เห็นก็แกวิ่งไปวิ่งแบบคนเสียสมดุลร่างกาย ตอนแรกก็คิดว่าใครวะทำไมวิ่งกลับไปกลับ มาอยู่ได้
สุดท้ายแก่ก็ว่งตรงมาที่เรา และถามว่าหมู่บ้านหรรษาไปทางไหนแกหลงทาง พอดีแกเห็นอากาศดี
จึงคิดอยากออกวิ่ง แล้วก็ดันจำทางไม่ได้ ผมจึงบอกทางแก และแกก็วิ่งไปตามที่บอก
แล้วจากนั้นเราก็ออกกตัวเดินทางไปจุดที่ 2 ตรงสะพานข้ามแยกสายสี่ ซึ่งขณะที่กำลังขี่ไปสะพานก็เห็นแก
เหมือนยังงงกับเส้นทางอยู่ ซึ่งตอนนั้นพวกเราขี่ผ่านแกไปหมดแล้ว ผมจึงนึกกลัวแกหลง
จึงถามแกว่าไปถูกไหม และผมจึงขี่เป็นเพื่อนแกเพื่อไปส่งแกตรงตีนสะพานสายสี่
เพื่อส่งแกไปยังสถานที่ที่แกต้องการ ระหว่างทางผมก็ถามแกว่าแกเป็นอะไรมา
แกบอกว่าแก่เป็นทหาร แต่ทหารไม่เอาแกเพราะร่างกายผิดปกติ ซึ่งแกเล่าว่า เพราะตอนเด็กเล็ก
แกตกจากที่สูงหลายครั้ง ซึ่งพ่อเอาแกไปอยู่ที่ก่อสร้างด้วย ร่างกายจึงผิดปกติ
ผมจึงถามแกต่อว่า แกวิ่งประจำเหรอ แกบอกว่าปีละ 1 ครั้ง ทั้งนี้เพราะเมื่อก่อนแก่วิ่งในเมือง
ตอนเช้ามืด แต่ตำรวจจับแกเพราะคิดว่าแก่เป็นโจร และตำรวจจึงสั่งห้ามแกมาวิ่งอีก ซึ่งแกกลัวมาก
แตวันนี้แกออกมานอกเมืองมาขาย ล๊อตตาลี่ แถวหมูบ้านหรรษา แล้วเห็นอากาศดี แกจึงอยากวิ่ง
และเป็นเหตุทำให้แกหลงทาง เห็นแล้วทึ่งในความพยามยามของเขาครับ ร่างกายไม่สมบูรณ์ แต่ยังยืนหยัดต่อสู้กับชีวิต
จนผมรู้ซาบซึ้งในความพยามยามของเขา และเขาบอกผมว่าเร็วๆนี้เขาจะไปหาคนกลุ่มหนึ่งซึ่งจะพาแกไปวิ่งกับเด็ก
เพื่อเป็นเพื่อนแกในตอนเช้า และถ้ามีพี่น้องคนไหนเห็นเขาก็ช่วยเขาหน่อยนะครับ ช่วยชวนเขาวิ่งเป็นเพื่อนด้วย
เขาจะได้มีเพื่อนออกกำลังกาย และไม่ต้องโดนตำรวจว่าครับ
