มันเป็นเพราะอะไร.....

[attjaa]

เห็นพวกพี่ๆทั้งหลายออกทริปทีหลายสิบกิโล บางทีกดกัน 100 กว่าโล มันเป็นเพราะคนขี่มีสมรรถนะเพียงพอหรือรถจะช่วยผ่อนแรงทำให้ขี่ได้ไกลครับ สงสัยมานานขอถามหน่อย ขอบคุณที่สนใจครับ

[โอ๊ตนนท์]

ทริปแรกของผม ที่ทะลุร้อยโล....รู้สึกจะปั่นเดี่ยว ไปกลับ นครปฐมในวันสงกรานต์ แต่ ร้อยโลกว่าๆ นี่ ทริปรวมมิตร ทริปแรกที่ปั่นกับกลุ่มเช่นกัน....
...ผมใช้จักรยานถูกๆ แอลเอ เสป็คตรั้มเฟรมเหล็ก อะไหล่เปลี่ยนเฉพาะล้อให้เป็นดุมปลด..เท่านั้นเองครับ... ออกทริปได้ แบบรอดกลับมาบ้านได้....
....ดังนั้นผมว่า แรงมาอันดับหนึ่งมากกว่า.. คนแรงมี..ปั่นรถไรก็ไปได้.. ยิ่งเคยปั่นรถหนักๆมาก่อน มาจับรถเบา ยิ่งสบายเลย.... สำหรับผม ใช้จักรยานในชีวิตประจำวัน...สมัยนั้นปั่นไปทำงาน จากนนท์ ไป มาบุญครอง อาทิตย์ล่ะหกวันไปกลับ ก็ร่วมๆ ห้าสิบโลแล้วครับ.. ด้วยการฝึกแบบมัดมือชก แบบนี้ ทำให้ ผมมีแรง ไปปั่นร่วมทริปกับเขาได้...ทั้งๆที่จักรยานก็หนักกว่าคนอื่น... ถ้าไม่มั่นใจ ก็ใช้ยางหน้ายางเล็กๆหน่อย..เติมลมเยอะๆ หาดุมลิ่นๆดีๆ พอช่วยได้ครับ...
....
.....เทคนิค จริงๆก็ต้องมีบ้าง สำหรับการปั่นทางไกล.. ตั้งแต่การจัดท่าทางในการปั่นวางขาบนบันไดและเหยียดลงไป เขาจะไม่งอ หรือตึงเกินไป..การใช้เกียร์ที่ไม่หนักมาก เล่นรอบ... จิบน้ำทุกๆสิบนาที..นิดเดียว แค่ไม่ให้คอแห้ง.. หรือทุกๆสองโลก็ได้.. แล้วแต่คน ว่ากระหายเร็วขนาดไหน... นอนพักผ่อนให้เพียงพอ ก่อนออกทริป.. ยืดเส้น กล้ามเนื้อก่อนออกปั่น.. ฝึกการปั่นตามตูด เพื่อตามดูด ให้คันหน้าบังลมให้.....ใส่แว่นกันแดด จะช่วยหลอกตาเรา ว่ามันไม่ร้อน..สบายตาด้วย.. ....เวลาปัน่ ควรมองรอบๆ สบายๆ หรือมองไปข้างหน้า..อย่าจ้องแต่ล้อหน้าตัวเอง หรือมองแต่พื้น จะทำให้ วิงเวียนตาลายได้... พกยาทาคลายกล้ามเนื้อ โยโกะโยโกะ สักหลอด.. เอาไว้ฉุกเฉิน ยามหลวงตาคริว..มาเยี่ยม...
...... ยิ่งปั่นมาก ยิ่งออกทริปมาก.. เทคนิคประสบการณ์ ก็จะมากตามด้วยครับ..กระผมเอง ตั้งแต่ไม่รู้เรื่องเทคนิคอะไรเลย..ก็สะสมมาเรื่อยๆ จนการออกทริป ทะลุร้อยหรือสอง ร้อยโล เป็นเรื่องกล้วยๆไปแล้ว..(แต่ขึ้นอยู่สภาพร่างกายอย่างเดียว ว่า...ยังฟิตแค่ไหน... )

[bancha.2518]

ทั้งแรง กับ รถ ก็ช้วยกันครับ

[เสือบ้านสวน]

รอเก็บเกี่ยวเทคนิดปั่นทางไกล

[arthome]

ผมว่าน่าจะเป็นการฝึกซ้อมด้วยนะครับ กลุ่มผมนี่ อาทิตย์หนึงขี่ 4 วัน ทางเรียบ+เนินยาว สลับขึ้นเขาบ้าง วันอาทิตย์ก็ 60-80 กม. ปัจจุบันนี่ 100 กม. ทุกวันอาทิตย์เลยครับ

[attjaa]

ทริปแรกของผม ที่ทะลุร้อยโล....รู้สึกจะปั่นเดี่ยว ไปกลับ นครปฐมในวันสงกรานต์ แต่ ร้อยโลกว่าๆ นี่ ทริปรวมมิตร ทริปแรกที่ปั่นกับกลุ่มเช่นกัน....
...ผมใช้จักรยานถูกๆ แอลเอ เสป็คตรั้มเฟรมเหล็ก อะไหล่เปลี่ยนเฉพาะล้อให้เป็นดุมปลด..เท่านั้นเองครับ... ออกทริปได้ แบบรอดกลับมาบ้านได้....
....ดังนั้นผมว่า แรงมาอันดับหนึ่งมากกว่า.. คนแรงมี..ปั่นรถไรก็ไปได้.. ยิ่งเคยปั่นรถหนักๆมาก่อน มาจับรถเบา ยิ่งสบายเลย.... สำหรับผม ใช้จักรยานในชีวิตประจำวัน...สมัยนั้นปั่นไปทำงาน จากนนท์ ไป มาบุญครอง อาทิตย์ล่ะหกวันไปกลับ ก็ร่วมๆ ห้าสิบโลแล้วครับ.. ด้วยการฝึกแบบมัดมือชก แบบนี้ ทำให้ ผมมีแรง ไปปั่นร่วมทริปกับเขาได้...ทั้งๆที่จักรยานก็หนักกว่าคนอื่น... ถ้าไม่มั่นใจ ก็ใช้ยางหน้ายางเล็กๆหน่อย..เติมลมเยอะๆ หาดุมลิ่นๆดีๆ พอช่วยได้ครับ...
....
.....เทคนิค จริงๆก็ต้องมีบ้าง สำหรับการปั่นทางไกล.. ตั้งแต่การจัดท่าทางในการปั่นวางขาบนบันไดและเหยียดลงไป เขาจะไม่งอ หรือตึงเกินไป..การใช้เกียร์ที่ไม่หนักมาก เล่นรอบ... จิบน้ำทุกๆสิบนาที..นิดเดียว แค่ไม่ให้คอแห้ง.. หรือทุกๆสองโลก็ได้.. แล้วแต่คน ว่ากระหายเร็วขนาดไหน... นอนพักผ่อนให้เพียงพอ ก่อนออกทริป.. ยืดเส้น กล้ามเนื้อก่อนออกปั่น.. ฝึกการปั่นตามตูด เพื่อตามดูด ให้คันหน้าบังลมให้.....ใส่แว่นกันแดด จะช่วยหลอกตาเรา ว่ามันไม่ร้อน..สบายตาด้วย.. ....เวลาปัน่ ควรมองรอบๆ สบายๆ หรือมองไปข้างหน้า..อย่าจ้องแต่ล้อหน้าตัวเอง หรือมองแต่พื้น จะทำให้ วิงเวียนตาลายได้... พกยาทาคลายกล้ามเนื้อ โยโกะโยโกะ สักหลอด.. เอาไว้ฉุกเฉิน ยามหลวงตาคริว..มาเยี่ยม...
...... ยิ่งปั่นมาก ยิ่งออกทริปมาก.. เทคนิคประสบการณ์ ก็จะมากตามด้วยครับ..กระผมเอง ตั้งแต่ไม่รู้เรื่องเทคนิคอะไรเลย..ก็สะสมมาเรื่อยๆ จนการออกทริป ทะลุร้อยหรือสอง ร้อยโล เป็นเรื่องกล้วยๆไปแล้ว..(แต่ขึ้นอยู่สภาพร่างกายอย่างเดียว ว่า...ยังฟิตแค่ไหน... )

ู^
^
^
ของผมแค่ขี่จากหมู่บ้านบัวทองธานีไปโรงเรียนวัดเขมาเองครับ ตกอาทิตย์ละสองสามวัน จริงๆผมยอมรับว่าก่อนออกปั่นผมไม่ได้ยืดเส้นสายเลย นอนก็ดึก แต่จากที่พี่ว่ามาผมว่าถ้าผมปั่นไปอีกหลายเดือนผมว่าผมอาจขี่ได้แน่ครับ จะพยายาม ว่าแต่ขี่ไปเอมบีเคเลยหรือ ขนาดผมนั่งรถเมล์ไปยังคิดหนักเลย แต่ผมมีความฝันว่าจะขี่จากบางบัวทองไปช่องนนทรีให้ได้เลยครับ
ปล.รถที่ผมใช้เป็นรถเกียร์ครับ ราคาพันกว่าบาทของเด็กขี่กัน(มั้ง) แต่ตอนนี้ถอดเกียร์ออกและใช้โซ่ข้อที่ 3 ครับ หนักปานกลางและขี่ 30 กิโลขึ้นไปแล้วจะต้องปั่นถี่พอควร ในอนาคตผมว่าผมจะทำเวลาให้น้อยลงเรื่อยๆครับ ตอนนี้อยู่ที่เวลา 1 ชั่วโมง 20 นาที สำหรับขาไป และขากลับก็จะเร็วกว่าขาไปหน่อยนึง
ปล.2 ถ้าหากว่าผมจะลุกนั่ง หรือสกอตจัมป์แบบ รด.จะช่วยกล้ามเนื้อหน้าขาและจะมีแรงขี่เพิ่มขึ้นไหมครับ ขอบคุณที่อ่านครับ

[omu]

ปล.2 ถ้าหากว่าผมจะลุกนั่ง หรือสกอตจัมป์แบบ รด.จะช่วยกล้ามเนื้อหน้าขาและจะมีแรงขี่เพิ่มขึ้นไหมครับ ขอบคุณที่อ่านครับ

ช่วยเรื่องความอึดไม่ได้ครับ จะขี่ให้ได้นานๆ หรือไกลๆ ระบบอื่นๆ ต้องพร้อมด้วยครับ ทั้งระบบหายใจ ระบบหัวใจ ระบบการเผาผลาญแบบใช้ออกซิเจน ฯลฯ

ช่วงเริ่มขี่ใหม่ๆ แค่เดือนหรือสองเดือนระบบพวกนี้อาจจะยังพัฒนาไม่ทันครับ นอกจากว่ามีพื้นฐานมาจากกีฬาอื่นที่อาศัยความทนทานเหมือนๆ กัน อาจจะทำให้พัฒนาได้เร็วขึ้นครับ

[โอ๊ตนนท์]

ทริปแรกของผม ที่ทะลุร้อยโล....รู้สึกจะปั่นเดี่ยว ไปกลับ นครปฐมในวันสงกรานต์ แต่ ร้อยโลกว่าๆ นี่ ทริปรวมมิตร ทริปแรกที่ปั่นกับกลุ่มเช่นกัน....
...ผมใช้จักรยานถูกๆ แอลเอ เสป็คตรั้มเฟรมเหล็ก อะไหล่เปลี่ยนเฉพาะล้อให้เป็นดุมปลด..เท่านั้นเองครับ... ออกทริปได้ แบบรอดกลับมาบ้านได้....
....ดังนั้นผมว่า แรงมาอันดับหนึ่งมากกว่า.. คนแรงมี..ปั่นรถไรก็ไปได้.. ยิ่งเคยปั่นรถหนักๆมาก่อน มาจับรถเบา ยิ่งสบายเลย.... สำหรับผม ใช้จักรยานในชีวิตประจำวัน...สมัยนั้นปั่นไปทำงาน จากนนท์ ไป มาบุญครอง อาทิตย์ล่ะหกวันไปกลับ ก็ร่วมๆ ห้าสิบโลแล้วครับ.. ด้วยการฝึกแบบมัดมือชก แบบนี้ ทำให้ ผมมีแรง ไปปั่นร่วมทริปกับเขาได้...ทั้งๆที่จักรยานก็หนักกว่าคนอื่น... ถ้าไม่มั่นใจ ก็ใช้ยางหน้ายางเล็กๆหน่อย..เติมลมเยอะๆ หาดุมลิ่นๆดีๆ พอช่วยได้ครับ...
....
.....เทคนิค จริงๆก็ต้องมีบ้าง สำหรับการปั่นทางไกล.. ตั้งแต่การจัดท่าทางในการปั่นวางขาบนบันไดและเหยียดลงไป เขาจะไม่งอ หรือตึงเกินไป..การใช้เกียร์ที่ไม่หนักมาก เล่นรอบ... จิบน้ำทุกๆสิบนาที..นิดเดียว แค่ไม่ให้คอแห้ง.. หรือทุกๆสองโลก็ได้.. แล้วแต่คน ว่ากระหายเร็วขนาดไหน... นอนพักผ่อนให้เพียงพอ ก่อนออกทริป.. ยืดเส้น กล้ามเนื้อก่อนออกปั่น.. ฝึกการปั่นตามตูด เพื่อตามดูด ให้คันหน้าบังลมให้.....ใส่แว่นกันแดด จะช่วยหลอกตาเรา ว่ามันไม่ร้อน..สบายตาด้วย.. ....เวลาปัน่ ควรมองรอบๆ สบายๆ หรือมองไปข้างหน้า..อย่าจ้องแต่ล้อหน้าตัวเอง หรือมองแต่พื้น จะทำให้ วิงเวียนตาลายได้... พกยาทาคลายกล้ามเนื้อ โยโกะโยโกะ สักหลอด.. เอาไว้ฉุกเฉิน ยามหลวงตาคริว..มาเยี่ยม...
...... ยิ่งปั่นมาก ยิ่งออกทริปมาก.. เทคนิคประสบการณ์ ก็จะมากตามด้วยครับ..กระผมเอง ตั้งแต่ไม่รู้เรื่องเทคนิคอะไรเลย..ก็สะสมมาเรื่อยๆ จนการออกทริป ทะลุร้อยหรือสอง ร้อยโล เป็นเรื่องกล้วยๆไปแล้ว..(แต่ขึ้นอยู่สภาพร่างกายอย่างเดียว ว่า...ยังฟิตแค่ไหน... )

ู^
^
^
ของผมแค่ขี่จากหมู่บ้านบัวทองธานีไปโรงเรียนวัดเขมาเองครับ ตกอาทิตย์ละสองสามวัน จริงๆผมยอมรับว่าก่อนออกปั่นผมไม่ได้ยืดเส้นสายเลย นอนก็ดึก แต่จากที่พี่ว่ามาผมว่าถ้าผมปั่นไปอีกหลายเดือนผมว่าผมอาจขี่ได้แน่ครับ จะพยายาม ว่าแต่ขี่ไปเอมบีเคเลยหรือ ขนาดผมนั่งรถเมล์ไปยังคิดหนักเลย แต่ผมมีความฝันว่าจะขี่จากบางบัวทองไปช่องนนทรีให้ได้เลยครับ
ปล.รถที่ผมใช้เป็นรถเกียร์ครับ ราคาพันกว่าบาทของเด็กขี่กัน(มั้ง) แต่ตอนนี้ถอดเกียร์ออกและใช้โซ่ข้อที่ 3 ครับ หนักปานกลางและขี่ 30 กิโลขึ้นไปแล้วจะต้องปั่นถี่พอควร ในอนาคตผมว่าผมจะทำเวลาให้น้อยลงเรื่อยๆครับ ตอนนี้อยู่ที่เวลา 1 ชั่วโมง 20 นาที สำหรับขาไป และขากลับก็จะเร็วกว่าขาไปหน่อยนึง
ปล.2 ถ้าหากว่าผมจะลุกนั่ง หรือสกอตจัมป์แบบ รด.จะช่วยกล้ามเนื้อหน้าขาและจะมีแรงขี่เพิ่มขึ้นไหมครับ ขอบคุณที่อ่านครับ

เดี๋ยวกลับไทย ผมจัดทริป ปั่นกับเพื่อนๆสหายเก่าๆผม..มาปั่นด้วยกันสิครับ..ราวๆกุมภา แต่วันไหนยังไม่รู้ ปั่นง่ายๆสบายๆ รถอะไรก็ปั่นได้ จักรยานแม่บ้านก็ปั่นได้เพราะว่าเพื่อนผมแต่ล่ะคน..ไม่ได้ปั่นจักรยานประจำครับ..บางคนไม่มีจักรยานด้วย..จะได้คุย สอนเทคนิค บางอย่างได้...

[อังลัง]

เพื่อนร่วมทางก็สำคัญครับ มีกำลังใจปั่นได้ไกลๆ ด้วยแรงใจจากเพื่อนๆ ปั่นไปคุยกันไปหายเหนื่อย

[O'Pern]

อย่างแรก ต้องมีแรง เหมือนคุณโอ๊ตบอกไว้ ตามมาด้วยคุณภาพของรถ

แต่ ... การขี่ไกลๆ นานๆ จนร่างกายเมื่อยล้ามากๆ นั่นคือการทำร้ายร่างกายของตัวเราเองโดยตรงครับ

ขี่จักรยานให้สนุก ขี่ให้ร่างกายปลอดภัยและมีสุขภาพดี ต้องเดินสายกลางครับ

[I'm クワン虎 *__'']

รถของผมไม่ค่อยยดี แรงของผมไม่ค่อยมี แต่ที่มีคือ ความบ้าครับ
ปั่นเดี่ยวอีกต่างหาก............สำหรับผมแล้วการปั่นไกลๆ คนเดียว สิ่งหนึ่งที่ช่วยให้ผมไปถึงจุดหมายได้ คือ ความตั้งใจ
แล้วถามว่าจะปั่นอย่างไร..........ง่ายๆครับ ดูว่าแรงตัวเองมีเท่าไหร่ อย่าใส่หมดในก๊อกเดียว ให้เฉลี่ยแรงครับ อย่าอัดจนเกินกำลัง เดี๋ยวไม่มีแรงเหลือกลับ ถ้าเจอเนิน เจอทางชัน อย่าใส่หมดในเนินเดียว ไม่งั้นเนินต่อไปมีจูง
ปั่นไปเรื่อยๆ รักษาระดับความเร็ว รักษารอบขา อย่างแกว่งตัว ปั่นให้ตัวนิ่งๆ แต่ไม่ใช่นิ่งเพราะเกร็งนะ ....................ท้ายที่สุดยังไม่เคยออกทริปแบบเป็นกลุ่มสักที ถ้าได้ออกทริปเป็นกลุ่มน่าจะดี เพราะมีคนลาก มีคนเป็นกำแพงลมให้

[Dhandranunda]

ปั่นเวลาเจอรถติดนี่ เหนื่อยกว่าปั่นทางไกลอีกนะ ขานี่เกร็ง มือนี่ชาเลยครับ ถ้าปั่นตามลมไม่ต้านลมมากก็ดูสบายๆ ไปเรื่อยๆ ผมคิดว่าคนปั่นทางไกลคงไม่ใช้ความเร็วมากมายอะไรนัก น่าจะปั่นไปเรื่อยๆ ความเร็วคงที่ แล้วเส้นทางก็ไม่ทำให้เครียด(เพราะจราจรจราจล)

[attjaa]

ทริปแรกของผม ที่ทะลุร้อยโล....รู้สึกจะปั่นเดี่ยว ไปกลับ นครปฐมในวันสงกรานต์ แต่ ร้อยโลกว่าๆ นี่ ทริปรวมมิตร ทริปแรกที่ปั่นกับกลุ่มเช่นกัน....
...ผมใช้จักรยานถูกๆ แอลเอ เสป็คตรั้มเฟรมเหล็ก อะไหล่เปลี่ยนเฉพาะล้อให้เป็นดุมปลด..เท่านั้นเองครับ... ออกทริปได้ แบบรอดกลับมาบ้านได้....
....ดังนั้นผมว่า แรงมาอันดับหนึ่งมากกว่า.. คนแรงมี..ปั่นรถไรก็ไปได้.. ยิ่งเคยปั่นรถหนักๆมาก่อน มาจับรถเบา ยิ่งสบายเลย.... สำหรับผม ใช้จักรยานในชีวิตประจำวัน...สมัยนั้นปั่นไปทำงาน จากนนท์ ไป มาบุญครอง อาทิตย์ล่ะหกวันไปกลับ ก็ร่วมๆ ห้าสิบโลแล้วครับ.. ด้วยการฝึกแบบมัดมือชก แบบนี้ ทำให้ ผมมีแรง ไปปั่นร่วมทริปกับเขาได้...ทั้งๆที่จักรยานก็หนักกว่าคนอื่น... ถ้าไม่มั่นใจ ก็ใช้ยางหน้ายางเล็กๆหน่อย..เติมลมเยอะๆ หาดุมลิ่นๆดีๆ พอช่วยได้ครับ...
....
.....เทคนิค จริงๆก็ต้องมีบ้าง สำหรับการปั่นทางไกล.. ตั้งแต่การจัดท่าทางในการปั่นวางขาบนบันไดและเหยียดลงไป เขาจะไม่งอ หรือตึงเกินไป..การใช้เกียร์ที่ไม่หนักมาก เล่นรอบ... จิบน้ำทุกๆสิบนาที..นิดเดียว แค่ไม่ให้คอแห้ง.. หรือทุกๆสองโลก็ได้.. แล้วแต่คน ว่ากระหายเร็วขนาดไหน... นอนพักผ่อนให้เพียงพอ ก่อนออกทริป.. ยืดเส้น กล้ามเนื้อก่อนออกปั่น.. ฝึกการปั่นตามตูด เพื่อตามดูด ให้คันหน้าบังลมให้.....ใส่แว่นกันแดด จะช่วยหลอกตาเรา ว่ามันไม่ร้อน..สบายตาด้วย.. ....เวลาปัน่ ควรมองรอบๆ สบายๆ หรือมองไปข้างหน้า..อย่าจ้องแต่ล้อหน้าตัวเอง หรือมองแต่พื้น จะทำให้ วิงเวียนตาลายได้... พกยาทาคลายกล้ามเนื้อ โยโกะโยโกะ สักหลอด.. เอาไว้ฉุกเฉิน ยามหลวงตาคริว..มาเยี่ยม...
...... ยิ่งปั่นมาก ยิ่งออกทริปมาก.. เทคนิคประสบการณ์ ก็จะมากตามด้วยครับ..กระผมเอง ตั้งแต่ไม่รู้เรื่องเทคนิคอะไรเลย..ก็สะสมมาเรื่อยๆ จนการออกทริป ทะลุร้อยหรือสอง ร้อยโล เป็นเรื่องกล้วยๆไปแล้ว..(แต่ขึ้นอยู่สภาพร่างกายอย่างเดียว ว่า...ยังฟิตแค่ไหน... )

ู^
^
^
ของผมแค่ขี่จากหมู่บ้านบัวทองธานีไปโรงเรียนวัดเขมาเองครับ ตกอาทิตย์ละสองสามวัน จริงๆผมยอมรับว่าก่อนออกปั่นผมไม่ได้ยืดเส้นสายเลย นอนก็ดึก แต่จากที่พี่ว่ามาผมว่าถ้าผมปั่นไปอีกหลายเดือนผมว่าผมอาจขี่ได้แน่ครับ จะพยายาม ว่าแต่ขี่ไปเอมบีเคเลยหรือ ขนาดผมนั่งรถเมล์ไปยังคิดหนักเลย แต่ผมมีความฝันว่าจะขี่จากบางบัวทองไปช่องนนทรีให้ได้เลยครับ
ปล.รถที่ผมใช้เป็นรถเกียร์ครับ ราคาพันกว่าบาทของเด็กขี่กัน(มั้ง) แต่ตอนนี้ถอดเกียร์ออกและใช้โซ่ข้อที่ 3 ครับ หนักปานกลางและขี่ 30 กิโลขึ้นไปแล้วจะต้องปั่นถี่พอควร ในอนาคตผมว่าผมจะทำเวลาให้น้อยลงเรื่อยๆครับ ตอนนี้อยู่ที่เวลา 1 ชั่วโมง 20 นาที สำหรับขาไป และขากลับก็จะเร็วกว่าขาไปหน่อยนึง
ปล.2 ถ้าหากว่าผมจะลุกนั่ง หรือสกอตจัมป์แบบ รด.จะช่วยกล้ามเนื้อหน้าขาและจะมีแรงขี่เพิ่มขึ้นไหมครับ ขอบคุณที่อ่านครับ

เดี๋ยวกลับไทย ผมจัดทริป ปั่นกับเพื่อนๆสหายเก่าๆผม..มาปั่นด้วยกันสิครับ..ราวๆกุมภา แต่วันไหนยังไม่รู้ ปั่นง่ายๆสบายๆ รถอะไรก็ปั่นได้ จักรยานแม่บ้านก็ปั่นได้เพราะว่าเพื่อนผมแต่ล่ะคน..ไม่ได้ปั่นจักรยานประจำครับ..บางคนไม่มีจักรยานด้วย..จะได้คุย สอนเทคนิค บางอย่างได้...

ได้ครับ แต่จักรยานแม่บ้ามของผมอัตราเร่งเร็วกว่ารถที่ผมขี่ประจำอีก ไม่รู้เป็นไร ขี่ยังงี้ตั้งแต่เด็กๆขายังยันพื้นไม่ถึง

ปั่นเวลาเจอรถติดนี่ เหนื่อยกว่าปั่นทางไกลอีกนะ ขานี่เกร็ง มือนี่ชาเลยครับ ถ้าปั่นตามลมไม่ต้านลมมากก็ดูสบายๆ ไปเรื่อยๆ ผมคิดว่าคนปั่นทางไกลคงไม่ใช้ความเร็วมากมายอะไรนัก น่าจะปั่นไปเรื่อยๆ ความเร็วคงที่ แล้วเส้นทางก็ไม่ทำให้เครียด(เพราะจราจรจราจล)

ปั่นเวลาเจอรถติดนี่ เหนื่อยกว่าปั่นทางไกลอีกนะ ขานี่เกร็ง มือนี่ชาเลยครับ ถ้าปั่นตามลมไม่ต้านลมมากก็ดูสบายๆ ไปเรื่อยๆ ผมคิดว่าคนปั่นทางไกลคงไม่ใช้ความเร็วมากมายอะไรนัก น่าจะปั่นไปเรื่อยๆ ความเร็วคงที่ แล้วเส้นทางก็ไม่ทำให้เครียด(เพราะจราจรจราจล)

รถติดนี่ของชอบเลยครับ ขี่แล้วสนุกแซงรถเมล์แล้วรู้สึกสะใจ

[เห้งเจีย]

ขอบคุณที่เล่าประสบการณ์ให้ฟัง ผมเพิ่งเริ่มฝึกอ่านแล้วได้กำลังในเพียบเลย