"พี่พบเนื้อนวล เมื่อนั่งเรือด่วนสายบ้านแพน
เราต่างรักกัน เหมือนแฟน เมื่อเรือด่วนแล่นถึงเมืองปทุม
เรือด่วนวิ่งไป เหมือนหัวใจพี่ตกหลุม
พี่หลงรัก แม่เนื้อนุ่ม แม่ค้าสาวชาวบ้านแพน
.ไม่เห็นเนื้อนวล พี่นั่งคร่ำครวญ ใจวกเวียน
คอยดักน้องที่ท่าเตียน ทุกเที่ยวเรือเปลี่ยน
ไม่เห็นหน้าแฟน เรือด่วนกลับไปเหมือนหัวใจพี่ปวดแสน
ไม่พบหน้าแม่เนื้อแน่น แม่ค้าบ้านแพนสาวนัยน์ตาคม
.เฝ้ามอง มองหาแม่ค้าหน้านวล
ทุกเที่ยวเรือด่วน ไม่เห็นนวลน้องพี่หมองตรม
เคย เห็นแม่ค้าตาคม มาซื้อลำใยเงาะส้ม อีกทั้งขนมไปขายเสมอ
.แม่ค้าหน้านวล เคยนั่งเรือด่วนสายบ้านแพน
ใยหลบหน้าตา หนีแฟน เห็นเรือด่วนแล่น คิดถึงแต่เธอ
เคยฝากจดหมาย นายท้ายเรือ ให้เสมอ
พี่หลงคอย คอยน้องเก้อ เฝ้าหลงคอยเธอท่าเตียนทุกวัน"
เมื่อเดือนที่แล้ว ชุมชนแห่งนี้ก็เป็นอีกแห่งที่ประสบภัยน้ำท่วม แต่ขณะนี้น้ำลดลงเป็นปกติแล้ว จึงอยากลองปั่นไปเที่ยวดูสักครั้ง...เผื่อจะมีหนุ่มคนใดอยากไปช่วยซับน้ำตาสาวบ้านแพนบ้าง...ไม่มากไม่มายแค่ 120 กม.กว่าๆเท่านั้นเอง
นัดรวมพลออกสตาร์ทกันที่ร้านครัวเมืองลุง ริมถนนราชพฤกษ์ เยื้องวัดใหญ่สว่างอารมณ์
วันอาทิตย์ที่ 28 พ.ย.นี้ 7 โมงเช้า ล้อหมุนตรงเวลา