1ปี สู่วิถีคนกล้า กีฬาผจญภัย (เรื่องยากๆ ที่มากด้วยแง่คิด)

[nakzooh]

*หมายเหตุ :
"สิ่งนี้ไม่ใช่เป้าหมายในชีวิต แต่เป็นความท้าทายที่มากด้วยแง่คิด...
ถ้วยรางวัล และเกียรติยศ เป็นสิ่งที่ผมเอาไปไม่ได้เมื่อตายแล้ว
แต่ต้องทำให้เต็มที่ นั่นคือสิ่งที่มนุษย์คนหนึ่ง ควรทำ

และผมขอสนับสนุน และเป็นกำลังใจให้กับทุกท่านที่รักการแข่งขัน"

ทัศนะส่วนตัว :
-ผู้ปั่นจักรยาน ไม่จำเป็นต้องแข่งขัน
-ผู้รักการแข่งขัน ก็ขอให้มีน้ำใจนักกีฬา แข่งกันให้สนุก
-ผู้ปั่นจักรยานเพื่อ สุขภาพ เพื่อผ่อนคลาย หรือท่องเที่ยว ก็ขอให้ปั่นอย่างมีความสุข
-การแข่งขันให้ความท้ายทาย การผ่อนคลายให้ความสุข แต่ทั้ง สองอย่างก็คือชีวิตของคนจักรยาน ...ขอบคุณทุกท่าน ที่แวะมาทักทายครับ / บังดุล
..........................................................................................................................

สำหรับบันทึก เรื่องราวที่จะเกิดขึ้น ตลอด 1 ปี นับจากนี้ จะเป็นเพียงแค่เรื่องเล่าของผม ว่าไปทำอะไร ฝึกที่ไหน ฝึกซ้อมกับใคร และได้อะไรกลับมาเล่า ให้ฟังบ้าง......
เพราะผมเชื่อมั่นว่า "ทุกเส้นทางนั้น มีเรื่องราว ทุกเรื่องเล่า นั้นมีบทเรียน"

ที่มา :

เดิมที ...ผมเป็นคนไม่เกรงต่ออุปสรรค ความท้าทาย อยู่แล้วตามแบบฉบับการเลี้ยงดู ที่ถูกปลูกฝังให้มีความเป็นนักสู้ และต้องสู้ด้วยปัญญา ของเรา เพื่อสิ่งที่ต้องการ (*ปล.ที่มาของเวบไซต์สอนป้องกันตัว นักสู้ดอทคอม http://www.nakzooh.com)

ในความคิดเริ่มแรกนั้น ตั้งใจว่า หากเสร็จภาระกิจหน้าที่ ซึ่งต้องทำอยู่ขณะนี้เสร็จแล้ว อาจจะ 2-3 ปี จึงค่อยลงแข่งขันกีฬา ที่เรียกว่า "กีฬาคนเหล็ก" ซึ่งอาจประกอบด้วยการแข่ง วิ่ง ปั่นจักรยาน ว่ายน้ำ และอีกมากมาย ขึ้นอยู่กับผู้จัดกิจกรรมนั้น

แต่เนื่องจากที่ผมเอง มีภาระหน้าที่มากมายขึ้นเรื่อยๆ จึงคิดว่า
...หากคิดจะทำแล้ว ก็ไม่ต้องรอ เพราะอนาคต คือสิ่งที่เราไม่รู้ แต่สิ่งที่รู้คือ "นี่เป็นสิ่งที่เราอยากทำ"
ดังนั้นผมจึงไม่รอ และเริ่มต้นเดี๋ยวนี้...เพราะพรุ่งนี้ ผมอาจไม่มีชีวิต ให้คิดจะเริ่มต้นก็ได้....

-เป้าหมายหลัก คือ "การแข่งขันกีฬาผจญภัย"
ประเภท ที่หนักที่สุด หรือ "Extreme" ณ หนองจอก ช่วงปลายปี คศ.2011

-เป้าหมายรอง คือ กิจกรรมต่างๆ ที่จะช่วยให้เป้าหมายหลักสำเร็จ
เช่น การวิ่ง ปั่น พายเรือ หรือว่ายน้ำ และอีกมากมาย

สิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นนับจากนี้ แล้วผมจะนำมาเล่าให้เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ได้อ่าน ได้ฮา ได้โห่ ได้ฮิๆ กันตามอัธยาศัย และหากผมบกพร่อง ประการใด ต้องขออภัยล่วงหน้า อีกทั้งช่วยชี้นำด้วยนะครับ ทั้งนี้ผมขอน้อมรับด้วยความยินดีครับ ...../ บังดุล (คนชานเมือง หนองจอก กทม.)

[nakzooh]

เรื่องแรก ...ที่ผมจะเล่าให้ฟัง :

มีผู้คนมากมายบนเส้นทางสายนี้ ทุกวงล้อ ที่หมุนไป มันถูกหล่อหลอม ด้วยความรัก ความห่วงใย ความเอื้ออารีย์ และความมุ่งมั่น ที่พี่น้องของผม สมาชิกชมรมจักรยานคนชานเมือง หนองจอก กทม.
ที่ช่วยให้ผม เดินทางไปยังเป้าหมายได้สำเร็จ โดยเฉพาะ ประธานชมรม(บังศรรัก) ,ป๋าเกียรติ(ผู้ที่คอยผลัก คอยดัน) และเพื่อนทุกๆ คนทีคอยให้คำแนะนำ และบทเรียนที่ดี กับผมอยู่เสมอมา...

(สมาชิกชมรมจักรยานคนชานเมือง หนองจอก กทม.) บางส่วน...

เมื่อ 1.5 ปี (ปลายปี 2009)ที่แล้ว ผมได้เดินเข้าไปในสวนสุขภาพคลองจั่น เพื่อขอคำปรึกษา เรื่องจักรยานสำหรับปั่นเดินทางไกล กับนักวิ่ง นักปั่นหลายๆท่าน ซึ่ง 1 ในนั้น ก็คือป๋าเกียรติ(ผู้อาวุโส ที่หัวใจยังหนุ่ม) และตลอด 5 เดือนจากนั้น ผมได้ฝึกซ้อมร่วมกับป๋า และพี่น้องคนชานเมือง ตลอด จนกระทั่งถึง สนามทดลองใหญ่
นั่นคือ การเดินทางปั่นจักรยานทางไกล กรุงเทพ -เชียงราย ระยะทาง 999 กม. (สนามแรก กับสัมภาระเต็มคัน ประสบความสำเร็จกลับมา พร้อมด้วยประสบการณ์ตรง)

จากนั้นอีกไม่ถึงสัปดาห์ เป้าหมายที่แท้จริง ก็มาถึง กับระยะทางที่เกินจริง "ปั่นเดี่ยว กรุงเทพ-ปาดังเบซาร์" แต่ก็สามารถบรรลุความสำเร็จไปได้ ด้วยแรงใจจากพี่น้องในชมรม ที่คอยโทรสอบถาม ความเคลื่อนไหว และให้กำลังใจตลอดการเดินทาง ที่เรียกได้ว่า ปั่นเดี่ยวแต่ไม่เปลี่ยวเหงา

นอกจากจะมีสมาชิกในชมรมแล้ว ยังมีพี่น้องชาวเสือ จากจังหวัดต่างๆ ที่ผมเดินทางผ่าน ต่างก็มาปั่นด้วยบ้าง ให้กำลังใจบ้าง สนุกมากครับ (เหนื่อย แต่ก็ยังยิ้มได้)

(ภาพเมื่อครั้งเดินทางลงใต้ ที่เพื่อนนักปั่น คุณป๋อง จ.ชุมพร ช่วยถ่ายให้ ขณะปั่นมาส่ง)

ขอเกริ่นเพียงเท่านี้ก่อน..... แล้วมาติดตามกันว่า คราวหน้าผมจะเล่าเรื่องอะไร..... /บังดุล

[manop1661]

เข้ามาดูครับ

[nakzooh]

เข้ามาดูครับ

ด้วยความยินดีครับ คุณmanop1661

แล้วเข้าใหม่นะครับ ผมจะอัพเดท ความคืบหน้า เรื่อยๆ ....วันนี้ ผม และเพื่อนๆ จะมีการประชุมกัน

แล้วคอยติดตามนะครับ ว่า ผมจะได้ ใครเป็น บัดดี้ เพื่อสู้ศึก ครั้งนี้(ปลายปี 2011)

ขอบคุณครับ / บังดุล

[วายร้ายปอ]

ไปลงadventureมาเหมือนกันครับ
กว่าจะจบแทบลากเลือด

ผลการแข่งครับ
http://ama-events.com/index.php/en_US/s ... ybc09.html

[nakzooh]

เมื่อวานนไปประชุมวางแผน เรื่องการแข่งขัน ปี 2011 และกิจกรรมต่างๆ ของชมรม....
(หลายท่านยังติดภาระกิจ จึงสรุปได้บางส่วน)

(ผู้ร่วมประชุม)

และในที่สุดผมก็ได้คู่ บัดดี้สำหรับ ร่วมแข่งขัน กีฬาผจญภัย ในปี2011 แล้ว นั่น คือ

บังมูซา (คุณอมร ศรีมาลา) "...ก่อนที่เราจะชนะใคร...เราต้องชนะตัวเองก่อน.....((คติของผม))"
ทริปเดินทางไปนครนายก......
http://www.thaitripdd.com/webboard/inde ... pic=2749.0
ขอบอกว่า ปีหน้า แพ้หรือ ชนะนั้นไม่รู้ แต่ที่รู้ๆ คือ เราจะทำให้เต็มที่.....

และสำหรับตัวผมนั้น ได้เริ่มต้นฝึกซ้อม บ้างแล้ว เช่น เมื่อเช้า(18-11-2010) ได้เริ่มออกวิ่ง ไป 12 กม. (วิ่งไม่เร็วมาก แต่เน้นความสม่ำเสมอ) เพื่อศึกษาปัญหา และวิธีแก้ไข ต่างๆ ที่อาจเกิดจาก การวิ่งได้ เช่น ตะคริว , การหายใจ เมือ่ร่างกายเริ่มล้า , การประคองตัว วิ่งต่อไป ในสภาพร่างกายฝืน ต้องทำอย่างไร....

ลองติดตามนะครับว่า ต่อไปผม และ บัดดี้(บังมูซา) พร้อมด้วยเพื่อนๆ สมาชิก จะช่วยกันอย่างไร ต่อไป.... / บังดุล

[nakzooh]

ไปลงadventureมาเหมือนกันครับ
กว่าจะจบแทบลากเลือด

ผลการแข่งครับ
http://ama-events.com/index.php/en_US/s ... ybc09.html

.............
ขอบคุณครับ คุณวายร้ายปอ ที่แวะมาทักทาย....การแข่งขันที่ สนามหนองจอก ครั้งที่ผ่านมา ถือว่า โหด มิใช่น้อยครับ พรรคพวกผม ก็พักฟื้น กันพอสมควรเลยทีเดียว ครับ /บังดุล

[JOJOE]

ขอเป้นกำลังใจให้ครับ แล้วจะคอยติดตาม

[nakzooh]

ขอเป้นกำลังใจให้ครับ แล้วจะคอยติดตาม

*****
ขอบคุณครับ คุณJOJOE

*****
สนามคลองแงะ จ.สงขลา ลงภูเขาโหดมาก
http://www.youtube.com/watch?v=4NmlkjrtCxk

เมื่อเช้าไปวิ่งมาเริ่มออกอาการตึง แล้วครับพี่น้อง..... แต่วิ่งในสวน วนไป มา ไม่สนุกเลย อยากวิ่งไป ไกลๆ มากกว่า ซึ่งที่หนองจอก สถานที่น่าสนใจมาก แต่ไกล เกินกว่าจะกลับมาทำงาน ทัน..... แต่สักวันจะไปวิ่งที่นั่นแน่นอน... แล้วเจอกันนะ ท้องนา กับหญ้าเขียววววว

/บังดุล

[el_yard]

สลามฯบังดุลและสวัสดีสมาชิกทุกท่านครับ
ขอเป็นกำลังใจหั้ยนะครับบังดุล
ขอชื่นชมกับความตั้งใจและความมุ่งมั่นในการทำอะไรก็แล้วแต่ที่ตัวเองปราถนาและไม่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน
จะรอติดตามความคืบหน้า...เผื่อว่าจะเกิดแรงบันดาลใจสร้างความหึกเหิมฯ..เกิดกำลังใจกับตัวเองและผู้เข้ามาอ่านกระทู้นี้ขึ้นมาบ้างครับ


el_yard

[nakzooh]

สลามฯบังดุลและสวัสดีสมาชิกทุกท่านครับ
ขอเป็นกำลังใจหั้ยนะครับบังดุล
ขอชื่นชมกับความตั้งใจและความมุ่งมั่นในการทำอะไรก็แล้วแต่ที่ตัวเองปราถนาและไม่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน
จะรอติดตามความคืบหน้า...เผื่อว่าจะเกิดแรงบันดาลใจสร้างความหึกเหิมฯ..เกิดกำลังใจกับตัวเองและผู้เข้ามาอ่านกระทู้นี้ขึ้นมาบ้างครับ


el_yard

ขอบคุณครับ บังอิลยาด...ผมนั้นไม่ได้คิดหวังต่อผลลัพธ์ มากนัก แต่ผมเน้นที่การพยายามครับ เพราะผมมองว่า ผลลัพธ์นั้นเป็นสิ่งที่ไม่แน่นอน เนื่องจากอุบัติเหตุเกิดขึ้นได้เสมอ และเมื่อเกิดขึ้นจะกระทบกับผลลัพธ์โดย ตรง ยิ่งหากเรากำหนด ไปที่เหรียญ หรือ ถ้วยสูงสุด ...ซึ่งเมื่อไม่ได้ตามคาด สิ่งที่เกิดขึ้นคือความผิดหวังครับ...


(กำลังใจน้อยๆของเรา)

แต่สิ่งที่ผมทำ คือการเรียนรู้ การปรับปรุง และฝึกแก้ไขปัญหา ที่อาจเกิดขึ้นได้เสมอ เช่น ตะคริว, เป็นลม,บาดเจ็บ, หกล้ม หรือ ยางแตก ยางรั่ว สิ่งเหล่านี้มีโอกาส เกิดขึ้นสูงมาก


(อาจารย์ของเรา)

ดังนั้นการฝึกเรียนรู้แต่เนิ่นๆ ไม่ได้ถือว่าเป็นความได้เปรียบ แต่เป็นการฝึกทักษะและพัฒนาตนเองมากกว่าครับ เพราะการฝึกซ้อม นาน 1 ปีนั้น ยากที่จะทนได้ต่อความมุ่งมั่น (ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คน ครับ)


(กำลังใจของพวกเรา)

ผมได้บทเรียนหลายอย่าง จากการไปดู และติดตาม สังเกตุการแข่งขัน ประเภท Extreme โดยเฉพาะคู่ ประธานศรรัก กับป๋าเกียรติ ...นั้นเป็นแบบอย่าง รวมถึงบทเรียนที่ดีมากให้กับพี่น้องทุกท่าน


(ขวัญใจ และผู้ที่รอดูผู้ใหญ่ อยู่)

อีกอย่างการเดินทางไกลของผม ครั้งก่อนนั้น ผมได้เตรียมตัวตั้ง 5 เดือน และใช้สมรภูมิ ต่างๆ ทดสอบ และประเมิน ปัญหา และผลลัพธ์ ทั้งที่เราคาดหมายได้ และคาดไม่ถึง ....แต่


(เรามีคุณครูหลายคน)

(ครูสอนพายเรือ)

(ครูสอนว่ายน้ำ)

เป้าหมายครั้งนี้แตกต่างกัน เพราะครั้งก่อนผม แค่แข่งกับตัวเอง แต่คราวนี้ เราต้องแข่งทั้งกับตัวเอง และผู้อื่นด้วย อีกทั้งเป็นการแข่งที่ไม่ปกติ..... ดังนั้น ผมจึงเรียกสิ่งนี้ว่า "ความท้าทาย"


(ครูจอมอึด)

ผมจะฝึกให้เต็มที่ เพื่อที่จะได้มีโอกาส ลุยแบบเต็มที่ ไม่มีกัก ....คิดว่ามันส์ แน่ๆ ครับ...


(ครูผู้เป็นแบบอย่างของการเตรียมตัว)


(กีฬานี้สอนให้เรารักกัน)


(กีฬานี้สอนให้เราได้สัมผัสความท้าทาย) (*ปล.หมดมุข แล้ว อิๆ)

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ผมและบังมูซา ก็ต้องอาศัยความกรุณา จากพี่น้องทุกท่าน สำหรับการฝึกฝนด้วยครับ (*ปล. น้องใหม่ ทั้งคู่) ฮาๆๆๆ.... / บังดุล

[nakzooh]

อรุณสวัสดิ์ทุกท่าน

สำหรับเช้าวันเสาร์ ที่ 20-11-2010 ผมก็ออกไปวิ่งที่สวนสุขภาพ คลองจั่น มาอีกประมาณ 12 กม. (800*15)


(ยืมภาพมาจากที่อื่น...กลัวจะนึกไม่ออก ว่าสวนสุขภาพเป็นแบบไหน เป็นแบบนี้ไง ชัดเจน เนอะ อิๆ)

สำหรับตอนนี้ ประมาณการวิ่งแบบไม่เร่งสปีดเกินไป ยังสามารถฝืนได้อีกพอสมควร แต่ก็เน้นศึกษา การลง น้ำหนักและปรับสภาพการหายใจ เพื่อให้สามารถประคองตัวเองได้นานที่สุด และไม่ช้าเกินไป(วันนี้12 กม.ใช้เวลาไป 1.30 ชม. ถือว่ายังเยอะ เนอะ)

แต่ก็โอเค เพราะไม่มีอาการเหนื่อยแต่อย่างใดครับ สบายๆ เพราะยังสามารถไปทักษะการป้องกันตัว ได้อีกกว่า 1 ชม.

ตอนนี้ยังไม่ซ้อมกับบัดดี้(บังมูซา) เลยเพราะต่างก็มีภาระกิจของตัวเอง แต่ก็ต้องรับผิดชอบหน้าที่ของตัวเองกันออกไปครับ..... ตอนนี้เริ่มหมดแรงหละ ง่วง ของีบสักหน่อยก่อนเดินทางไปสอน ที่คลอง3 ในช่วงบ่ายนี้.... / บังดุล

[reem ชานเมือง]

ขอเป็นกำลังใจให้ประสบความสำเร็จครับบังดุล สุดยอดครับเสียดายตะคริวมาขึ้นตอนช่วงหลังก่อนที่จะลงว่ายน้ำทำเวลามาดีแล้วเชียวเรา

[amorn srimala]

................

สวัสดีครับ...บังดุลย์และเพื่อน ๆ ชาวเสือทุกท่าน.........
.......... ผมเองเพิ่งจะเปิดกระทู้ดูนะครับ..เห็นความตั้งใจของบังดุลย์แล้ว....ที่ผมบอกไปว่า......ก่อนที่เราจะชนะใคร.....เราต้องชนะตัวเองก่อน....
.......... ส่วนผม...เป้าหมายมีไว้พุ่งชน...จริง ๆ นิสัยเป็นคนกล้าคิดกล้าทำกล้าลองผิดลองถูก.....นี่ก็อีกอย่างที่น่าลองมาก...
...........เห็นบังดุลย์ซ้อมแล้ว...ผมก็ซ้อมเบา ๆ ช่วงนี้....เวลายังไม่อำนวย..(งานเข้า)แต่พยายามจะออกวิ่งทุกเช้าแถวบ้านสักวันละ 5-10 กิโลทุกวัน....เย็น ๆ อาจจะขี่จักรยานรอบดึกกับพวกขาแรง ๆ พี่ศักดิ์..และบอย..
...........ขอบคุณทุกกำลังใจ...ที่ให้รา 2 คนได้อยากทำในสิ่งที่ท้าทาย...รอชมผลงานของเรานะครับ..

[nakzooh]

ไม่เป็นไรครับ บังมูซา ทำงานไป อย่าให้เสีย เรื่องซ้อมค่อยหาเวลาเอาทีหลัง แต่ถ้าซ้อมก็ซัดให้มันส์ สุดๆ จะได้ไม่เสียของ ฮาๆๆ(พูดเหมือนของกินเลย อิๆ)... เพราะผมก็ซ้อมตามสภาพโอกาสเช่นกัน ครับ นิดๆ หน่อยๆ ก็เอา ..อุปสรรคมีไว้พุ่งชน จริงๆด้วย ...ช่วงนี้ผมไม่ค่อยได้ปั่นจริงจังเลย ครับ เดี๋ยว รอหาโอกาสเหมาะ ไปซ้อมกับพี่น้องบ้าง ซ้อมเองกันบ้าง.....สนุกๆ มันส์ๆ ครับผม... /บังดุล

*ปล.ตอนนี้รถผม ยังต้องเปลี่ยนอุปกรณ์ อีกเยอะ..... ที่สำคัญ ยังไม่รู้เลยว่า
มาตรฐานที่อนุญาตให้ลงแข่งได้นั้นเป็น ยังไง