร์อยู่....

[Charlie 02]

รออยู่ตรงป้ายนี้ล่ะ..จนพักใหญ่นึง....She ก็โผล่....
ถามไปว่า...วันนี้ทำไมปั่นช้าจัง.....หล่อนบอก ปั่นกินลมเล่น..เพลินดี...
กำเวร...แดดเปรี้ยง..ๆ

[Charlie 02]

พักจิบน้ำ...พอหายคอแห้งนิดนึง...ก็ไปต่อ..
ถามเจ้าหน้าที่ตำรวจ...ที่ป้อมยาม...
เขาบอกว่า...เลี้ยวขวาข้างหน้า...เป็นทางลัด ปั่นตรงไปไม่นานก็ทะลุถึง...ประตูชัยพอดี.....แจ่มเลย